# سلف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%84%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سلف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سلف

سَلَفْتُ الأرضَ أَسْلُفُها سَلْفاً، إذا سوّيتها بالمِسلَفَة، وهي شيء تُسَوَّى به الأرض. وفي حديث عبيد بن عمير: أرضُ الجنةِ مسلوفةٌ قال الأصمعي: هي المستوية أو المُسَوَّاة. وسَلَفَ يَسْلُفُ سَلَفاً، أي مضى. والقومُ السُلاَّفُ: المتقدِّمون. وسَلَفُ الرجل: آباؤه المتقدّمون، والجمع أَسْلافٌ وسُلاَّفٌ. والسَلَفُ: نوعٌ من البيوع يُعَجَّلُ فيه الثمنُ وتُضْبَطُ السلعةُ بالوصف إلى أجلٍ معلومٍ. وقد أَسْلَفْتُ في كذا. واسْتَسْلَفْتُ منه دراهم وتَسَلَّفْتُ، وأَسْلَفَني. والسَلْفُ؛ بالتسكين: الجِرابَ الضخمُ. والسُلْفَةُ بالضم: ما يتعجَّله الرجل من الطعام قبل الغَداء. تقول منه: سَلَّفْتُ الرجل تَسْليفاً. والتَسْليفُ أيضاً: التقديمُ. وسَلِفُ الرجلِ: زوجُ أختِ امرأتِه وكذلك سلْفهُ. والمُسْلِفُ من النساء: التي بلغت خَمساً وأربعين أو نَحوها، وهو وصفٌ خُصَّ به الإناث. قال الشاعر:
إذا ثَلاَثٌ كالدُمىوكاعِبٌ ومُسلِفُ
والسالِفَةُ: ناحيةُ مقدَّم العنق من لدن مُعَلَّق القرطِ إلى قَلْتِ التَرقوةِ. والسالِفُ والسَليفُ: المقدَّمُ. والسَلوفُ: الناقةُ تكون في أوائل الإبل إذا وردت الماء. والسُلافُ: ما سال من عصير العنب قبل أن يُعْصَرَ. وتُسَمَّى الخمرُ سُلافاً. وسُلافَةُ كلِّ شيء عصرته: أوّلُه. والسِلْفانُ: أولادُ الحجَلِ، الواحدُ سُلَفٌ قال الشاعر:
أُعالِجُ سِلْفاناً صِغاراً تَخالُـهُـمْإذا دَرَجوا بُجْرَ الحواصلِ حُمَّرَا

### Türkçe

**سَلَفْتُ** yeri **أَسْلُفُها** **سَلْفاً** (diye) (yani) onu **المِسلَفَة** ile düzlediğim zaman; o, yerin kendisiyle düzleştirildiği bir şeydir. **عبيد بن عمير**’in hadisinde: “Cennet yeri **مسلوفةٌ**” (gelmiştir). **الأصمعي** dedi: O, düz olan yahut düzleştirilmiş olandır. Ve **سَلَفَ يَسْلُفُ سَلَفاً**: yani geçti. Ve kavim **السُلاَّفُ**: öne geçenlerdir. Ve kişinin **سَلَفُ**’u: onun öne geçmiş babalarıdır; çoğulu **أَسْلافٌ** ve **سُلاَّفٌ**’tur. Ve **السَلَفُ**: satışlardan bir türdür; onda bedel peşin verilir ve mal, bilinen bir vadeye kadar vasıf ile ضبط edilir (tespit edilir). “Şunda **أَسْلَفْتُ**” (dersin). Ve ondan dirhemler **اسْتَسْلَفْتُ** ve **تَسَلَّفْتُ**; ve o bana **أَسْلَفَني**. Ve **السَلْفُ**; sükûn ile: iri torbadır. Ve **السُلْفَةُ** (zammetli): kişinin öğle yemeğinden önce acelece aldığı yemektir. Ondan (şöyle) dersin: kişiyi **سَلَّفْتُ** **تَسْليفاً**. Ve **التَسْليفُ** ayrıca: öne alma(dır). Ve kişinin **سَلِفُ**’i: karısının kız kardeşinin kocasıdır; aynı şekilde onun **سلْفُهُ** (da). Ve kadınlardan **المُسْلِفُ**: kırk beşe yahut onun gibi bir yaşa ulaşmış olandır; o, dişilere mahsus kılınmış bir vasıftır. Şair dedi:
إذا ثَلاَثٌ كالدُمىوكاعِبٌ ومُسلِفُ
Ve **السالِفَةُ**: boynun ön tarafının yanı; küpenin asıldığı yerden **قَلْتِ التَرقوةِ**’ye kadar. Ve **السالِفُ** ve **السَليفُ**: öndeki (şey)dir. Ve **السَلوفُ**: deve; suya vardığında develerin evvellerinde olur. Ve **السُلافُ**: sıkılmadan önce üzüm suyundan akan şeydir. Şarap **سُلافاً** diye adlandırılır. Ve her şeyin sıktığın **سُلافَةُ**’si: onun evvelidir. Ve **السِلْفانُ**: **الحجَلِ** yavrularıdır; teki **سُلَفٌ**tur. Şair dedi:
أُعالِجُ سِلْفاناً صِغاراً تَخالُـهُـمْإذا دَرَجوا بُجْرَ الحواصلِ حُمَّرَا
