# سفه — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%87/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%81%D9%87/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سفه](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%81%D9%87.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سفه

السَفَهُ: ضدُّ الحِلمِ، وأصله الخِفَّةُ والحركةُ. يقال: تَسَفَّهَتِ الريحُ الشجرَ، أي مالتْ به. قال ذو الرمة:
جَرَيْنَ كما اهْتَزَّتْ رياحٌ تَسَفَّهَتْأَعالِيَها مَرُّ الرياحِ النَـواسـمِ
وتَسَفَّهَتُ فلاناً عن ماله، إذا خدعتَه عنه. وتَسَفَّهْتُ عليه، إذا أَسْمَعْتَهُ. وسَفَّهَهُ تَسْفيهاً: نَسَبَهُ إلى السَّفَهِ. وسافَهَهُ مُسَافَهَةً. يقال: سَفيهٌ لم يجد مُسافِهاً. وسَفُهَ فلان بالضم سَفاهاً وسَفاهَةً، وسَفِهَ بالكسر سَفَهاً، لغتان، أي صار سَفيهاً. فإذا قالوا سَفِهَ نَفْسَهُ وسَفِهَ رأيَه لم يقولوه إلاّ بالكسر، لأن فَعُلَ لا يكون متعدّياً. وسَفِهْتُ الشرابَ أيضاً بالكسر، إذا أكثرت منه فلم تَرْوَ. وأسفَهكَهُ الله. وسافَهْتُ الدَنَّ أو الوطْبَ، إذا قَاعَدْتَهُ فشربتَ منه ساعةً بعد ساعة.

### Türkçe

**السَفَهُ**: **الحِلمِ**’in zıddıdır; aslı hafiflik ve harekettir. Denir ki: **تَسَفَّهَتِ الريحُ الشجرَ**; yani onunla onu eğdi. **ذو الرمة** dedi ki:
جَرَيْنَ كما اهْتَزَّتْ رياحٌ تَسَفَّهَتْأَعالِيَها مَرُّ الرياحِ النَـواسـمِ

Ve **تَسَفَّهَتُ فلاناً عن ماله**; onu malından (uzaklaştıracak şekilde) aldattığın zaman. Ve **تَسَفَّهْتُ عليه**; ona işittirdiğin zaman. Ve **سَفَّهَهُ تَسْفيهاً**: onu **السَّفَهِ**’e nisbet etti. Ve **سافَهَهُ مُسَافَهَةً**. Denir ki: **سَفيهٌ** bir **مُسافِهاً** bulmadı. Ve **سَفُهَ** falan (ötre ile) **سَفاهاً** ve **سَفاهَةً** (oldu); ve **سَفِهَ** (esre ile) **سَفَهاً** (oldu); iki lugattır; yani **سَفيهاً** oldu. Artık “**سَفِهَ نَفْسَهُ**” ve “**سَفِهَ رأيَه**” dedikleri zaman onu ancak esre ile söylerler; çünkü **فَعُلَ** müteaddî olmaz. Ve **سَفِهْتُ الشرابَ** da esre ile (denir); ondan çokça içtiğin de kanmadığın zaman. Ve **أسفَهكَهُ الله**. Ve **سافَهْتُ الدَنَّ** yahut **الوطْبَ**; onunla oturup ondan saatten sonra saat içtiğin zaman.
