# سفق — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%82/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D9%82/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%82.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: سفق

القاف والسين والفاء معهما
س ق ف، ف س ق، س ف ق، ف ق س، ق ف س مستعملات سقف: السًّقْفُ: عماد البيت، والسماء سَقْفٌ فوق الأرض، وبه ذكر، قال تعالى: "السماء منفطر به".
والزَّقف: لغة الأزد في السَّقف، يقولون: ازدقف، أي: استقف.
والسَّقيفةُ: كل بناء سقف به صُفَّهٌ أو شبه صُفَّةٍ مما يكون بارزاً، ألزم هذا الاسم لتفرقة ما بين الأسماء.
والسَّقيفةُ: كل خشب عريضة كاللوح، وحجر عريض يستطاع أن يُسقَفَ به قترة أو غيرها، والصاد لغة، قال:
لنا مُوسه من الصَّفيحِ سَقائِفُ
وسَقائِفُ جنب البعير: أضلاعُه، الواحدة سَقيفةٌ.
والأسْقُفُ: رأس من رؤوس النصارى، ويجمع أساقِفَة.
فسق: الفِسْقُ: الترك لأمر الله، وفَسق يفسُقُ فِسقاً وفُسُوقاً.
وكذلك الميل إلى المعصية كما فَسَق إبليس عن أمر ربه.
ورجل فُسقٌ وفِسِّيقٌ، قال:
ائتِ غلاماً كالفنيق ناشئاً		أبلج فِسِّيقاً كذوباً خاطئا
وقال سليمان:
عاشوا بذلك عرساً في زمانهم		لا يظهر الجور فيهم آمناً فُسقُ
والفُوَيسِقَةُ: الفأرة، وقد أمر النبي عليه السلام بقتلها في الحرم.
سفق: السَّفْقُ لغة في الصفق.
وسَفُقَ الثوب سَفاقَةً فهو سَفيقٌ أي ليس بسخيف.
ورجل سفيق الوجه أي قليل الحياء.
وسَفَقْتُ الباب فأسفق.
والسَّفيقةُ: خشبة عريضة، دقيقة طويلة، تلف عليها البواري فوق سوح أهل البصرة، هكذا رأيتهم يسمونها.
وكل ضريبة من الذهب والفضة والجواهر إذا ضربت دقيقة طويلة فهي سفيقة.
وسَفاسِقُ السيوف، الواحدة سِفْسِقةٌ وهي شطبته كأنها عمود في متنه.
ممدود كالخط، ويقال: بل هو ما بين الشطبتين على صفحة السيف طولاً، قال امرؤ القيس:
ومستلئم كشفت بالرمـح ذيلـه		أقمت بعضب ذي سَفاسِقَ ميله
فقس: المِفقاسُ: عودان يشد طرفاهما بخيط كما يشد في وسط الفخ، ثم يبل أحدهما، ثم يجعل بينهما شيء، يشدهما، ثم توضع فوقهما الشركة، فإذا أصابها شيء فقست أي وثبت ثم علقت الشركة في الصيد.
وإذا مات الميت يقال: فَقَسَ فُقُوساً، هكذا أخبرنيه أبو الدقيش.
قفس: القُفْسُ: جبل بكرمان، في جبالها كالأكراد، قال:
زط وأكراد وقُفْسٍ قُفْسِ
وأمة قَفْساءُ أي رديئة لئيمةٌ، نعت للأمة خاصة.

### Türkçe

**القاف** ve **السين** ve **الفاء** bunlarla birlikte

**س ق ف**، **ف س ق**، **س ف ق**، **ف ق س**، **ق ف س** kullanımdadır. **سقف**: **السًّقْفُ**: evin direği; ve gök, yerin üstünde bir **سَقْفٌ**tur; onda (müzekker olarak) zikredilmiştir; Yüce Allah dedi ki: “**السماء منفطر به**”.

Ve **الزَّقف**: **السَّقف** hakkında Ezd’in lehçesidir; derler ki: **ازدقف**; yani: **استقف**.

Ve **السَّقيفةُ**: **صُفَّهٌ** ile veya **صُفَّةٍ** benzeri ile tavanlanmış her bina; (bu) isimleri birbirinden ayırmak için bu adı gerekli kıldı.

Ve **السَّقيفةُ**: levha gibi her geniş tahta; ve onunla bir **قترة** veya başkası tavanlanabilen geniş taş; ve **الصاد** bir lehçedir; dedi ki:
لنا مُوسه من الصَّفيحِ سَقائِفُ

Ve devenin yanı **سَقائِفُ**: kaburgalarıdır; teki **سَقيفةٌ**dur.

Ve **الأسْقُفُ**: Hristiyanların başlarından bir baş; **أساقِفَة** diye çoğul yapılır.

**فسق**: **الفِسْقُ**: Allah’ın emrini terk etmektir; ve **فَسق** **يفسُقُ** **فِسقاً** ve **فُسُوقاً**.

Ve yine Rabbinin emrinden İblis’in **فَسَق** etmesi gibi, masiyete meyletmektir.

Ve bir adam **فُسقٌ** ve **فِسِّيقٌ**; dedi ki:
ائتِ غلاماً كالفنيق ناشئاً		أبلج فِسِّيقاً كذوباً خاطئا

Ve Süleyman dedi ki:
عاشوا بذلك عرساً في زمانهم		لا يظهر الجور فيهم آمناً فُسقُ

Ve **الفُوَيسِقَةُ**: faredir; Peygamber (aleyhisselâm) haremde onu öldürmeyi emretmiştir.

**سفق**: **السَّفْقُ** **الصفق** hakkında bir lehçedir.

Ve elbise **سَفُقَ** **سَفاقَةً**; o hâlde o **سَفيقٌ**dur; yani hafif (sahîf) değildir.

Ve **سفيق الوجه** bir adam: yani hayâsı az.

Ve kapıyı **سَفَقْتُ**; böylece **فأسفق**.

Ve **السَّفيقةُ**: geniş bir tahta; ince, uzun; Basra ehlinin avlularının üstünde hasırlar onun üzerine sarılır; onları böyle adlandırdıklarını böyle gördüm.

Ve altın, gümüş ve cevherlerden her bir darbe (parça), ince uzun olarak dövülürse o **سفيقة**dir.

Ve kılıçların **سَفاسِقُ**u; teki **سِفْسِقةٌ**dir; o, onun çizgisidir; sanki gövdesinde bir sütun gibidir.

Çizgi gibi uzatılmıştır; ve denilir ki: bilakis o, kılıcın yüzünde uzunlamasına iki çizgi arasındakidir; İmru’ul-Kays dedi ki:
ومستلئم كشفت بالرمـح ذيلـه		أقمت بعضب ذي سَفاسِقَ ميله

**فقس**: **المِفقاسُ**: iki çubuk; uçları, tuzağın ortasında bağlandığı gibi bir ip ile bağlanır; sonra ikisinden biri ıslatılır; sonra aralarına bir şey konur, onları bağlar; sonra üstlerine **الشركة** konur; ona bir şey isabet edince **فقست** yani sıçradı; sonra **الشركة** avda asılı kaldı.

Ve ölü öldüğünde denilir ki: **فَقَسَ** **فُقُوساً**; bunu bana Ebû’d-Dukayş böyle haber verdi.

**قفس**: **القُفْسُ**: Kirman’da bir dağdır; dağlarında Kürtler gibi (bir topluluk) vardır; dedi ki:
زط وأكراد وقُفْسٍ قُفْسِ

Ve **قَفْساءُ** bir cariye: yani kötü, alçak; yalnızca cariye için bir sıfattır.
