# سمج — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%AC/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%85%D8%AC/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سمج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%AC.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سمج

سَمُجَ الشيءُ، بالضم: قَبُحَ، يَسْمُجُ سَماجَةً إِذا لم يكن فيه مَلاحَةٌ، وهو سَمِيجٌ لَمِيجٌ، وسَمْجٌ لَمْجٌ. وقد سَمَّجَه تَسْمِيجاً إِذا جعله سَمْجاً؛ الجوهري: سَمُجَ فهو سَمْجٌ مثل ضَخُم فهو ضَخْمٌ، وسَمِجٌ مثل خَشُنَ فهو خَشِنٌ، وسَمِيجٌ مثل قَبُحَ فهو قَبِيحٌ. وفي حديث عليّ، رضوان الله عليه: عاثَ في كلِّ جارِحَةٍ منه جَديدُ بِلًى سَمَّجَها؛ هو من سَمُجَ أَي قبح. ابن سيده: السَّمْجُ والسَّمِيجُ: الذي لا ملاحة له، الأَخيرة هذلية؛ قال أَبو ذؤيب:
فإِنْ تَصْرِمي حَبْلي، وإِن تَتَبَدَّلي
خَلِيلاً، ومنهمْ صالِحٌ وسَمِيجُ
وقيل: سَميجٌ هنا في بيت أَبي ذؤيب: الذي لا خير عنده. قال سيبويه: سَمْجٌ ليس مخففاً من سَمِجٍ ولكنه كالنَّضْرِ، والجمع سِماجٌ مثل ضِخامٍ، وسَمِجُونَ وسُمَجَاءُ وسَمَاجَى؛ وقد سَمُجَ سَمَاجَة وسُمُوجَةً، وسَمِجَ، الكسر عن اللحياني.
واسْتَسْمَجَه: عَدَّه سَمْجاً. وسَمَّجَهُ الله: خلقه سَمْجاً أَو جعله كذلك.
ولبن سَمْجٌ: لا طعم له.والسَّمْجُ: الخبيث الريح. والسَّمْجُ والسَّمِيجُ: اللبن الدَّسِمُ الخبيثُ الطَّعْمِ، وكذلك السَّمْهَجُ والسَّمَلَّجُ، بزيادة الهاء واللام.

### Türkçe

**سَمُجَ** şey, (ضم ile): çirkin oldu; içinde **مَلاحَةٌ** bulunmadığı zaman **يَسْمُجُ** **سَماجَةً** (olarak). O, **سَمِيجٌ** **لَمِيجٌ**’dir; ve **سَمْجٌ** **لَمْجٌ**. Ve onu **سَمَّجَهُ** **تَسْمِيجاً** (olarak) yaptı; onu **سَمْجاً** kıldığı zaman. el-Cevherî: **سَمُجَ**; o hâlde o **سَمْجٌ**’dir; tıpkı **ضَخُمَ**; o hâlde o **ضَخْمٌ**’dür gibi. Ve **سَمِجٌ**; tıpkı **خَشُنَ**; o hâlde o **خَشِنٌ**’dir gibi. Ve **سَمِيجٌ**; tıpkı **قَبُحَ**; o hâlde o **قَبِيحٌ**’tir gibi. Ve Ali’nin hadîsinde, Allah’ın rızası onun üzerine olsun: onda, her bir uzuvda, yeni bir eskime **سَمَّجَها** (olarak) bozdu; o, **سَمُجَ**’dendir; yani çirkin oldu. İbn Sîde: **السَّمْجُ** ve **السَّمِيجُ**: kendisinde **ملاحة** olmayan (kimse/şey); sonuncusu Hüzeylîdir. Ebû Züeyb dedi ki:

Eğer ipimi koparırsan, ve eğer değiştirirsen
Bir dostu; ve onlardan (kimisi) iyi, (kimisi) **سَمِيجُ**

Ve denildi: Ebû Züeyb’in beytinde buradaki **سَميجٌ**: yanında hayır bulunmayan (kimsedir). Sîbeveyh dedi: **سَمْجٌ**, **سَمِجٍ**’den hafifletilmiş değildir; fakat **النَّضْرِ** gibidir. Çoğulu **سِماجٌ**’dır; tıpkı **ضِخامٍ** gibi; ve **سَمِجُونَ** ve **سُمَجَاءُ** ve **سَمَاجَى**. Ve **سَمُجَ** **سَمَاجَة** ve **سُمُوجَةً** (olarak) oldu; ve **سَمِجَ**; kesre (ile), el-Lihyânî’den.

**واسْتَسْمَجَهُ**: onu **سَمْجاً** saydı. Ve **سَمَّجَهُ الله**: onu **سَمْجاً** yarattı yahut onu böyle kıldı.

**ولبن سَمْجٌ**: tadı yoktur. Ve **السَّمْجُ**: kötü kokuludur. Ve **السَّمْجُ** ve **السَّمِيجُ**: yağlı, tadı kötü süttür; ve aynı şekilde **السَّمْهَجُ** ve **السَّمَلَّجُ**; **الهاء** ve **اللام**’ın ziyadesiyle.
