# سمند (س-م-ن-د) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%86%D8%AF
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%85%D9%86%D8%AF

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - م - ن - د
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%85%D9%86%D8%AF/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السمند، بفتحتين وسكون، أ?مله الجماعة. وهو: الفرس فارسية، ورد بأ،ه: فرس له لون مخصوص، إذ يقال: أسب سمند. كذا في شفاء الغليل. فقد أصاب المصنف في كونه فارسيا. وأخطأ في تفسيره بالفرس. كذا قاله بعضهم. ونقله عنه شيخنا. وقال الصاغاني: السمند: كلمة فارسية. ولم يزد على ذلك.
 وسمندو: قلعة بالروم، وهي المعروفة الآن ببلغراد، كذ رأيته في بعض المجاميع.
 وطائر أو دويبة، ويقال فيه: سمندر، وسمندل. كما في العناية. وقالوا: سميدر، بالتحتية.
 وبزيادة راء آخره: د، قرب ملتان على البحر.
 ومما يستدرك عليه: أسمند، بضم فسكون: قرية بسمرقند، منها أبو الفتح محمد بن عبد الحميد، الفقيه الحنفي، من فحول الفقهاء، ورد بغداد حاجا، وترجمه ابن النجار، في تاريخه.

##### Türkçe

**السمند**; iki fetha ve sükûn ile; onu cemaat ihmal etti. Ve o: **الفرس** Farsçadır; onun hakkında şöyle vârid olmuştur: “Kendisine mahsus bir rengi olan **فرس**”; zira denilir: **أسب سمند**. Şifâü’l-Ğalîl’de böyledir. Musannif, onun Farsça oluşunda isabet etti. Onu **الفرس** ile tefsir etmesinde hata etti. Bazıları onu böyle söyledi. Şeyhimiz de onu ondan nakletti. Sâğânî dedi: **السمند**: Farsça bir kelimedir. Bunun üzerine bir şey artırmadı.

**وسمندو**: Rum’da bir kaledir; şimdi Belgrad diye bilinen odur; bazı mecmualarda gördüğüm üzere böyledir.

Ve bir kuş yahut küçük bir hayvancık; onda şöyle denilir: **سمندر** ve **سمندل**. İnâye’de olduğu gibi. Ve dediler: **سميدر**, alttaki ile.

Sonuna **راء** ziyadesiyle: **د**; denize yakın Multan civarında.

Ve ona istidrâk olunanlardandır: **أسمند**, zamme sonra sükûn ile: Semerkand’da bir köy; ondan Ebü’l-Feth Muhammed b. Abdülhamîd, Hanefî fakih, fukahânın yiğitlerinden; hacı olarak Bağdat’a geldi; İbnü’n-Neccâr onu Târîh’inde terceme etti.
