# سفف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سفف

السَفيف: حِزامُ الرَحْل. وسَفيفَةٌ من خوصٍ: نسيجةٌ من خوصٍ. وقد سَفَفْتُ الخوصَ أَسُفُّهُ بالضم سَفَّاً وأَسْفَفْتُهُ أيضاً، أي نسجتُه. وسَفِفْتُ الدواء بالكسر وأَسْفَفْتُهُ بمعنىً، إذا أخذتَه غير ملتوتٍ، وكذلك السَويقُ. وكلُّ دواءٍ يؤخذ غيرَ معجون فهو سَفوفٌ بفتح السين، مثل سَفُوفِ حبِّ الرمانِ ونحوه. وسُفَّةٌ من السَويقِ بالضم، أي حَبَّةٌ منه وقُبْضَةٌ. وأَسَفَّ وجهَه النَوُّورَ، أي ذَرَّ عليه. قال ضابئ بن الحارث البُرْجُمِيِّ يصف ثوراً:
شديدُ بَريقِ الحاجبين كأنّـمـاأُسِفَّ صَلى نارٍ فأَصبح أَكْحلا
وفي الحديث: "كأنما أُسِفَّ وجْههُ" أي تغيَّر وجهه، فكأنه ذُرَّ عليه شيءٌ غيره. قال لبيد:
أو رَجْعُ واشِمةٍ أُسِفُّ نَؤُورُهاكِفَفاً تَعَرَّضَ فوقهن وِشامُها
والإِسْفافُ: شدة النظر وحِدَّتُهُ. وأَسَفَّتِ السحابةُ. إذا دَنَتْ من الأرض. قال عبيد بن الأبرص بذكر سحاباً تدلّى حتَّى قرب من الأرض:
دانٍ مُسِفٍّ فُوَيْقَ الأرضِ هَيْدَبُهُيكاد يَدْفَعُهُ مَنْ قام بـالـراحِ
وكذلك الطائر إذا دنا من الأرض في طيرانه. وقد أَسَفَّ الرجلُ، أي تَتَبَّعَ مَداقَّ الأمور.

### Türkçe

**السَفيف**: eyerin kuşağı. Ve hurma yaprağından **سَفيفَةٌ**: hurma yaprağından bir dokuma. Ve ben hurma yaprağını **سَفَفْتُ**; onu (fiilin muzâri‘i) **أَسُفُّهُ** (zammesiyle) **سَفَّاً** olarak ve onu ayrıca **أَسْفَفْتُهُ**; yani onu dokudum. Ve ilacı **سَفِفْتُ** (kesresiyle) ve onu **أَسْفَفْتُهُ** aynı anlamda; onu bükülmüş/yoğrulmuş olmaksızın aldığın zaman; aynı şekilde **السَويقُ** da. Ve yoğrulmamış olarak alınan her ilaç, sîn’in fethasıyla **سَفوفٌ**dur; **سَفُوفِ حبِّ الرمانِ** ve benzeri gibi. Ve zammesiyle **سُفَّةٌ** **من السَويقِ**; yani ondan bir tane ve bir avuç. Ve onun yüzüne **أَسَفَّ** **النَوُّورَ**; yani onun üzerine serpti. **ضابئ بن الحارث البُرْجُمِيِّ** bir boğayı vasfederek dedi:
شديدُ بَريقِ الحاجبين كأنّـمـاأُسِفَّ صَلى نارٍ فأَصبح أَكْحلا
Ve hadiste: "كأنما **أُسِفَّ** وجْههُ" yani yüzü değişti; sanki onun üzerine onu değiştiren bir şey serpilmiş gibidir. **لبيد** dedi:
أو رَجْعُ واشِمةٍ أُسِفُّ نَؤُورُهاكِفَفاً تَعَرَّضَ فوقهن وِشامُها
Ve **الإِسْفافُ**: bakışın şiddeti ve keskinliğidir. Ve bulut **أَسَفَّتِ**; yere yaklaştığı zaman. **عبيد بن الأبرص** yerden yakınlaşıncaya kadar sarkan bir bulutu anarak dedi:
دانٍ مُسِفٍّ فُوَيْقَ الأرضِ هَيْدَبُهُيكاد يَدْفَعُهُ مَنْ قام بـالـراحِ
Ve aynı şekilde kuş da uçuşunda yere yaklaştığı zaman. Ve adam **أَسَفَّ**; yani işlerin ince yollarını takip etti.
