# سملق (س-م-ل-ق) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%84%D9%82
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%85%D9%84%D9%82

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - م - ل - ق
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%84%D9%82/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

القاف والسين
قسطس: القِسطاسُ، والقُسطاسُ لغة: أقوم الموازين، ويقال: هو الشاهين. والقَرَسْطُون: القبان شامية.
والقُسْطَناس: صلاية الطيب. قال امرؤ القيس:
ردي علي كميت اللون صافـية		كالقُسْطَناس عليه الورس والجسد
قسطر: القَسْطَرَى: الجهبذ، شامية. وهم القَساطِرة، ويقال: الواحد: قَسْطَر وقِسْطار. ويجمع: قساطرة، قال:
دنانيرنا من قرن ثـور ولـم تـكـن		من الذهب المضروب عند القَساطِره
قسطن.
والقُسْطانيّة: ندأة قوس قزح، أي: عوجه. قال:
ونؤي كقُسْطانيّة الدجن ملد
أي: متلبد.
قسطل: القَسْطل: الغبار، والقَسْطلان أيضاً، إذا سطع سطوعاً شديداً.
والقَسْطلانيُّ: قطف منسوبة إلى عامل أو بلد. الواحدة: قَسْطلانيَة، قال:
كأن عليه القَسْطلانيّ مخملاً		إذا ما اتقت شفانه بالمناكب
والقِسْطالُ: الجهبذ.
قرطس: القِرْطاس معروف، يتخذ من بردي مصر. وكل أديم ينصب للنضال فاسمه: قِرطاس.
يقال: قَرْطَسَ الرامي إذا أصاب الأديم. وجرمز إذا أخطأ، والرمية التي تصيبها اسمها: المُقَرْطَسَة.
قردس: قُردُوس: اسم أبي حي.
سردق.
السُّرادق: كل ما أحاط بشيء نحو الشقة في المضرب، أو الحائط المشتمل على الشيء.
والسُّرادق يجمع على السّرادقات.
وبيت مُسَرْدَقٌ أعلاه وأسفله: مشدود كله، قال:
هو المدخل النعمان بيتاً سمـاؤه		نحور الفيول، بعد بيت مُسَرْدَقِ
دنقس: الدَّنْقَسَةُ: تطأطؤ الرأس ذلاً وخضوعا، وخفض البصر. قال:
إذا رآني من بعيد دنقسا
قدمس: القُدْمُوسُ: الملك الضخم، والقُدْمُوسةُ: الصخرة العظيمة، الجميع: القَداميس، قال جرير:
وآبنا نزار أحلاني بـمـنـزلة		في رأس أرعن عادي القَداميسِ
دمقس: الدِّمَقْسُ: الإبريسم. قال العجاج:
خوداً تخال ريطها المُدَمْقَسا
وقال:
يظل العذارى يرتمين بلحمها		وشحم كهداب الدِّمَقْسِ المفتل
قنسر: القِنَّسْرُ، وبعضهم يقول: قِنِّسْر، والقِنَّسْريّ: الكبير السن، قال العجاج:
أطرباً وأنت قِنَّسْريُّ
بنصب النون وتشديدها.
قِنَّسْرين: كورة بالشام.
نقرس: النِّقْرِسُ: داء في الرجل. والنِّقرسُ: الداهية من الأدلاء. يقال: دليل نِقْرس، وطبيب نِقْرس. والنِّقرِيسُ: الشيء تتخذه النساء على صيغة الورد يغرزنه في رؤوسهن. قال:
فحليت من خز وبز وقـرمـز		ومن صنعه الدنيا عليك النّقارِسُ
قرنس: القُرْناس: شبه أنف يتقدم من الجبل.
وقَرْنس البازي، فعل له لازم، إذا كرز، وخيطت عيناه أول ما يصاد.
قسبر: القَسْبُريّ: الذكر الشديد.
قربس: القَرَبُوسُ: حنو السرج، وبعض أهل الشام يثقله وهو خطأ. ويجمعه: قَرَبابيس، وهو أشد خطأ.
قبرس: القِبْرِسُ والقُبْرُسُ من النحاس أجوده. وفي ثغور الشام موضع يقال له: قُبْرُس.
قرقس: القَرَقُوس: القف الصلب. ويقال: القِرْقِسُ: الجرجس، قال:
فليت الأفاعي يعضضننـا		مكان البراغيث والقِرْقِسِ
يحرمن جنبي نوم الفراش		ويؤذين جسمي إن أجلس
مرقس: اسم لإبليس جاهلي عليه لعنة الله. وسمي امرؤ القيس بذلك، لأنه كان يقول الشعر على لسان إبليس، ولا ينبغي أن يقولوا: امرؤ القيس، ولكن امرؤ الله، ولكن جرى هذا على ألسنتهم.
قسمل: القساملةُ: حي من اليمن، والنسبة إليهم: قَسْمليّ.
قلمس: القَلَمَّسُ: الرجل الداهية، المنكر، البعيد الغور. وكان القَلَمَّسُ الكناني من نسأة الشهور على معد. كان يقف في الجاهلية عند جمرة العقبة، فيقول: اللهم إني ناسئ الشهور، واضعها مواضعها، وإني لا أغاب ولا أجاب. اللهم إني أحللت أحد الصفرين، حرمت صفر المؤخر، وكذلك في الرجبين، شعبان ورجب، ثم يقول: انفروا على اسم الله فذلك قوله جل وعز: "إنما النسيئ زيادة في الكفر".
سملق: السَّلْمَقُ: القاع الأملس. وعجز سَمْلقٌ: سيئة الخلق.
والسَّمْلَقةُ: الرديئة في البضع.
سفسق: السَّفاسِقُ: شطب السيوف كأنها عمود في متنه، ممدودة كالخيط. ويقال: بل هو ما بين الشطبتين على صفحة السيف طولاً. والواحدة: سِفْسِقة. قال امرؤ القيس:
ومستلئم كشفت بالرمـح ذيلـه		أقمت بعضب ذي سَفاسِقَ ميله
سمسق: والمُستُقة: الياسمين.
مستق: المُسْتُقةُ: ضرب من الثياب، ويقال: من الفراء.
والمُستُقة: نوع من الملاهي، وهي المزمار، دخيل معرب.

##### Türkçe

**القاف** ve **السين**
**قسطس**: **القِسطاسُ** ve **القُسطاسُ** lugatçe: terazilerin en doğrusu; ve denilir ki: o **الشاهين**’dir. Ve **القَرَسْطُون**: **القبان** (kantar) Şamîdir.
Ve **القُسْطَناس**: güzel koku ezme taşı. İmru’ul-Kays dedi ki:
Bana geri ver, rengi doru, berrak bir (içkiyi)		üzerinde **الورس** ve **الجسد** bulunan **القُسْطَناس** gibi

**قسطر**: **القَسْطَرَى**: sarraf, Şamîdir. Ve onlar **القَساطِرة**’dir; ve denilir ki: tekil: **قَسْطَر** ve **قِسْطار**. Ve çoğul yapılır: **قساطرة**. Dedi ki:
Dinarlarımız bir boğa boynuzundandır ve olmadı		**القَساطِره** yanında basılmış altından

**قسطن**.
Ve **القُسْطانيّة**: gökkuşağının nemi; yani: onun eğriliği. Dedi ki:
Ve bir bulut yığını, karanlığın **قُسْطانيّة**’si gibi, yığılmıştır
Yani: birbirine yapışmış.

**قسطل**: **القَسْطل**: toz; ve **القَسْطلان** da (böyledir), şiddetli bir parlayışla parladığı zaman.
Ve **القَسْطلانيُّ**: bir âmile yahut bir beldeye nispet edilen bir üzüm salkımı. Tekili: **قَسْطلانيَة**. Dedi ki:
Sanki üzerinde **القَسْطلانيّ** kadife gibidir		dudaklarını omuzlarla koruduğu vakit
Ve **القِسْطالُ**: sarraf.

**قرطس**: **القِرْطاس** mâlûmdur; Mısır papirüsünden yapılır. Ve her deri ki atış talimi için dikilir, onun adı: **قِرطاس**’tır.
Denilir ki: **قَرْطَسَ** okçu, deriyi vurduğu zaman. Ve **جرمز** (derler) ıskaladığı zaman. Ve isabet eden atışın adı: **المُقَرْطَسَة**’dir.

**قردس**: **قُردُوس**: bir mahallenin babasının adı.

**سردق**.
**السُّرادق**: bir şeyi kuşatan her şey; meselâ çadırda bölme, yahut şeyi içine alan duvar.
Ve **السُّرادق** **السّرادقات** üzerine cem‘ olunur.
Ve **مُسَرْدَقٌ** bir ev, üstü ve altı: bütünüyle gerilmiş (örtülü)dir. Dedi ki:
O, Nu‘mân’ın girdiği bir evdir; göğü		fillerin gerdanlarıdır; **بيت مُسَرْدَقِ**’ten sonra

**دنقس**: **الدَّنْقَسَةُ**: zillet ve boyun eğişle başı eğmek ve bakışı kısmak. Dedi ki:
Beni uzaktan gördüğü vakit **دنقسا**

**قدمس**: **القُدْمُوسُ**: iri (azametli) hükümdar; ve **القُدْمُوسةُ**: büyük kaya. Hepsi: **القَداميس**. Cerîr dedi ki:
Ve Nizâr babamız beni bir menzile indirdi		azgın bir başın tepesinde, **القَداميسِ**’e düşman

**دمقس**: **الدِّمَقْسُ**: ipek. el-‘Accâc dedi ki:
Bir genç kız ki onun örtüsünü **المُدَمْقَسا** sanırsın
Ve dedi ki:
Genç kızlar onun etine atarlar		ve bükülmüş **الدِّمَقْسِ** püskülü gibi yağ

**قنسر**: **القِنَّسْرُ**; ve bazısı der ki: **قِنِّسْر**. Ve **القِنَّسْريّ**: yaşlı (kimse). el-‘Accâc dedi ki:
Coşkunluk mu (bu), sen ise **قِنَّسْريُّ**’sin
**النون**’u nasb ile ve onu şeddeli (okuyarak).

**قِنَّسْرين**: Şam’da bir kûre (idari bölge).

**نقرس**: **النِّقْرِسُ**: ayakta bir hastalık. Ve **النِّقرسُ**: kılavuzlardan bir felâket (büyük belâ). Denilir ki: **دليل نِقْرس** ve **طبيب نِقْرس**. Ve **النِّقرِيسُ**: kadınların gül biçiminde edindikleri bir şey; onu başlarına saplarlar. Dedi ki:
Ve süslendim, ipekten ve bezden ve kırmızı boyadan		ve onun yapısından, dünya sana **النّقارِسُ** (verdi)

**قرنس**: **القُرْناس**: dağdan öne çıkan burun benzeri (çıkıntı).
Ve **قَرْنس** doğanın (şahinin) (fiilidir); ona lâzım bir fiildir: **كرز** ettiği zaman; ve avlandığı ilk vakit gözleri dikilmiştir.

**قسبر**: **القَسْبُريّ**: şiddetli erkek.

**قربس**: **القَرَبُوسُ**: eyerin yayı. Şam ehlinin bazısı onu ağırlaştırır (telaffuz eder); o hatadır. Ve onun cem‘i: **قَرَبابيس**; o daha şiddetli bir hatadır.

**قبرس**: **القِبْرِسُ** ve **القُبْرُسُ** bakırdan, onun en iyisi. Ve Şam sınırlarında **قُبْرُس** denilen bir yer vardır.

**قرقس**: **القَرَقُوس**: sert kaf. Ve denilir ki: **القِرْقِسُ**: **الجرجس**. Dedi ki:
Keşke yılanlar bizi ısırsaydı		pirelerin ve **القِرْقِسِ**’in yerine
Yatağın uykusunu yanımdan men ederler		ve oturursam bedenime eziyet ederler

**مرقس**: câhiliye (devrinde) İblîs’in bir adıdır; Allah’ın lâneti onun üzerine olsun. Ve İmru’ul-Kays ona böyle adlandırıldı; çünkü o, İblîs’in dili üzere şiir söylerdi. Ve onların “İmru’ul-Kays” demeleri uygun değildir; lâkin “İmru’ullah” (demeleri gerekir); fakat bu, dillerinde böyle cereyan etti.

**قسمل**: **القساملةُ**: Yemen’den bir kabile; ve onlara nisbet: **قَسْمليّ**.

**قلمس**: **القَلَمَّسُ**: dehâ (sahibi) adam; münker (tuhaf), derinliği uzak. Ve **القَلَمَّسُ الكناني** ayların ertelenmesinden (sorumlu) idi, Ma‘add üzerine. Câhiliyede Cemretü’l-‘Akabe yanında dururdu; sonra derdi: Allah’ım, ben ayları erteleyenim; onları yerlerine koyanım; ve ben ne mağlup edilirim ne de bana cevap verilir. Allah’ım, iki **الصفر**’den birini helâl kıldım; sonraki **صفر**’i haram kıldım; ve aynı şekilde iki Receb’de: Şa‘bân ve Receb. Sonra derdi: Allah’ın adı üzerine sefere çıkın. İşte bu, O’nun (azze ve celle) sözüdür: “**إنما النسيئ زيادة في الكفر**”.

**سملق**: **السَّلْمَقُ**: düz, kaygan taban. Ve **عجز سَمْلقٌ**: kötü huyludur.
Ve **السَّمْلَقةُ**: cinsel birleşmede kötü (olan).

**سفسق**: **السَّفاسِقُ**: kılıçların çizgisi; sanki onun sırtında bir sütun gibidir; ip gibi uzatılmıştır. Ve denilir ki: bilakis o, kılıcın yüzünde uzunlamasına iki çizgi arasındaki şeydir. Tekili: **سِفْسِقة**. İmru’ul-Kays dedi ki:
Zırh kuşanmış (birini) ki mızrakla eteğini açtım		**سَفاسِقَ** sahibi keskin bir kılıçla onun eğriliğini doğrulttum

**سمسق**: ve **المُستُقة**: yasemin.

**مستق**: **المُسْتُقةُ**: elbiselerden bir tür; ve denilir ki: kürkten.
Ve **المُستُقة**: eğlencelerden bir türdür; o, kaval (mizmâr)dır; yabancı (kelime), Arapçalaştırılmıştır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%84%D9%82/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

السَّمْلَق: الأَرض المستوية، وقيل: القَفْر الذي لا نبات فيه؛ قال عمارة:
يَرْمِي بهِنَّ سَمْلَقٌ عن سَمْلَقِ
وذكره الجوهري في سلق. والسَّمْلَق: القاع المستوي الأملس والأجْرَد لا شجر فيه وهو القَرِق؛ قال جميل:
ألم تَسَلِ الرَّبْعَ القَدِيمَ فيَنْطِقُ؟
وهل تخْبِرَنْكَ اليومَ بَيْدارُ سَمْلقُ؟
وقال رؤبة:
ومَخْفِق أَطْرافُه في مَخْفِقِ،
أخْوَق من ذاكَ البَعِيد الأَخْوَقِ
إذا انْفأَت أجوافُه عن سَمْلقِ،
مَرَّت كجِلدِ الصَّرصَرانِ الأَمْهَقِ
وفي حديث علي، رضوان الله عليه: ويَصير معْهدُها قاعاً سَمْلَقاً؛ هو الأَرض المستوية الجرداء التي لا شجر بها؛ وقول أَبي زبيد: فإلى الوَلِيدِ اليومَ حنَّتْ ناقتي،
تَهْوي بمُغْبَرّ المُتونِ سَمالِقِ
يجوز أن يكون أَراد بمُغْبَرّات المتون فوضع الواحد موضع الجمع ووصفه بالجمع، ويجوز أن يكون أَراد سَمْلَقاً فجعله سَمالِقَ كأَنَّ كل جزء منه سَمْلَقٌ. وامرأة سَمْلَقٌ: لا تَلِد، شُبَّهت بالأَرض التي لا تنبت؛ قال:مُقَرْقَمِينَ وعَجُوزاً سَمْلَقا
وهو مذكورفي الشين. والسَّمْلَق والسَّمْلَقة: الرَّدِيئة في البُضْع. والسَّمْلَقةُ: التي لا إسْكتين لها. وكذِبٌ سَمَلّقٌ: خالص بَحْت؛ قال رؤبة:
يَقْتَضِبُونَ الكذبَ السَّمَلَّقا
أَبو عمرو: يقال للعجوز سَمْلَق وسَلْمَق وشمْلَق وشَلْمَق. وعجوز سَمْلَق: سيئة الخلق.

##### Türkçe

**السَّمْلَق**: düz (seviyeli) yer; ve denildi ki: içinde bitki bulunmayan çorak yer;

Umâre dedi:
يَرْمِي بهِنَّ **سَمْلَقٌ** عن **سَمْلَقِ**

Cevherî onu **سلق** maddesinde zikretti. Ve **السَّمْلَق**: ağaç bulunmayan, düz, pürüzsüz ve çıplak (bitkisiz) düz taban; o **القَرِق**’tir; Cemîl dedi:
ألم تَسَلِ الرَّبْعَ القَدِيمَ فيَنْطِقُ؟
وهل تخْبِرَنْكَ اليومَ بَيْدارُ **سَمْلقُ**؟

Ve Ru’be dedi:
ومَخْفِق أَطْرافُه في مَخْفِقِ،
أخْوَق من ذاكَ البَعِيد الأَخْوَقِ
إذا انْفأَت أجوافُه عن **سَمْلقِ**،
مَرَّت كجِلدِ الصَّرصَرانِ الأَمْهَقِ

Ali’nin hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “ve onun menzili düz bir **قاعاً سَمْلَقاً** olur”; o, içinde ağaç bulunmayan düz, çıplak (bitkisiz) yerdir; ve Ebû Zübeyd’in sözü:
فإلى الوَلِيدِ اليومَ حنَّتْ ناقتي،
تَهْوي بمُغْبَرّ المُتونِ **سَمالِقِ**

**بمُغْبَرّ المُتونِ** ile **مُغْبَرّات المتون**u kastetmiş olması câizdir; sonra tekili çoğulun yerine koydu ve onu çoğulla niteledi; ve **سَمْلَقاً**ı kastetmiş olması da câizdir; sonra onu **سَمالِقَ** yaptı; sanki onun her bir parçası **سَمْلَقٌ** imiş gibi. Ve **امرأة سَمْلَقٌ**: doğurmaz; bitirmeyen yere benzetildi;

dedi:
مُقَرْقَمِينَ وعَجُوزاً **سَمْلَقا**

Ve o, **الشين**’de zikredilmiştir. Ve **السَّمْلَق** ve **السَّمْلَقة**: cinsel birleşmede kötü (olan). Ve **السَّمْلَقةُ**: onun **إسْكتين**i olmayan (kadın). Ve **كذِبٌ سَمَلّقٌ**: saf, katıksız; Ru’be dedi:
يَقْتَضِبُونَ الكذبَ **السَّمَلَّقا**

Ebû Amr: yaşlı kadına **سَمْلَق** ve **سَلْمَق** ve **شمْلَق** ve **شَلْمَق** denir. Ve **عجوز سَمْلَق**: kötü huylu.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%84%D9%82/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السملق، كجعفر كتبه بالحمرة على أنه مستدرك على الجوهري، وليس كذلك، بل ذكره الجوهري في تركيب  س ل ق  على أن الميم زائدة، ويؤيده أن معناه ومعنى السلق واحد، وهو: القاع الصفصف، فالأولى كتبه بالسواد، وقال غيره: هو القفر الذي لا نبات فيه، ويقال: هو الأرض المستوية الجرداء، قال رؤبة:
  وإن أثارت من رياغ سملقا
  تهوى حواميها به مدققا وقال جميل:
  ألم تسال الربع القديم فينطقوهل يخبرنك اليوم بيداء سملق وقال عمارة:
  يرمي بهن سملق عن سملق وفي حديث علي رضي الله عنه:  ويصير معهدها قاعا سملقا  .
 ومما يستدرك عليه: عجوز سملق، كجعفر: صخابة، وقال أبو عمرو: سيئة الخلق، قال:
  أشكو إلى الله عيالا دردقا
  مقرقمين وعجوزا سملقا والسمالق: الصحارى، وقال الواحدي هي الأرض البعيدة الطويلة، قال أبو زبيد:
  فإلى الوليد اليوم حنت ناقتي                      تهوى بمغبر المتون سمالق وامرأة سملق : لا تلد، شبهت بالأرض التي لا تنبت.
 والسملق والسملقة: الرديئة في البضع.
 والسملقة: التي لا إسكتان لها. وكذب سملق كعملس: بحت ، قال رؤبة:
  يقتضبون الكذب السملقا

##### Türkçe

**السملق**, **جعفر** gibi; onu kırmızıyla “**الجوهري**’ye müstedrek” olduğuna dair yazdı; ve öyle değildir; bilakis **الجوهري** onu **س ل ق** terkibinde, **الميم**’in زائد olduğu üzere zikretti; ve onu, onun mânâsının ve **السلق**’un mânâsının bir olması teyit eder; ve o: **القاع الصفصف**’tır; öyleyse evlâ olan onu siyahla yazmaktır. Ve başkası dedi: O, içinde bitki olmayan **القفر**’dır. Ve denilir: O, düz, çıplak yer yüzüdür. **رؤبة** dedi:
  Ve eğer **رياغ**’dan **سملقا**’yı kaldırsa,
  Onun kenarlarıyla ona doğru düşer, inceltilmiş olarak.

Ve **جميل** dedi:
  Eski yurdu sormadın mı da konuştursunlar;
  Ve bugün sana **بيداء سملق** haber verir mi?

Ve **عمارة** dedi:
  Onlarla **سملق**’a, **سملق**’tan atar.

Ve **علي** رضى الله عنه hadîsinde: “Ve onun menzili **قاعا سملقا** olur.”

Ve ona müstedrek olunanlardandır: **عجوز سملق**, **جعفر** gibi: gürültücü. Ve **أبو عمرو** dedi: kötü huylu. Dedi ki:
  Allah’a şikâyet ederim, **دردقا** çocukları,
  yamalı bohçalıları ve **عجوزا سملقا**’yı.

Ve **السمالق**: çöllerdir. Ve **الواحدي** dedi: o, uzak, uzun yerdir. **أبو زبيد** dedi:
  Bugün **الوليد**’e devecem özlem duydu,
  sırtların tozlusunda **سمالق**’a doğru düşer.

Ve **امرأة سملق**: doğurmaz; bitirmeyen yer yüzüne benzetildi.

Ve **السملق** ve **السملقة**: cima’da kötü olan.

Ve **السملقة**: onun **إسكتان**’ı olmayan. Ve **كذب سملق** **عملس** gibi: apaçık. **رؤبة** dedi:
  **الكذب السملقا**’yı koparıp alırlar.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%84%D9%82/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

سَمْلَقٌ
سَمْلَقٌ ذ An even plain; (K, TA;) like سَلَقٌ; mentioned by J in art. سلق; or a desert in which is no herbage: or an even tract of land destitute of herbage: and [the pl.] سَمَالِقُ signifies [deserts such as are termed] صَحَارَى: or, accord. to ElWلhidee, far-extending, long land. (TA.) [See an ex. in a verse cited voce أَرْقَلَ: and another voce رِيَاغٌ, in art. ريغ.] ― -b2- [Hence,] (assumed tropical:) A woman that bears no offspring: likened to land that does not give growth to anything. (TA.) ― -b3- (assumed tropical:) A woman bad in sexual intercourse; as also with ة. (TA.) And the latter, (assumed tropical:) A woman that has no اـِسْكَتَانِ [or labia majora of the vulva]: (TA:) [or] a woman having no buttocks. (ISk, TA in art. رقع.) ― -b4- And (assumed tropical:) A clamorous old woman: or, accord. to AA, one of evil disposition. (TA.)

كَذِبٌ سَمَلَّقٌ
كَذِبٌ سَمَلَّقٌ ذ [like سُمَاقٌ] A sheer, unmixed, lie. (TA.)

##### Türkçe

سَمْلَقٌ
**سَمْلَقٌ** ذ Düz, pürüzsüz bir yer; (K, TA;) **سَلَقٌ** gibi; J tarafından “سلق” maddesinde zikredilmiştir; yahut içinde hiçbir ot bulunmayan bir çöl: yahut otsuz, düz bir arazi parçası: ve [çoğulu] **سَمَالِقُ**, **صَحَارَى** diye adlandırılan [çöller]i ifade eder: yahut ElWلhidee’ye göre, çok uzanan, uzun bir arazi. (TA.) [Bir örneğine, “أَرْقَلَ” maddesinde zikredilen bir beyitte bak; bir diğerine de “ريغ” maddesinde, “رِيَاغٌ” maddesinde bak.] ― -b2- [Bundan dolayı,] (varsayılan mecaz:) Hiç çocuk doğurmayan bir kadın: hiçbir şeyi bitirmeyen araziye benzetilmiştir. (TA.) ― -b3- (varsayılan mecaz:) Cinsel ilişkide kötü olan bir kadın; ة ile olanı da böyledir. (TA.) Ve ikincisi, (varsayılan mecaz:) **اـِسْكَتَانِ**’ı bulunmayan [yahut vulvanın büyük dudakları olmayan] bir kadın: (TA:) [yahut] kalçası olmayan bir kadın. (ISk, TA “رقع” maddesinde.) ― -b4- Ve (varsayılan mecaz:) Yaygaracı bir yaşlı kadın: yahut AA’ya göre, kötü huylu olan. (TA.)

كَذِبٌ سَمَلَّقٌ
**كَذِبٌ سَمَلَّقٌ** ذ [**سُمَاقٌ** gibi] Katıksız, saf bir yalan. (TA.)
