# سنأ (س-ن-أ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%A3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%A3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ن - أ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%A3/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

السَنا مقصورٌ: ضوء البرق. والسَناءُ من الرفعة والشرف ممدودٌ. والسَنِيُّ: الرفيع. وأَسْناهُ، أي رفعه وأعلاه وسَنَّاهُ، أي فتحه وسهَّله. وقال:
وأَعْلَمُ عِلْماً ليس بالظنّ أنَّـهإذا الله سَنَّى عَقْدَ شيءٍ تَيَسَّرا
وسانَيْتُ الرجل، إذا راضيتَه وداريتَه وأحسنَ معاشرته. قال لبيد: وسانَيْتُ من ذي بهجةٍ ورَقَيْتُهُ=عليه السُموطُ عابسٍ مُتَعَصِّبِ الفراء: يقال تَسَنَّى، أي تغيّر، وقال أبو عمرو: لم يَتَسَنَّ: لم يتغير، من قوله تعالى: "من حَمَأٍ مَسْنونٍ"، أي متغيِّر، فأبدل من إحدى النونات ياءً، مثل تقَضَّى من تَقَضَّضَ. والمُسَنَّاةُ: العَرِمُ. والسانِيَةُ: الناضحةُ، وهي الناقة التي يستقى عليها. وفي المثل: سير السَواني سفرٌ لا ينقطع. يقال: سَنَتِ الناقة تَسْنُو سَناوَةً وسَنايَةً، إذا سقت الأرض. والسَحابَةُ تَسْنو الأرض، والقومُ يَسْنونَ لأنفسهم إذا استقَوا. والأرض مَسْنُوَّةٌ ومَسْنِيَّةٌ. الفراء: يقال أخذه بِسنايَتِهِ وصِنايَتِهِ، أي أخذه كلَّه. والسَنَةُ إذا قلته بالهاء وجعلت نقصانه الواو فهو من هذا الباب. وتقول: أسْنى القومُ يُسْنونَ إسْناءً، إذا لبثوا في موضعٍ سَنَةً. وأَسْنَتوا، إذا أصابهم الجُدوبة، تقلب الواو تاءً للفرق بينهما.

##### Türkçe

**السَنا** kısaltılmıştır: şimşeğin ışığı. Ve **السَناءُ** yücelik ve şereften uzatılmıştır. Ve **السَنِيُّ**: yüce olan. Ve **أَسْناهُ**, yani onu yükseltti ve onu yüceltti; ve **سَنَّاهُ**, yani onu açtı ve onu kolaylaştırdı. Ve dedi ki:
Ve bilirim, zan ile değil bir bilgiyle, şüphesiz ki o—Allah bir şeyin düğümünü **سَنَّى** edince—kolaylaşır.

Ve **سانَيْتُ** adamı, onu razı ettiğin ve idare ettiğin ve onunla iyi geçindiğin zaman. Lebîd dedi:
Ve **سانَيْتُ** bir sevinç sahibinden ve onu yükselttim = onun üzerinde, asık suratlı, bağnaz birinin gerdanlıkları.

el-Ferrâ: **تَسَنَّى** denir; yani değişti. Ve Ebû Amr dedi: **لم يَتَسَنَّ**: değişmedi; Yüce Allah’ın sözü olan: “**من حَمَأٍ مَسْنونٍ**”dan; yani değişmiş; böylece iki **النون**dan birinden bir **ياء** bedel kıldı; **تقَضَّى** gibi, **تَقَضَّضَ**dan. Ve **المُسَنَّاةُ**: set. Ve **السانِيَةُ**: su çeken; o, onun üzerinde su çekilen dişi devedir. Ve meselde: **السَواني**nin yürüyüşü, kesilmeyen bir yolculuktur. Denir: **سَنَتِ** dişi deve **تَسْنُو** **سَناوَةً** ve **سَنايَةً**, yeri suladığı zaman. Ve bulut yeri **تَسْنو** eder; ve kavim kendileri için **يَسْنونَ**, su çektikleri zaman. Ve yer **مَسْنُوَّةٌ** ve **مَسْنِيَّةٌ**dir. el-Ferrâ: **بِسنايَتِهِ** ve **صِنايَتِهِ** ile aldı denir; yani onu bütünüyle aldı. Ve **السَنَةُ**, onu **الهاء** ile söylediğin ve eksilmesini **الواو** kıldığın zaman, bu bâbdandır. Ve dersin: kavim **أسْنى** etti, **يُسْنونَ** **إسْناءً**; bir yerde bir **سَنَةً** kaldıkları zaman. Ve **أَسْنَتوا**, kıtlık onlara isabet ettiği zaman; ikisi arasını ayırmak için **الواو**yu **تاءً**ya çevirirsin.
