# سلحف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D8%AD%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%84%D8%AD%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سلحف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D8%AD%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سلحف

السلحفية، فيها ست لغات: الأولى كبلهنية، نقلها الجوهري، عن أبي عبيد، عن الرؤاسي، قال: ملحق بالخماسي بألف، وإنما صارت ياء للكسرة قبلها.

  والسلحفاة، بضم السين وفتح اللام، نقله الجوهري، قال: واحدة السلاحف.
 والسلحفاء، بالمد، ويقصر وهاتان عن ابن دريد.
 والسلحفاة، مقصورة ساكنة اللام مفتوحة الحاء.
 والسلحفاة، بكسر السين وفتح اللام، وهاتان عن الفراء، وحكى الأخيرة عن تيم الرباب.
 قلت: وتنطق به العامة بسكون اللام مع كسر السين مقصورا: دابة م معروفة، من دواب الماء، وقيل: هي أنثى الغيالم، في لغة بني أسد، ينفع دمها ومرارتها المصروع، إذا أنشق بالأخيرة، والتلطخ بدمها المفاصل، فتشد.
 ويقال: إذا اشتد البرد في مكان، وخيف منه على الزرع وكبت واحدة منها على قفاها، بحيث يكون يداها ورجلاها إلى الهواء، وتركت كذلك، لم ينزل البرد في ذلك الموضع، هكذا ذكره الأطباء في كتبهم.

### Türkçe

**السلحفية**; onda altı lugat vardır: birincisi **كبلهنية** gibidir; onu el-Cevherî nakletti; Ebû Ubeyd’den, er-Ruâsî’den; dedi ki: beşli olana bir ألف ile ilhak edilmiştir; ancak ondan önceki kesre sebebiyle ياء olmuştur.

  **والسلحفاة**, **السين**’in dammesi ve **اللام**’ın fethasıyla; onu el-Cevherî nakletti; dedi ki: **السلاحف**’ın bir tanesidir.
 **والسلحفاء**, med ile; ve kısaltılır; ve bu ikisi İbn Düreyd’dendir.
 **والسلحفاة**, maksûre; **اللام**’ı sâkin, **الحاء**’ı meftûh.
 **والسلحفاة**, **السين**’in kesresi ve **اللام**’ın fethasıyla; ve bu ikisi el-Ferrâ’dandır; sonuncusunu Teym er-Rabâb’dan hikâye etti.
 Dedim ki: avam onu **اللام**’ın sükûnu ile, **السين**’in kesresiyle, maksûre olarak telaffuz eder: bilinen bir hayvandır; su hayvanlarındandır; ve denildi ki: Benî Esed’in lugatında **الغيالم**’in dişisidir; onun kanı ve ödü, sonuncusu ile koklatıldığı zaman sara tutana fayda verir; ve eklemler onun kanıyla bulaştırılırsa, sıkılaşır.
 Ve denilir ki: bir yerde soğuk şiddetlendiği zaman ve ondan ekin üzerine korkulduğu zaman, ondan bir tanesi sırtı üzerine ters çevrilip, öyle ki onun iki eli ve iki ayağı havaya olacak şekilde, ve öylece bırakılırsa, o mevkide soğuk inmez; hekimler bunu kitaplarında böyle zikrettiler.
