# سفط — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D8%B7/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D8%B7/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D8%B7.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: سفط

باب السين والطاء والفاء معهما
ف ط س، ف س ط، س ف ط، ط ف س مستعملات
فطس:
الفَطْسُ حَبُّ الآسِ، والواحدة فَطْسةٌ.
والفَطَسُ: انخِفاض قَصَبةِ الأنف، والنَّعْتُ أَفطَسُ، وفَطِسَ فَطَساً.
ويقال لِخَطْم الخِنْزير: فَطَسةٌ.
والفِطيِّسُ: المِطرَقة للحَدّادين.
والفُطُوس: مصدر الفاطس، وهو الذي يموت من غير داءٍ ظاهر، وفَطَسَ وفَقَسَ.
فسط:
الفٌسطاط والفِسْطاط: ضَرْب من الأبنية.
والفُسْطاط: مُجْتَمعُ أهل الكُورةِ حَوالَي مسجدهم، وهم الجماعة، ويقال: هؤلاء أهل الفسطاط.
والفَسيط: عِلاقة ما بينَ القِمَع والنَّواة، وهو الثُّفْروق، والواحدة فسيطة.
سفط:
جمع السَّفَطِ أسفاط.
ويقال: نفسي سَفيطةٌ أي قويّةٌ.
ويقال: انِّه لَيِّنُ سَفاطةِ النَّفس.
طفس:
الطَّفَس: قَذَر الانسان اذا لم يتعاهدْ نفسَه ولا يَتَنَظَّف، وإنَّه لَطَفِسٌ، واِنّها لَطَفِسةٌ.

### Türkçe

باب **السين** و**الطاء** و**الفاء** معهما
**ف ط س**، **ف س ط**، **س ف ط**، **ط ف س** müstameldirler.

فطس:
**الفَطْسُ**: **الآسِ** tanesi; tekili **فَطْسةٌ**.
**الفَطَسُ**: burun kamışının alçalması; sıfatı **أَفطَسُ**; ve **فَطِسَ** **فَطَساً**.
Ve domuzun burnuna: **فَطَسةٌ** denir.
**والفِطيِّسُ**: demirciler için çekiç.
**والفُطُوس**: **الفاطس**’ın masdarıdır; o, görünür bir hastalık olmaksızın ölen kimsedir; ve **فَطَسَ** ve **فَقَسَ**.

فسط:
**الفٌسطاط** ve **الفِسْطاط**: yapılardan bir tür.
**والفُسْطاط**: mescitlerinin çevresinde **الكُورةِ** ehlinin toplanma yeri; ve onlar cemaat(tir); ve “bunlar **الفسطاط** ehlidir” denir.
**والفَسيط**: **القِمَع** ile **النَّواة** arasındaki bağ; o **الثُّفْروق**’tur; tekili **فسيطة**.

سفط:
**السَّفَطِ**’ın cemi **أسفاط**.
Ve “nefsim **سَفيطةٌ**” denir; yani güçlü.
Ve “o, nefsin **سَفاطةِ** bakımından yumuşaktır” denir.

طفس:
**الطَّفَس**: insanın pisliği; nefsini gözetmediği ve temizlenmediği zaman; ve “o, elbette **لَطَفِسٌ**” ve “o (kadın), elbette **لَطَفِسةٌ**”dur.
