# سنبك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%A8%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%A8%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سنبك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%A8%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سنبك

السُّنْبُك: طرَفُ الحافِرِ وجانباه من قُدُمٍ، وجمعهُ سنَابِكُ. وفي حديث أَبي هريرة، رضي الله عنه: تُخْرِجُكم الرُّومُ منها كَفْراً كَفْراً إلى سُنْبُكٍ من الأرض، قيل: وما ذاك السُّنْبُكُ؟ قال: حِسْمَى جُذامَ، وأَصله من سُنْبُكِ الحافر فشبه الأرض التي يخرجون إليها بالسُّنْبُك في غِلَظه وقلة خيره. وفي الحديث: أَنه كره أَن يُطْلَب الرزقُ في سنَابك الأرض أَي أَطرافها كأنه كره أن يسافر السفر الطويل في طلب المال. وسُنْبُكُ السيف: طَرَفُ حِلْيته، وفي التهذيب: طرف نعله. والسُّنْبُك: ضرب من العَدْو؛ قال ساعدة بن جُؤيَّةَ يصف أُرْوِيَّةً:
وظَلَّتْ تَعَدَّى من سَرِيعٍ وسُنْبُك،
تَصَدَّى بأَجْوازِ اللُّهُوبِ وتَرْكُدُ
والسُّنْبُك: حِسْمَى جُذامَ. وسُنْبُكُ كل شيء: أَوّلُه. يقال: كان ذلك على سُنْبُك فلانٍ أي على عهد ولايته وأَوَّلها. وأَصابنا سُنْبُكُ السماء: أَوَّلُ غَيْثَتها؛ قال الأسود بن يَعفُرَ:
ولقد أُرَجِّل لِمَّتي بعَشِيَّةٍ
للشَّرْبِ، قبل سَنابِكِ المُرْتادِ
ابن الأَعرابي: السُّنْبُكُ الخراجُ.

### Türkçe

**السُّنْبُك**: tırnağın ucu ve ön taraftan iki yanı; çoğulu **سنَابِكُ**’tur.

Ebû Hureyre’nin, Allah ondan razı olsun, hadisinde: “Rûm sizi oradan küfür küfür, yerden bir **سُنْبُكٍ**’a çıkarır.” denilmiştir. “O **السُّنْبُكُ** nedir?” denildi. “**حِسْمَى جُذامَ**” dedi. Aslı, tırnağın **سُنْبُكِ**’undandır; kalınlığında ve hayrının azlığında, onların çıkacakları yeri **السُّنْبُك**’a benzetti. Hadiste: rızkın yerin **سنَابك**’inde, yani uçlarında aranmasını kerih gördüğü (geçer); sanki mal istemede uzun yolculukla yolculuk etmeyi kerih görmüştür.

**وسُنْبُكُ السيف**: kabzasının ucu; **التهذيب**’de: nalının ucu.

**والسُّنْبُك**: koşmanın bir türü; Sâ‘ide b. Cü’eyye bir dağ keçisini vasfederek dedi:
وظَلَّتْ تَعَدَّى من سَرِيعٍ وسُنْبُك،
تَصَدَّى بأَجْوازِ اللُّهُوبِ وتَرْكُدُ

**والسُّنْبُك**: **حِسْمَى جُذامَ**.

Her şeyin **سُنْبُكُ**’u: onun evvelidir. “Bu, falanın **سُنْبُك**’u üzere idi” denir; yani onun valiliğinin ahdi ve evveli üzere. Bize göğün **سُنْبُكُ**’u isabet etti: yağmurunun evveli; Esved b. Ya‘fur dedi:
ولقد أُرَجِّل لِمَّتي بعَشِيَّةٍ
للشَّرْبِ، قبل سَنابِكِ المُرْتادِ

İbnü’l-A‘râbî: **السُّنْبُكُ** haraçtır.
