# سكب — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%83%D8%A8/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%83%D8%A8/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سكب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%83%D8%A8.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: سكب

س ك ب
ماء ودمع ساكب ومسكوب ومنسكب وقد سكبتـه سبكـاً وسكـب هـو بنفسـه سكوبـاً‏.‏
ويقول أهل المدينة‏:‏ اسكب على يدي‏.‏
واستكب الماء إذا سكب له‏.‏
وماء ودم أسكوب‏.‏
قالت جنوب أخت عمرو ذي الكلب‏:‏ الطاعن الطعنة النجلاء يتبعها مثعنجر من دم الأجواف أسكوب وأرسل الماء في المكبة وهي الدبرة العليا التي منها تسقى الدبار‏.‏
ومن المجاز‏:‏ ماء سكب وفرس سكب وأسكوب‏:‏ ذريع‏.‏
قال سلامة‏:‏ من كل سكب إذا ما ابتل ملبده صافي الأديم أسيل الخد يعبوب وقال عتبة بن مكرم يصف فرساً‏:‏ كبداء مشرفة القطرين لينة سباقة مرطي الغارات أسكوب وهـذا أمـر سكـب وسنة سكب‏:‏ حتم‏.‏
قال لقيط بن زرارة لأخيه معبد وقد طلب إليه حين أسر أن يفديه بمائتين من الإبل‏:‏ ما أنا بمنط عنك شيئاً يكون على أهل بيتك سنة سكباً ويدرب له الناس بنا درباً‏.‏

### Türkçe

س ك ب
**ساكب** ve **مسكوب** ve **منسكب** su ve gözyaşıdır; onu **سبكاً** olarak **سكبتـه** (döktüm) ve o, kendi kendine **سكوبـاً** olarak **سكـب** (döküldü).‏.‏
Medine ehli der ki: “Elimin üzerine **اسكب**.”‏.‏
Su, kendisi için döküldüğü zaman **استكب** olur.‏.‏
**أسكوب** su ve kandır.‏.‏
Amr Zî’l-Kelb’in kız kardeşi Cenûb dedi ki: “Geniş (açık) darbeyi vuran; onu, iç boşlukların kanından **أسكوب** olan bir **مثعنجر** takip eder; ve suyu **المكبة** içine saldı; o, **الدبرة**’nin üst kısmıdır ki ondan **الدبار** sulanır.”‏.‏
Mecazdan: **سكب** su; **سكب** ve **أسكوب** at: iri yapılıdır.‏.‏
Selâme dedi ki:
“Her **سكب**’den; ne zaman ki eğer eyer keçesi ıslanırsa,
derisi saf, yanağı akıcı, **يعبوب**.”
Utbe b. Mukrem bir atı vasfederek dedi ki:
“İki tarafı yüksek, iki yanın damlasına (terine) hâkim; yumuşak,
çok koşan, akınların atıcısı; **أسكوب**.”
Ve bu iş **سكب**’dir ve **سكب** bir sünnettir: kesin (kaçınılmaz)dır.‏.‏
Lekît b. Zurâre, esir alındığında kendisinden iki yüz deve ile fidye istenmişken kardeşi Ma‘bed’e dedi ki: “Ben, senin üzerinden, senin ev halkının üzerine **سكباً** bir sünnet olacak bir şeyi kaldıran (defeden) değilim; ve insanlar için bizimle bir yol **درباً** olarak açılır.”‏.‏
