# سفق — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%82/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D9%82/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%82.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سفق

السَّفْق: لغة في الصَّفْق. وثوب سَفِيق أي صَفيق، وسَفُقَ الثوبُ يَسْفُق سَفاقةً، فهو سَفِيق: كَثُف، وفي التهذيب: إذا لم يكن سَخِيفاً وكان سَفِيقاً إذا رَدَدْته، وأسْفَقَه الحائكُ. ورجل سَفِيقُ الوجه: قليلُ الحياء وَقِحٌ. وسَفَقَ البابَ سَفْقاً وأسْفَقَه فانْسَفَق أي أغْلَقه، والصاد لغة أو مضارِعة، وسيأتي ذكره. أبو زيد: سَفَقْتُ البابَ وأسْفَقْته إذا رددته؛ قال أبو منصور: معناهما أجَفْته. وفي حديث أبي هريرة: كان يَشْغَلُهم السَّفْقُ بالأَسْواق، يروى بالسين والصاد، يريد صَفْقَ الأَكُفّ عند البيع والشراء، والسينُ والصادُ يتعاقبان مع القاف والخاء، إلا أن بعض الكلمات يكثر في الصاد وبعضها يكثر في السين، وهكذا يُرْوَى حديث البَيْعة: أعْطاه صَفْقةَ يمينِه، بالسين والصاد، وخصَّ اليَمينَ لأنّ البَيْعَ والبَيْعةَ يقع بها. وسَفَقَ وَجْهَ الرجل: لَطَمَه. وأسْفَقَ الغنمَ: لم يَحْلُبْها في اليوم إلا مرة.
والسفقتين
(* قوله «والسفقتين إلخ» هكذا في الأصل). ذباب عظيم يلزم
الدواب والبقر، والصاد في كل ذلك لغة.

### Türkçe

**السَّفْق**: **الصَّفْق** hakkında bir lugattır. Ve **ثوب سَفِيق** yani **صَفيق**; ve elbise **سَفُقَ الثوبُ يَسْفُق سَفاقةً** (olur), o hâlde o **سَفِيق**tir: kalınlaştı. Ve **التهذيب**’de: eğer **سَخِيفاً** değilse ve onu geri çevirdiğinde **سَفِيقاً** olursa; ve dokumacı onu **أسْفَقَه**. Ve **رجل سَفِيقُ الوجه**: hayâsı az, arsızdır. Ve kapıyı **سَفَقَ البابَ سَفْقاً** ve onu **أسْفَقَه**; böylece **فانْسَفَق** yani onu kapattı; ve **الصاد** bir lugattır yahut (harf) birbirine yaklaşandır; ve onun zikri gelecektir. Ebû Zeyd: kapıyı **سَفَقْتُ البابَ** ve onu **أسْفَقْته**; eğer onu geri çevirdiysem (böyledir). Ebû Mansûr dedi: ikisinin manası: onu **أجَفْته** (yani kapattım). Ebû Hureyre hadîsinde: onları çarşılarda **السَّفْقُ** meşgul ederdi; **بالسين والصاد** rivayet olunur; alım satım sırasında avuçların **صَفْقَ الأَكُفّ**unu kasteder; ve **السينُ** ile **الصادُ**, **القاف** ve **الخاء** ile birlikte birbirinin yerine geçer; ancak bazı kelimelerde **الصاد** çok olur, bazısında **السين** çok olur; ve böylece **البَيْعة** hadîsi rivayet olunur: ona sağ elinin **صَفْقةَ يمينِه**ini verdi; **بالسين والصاد**; ve **اليَمينَ**i tahsis etti; çünkü **البَيْعَ** ve **البَيْعةَ** onunla vuku bulur. Ve **سَفَقَ وَجْهَ الرجل**: ona tokat attı. Ve **أسْفَقَ الغنمَ**: onu günde ancak bir kere sağdı.

**والسفقتين**
(* Sözü «والسفقتين إلخ» asılda böyle). Büyük bir sinek; binek hayvanlarına ve sığırlara yapışır; ve bütün bunlarda **الصاد** bir lugattır.
