# سلل — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D9%84/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%84%D9%84/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سلل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%84%D9%84.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سلل

سَلَلْتُ الشيء أَسُلُّهُ سَلاًّ. يقال: سَلَلْتُ السيف واسْتَلَلْتُهُ بمعنىً. وأتيناهم عند السَلَّةِ: أي عند اسْتِلالِ السيوف. والسَلّةُ: السَرِقَةُ. يقال: لي في بني فلان سَلَّةٌ. وفرسٌ شديدُ السَلَّةِ، وهي دَفْعَتُهُ في سِباقه. يقال: خرجَتْ سَلَّتَهُ على الخيل. والسالُّ: المَسيلُ الضيِّقُ في الوادي، وجمعه سُلاَّنٌ. والمَسِلَّةُ بالكسر: واحدة المَسَالِّ، وهي الإبر العِظام. والسَليلُ: الولد؛ والأنثى سَليلَةٌ. وقال:
سَليلَةُ أفراس تَخَلَّلَها نغلُ
والسَليلُ: الوادي الواسعُ يُنْبِت السَلَمَ والسَمُرَ. يقال سَليلٌ من سَمُرٍ، كما يقال: غالٌّ من سَلَمٍ. قال زهير:
كَأَنَّ عَيْني وقد سالَ السَليلُ بهم		وجيرَةٌ ما هُمُ لو أنَّهـم أمَـمُ
ويقال: سَليلَةٌ من شَعَرٍ، لِما اسْتُلَّ من ضريبته، وهو شيء يُنْفَشُ منه ثم يُطْوى، ويُدْمَجُ طِوالاً، طولُ كلِّ واحدة نحوٌ من ذراع، في غلط أَسَلَةِ الذراع، ويُشَدُّ ثم تَسُلُّ منه المرأة الشيءَ بعد الشيءِ فتغزِله. والسُلالُ، بالضم: السِلُّ. يقال: أَسَلَّه الله، فهو مَسْلولٌ؛ وهو من الشواذّ. وسُلالَةُ الشيء: ما اسْتُلَّ منه. والنُطفة سُلالَةُ الإنسان. وأسَلَّ يُسِلُّ إسْلالاً، أي سرق. والإسْلالُ: الرِشْوَةُ والسرقةُ. وفي الحديث: "لا إغْلالَ ولا إسْلالَ" وهذا يحتمل الرشوة والسرقة جميعاً. وانْسَلَّ من بينهم، أي خرج. وفي المثل: رَمتْني بدائها وانْسَلّتْ. وتَسَلَّلَ مثله.

### Türkçe

**سَلَلْتُ** şeyi **أَسُلُّهُ** **سَلاًّ** (olarak) (yaptım). Denilir: **سَلَلْتُ السيف** ve **اسْتَلَلْتُهُ** aynı mânâdadır. Ve onlara **السَلَّةِ** sırasında geldik: yani kılıçların **اسْتِلالِ**i sırasında. Ve **السَلّةُ**: hırsızlıktır. Denilir: Benim falan oğulları içinde bir **سَلَّةٌ** vardır. Ve bir at, **السَلَّةِ**si şiddetli (olan): o, onun yarışındaki itişidir. Denilir: Onun **سَلَّتَهُ**su atların üzerine çıktı. Ve **السالُّ**: vadide dar akıntı yeridir; onun çoğulu **سُلاَّنٌ**dur. Ve **المَسِلَّةُ** (kesre ile): **المَسَالِّ**in bir tanesidir; ve o, büyük iğnelerdir. Ve **السَليلُ**: çocuk; dişisi **سَليلَةٌ**dir. Ve dedi ki:
**سَليلَةُ أفراس تَخَلَّلَها نغلُ**

Ve **السَليلُ**: **السَلَمَ** ve **السَمُرَ** bitiren geniş vadidir. Denilir: **سَليلٌ من سَمُرٍ**; nasıl ki denilir: **غالٌّ من سَلَمٍ**. Züheyr dedi ki:
**كَأَنَّ عَيْني وقد سالَ السَليلُ بهم		وجيرَةٌ ما هُمُ لو أنَّهـم أمَـمُ**

Ve denilir: **سَليلَةٌ من شَعَرٍ**, onun **ضريبته**sinden **اسْتُلَّ** edilene (denir); ve o, ondan kabartılan sonra dürülen bir şeydir; ve uzunlamasına dürülüp sıkıştırılır; her birinin uzunluğu bir zira‘a yakın, zira‘ın **أَسَلَةِ**si kalınlığında; ve bağlanır, sonra kadın ondan şeyden sonra şeyi **تَسُلُّ** eder de onu eğirir. Ve **السُلالُ**, damme ile: **السِلُّ**dür. Denilir: Allah onu **أَسَلَّه** etti; o da **مَسْلولٌ**dur; ve o, şâz olanlardandır. Ve **سُلالَةُ** şey: ondan **اسْتُلَّ** edilendir. Ve **النُطفة** insanın **سُلالَةُ**sıdır. Ve **أسَلَّ يُسِلُّ إسْلالاً**, yani çaldı. Ve **الإسْلالُ**: rüşvet ve hırsızlıktır. Ve hadiste: “**لا إغْلالَ ولا إسْلالَ**” (vardır); ve bu, rüşveti ve hırsızlığı ikisini birden muhtemel kılar. Ve **انْسَلَّ** onların arasından, yani çıktı. Ve meselde: Beni kendi derdiyle attı ve **انْسَلّتْ**. Ve **تَسَلَّلَ** onun gibidir.
