# سطا — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B7%D8%A7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%B7%D8%A7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سطا](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B7%D8%A7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سطا

السَطْوَةُ: القهر بالبطش. يقال: سَطا به. والسَطْوَةُ: المرّة الواحدة، والجمع السَطَواتُ. والفحلُ يَسْطُو على طَروقته. أبو عمرو: السّاطي: الذي يغتلم فيخرُجُ من إبل إلى إبل. قال الأصمعي: السَاطي من الخيل: البعيد الشَحْوة وهي الخطوة. وسَطا الراعي على الناقة، إذا أدخَل يدَه في رحمها ليُخرج ما فيها من الوَثْرِ، وهو ماء الفحل. وإذا لم يخرجْ لم تَلقَحِ الناقة. وسَطا الفرسُ، أي أبعد الخطو. وسَطا الماء: كثُر. وفرسٌ ساطٍ: يَسْطو على سائر الخيل، ويقال: هو الذي يرفع ذنَبه في حُضْرِه.

### Türkçe

**السَطْوَةُ**: zorbalıkla kahretme. Denir ki: **سَطا به**. Ve **السَطْوَةُ**: bir defa (tek sefer); çoğulu **السَطَواتُ**. Ve aygır, **طَروقته** üzerine **يَسْطُو**.

Ebû Amr: **السّاطي**: kızışıp da develerden develere çıkan kimsedir. el-Asmaî dedi: Atlardan **السَاطي**: **الشَحْوة**’si uzak olan; o da adımdır. Ve çoban, deveye **سَطا** eder; yani, içindeki **الوَثْرِ**’den (ki o aygırın suyudur) olanı çıkarmak için elini onun rahmine sokar. Ve eğer çıkarmazsa deve gebe kalmaz. Ve at **سَطا** etti; yani adımı uzak oldu. Ve su **سَطا**: çoğaldı. Ve **ساطٍ** bir at: diğer bütün atların üzerine **يَسْطُو** eder; ve denir ki: o, yürüyüşünde kuyruğunu kaldıran kimsedir.
