# سفك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سفك

السَّفْكُ: صَبُّ الدم ونَثْرُ الكلام. وسَفَك الدمَ والدمعَ يَسْفِكُه سَفْكاً، فهو مَسْفوك وسَفِيك: صبه وهَراقَه، وكأَنه بالدم أَخص. وفي الحديث: أَن يَسْفكُوا دماءَهم؛ السَّفْك: الإراقة والإجراء لكل مائع، وقد انْسَفَك؛ ورجل سَفَّاك للدماء سَفَّاك للكلام. والسَّفَّاك: السَّفَّاح وهو القادر على الكلام. وسَفَكَ الكلام يَسْفِكه سَفْكاً:نَثَره. ورجل مِسْفَكَ: كثير الكلام. وخطيب سَفَّاك: سَفَّاك: بليغ كَسهَّاك؛ كلاهما عن كراع. ورجل سَفَّاك بالكلام وسَفْوك: كذَّاب.
والسُّفْكَة: ما يُقَدَّم إلى الضيف مثل اللُّمْجة، يقال: سَفِّكُوه ولَمَّجُوه.
ومن أسماء النفس: السَّفُوك والجائشة والطَّموح.

### Türkçe

**السَّفْكُ**: kanı dökme ve sözü saçma. Ve kanı ve gözyaşını **سَفَك** eder,
onu **يَسْفِكُه** **سَفْكاً**; o hâlde o **مَسْفوك** ve **سَفِيك**tir: onu döktü ve akıttı; sanki kan ile daha özeldir.
Hadiste: “kendi kanlarını dökmeleri”; **السَّفْك**: her akıcı şey için akıtma ve akıtıp yürütmedir,
ve **انْسَفَك** etmiştir; ve bir adam **سَفَّاك**tır kanlar için, **سَفَّاك**tır söz için. Ve **السَّفَّاك**:
**السَّفَّاح**tır; ve o, söz söylemeye gücü yetendir. Ve sözü **سَفَكَ** eder, onu **يَسْفِكه** **سَفْكاً**: onu saçtı.
Ve bir adam **مِسْفَكَ**: çok sözlü. Ve bir hatip **سَفَّاك**: **سَفَّاك**: beliğdir, **كَسهَّاك** gibi; ikisi de
Kırâ‘dan. Ve bir adam söz ile **سَفَّاك** ve **سَفْوك**: yalancıdır.
Ve **السُّفْكَة**: misafire **اللُّمْجة** gibi sunulan şeydir; denir ki: “**سَفِّكُوه**”
ve “**لَمَّجُوه**”.
Nefsin adlarındandır: **السَّفُوك** ve **الجائشة** ve **الطَّموح**.
