# سلب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%84%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سلب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سلب

سلبت الشيء سَلْباً. والاستلابُ: الاختلاس. والسِلابُ: واحد السُلُبِ، وهي ثيابُ لمآتِم السودُ. قال لبيد:
في السُلُبِ السودِ وفي الأَمْساحِ
تقول منه: تَسَلَّبَت المرأةُ، إذا أَحَدَّتْ. ويقال: بل الإحدادُ على الزوج، والتَسَلُّبُ قد يكون على غير زوج. وانْسَلَبَتِ الناقة، إذا أسرعت في سيرها حتَّى كأنها تخرج من جِلدها. والسَلِبُ، بكسر اللامِ: الطويلُ. قال ذو الرمة يصف فِراخَ النعامةِ:
كأنَّ أَعْناقَها كُـرَّاثُ سـائفة		طارَتْ لَفائِفُهُ أَوْ هَيْشَرٌ سَلِبُ
ويروى بالضم، من قولهم نَخْلٌ سُلُبٌ: لا حَمْلَ عليها، وشَجَرٌ سُلُبٌ: لا وَرَقَ عليه. وهو جمع سَليبٍ، فَعيلٌ بمعنى مفعولٍ. والأسلوبُ بالضم: الفَنُّ؛ يقال أخذ فلانٌ في أساليبَ من القول، أي في فنونٍ منه. والسَلَبُ، بالتحريك: المسلوبُ، وكذلك السَليبُ. والسَلَبُ أيضاً: لِحاءُ شجرٍ معروفٍ بالسمن، تُعْمَلُ منه الحبالُ، وهو أَجْفَى من ليفِ المُقْلِ وأَصْلَب. ومنه قولهم: أَسْلَبَ الثُمامُ. والسَلوبُ من النوق: التي أَلقَتْ ولدَها لغير تَمامٍ، والجمع سُلُبٌ. وأَسْلَبَتِ الناقةُ، إذا كانت تلك حالها. وفرسٌ سَلْبُ القوائم، وهو الخفيفُ نَقْلِ القوائم. ورجلٌ سَلْبُ اليدين بالطعن، وثورٌ سَلْبُ الطَعْنِ بالقَرْنِ.

### Türkçe

**سلبت الشيء سَلْباً**: şeyi soydum/aldım (salm yoluyla).
Ve **الاستلابُ**: kapıp alma, aşırma.
Ve **السِلابُ**: **السُلُبِ**’ün bir teki; o da matemler için siyahlar(ın) elbiseleridir. Lebîd dedi ki:
في **السُلُبِ** السودِ وفي **الأَمْساحِ**

Ondan denir ki: **تَسَلَّبَت المرأةُ**; kadın **أَحَدَّتْ** (iddet/yas tuttu) ise. Ve denir ki: bilakis **الإحدادُ** koca üzerine(dir); **التَسَلُّبُ** ise koca dışındakine de olabilir.
Ve **انْسَلَبَتِ الناقة**: dişi deve yürüyüşünde hızlandıysa; sanki derisinden çıkıyor gibi oluncaya kadar.
Ve **السَلِبُ**—**اللامِ**’ın kesresiyle—: uzun (olan). Zû’r-Rumme, devekuşunun yavrularını vasfederek dedi ki:
كأنَّ أَعْناقَها كُـرَّاثُ سـائفة		طارَتْ لَفائِفُهُ أَوْ هَيْشَرٌ **سَلِبُ**

Ve zamme ile de rivayet olunur; onların “**نَخْلٌ سُلُبٌ**: üzerinde yük/ürün yoktur” ve “**شَجَرٌ سُلُبٌ**: üzerinde yaprak yoktur” sözlerinden. Ve o, **سَليبٍ**’in cemidir; **فَعيلٌ** vezninde, **مفعولٍ** manasında.
Ve **الأسلوبُ**—zamme ile—: fen(, tarz); denir ki: falan kimse sözden **أساليبَ** içine girdi; yani ondan fenler içine.
Ve **السَلَبُ**—hareke ile—: soyulmuş/yağmalanmış (şey); **السَليبُ** de böyledir.
Ve **السَلَبُ** ayrıca: semizlikle bilinen mâruf bir ağacın kabuğu; ondan ipler yapılır; **ليفِ المُقْلِ**’den daha kaba ve daha serttir. Ve ondan onların “**أَسْلَبَ الثُمامُ**” sözleri (gelir).
Ve develerden **السَلوبُ**: yavrusunu tam olmadan atan (dişi deve); cem‘i **سُلُبٌ**’dür. Ve **أَسْلَبَتِ الناقةُ**: o hâl üzere olduysa.
Ve **فرسٌ سَلْبُ القوائم**: ayakların naklinde hafif olan (at).
Ve **رجلٌ سَلْبُ اليدين بالطعن**: mızraklamada elleri (işi) hafif olan (adam); ve **ثورٌ سَلْبُ الطَعْنِ بالقَرْنِ**: boynuzla vuruşta (işi) hafif olan (boğa).
