# سمذ (س-م-ذ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%B0
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%85%D8%B0

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - م - ذ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%B0/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السميذ، أهمله الجوهري، وقال الصاغاني: هو السميد، وهو الحواري،وقد تقدم. أبو محمد، ويقال أبو القاسم عبد الله بن محمد بن علي بن زياد، العدل الدورقي، نزل بنيسابور على زياد، وكان يعمل له السميذ، فبقى هذا الاسم على ولده بها، روى عن عبد الله بن محمد بن شيرويه مسند ابن راهويه، وعنه عبد الرحمن بن حمدان البصري، ومحمد بن محمد بن علي بن أخت ابن طبرزد، سمع ابن الطلابة، وعنه الكمال ابن الغويرة بالإجازة، عمه أبو المكارم المبارك بن علي بن عبد العزيز بن أحمد بن محمد بن عبدوس الخباز شيخ صالح بغدادي، عن ابن هزارمرد، وعنه ابن طبرزذ، مات سنة 539 وأبو القاسم أحمد بن أبي الفضل أحمد بن أبي غالب علي بن عبد العزيز البغدادي الكاتب الدقاق المعرف بالشاماتي، ولد سنة 544 ببغداد، وسمع من أبي الوقت، قرأت في التكلمة للمنذري ما نصه: وسماه بعضهم لاحقا، وبعضهم عليا، والصواب أن اسمه كنيته وكان في وجهه شامة، فنسبه بعضهم فقال الشاماتي، وكان ينبغي أن يقال فيه صاحب الشامة، توفي ببغداد سنة 629، السمذيون، بكسر السين والميم والذال، ومنهم من شدد الميم، محدثون.

##### Türkçe

**السميذ**: Cevherî onu ihmal etti. Sâğânî dedi ki: O, **السميد**’dir; o da **الحواري**’dir; ve daha önce geçti.

Ebû Muhammed; ve denilir: Ebû’l-Kâsım Abdullah b. Muhammed b. Ali b. Ziyâd, el-‘adl ed-Dûrakî; Nîsâbûr’a Ziyâd’ın yanına indi; ona **السميذ** yapardı; böylece bu ad orada onun evlâdı üzerinde kaldı. Abdullah b. Muhammed b. Şîrûye’den İbn Râhûye’nin Müsned’ini rivayet etti; ondan da Abdurrahman b. Hamdân el-Basrî ve Muhammed b. Muhammed b. Ali b. Uht İbn Taberzed rivayet etti. İbn et-Tulâbe’yi işitti; ondan da el-Kemâl İbn el-Ğuvayra icâzetle (rivayet etti).

Amcası: Ebû’l-Mekârim el-Mübârek b. Ali b. Abdülazîz b. Ahmed b. Muhammed b. Abdûs el-Habbâz; sâlih bir şeyh, Bağdatlı; İbn Hezârmird’den (rivayet etti); ondan da İbn Taberzed (rivayet etti). 539 yılında öldü.

Ve Ebû’l-Kâsım Ahmed b. Ebî’l-Fadl Ahmed b. Ebî Gâlib Ali b. Abdülazîz el-Bağdâdî el-Kâtib ed-Dekkâk, **الشاماتي** diye bilinen; 544 yılında Bağdat’ta doğdu; Ebû’l-Vakt’ten işitti. Münzirî’nin **التكملة**’sinde lafzı şu olanı okudum: Bazıları onu **لاحقا** diye adlandırdı, bazıları **عليا** (diye adlandırdı); doğru olan, adının künyesi olmasıdır; ve yüzünde bir **شامة** vardı; böylece bazıları onu nisbet etti de **الشاماتي** dedi; onda “**صاحب الشامة**” denilmesi gerekirdi. Bağdat’ta 629 yılında vefat etti.

**السمذيون**: **السين** ve **الميم** ve **الذال**’in kesresiyle; ve onlardan **الميم**’i şeddeli yapan da vardır; muhaddislerdir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D8%B0/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

سَمِيذٌ
سَمِيذٌ ذ i. q. سَمِيدٌ [q. v.]; (K:) [said to be] more chaste than the latter: (K in art. سمد:) [but] accord. to Kr, it is with the unpointed د. (M in that art.)

##### Türkçe

**سَمِيذٌ**
**سَمِيذٌ** ذ i. q. **سَمِيدٌ** [q. v.]; (K:) [denildiğine göre] sonrakinden daha iffetlidir: (K, **سمد** maddesinde:) [fakat] Kr’ye göre, noktasız **د** iledir. (M, o maddede.)
