# سقط — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%82%D8%B7/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%82%D8%B7/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سقط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%82%D8%B7.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: سقط

* س ق ط * * سَقَطَ * الشيء من يده من باب دخل و * أسْقَطَهُ * هو و * المَسْقَطُ * بوزن المقعد السقوط وهذا الفعل * مَسْقَطَةٌ * للإنسان من أعين الناس بوزن المتربة و * المَسْقِطُ * بوزن المجلس الموضع يقال هذا مسقط رأسه أي حيث وُلِد و * ساقَطَهُ * أي أسقطه قال الخليل يقال * سَقَطَ * الولد من بطن أمه ولا يقال وقع و * سُقِط * في يده أي ندم ومنه قوله تعالى ﴿ولما سُقِطَ في أيديهم﴾ قال الأخفش وقرأ بعضهم سَقَط بفتحتين كأنه أضمر الندم وجوَّز * أُسْقِطَ * في يديه وقال أبو عمرو لا يقال أُسقط بالألف على ما لم يسم فاعله و * السَّاقِطُ * و * الَّساقِطَةُ * اللئيم في حسبه ونفسه وقوم * سَقْطَى * بوزن مرضى و * سُقَّاطٌ * مضموما مشددا و * تَساقَطَ * على الشيء ألقى نفسه عليه عليه و * السَّقْطَةُ * بالفتح العثرة والزلة وكذا * السِّقَاطُ * بالكسر و * سَقْطُ * الرمل منقطعه وسقط الولد ما يسقط قبل تمامه وسقط النار ما يسقط منها عند القدح وفي الكلمات الثلاث ثلاث لغات كسر السين وضمها وفتحها قال الفراء سَقْطُ النار يذكر ويؤنث و * أسْقَطَتِ * الناقة وغيرها أي ألقت ولدها و * السقَطُ * بفتحتين رديء المتاع والسقط أيضا الخطأ في الكتابة والحساب يقال * أسْقَطَ * في كلامه وتكلم بكلام فما * سَقَطَ * بحرف وما * أَسْقَطَ * حرفا عن يعقوب قال وهو كما تقول دخل به وأدخله وخرج به وأخرجه وعلا به وأعلاه و * السَّقيطُ * الثلج والجليد و * تَسَقَّطَهُ * أي طلب سقطه و * السَّقَّاطُ * مفتوحا مشددا الذي يبيع السقط من المتاع وفي الحديث ﴿كان لا يمر بسقاط ولا صاحب بيعة إلا سلم عليه﴾ والبيعة من البيع كالركبة والجلسة من الركوب والجلوس

### Türkçe

* س ق ط * **سَقَطَ** şey, “girdi” bâbından, elinden düştü; ve **أسْقَطَهُ**: onu düşürdü. Ve **المَسْقَطُ**, **المقعد** vezninde: düşme; ve bu fiil, insan için, insanların gözlerinden, **المتربة** vezninde, bir **مَسْقَطَةٌ**’dir. Ve **المَسْقِطُ**, **المجلس** vezninde: yer; “bu, onun başının **مسقط**’ıdır” denir; yani doğduğu yer. Ve **ساقَطَهُ**: yani onu düşürdü. Halîl dedi: “**سَقَطَ** çocuk, annesinin karnından” denir; “**وقع**” denmez. Ve “**سُقِطَ** onun elinde” yani pişman oldu; ondan, Yüce Allah’ın sözü: ﴿ولما **سُقِطَ** في أيديهم﴾ . Ahfeş dedi: Bazıları iki fetha ile **سَقَطَ** okudu; sanki pişmanlığı gizledi; ve “**أُسْقِطَ** onun ellerinde”yi câiz gördü. Ebû Amr dedi: Faili adlandırılmayan üzere, elif ile **أُسقط** denmez. Ve **السَّاقِطُ** ve **الَّساقِطَةُ**: soyunda ve nefsinde alçak. Ve **سَقْطَى** kavim, **مرضى** vezninde; ve **سُقَّاطٌ**, dammeli, şeddeli. Ve **تَساقَطَ** bir şeyin üzerine: kendini onun üzerine attı. Ve **السَّقْطَةُ** fetha ile: sürçme ve kayma; bunun gibi **السِّقَاطُ** kesra ile. Ve **سَقْطُ** kum: onun kesildiği yer. Ve çocuk düşüğü: tamamlanmasından önce düşen şey. Ve ateşin **سقط**’ı: çakmakla çıkarma sırasında ondan düşen şey. Üç kelimede üç lügat vardır: **السين**’in kesri, dammesi ve fethası. Ferrâ dedi: “**سَقْطُ** ateş” müzekker de söylenir, müennes de. Ve **أسْقَطَتِ** deve ve başkası: yani yavrusunu attı. Ve **السقَطُ** iki fetha ile: eşyanın kötüsü; ve **السقط** ayrıca yazı ve hesapta hatadır; “sözünde **أسْقَطَ**” denir; ve bir sözle konuştu da bir harfle bile **سَقَطَ** etmedi; ve bir harfi **أَسْقَطَ** etmedi; Ya‘kūb’dan. Dedi ki: O, “onunla girdi ve onu girdirdi; onunla çıktı ve onu çıkardı; onunla yükseldi ve onu yükseltti” demen gibidir. Ve **السَّقيطُ**: kar ve buz. Ve **تَسَقَّطَهُ**: yani onun düşüğünü aradı. Ve **السَّقَّاطُ**, fethalı, şeddeli: eşyanın döküntüsünü satan kimse. Ve hadiste: ﴿**سقاط**’a da, bir satış sahibi olana da uğramazdı ki ona selâm vermiş olmasın﴾ ; ve **البيعة**, satıştan, **الركبة** ve **الجلسة**’nin binmek ve oturmaktan olması gibidir.
