# سفسق — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D8%B3%D9%82/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D8%B3%D9%82/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفسق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D8%B3%D9%82.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سفسق

سفسق الطائر وسقسق: إذا ذرق عن ابن الأعرابي، ومنه حديث ابن مسعود :  كان جالسا إذ سفسق على رأسه عصفور فنكته بيده  .
 والسفسوقة: المحجة الواضحة، عن ابن الأعرابي.
 وقال أبو عمرو: يقال: فيه سفسوقة من أبيه ودبة، أي: شبه .
 وقال الفراء: السفاسق كعلابط الممتد من كل شيء.
 وقال الليث: سفسقة السيف بفتحتين وبكسرتين، وزاد غيره: سفسيقته بالكسر وسفسوقته بالضم: فرنده، أو طرائقه التي فيها الفرند فارسي معرب أو شطبته، كأنها عود في متنه، أو هو ما بين الشطبتين في صفحة السيف طولا، ج: سفاسق. ومنه قول امرىء القيس:

  أقمت بعضب ذي سفاسق ميله وهو مسمط، وليس لامرىء القيس، وقد تقدم في  ك ش ف  وقال عمارة بن أرطأة:
  ومحور أسود ذي سفاقس
  جون كساق الحبشي الآبق وأما حديث فاطمة بنت قيس:  إني أخاف عليكم سفاقسه  قال ابن الأثير: هكذا أخرجه أبو موسى في السين والفاء، ولم يفسره، وقد ذكره العسكري بالفاء والقاف، ولم يورده في السين والقاف والمشهور المحفوظ فيه قسقاسته، بقافين قبل السينين، وهي العصإذا، وأمإذا سفاسفه، وسفاسقه، بالقاف.
 والفاء فلا نعرفه، وقد تقدمضت الإشارة إليه في ق - س - س ومما يستدرك عليه: طريق واضح السفاسق، أي: الآثار. وسفاسق البيوت: شظية كأنها عمود في متنها، ممدود كالخيط.

### Türkçe

**سفسق** kuş ve **سقسق**: İbnü’l-A‘râbî’den; “dışkıladığı zaman” (denir). Bundan, İbn Mes‘ûd’un hadisi: “Oturuyordu; derken başının üzerine bir serçe **سفسق** etti; o da onu eliyle dürttü.”

**السفسوقة**: apaçık yol; İbnü’l-A‘râbî’den.

Ebû ‘Amr dedi: Denir ki: “Onda babasından **سفسوقة** ve **دبة** vardır”; yani: benzerlik.

Ferrâ dedi: **السفاسق** her şeyden uzayıp giden **علابط** gibidir.

Leys dedi: **سفسقة** kılıcın (kelimesi) iki fetha ile ve iki kesra iledir; başkası da ekledi: kesra ile **سفسيقة**si ve damme ile **سفسوقة**si: onun **فرند**’i; yahut içinde **الفرند** bulunan çizgileri—(ki **الفرند** Farsça olup Arapçalaştırılmıştır)—yahut onun **شطب**’u; sanki onun gövdesinde bir çubuk gibidir; yahut kılıcın yüzünde boylamasına iki **شطبة** arasındaki şeydir; çoğulu: **سفاسق**. Bundan İmru’ul-Kays’ın sözü:

أقمت بعضب ذي **سفاسق** ميله وهو مسمط، وليس لامرىء القيس، وقد تقدم في **ك ش ف**

‘Umâre b. Artâe dedi:

ومحور أسود ذي **سفاقس**
جون كساق الحبشي الآبق

Fâtıma bint Kays hadisine gelince: “Ben sizin üzerinize **سفاقسه**’ni (gelmesinden) korkuyorum.” İbnü’l-Esîr dedi: Ebû Mûsâ onu **السين** ve **الفاء** altında böyle çıkarmıştır ve onu açıklamamıştır; ‘Askerî ise onu **الفاء** ve **القاف** ile zikretmiştir ve onu **السين** ve **القاف**’ta getirmemiştir. Meşhur ve mahfuz olan onda **قسقاسته**’dir; iki **قاف** ile, iki **سين**’den önce; o da **العصإذا**’dır. Ama **سفاسفه**’si ve **سفاسقه**’si, **القاف** iledir.

**الفاء** ise, onu bilmiyoruz; ona işaret daha önce **ق - س - س**’de geçmiştir. Ve ona ek olarak (şunlar) istidrâk edilir: **السفاسق**i açık yol; yani: izler. Ve **سفاسق** evler: sanki gövdesinde bir direk olan, ip gibi uzatılmış bir kıymık.
