# سفد — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سفد

السِفادُ: نَزْوُ الذكر على الأنثى. وقد سَفِدَ بالكسر يَسْفَدُ سِفاداً. يقال ذلك في التَيسِ، والبعير، والثور، والسباع، والطير، وسَفَدَ بالفتح لغةٌ فيه. وأَسْفَدَهُ غيره. وتَسافَدَت السباعُ. والسَفَّودُ، بالتشديد: الحديدةُ التي يُشوَى بها اللحم.

### Türkçe

**السِفادُ**: erkeğin dişinin üzerine sıçraması. Ve gerçekten o, kesre ile **سَفِدَ**; **يَسْفَدُ**; **سِفاداً**. Bu, **التَيسِ**’te, **البعير**’de, **الثور**’da, **السباع**’da ve **الطير**’de söylenir; ve fetha ile **سَفَدَ** onda bir dildir. Ve başkası onu **أَسْفَدَهُ**. Ve **السباعُ** karşılıklı **تَسافَدَت**. Ve şeddeli olarak **السَفَّودُ**: etin onunla kızartıldığı demir.
