# سفق — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%82/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D9%82/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%82.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سفق

سفق الباب سفقا: رده، كأسفقه قال أبو زيد: فانسفق، والصاد لغة، أو مضارعة، وقال الأزهري: سفق الباب، وأسفقه: أجافه.
 وسفق وجهه سفقا: لطمه عن ابن دريد.
 وثوب سفيق: مثل صفيق، وقد سفق، ككرم سفاقة، نقله الجوهري، وفي التهذيب: إذا لم يكن سخيفا.
 ورجل سفيق الوجه: أي وقح قليل الحياء.
 وقال الليث السفيقة: خشبة عريضة دقيقة طويلة، توضع ثم تلف عليها البواري فوق سطوح أهل البصرة، قال: هكذا رأيتهم يسمونها.
 قال: والسفيقة أيضا: الضريبة الدقيقة الطويلة من الذهب والفضة ونحوهما من الجواهر.
 وأعطاه سفقة يمينه: إذا بايعه، هكذا يروى في حديث البيعة بالسين والصاد، وخص اليمين لأن البيع والبيعة يقع بها.
 واشتراهم في سفقة واحدة أي ببيعة واحدة، وفي حديث أبي هريرة: كان يشغلهم السفق في الأسواق يريد صفق الأكف عند البيع والشراء، والسين والصاد يتعاقبان مع القاف والخاء، إلا أن بعض الكليمات يكثر في الصاد، وبعضها يكثر في السين.
 ومما يستدرك عليه: أسفق الحائك الثوب: جعضله سفيقا. وانسفق الباب: انطبق.
 وأسفقض الغنم: لم يحلبها في اليوم إلا مرة، والصاد لغة فيه.
 وسفق امرأته سفقا: أصابها.
 ومما يستدرك عليه: سفلق كجعفر: موضع بأستراباذ، أضيف إليه الخور، ويقال في النسبة: خور سفلقي، وقد ذكره المصنف في خ - و- ر. استطرادا فانظره.
 وسفلاق، بالكسر: قرية بمصر.

### Türkçe

**سفق** kapıyı **سفقا**: onu geri çevirdi; “onu **أسفقه**” gibi. Ebû Zeyd dedi: “Böylece **فانسفق**”; **الصاد** bir lugattır yahut (harf) müdâraasıdır. Ezherî dedi: **سفق** kapıyı ve **أسفقه**: onu kapattı.

Ve yüzünü **سفقا**: onu tokatladı; İbn Düreyd’den.

Ve **ثوب سفيق**: **صفيق** gibidir; ve (elbise) **سفق** olmuştur; **كرم** gibi, **سفاقة** (olarak); onu Cevherî nakletti. Ve **التهذيب**’de: eğer **سخيفا** değilse.

Ve **رجل سفيق الوجه**: yani arsız, hayâsı az.

Leys dedi: **السفيقة**: geniş, ince, uzun bir tahta; Basra ehlinin damları üzerinde hasırlar onun üzerine sarılsın diye konur. Dedi: onları böyle adlandırdıklarını gördüm.

Dedi: **السفيقة** ayrıca: altın ve gümüşten ve bunların benzeri cevherlerden ince uzun bir şerit (parça).

Ve ona **سفقة يمينه** verdi: eğer onunla bey‘atlaştıysa; bey‘at hadîsinde **السين** ve **الصاد** ile böyle rivayet olunur. Sağ eli özellikle zikretti; çünkü satış ve bey‘at onunla vuku bulur.

Ve onları **سفقة واحدة** içinde satın aldı; yani tek bir bey‘at ile. Ebû Hureyre hadîsinde: onları çarşılarda **السفق** meşgul ederdi; satış ve alışta avuçların çarpılmasını, yani **صفق الأكف**’i kastediyor. **السين** ve **الصاد**, **القاف** ve **الخاء** ile birbirinin yerine geçer; ancak bazı kelimeler **الصاد**’da çok olur, bazıları da **السين**’de çok olur.

Ve ona (maddeye) ilâve olarak kaydedilenlerdendir: **أسفق الحائك الثوب**: onu büzüştürdü, **سفيقا** (kalın) yaptı. Ve **انسفق الباب**: kapandı.

Ve **أسفقض الغنم**: onu bir günde ancak bir kere sağdı; **الصاد** onda bir lugattır.

Ve karısını **سفقا**: ona ilişti (cinsel olarak).

Ve ona ilâve olarak kaydedilenlerdendir: **سفلق** **جعفر** gibi: Esterâbâz’da bir yer; ona **الخور** izâfe edilmiştir. Nisbet hakkında şöyle denir: **خور سفلقي**. Musannif onu **خ - و- ر**’da, istitrâden zikretmiştir; ona bak.

Ve **سفلاق** (kesre ile): Mısır’da bir köy.
