# سعع — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B9%D8%B9/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%B9%D8%B9/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سعع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B9%D8%B9.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: سعع

باب العين والسين
)ع س، س ع مستعملان(
عس: عَسْعَسَتِ السَّحابةُ أي دنتْ من الأرض لَيْلاً في ظُلمَة وبَرْق. وعَسْعسَ اللَّيْلُ: أقبل ودنا ظلامُه من الأرض، قال في عَسْعَسَة السَّحَابَة:
فَعَسْعَسَ حتَّى لو يشاءُ إذا دنا		كأنَّ لنا من ناره مُتَقَـبَّـسُ
ويروي "لكان". والعَسُّ: نفضُ الليل عن أهل الريبة. عَسَّ يعُسُّ عَسّاً فهو عاسٌّ، وبه سُمِّي العَسَسَ الذي يطوفُ للسُّلطان باللَّيل، ويُجْمَعُ العُسّاس والعَسَةَ والأعساس.
والمَعَسُّ: المطلب والعُسُّ: القدح الضخم ويُجْمَعُ على عِساس وعِسَسة.
وعَسْعَسَ: مَوْضِع. والعَسْعاس: من أسماء الذئب. ويقع على كل سبع إذا تَعَسْعَسَ وطلب الصَّيْد باللَّيْل. والعَسُوس: ناقة تضربُ برجلها فتصُبُّ اللَّبن. وقيل: هي التي أُثيَرتْ للحَلْب مشت ساعة ثمَّ طَوَّفَت فإذا حُلِبَت دَرَّتْ.
سع: السَعْسَعَة: الاضطرابُ من الكِبَر تَسَعْسَعَ الإنسان: كَبْرَ وتولَّى حتى يَهْرَم، قال رؤبة:
قالَتْ ولم تَأل به أن يَسْـمَـعَـا		يا هِنْدُ ما أَسْرَعُ ما تَسَعْسَـعَـا
من بعدِ أنْ كان فتىً سَرَعْرَعَا
أي شاباً قوياً.
وعن عُمر: أنَّ الشَّهْر قد تَسَعْسَعَ فلو صُمْنا بقيته. ويروى: تَشَعْشَعَ والأوَّل أصحُّ وأفْصحُ.

### Türkçe

باب العين والسين
(**ع س**، **س ع** kullanımdadır)

**عس**: **عَسْعَسَتِ السَّحابةُ** yani geceleyin bir karanlık ve şimşek içinde yere yaklaştı. Ve **عَسْعسَ اللَّيْلُ**: geldi ve onun karanlığı yere yaklaştı; **عَسْعَسَة السَّحَابَة** hakkında şöyle dedi:
فَعَسْعَسَ حتَّى لو يشاءُ إذا دنا		كأنَّ لنا من ناره مُتَقَـبَّـسُ
Ve “**لكان**” diye rivayet edilir. Ve **العَسُّ**: geceyi şüphe ehlinin üzerinden silkip atmak. **عَسَّ يعُسُّ عَسّاً**; o hâlde o **عاسٌّ**dur; ve onunla, sultanın geceleyin dolaşan **العَسَسَ**ı isimlendirildi; ve **العُسّاس** ve **العَسَةَ** ve **الأعساس** olarak cem‘ olunur.
Ve **المَعَسُّ**: istek yeri. Ve **العُسُّ**: büyük kadeh; ve **عِساس** ve **عِسَسة** üzere cem‘ olunur.
Ve **عَسْعَسَ**: bir yer. Ve **العَسْعاس**: kurdun adlarındandır. Ve geceleyin **تَعَسْعَسَ** edip avı aradığı zaman her yırtıcı üzerine vâki olur. Ve **العَسُوس**: ayağıyla vuran, böylece sütü döken bir dişi deve. Ve denildi ki: o, sağım için kışkırtılmış, bir saat yürümüş sonra dolaşmış; sağılınca sütü bolca akmış olandır.

**سع**: **السَعْسَعَة**: yaşlılıktan olan çalkantı; **تَسَعْسَعَ الإنسان**: yaşlandı ve yüz çevirdi, nihayet ihtiyarlayıncaya kadar; Rü’be dedi ki:
قالَتْ ولم تَأل به أن يَسْـمَـعَـا		يا هِنْدُ ما أَسْرَعُ ما تَسَعْسَـعَـا
من بعدِ أنْ كان فتىً سَرَعْرَعَا
yani genç, güçlü bir delikanlı.

Ve Ömer’den: ayın **تَسَعْسَعَ** ettiği; öyleyse geri kalanını oruç tutsaydık. Ve **تَشَعْشَعَ** diye rivayet edilir; ve birincisi daha sahih ve daha fasîhtir.
