# سمح — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%AD/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%85%D8%AD/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سمح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%AD.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سمح

سَمُحَ
1 سَمُحَ ذ , (S, Msb, K,) aor. سَمُحَ , (Msb, K,) inf. n. سَمَاحٌ and سَمَاحَةٌ and سُمُوحٌ and سُمُوحَةٌ and سَمْحٌ and سِمَاحٌ, (K,) He was, or became, liberal, bountiful, munificent, or generous; (S, * Msb, * K;) as also ↓ اسمح: (Msb, K:) but the unaugmented verb commonly known, but faultily omitted in the K, is سَمَحَ, aor. سَمَحَ ; and this is the only one mentioned by IKtt and IKoot and a number of other authors: سَمُحَ, like كَرُمَ, means he became of the people of السَّمَاحَة [i. e. liberality, &c.]: (MF:) [but] سَمَحَ and ↓ اسمح both signify as above; he was, or became, liberal, &c.; and he gave from a motive of generosity and liberality: this is the correct explanation of both; though some say that the former only is used in this sense; and the latter, in relation to compliance and submissiveness. (L.) You say, سَمَحَ بِهِ, (S, A, Msb,) aor. سَمَحَ , inf. n. سَمَاحٌ and سَمَاحَةٌ (S, * A, * Msb) and سُمُوحٌ, (Msb,) He was liberal, bountiful, munificent, or generous, with it; (S, A, Msb;) and gave it; and complied therein with that which was desired of him; as also ↓ اسمح. (Msb.) [And سَمَحَ لَهُ He was liberal, &c., to him; as also ↓ اسمح; whence,] God is represented, in a trad., as saying, لِعَبْدِى ↓ أَسْمِحُوا كَاـِسْمَاحِهِ اـِلَى عِبَادِى Be ye liberal, &c., to my servant, [meaning Mohammad,] like as he is liberal, &c., to my servants. (L.) And سَمَحَ لِى, (S,) or لَهُ, (A,) He gave (S, A) to me, (S,) or to him: (A:) and بِكَذَا ↓ سَامَحَهُ he gave him such a thing. (Msb.) And سَمَحَ لِى بِذٰلِكَ, and ↓ اسمح, and ↓ سامح, He complied with my desire in that thing. (L: see also a similar phrase below.) ― -b2- سَمَحَتْ, said of a she-camel, means She became submissive, and went quickly: (L:) and ↓ اسمحت said of a beast (دَابَّة), it became gentle and submissive after being refractory: (L, K: *) and in like manner ↓ اسمح; (A;) and ↓ سمّح, inf. n. تَسْمِيحٌ; (L;) said of a camel: (A, L:) or تَسْمِيحٌ signifies the going an easy pace: (S, L, K:) and the going quickly: (L, K:) or (so in the L, but in the K “ and ”) the act of fleeing. (L, K.) And ↓ اسمح It became easy and submissive. (L.) You say, قَرُونَتُهُ ↓ أَسْمَحَتْ, (S, A, K,) and قَرِينَتُهُ, as also ↓ سَامَحَتْ, (L,) His mind became submissive, (S, A, L, K,) لِذٰلِكَ الأَمْرِ to that thing. (L.) ― -b3- سَمَحَ, inf. n. سَمَاحٌ; (L;) and ↓ سمّح, (Mgh, L,) inf. n. تَسْمِيحٌ; (L, K;) and ↓ سامح, (Mgh, L,) inf. n. مُسَامَحَةٌ; (S, A, L, K;) and ↓ اسمح, (Mgh,) and ↓ تسمّح; (L;) also signify He acted in an easy, or a gentle, manner; (S, A, Mgh, L, K;) and he made easy, or facilitated; (L;) فِى أَمْرٍ in an affair: (Mgh, L:) and ↓ مُسَامَحَةٌ signifies the acting in an easy, or a gentle, manner in a contest in thrusting, or piercing, with spears or the like, and smiting with swords, and running. (L.) It is said in a well-known trad., السَّمَاحُ رَبَاحٌ The acting in an easy, or a gentle, manner, in affairs, is a means of gain, or profit, to the performer thereof. (L.) And you say, فِى الأَمْرِ ↓ سامحهُ He acted in an easy, or a gentle, manner with him. (TK.) And سَمَحَ لَهُ and بِهِ, and ↓ اسمح, He made [a thing] easy to him. (L.) And اِسْمَحْ يُسْمَحْ لَكَ (Meyd, Mgh, L) and بِكَ, (L,) and يُسْمَحْ لَكَ ↓ أَسْمِحْ (Meyd, L) and بِكَ, (L,) a trad., (Mgh, L,) meaning Facilitate thou, and facilitation shall be rendered to thee: (As, Sh, L:) or act thou in an easy, or a gentle, manner, and easy, or gentle, treatment, shall be rendered to thee: (Mgh:) or be thou compliant, and compliance shall be rendered to thee. (Meyd.) And سَمَحَ لَهُ بِحَاجَتِهِ, and ↓ اسمح, He made easy to him the object of his want. (IAar, L: see also a similar phrase above.) ― -b4- سَمَاحَةٌ (A, TA) and سُمُوحَةٌ, (TA,) [app. inf. ns. of which the verb is سَمُحَ,] in a branch, or rod, signify (tropical:) The being even and smooth, without any knots [or inequality of thickness: see سَمْحٌ]. (A, TA.)

2 سَمَّحَ see 1, in two places. ― -b2- تَسْمِيحُ الرُّمْحِ means (assumed tropical:) The straightening, or making even, of the spear, (S, K, TA,) so as to render it smooth. (TA. [See 1, last sentence.])

3 سَاْمَحَ see 1, in six places.

4 أَسْمَحَ see 1, in all but four sentences.

5 تَسَمَّحَ see 1, in the latter half of the paragraph: ― -b2- and see also the paragraph here following, in two places.

تسامحوا
6 تسامحوا ذ They acted in an easy, or a gentle, manner, one with another. (S, A, K.) ― -b2- [Hence] تَسَامُحٌ [as a conventional term in lexicology, or in relation to language,] is [A careless, or defective, manner of expression,] when the meaning of a sentence is not known, and, in order to its being understood, requires another word or phrase to be supplied: (KT:) [or the using a careless mode of expression, relying upon the understanding of the reader or hearer; as also ↓ تَسَمُّحٌ: or] a deficiency in what a speaker says, relying upon [the knowledge of] the person addressed. (Marginal note in a copy of the KT, subsigned سمع [app. to denote that the authority is Isma'eel Hakkee].) [See also تَسَاهُلٌ, which is often used as though it were syn. with تَسَامُحٌ.] ― -b3- The primary meaning of تَسَامُحٌ and ↓ تَسَمُّحٌ is [said to be] The being wide, or ample: whence the phrase فِى الحَقِّ مَسْمَحٌ [expl. below]. (Msb.)

السمح
7 السمح ذ [app. syn. with أَسْمَحَ, or perhaps a mistranscription for the latter word]: see اِنْسَجَحَ.

سَمْحٌ
سَمْحٌ ذ (T, S, A, Mgh, Msb, K) and ↓ سَمِحٌ, of which the former is a contraction, (Msb,) [but which is seldom used,] as also ↓ سَمِيحٌ and [in an intensive sense] ↓ مِسْمَحٌ (T, M, TA) and ↓ مِسْمَاحٌ (T, S, * M, A, * K, * TA) [and ↓ سَمُوحٌ, occurring in the K voce نَعُوسٌ, the last three fem. as well as masc.], Liberal, bountiful, munificent, or generous: (T, S, M, A, Mgh, Msb, K, TA:) fem. سَمْحَةٌ: (T, S, M, A, K:) pl. سِمَاحٌ, (Th, T, S, M, A, Msb, K,) applied to women (Th, S, Msb, K) only, (Th, S, K,) or to men and to women, (T, M, TA,) and سُمَحَآءُ, (T, S, M, A, Msb, K,) applied to a party of people, (S, A,) [i. e.] to men and to women, (T, M, TA,) as though pl. of سَمِيحٌ, (S, K,) and مَسَامِيحُ, (T, S, M, A, K,) applied to men and to women, (T, M, A, *) pl. of مِسْمَاحٌ, (A,) or as though pl. of مِسْمَاحٌ. (S, K.) The dim. of سَمْحٌ is ↓ سُمَيْحٌ and ↓ سُمَيِّحٌ; (K;) but the latter is by some disallowed. (TA.) You say also, فُلَانٌ سَمْحٌ لَمْحٌ and لَمِيحٌ ↓ سَمِيحٌ [app. meaning Such a one is very liberal, &c.; for in each case the latter epithet is probably an imitative sequent, and therefore a corroborative]. (L.) ― -b2- دَابَّةٌ سَمْحَةٌ [A beast that is submissive, or easy, or gentle: and probably also quick: see 1]. (A, voce جَمْحَةٌ, q. v.) ― -b3- [Hence, app.,] سَمْحَةُ is the name of A mare of Jaafar the son of Aboo-Tلlib. (K. [See also سَبْحَة.]) ― -b4- And أُمُّ سَمْحَةَ The she-goat. (T in art. ام.) ― -b5- And قَوْسٌ سَمْحَةٌ (assumed tropical:) A pliant bow. (K, * TA.) ― -b6- And عُودٌ سَمْحٌ (tropical:) A branch, or rod, that is even and smooth, (A, * Msb, * TA,) without any knot: (A, K, TA:) or of even growth, so that what is between its two extremities is not more slender than its two extremities or than one of them. (AHn, TA.) One says also سَاجَةٌ سَمْحَةٌ (tropical:) [An oblong squared piece, or a board or tablet, of the wood of the ساج (q. v.), that is even and smooth]. (TA.) ― -b7- And مِلَّةٌ سَمْحَةٌ (assumed tropical:) A religion in which is no straitness (K, TA) nor difficulty. (TA.) ― -b8- The saying of 'Omar Ibn-'AbdEl-'Azeez أَذِّنْ أَذَانًا سَمْحًا means (assumed tropical:) [Recite thou a call to prayer] without a prolonging of the voice, and trilling, and without modulation. (Mgh.)

سَمِحٌ
سَمِحٌ ذ : see the next preceding paragraph.

سِمَاحٌ
سِمَاحٌ ذ Tents (بُيُوت) made of skins. (Ibn-ElFaraj, K.)

سَمُوحٌ
سَمُوحٌ ذ : see سَمْحٌ, first sentence.

سَمِيحٌ
سَمِيحٌ ذ : see سَمْحٌ, in two places.

سُمَيْحٌ
سُمَيْحٌ ذ and سُمَيِّحٌ dims of سَمْحٌ, q. v. (K.)

أَسْمَحُ
أَسْمَحُ ذ [More, and most, liberal, bountiful, munificent, or generous]. See an ex. voce لَافِظْ.

عَلَيْكَ بِالحَقِّ فَاـِنَّ فِيهِ لَمَسْمَحًا
عَلَيْكَ بِالحَقِّ فَاـِنَّ فِيهِ لَمَسْمَحًا ذ , (A, Msb, * K, *) Keep thou to the truth, for verily in it is ample scope for avoiding falsity; expl. by مَتَّسَعًا, (A, Msb, K,) and مَنْدُوحَةً عَنِ البَاطِلِ. (A, Msb.)

مِسْمَحٌ
مِسْمَحٌ ذ : see سَمْحٌ, first sentence.

مِسْماح
مِسْماح ذ : see سَمْحٌ, first sentence.

### Türkçe

**سَمُحَ**
1 **سَمُحَ** ذ , (S, Msb, K,) muzâri‘i **سَمُحَ** , (Msb, K,) mastarı **سَمَاحٌ** ve **سَمَاحَةٌ** ve **سُمُوحٌ** ve **سُمُوحَةٌ** ve **سَمْحٌ** ve **سِمَاحٌ**, (K,) O, cömert, bol veren, ihsan sahibi, yahut eli açık idi veya oldu; (S, * Msb, * K;) keza ↓ **اسمح**: (Msb, K:) fakat artırımsız fiil, yaygınca bilinen, ama K’da hatalı olarak düşürülmüş olan, **سَمَحَ**, muzâri‘i **سَمَحَ**’dır; ve bu, IKtt ve IKoot ve başka müelliflerden bir grup tarafından zikredilen tek olandır: **سَمُحَ**, **كَرُمَ** gibi, **السَّمَاحَة** ehli oldu demektir [yani cömertlik vb.]: (MF:) [fakat] **سَمَحَ** ve ↓ **اسمح** ikisi de yukarıdaki gibi mânâya gelir; cömert vb. idi veya oldu; ve cömertlik ve eli açıklık saikiyle verdi: ikisinin de doğru açıklaması budur; her ne kadar bazıları, bu mânâda yalnız ilkinin kullanıldığını; ikincinin ise, uyma ve boyun eğme ile ilgili olarak (kullanıldığını) söyler. (L.) Sen, **سَمَحَ بِهِ**, (S, A, Msb,) muzâri‘i **سَمَحَ** , mastarı **سَمَاحٌ** ve **سَمَاحَةٌ** (S, * A, * Msb) ve **سُمُوحٌ**, (Msb,) dersin: Onunla cömert, bol veren, ihsan sahibi yahut eli açık idi; (S, A, Msb;) ve onu verdi; ve kendisinden istenen şeye onda uydu; keza ↓ **اسمح**. (Msb.) [Ve **سَمَحَ لَهُ**: ona karşı cömert vb. idi; keza ↓ **اسمح**; buradan,] Allah, bir rivayette, şöyle buyurur diye tasvir edilmiştir: **لِعَبْدِى ↓ أَسْمِحُوا كَاـِسْمَاحِهِ اـِلَى عِبَادِى** Kulum için cömert olun vb., [Muhammed kastedilerek,] onun kullarıma karşı cömert olduğu gibi. (L.) Ve **سَمَحَ لِى**, (S,) yahut **لَهُ**, (A,) Bana (S,) yahut ona (A) verdi: (A:) ve **بِكَذَا ↓ سَامَحَهُ** ona böyle bir şeyi verdi. (Msb.) Ve **سَمَحَ لِى بِذٰلِكَ**, ve ↓ **اسمح**, ve ↓ **سامح**, O şeyde benim arzumla uyum gösterdi. (L: aşağıda benzeri bir ibareye de bak.) ― -b2- **سَمَحَتْ**, dişi deve hakkında söylenince, Şöyle demektir: Boyun eğici oldu ve çabuk gitti: (L:) ve ↓ **اسمحت** bir hayvan ( **دَابَّة** ) hakkında söylenince, inatçı olduktan sonra yumuşak ve boyun eğici oldu: (L, K: *) ve aynı şekilde ↓ **اسمح**; (A;) ve ↓ **سمّح**, mastarı **تَسْمِيحٌ**; (L;) deve hakkında söylenir: (A, L:) yahut **تَسْمِيحٌ** kolay bir yürüyüşle gitmek demektir: (S, L, K:) ve çabuk gitmek: (L, K:) yahut (L’de böyle, fakat K’da “ve” ile) kaçma fiili. (L, K.) Ve ↓ **اسمح** Kolay ve boyun eğici oldu. (L.) Sen, **قَرُونَتُهُ ↓ أَسْمَحَتْ**, (S, A, K,) ve **قَرِينَتُهُ**, keza ↓ **سَامَحَتْ**, (L,) dersin: Onun zihni boyun eğici oldu, (S, A, L, K,) **لِذٰلِكَ الأَمْرِ** o şeye. (L.) ― -b3- **سَمَحَ**, mastarı **سَمَاحٌ**; (L;) ve ↓ **سمّح**, (Mgh, L,) mastarı **تَسْمِيحٌ**; (L, K;) ve ↓ **سامح**, (Mgh, L,) mastarı **مُسَامَحَةٌ**; (S, A, L, K;) ve ↓ **اسمح**, (Mgh,) ve ↓ **تسمّح**; (L;) dahi şu mânâya gelir: Kolay, yahut yumuşak bir tarz üzere davrandı; (S, A, Mgh, L, K;) ve kolaylaştırdı; (L;) **فِى أَمْرٍ** bir işte: (Mgh, L:) ve ↓ **مُسَامَحَةٌ** mızraklarla yahut benzerleriyle dürtme veya delmede, ve kılıçlarla vurma ve koşmada, bir mücadelede kolay yahut yumuşak tarz üzere davranmak demektir. (L.) Meşhur bir rivayette şöyle denmiştir: **السَّمَاحُ رَبَاحٌ** İşlerde kolay yahut yumuşak tarz üzere davranmak, onu yapan için kazanç yahut kâr vesilesidir. (L.) Ve sen, **فِى الأَمْرِ ↓ سامحهُ** dersin: O işte onunla kolay yahut yumuşak tarz üzere davrandı. (TK.) Ve **سَمَحَ لَهُ** ve **بِهِ**, ve ↓ **اسمح**, Ona [bir şeyi] kolay kıldı. (L.) Ve **اِسْمَحْ يُسْمَحْ لَكَ** (Meyd, Mgh, L) ve **بِكَ**, (L,) ve **يُسْمَحْ لَكَ ↓ أَسْمِحْ** (Meyd, L) ve **بِكَ**, (L,) bir rivayet, (Mgh, L,) mânâsı: Sen kolaylaştır; sana da kolaylaştırma yapılacaktır: (As, Sh, L:) yahut kolay yahut yumuşak tarz üzere davran; sana da kolay yahut yumuşak muamele yapılacaktır: (Mgh:) yahut uyum göster; sana da uyum gösterilecektir. (Meyd.) Ve **سَمَحَ لَهُ بِحَاجَتِهِ**, ve ↓ **اسمح**, Ona ihtiyacının maksadını kolay kıldı. (IAar, L: yukarıda benzeri bir ibareye de bak.) ― -b4- **سَمَاحَةٌ** (A, TA) ve **سُمُوحَةٌ**, (TA,) [görünüşe göre fiili **سَمُحَ** olan mastarlar,] bir dalda yahut çubukta şu mânâya gelir (mecazen): Herhangi bir budak [yahut kalınlık eşitsizliği: **سَمْحٌ**’a bak] olmaksızın düzgün ve pürüzsüz olma. (A, TA.)

2 **سَمَّحَ**: 1’e, iki yerde bak. ― -b2- **تَسْمِيحُ الرُّمْحِ** (mecaz kabul edilerek) mızrağı düzeltmek yahut düzgün kılmak demektir, (S, K, TA,) onu pürüzsüz kılacak şekilde. (TA. [1’in son cümlesine bak.])

3 **سَاْمَحَ**: 1’e, altı yerde bak.

4 **أَسْمَحَ**: 1’e, dört cümle hariç hepsinde bak.

5 **تَسَمَّحَ**: 1’e, paragrafın ikinci yarısında bak: ― -b2- ve ayrıca, burada onu izleyen paragrafa da, iki yerde bak.

**تسامحوا**
6 **تسامحوا** ذ Birbirleriyle kolay yahut yumuşak tarz üzere davrandılar. (S, A, K.) ― -b2- [Buradan] **تَسَامُحٌ** [lugat ilminde yahut dil ile ilgili olarak ıstılahî bir terim olarak], bir cümlenin mânâsı bilinmediğinde ve anlaşılması için başka bir kelime yahut ibarenin eklenmesini gerektirdiğinde, [özensiz yahut kusurlu bir ifade tarzı]dır: (KT:) [yahut okuyanın yahut dinleyenin anlayışına dayanarak özensiz bir ifade tarzını kullanmak; keza ↓ **تَسَمُّحٌ**: yahut] konuşanın söylediğinde bir eksiklik; muhatap olunan kimsenin [bilgisine] dayanarak. (KT’nin bir nüshasının kenar notu, **سمع** ile imzalı [görünüşe göre otoritenin İsmâ‘îl Hakkı olduğunu belirtmek için].) [Ayrıca **تَسَاهُلٌ**’e de bak; çoğu kez **تَسَامُحٌ** ile eşanlamlı imiş gibi kullanılır.] ― -b3- **تَسَامُحٌ** ve ↓ **تَسَمُّحٌ**’un aslî mânâsı, [denildiğine göre] geniş yahut bol olma’dır: buradan **فِى الحَقِّ مَسْمَحٌ** ibaresi [aşağıda açıklanmıştır]. (Msb.)

**السمح**
7 **السمح** ذ [görünüşe göre **أَسْمَحَ** ile eşanlamlıdır, yahut belki de son kelime için bir yanlış yazımdır]: **اِنْسَجَحَ**’a bak.

**سَمْحٌ**
**سَمْحٌ** ذ (T, S, A, Mgh, Msb, K) ve ↓ **سَمِحٌ**, ilkinin bunun kısaltması olduğu, (Msb,) [fakat nadiren kullanıldığı,] keza ↓ **سَمِيحٌ** ve [mübalağa mânâsında] ↓ **مِسْمَحٌ** (T, M, TA) ve ↓ **مِسْمَاحٌ** (T, S, * M, A, * K, * TA) [ve ↓ **سَمُوحٌ**, K’da **نَعُوسٌ** maddesinde vârid olup, son üçü müennes olduğu gibi müzekker de], Cömert, bol veren, ihsan sahibi yahut eli açık: (T, S, M, A, Mgh, Msb, K, TA:) müennesi **سَمْحَةٌ**: (T, S, M, A, K:) çoğulu **سِمَاحٌ**, (Th, T, S, M, A, Msb, K,) kadınlara (Th, S, Msb, K) mahsus olarak, (Th, S, K,) yahut erkeklere ve kadınlara, (T, M, TA,) ve **سُمَحَآءُ**, (T, S, M, A, Msb, K,) bir topluluğa uygulanır, (S, A,) [yani] erkeklere ve kadınlara, (T, M, TA,) sanki **سَمِيحٌ**’in çoğulu imiş gibi, (S, K,) ve **مَسَامِيحُ**, (T, S, M, A, K,) erkeklere ve kadınlara uygulanır, (T, M, A, *) **مِسْمَاحٌ**’ın çoğuludur, (A,) yahut sanki **مِسْمَاحٌ**’ın çoğulu imiş gibi. (S, K.) **سَمْحٌ**’un tasğîri ↓ **سُمَيْحٌ** ve ↓ **سُمَيِّحٌ**’tur; (K;) fakat ikincisi bazılarınca kabul edilmez. (TA.) Sen ayrıca, **فُلَانٌ سَمْحٌ لَمْحٌ** ve ↓ **سَمِيحٌ لَمِيحٌ** dersin [görünüşe göre mânâ: falan kimse çok cömert vb.; zira her iki durumda da ikinci sıfat muhtemelen taklidî bir tâbidir ve bu sebeple pekiştiricidir]. (L.) ― -b2- **دَابَّةٌ سَمْحَةٌ** [boyun eğici, yahut kolay, yahut yumuşak bir hayvan: ve muhtemelen ayrıca çabuk: 1’e bak]. (A, **جَمْحَةٌ** maddesinde, ona bak.) ― -b3- [Bundan, görünüşe göre,] **سَمْحَةُ**, Ca‘fer b. Ebû-Tâlib’in bir kısrağının adıdır. (K. [Ayrıca **سَبْحَة**’ye de bak.]) ― -b4- Ve **أُمُّ سَمْحَةَ**: dişi keçi. (T, **ام** maddesinde.) ― -b5- Ve **قَوْسٌ سَمْحَةٌ** (mecaz kabul edilerek): esnek bir yay. (K, * TA.) ― -b6- Ve **عُودٌ سَمْحٌ** (mecazen): budaksız, düzgün ve pürüzsüz bir dal yahut çubuk, (A, * Msb, * TA,) (A, K, TA:) yahut düzgün büyümüş; öyle ki iki ucu arasındaki kısım, iki ucundan yahut onlardan birinden daha ince değildir. (AHn, TA.) Ayrıca **سَاجَةٌ سَمْحَةٌ** denir (mecazen): [**ساج** (ona bak) ağacının odunundan, düzgün ve pürüzsüz, uzunlamasına dört köşe bir parça, yahut bir tahta yahut levha]. (TA.) ― -b7- Ve **مِلَّةٌ سَمْحَةٌ** (mecaz kabul edilerek): içinde darlık (K, TA) ve zorluk bulunmayan bir din. (TA.) ― -b8- ‘Ömer b. ‘Abdülazîz’in sözü: **أَذِّنْ أَذَانًا سَمْحًا** (mecaz kabul edilerek) şu demektir: [Sen bir ezan oku] sesi uzatmadan, terennüm etmeden, ve nağmesiz. (Mgh.)

**سَمِحٌ**
**سَمِحٌ** ذ : bir önceki paragrafa bak.

**سِمَاحٌ**
**سِمَاحٌ** ذ Derilerden yapılmış çadırlar ( **بُيُوت** ). (İbn-ElFaraj, K.)

**سَمُوحٌ**
**سَمُوحٌ** ذ : **سَمْحٌ**’a, ilk cümleye bak.

**سَمِيحٌ**
**سَمِيحٌ** ذ : **سَمْحٌ**’a, iki yerde bak.

**سُمَيْحٌ**
**سُمَيْحٌ** ذ ve **سُمَيِّحٌ**: **سَمْحٌ**’un tasğîrleridir, ona bak. (K.)

**أَسْمَحُ**
**أَسْمَحُ** ذ [daha cömert, en cömert; daha bol veren, en bol veren; daha ihsan sahibi, en ihsan sahibi; daha eli açık, en eli açık]. **لَافِظْ** maddesinde bir örneğe bak.

**عَلَيْكَ بِالحَقِّ فَاـِنَّ فِيهِ لَمَسْمَحًا**
**عَلَيْكَ بِالحَقِّ فَاـِنَّ فِيهِ لَمَسْمَحًا** ذ , (A, Msb, * K, *) Hak üzere ol; çünkü onda, bâtıldan kaçınmak için geniş bir imkân vardır; **مَتَّسَعًا** ile açıklanmıştır, (A, Msb, K,) ve **مَنْدُوحَةً عَنِ البَاطِلِ** ile. (A, Msb.)

**مِسْمَحٌ**
**مِسْمَحٌ** ذ : **سَمْحٌ**’a, ilk cümleye bak.

**مِسْماح**
**مِسْماح** ذ : **سَمْحٌ**’a, ilk cümleye bak.
