# سنبل — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%A8%D9%84/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%A8%D9%84/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سنبل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%A8%D9%84.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سنبل

السُّنْبُل معروف، وجمعه السَّنابِل. ابن سيده: السُّنْبُل من الزَّرْع واحدته سُنْبُلَةٌ، وقد سَنْبَلَ الزرعُ إِذا خرج سُنبُلُهُ. والسَّنابِل: سَنابِلُ الزرع من البُرِّ والشعير والذُّرَة، الواحدة سُنْبُلَةٌ. والسُّنْبُلَةُ: برْجٌ في السماء. والسُّنْبُل: ن الطِّيب. وفي حديث سَلْمان: أَنه رؤي بالكوفة على حمار عَرَبيٍّ وعليه قميص سُنْبُلانيٌّ؛ قال شَمِر: قال أَبو عبد الوهاب الغَنَوي السُّنْبُلانيُّ من الثياب السابغُ الطويل الذي قد أُسْبِل. وقال خالد بن جَنْبة: سَنْبَلَ الرجلُ ثوبَه إِذا جَرَّ له ذَنَباً من خلفه فتلك السَّنْبَلَةُ، وقال أَخوه: ما طال من خَلْفه وأَمامه فقد سَنْبَلَه، فهذا القميص السُّنْبُلانيُّ؛ وقال شَمر وغيره: يجوز أَن يكون السُّنْبُلانيُّ منسوباً إِلى موضع من المواضع. وفي حديث عثمان: أَنه أَرسل إِلى امرأَة بِشُقَيْقَةٍ سُنْبُلانِيَّةٍ أَي سابغة الطول. يقال: ثوب سُنْبُلانيٌّ، وسَنْبَلَ ثوبَه إِذا أَسْبَلَهُ وجَرَّه من خلفه أَو أَمامه، والنون زائدة مثلها في سُنْبُلِ الطعامِ؛ قال ابن الأَثير: وكلهم ذكروه في السين والنون حملاً على ظاهر لفظه. وابنُ سِنْبِلٍ: رجُل بصريٌّ، أَحْرَق جارِيةُ بن قُدامة، وهو من أَصحاب عَليٍّ، خمسين رجلاً من أَهل البصرة في داره، ويقال ابن صِنْبِلٍ، وسنذكره في الصاد. والسُّنْبُلة: بئر قديمةٌ حَفَرَتْها بنو جُمَح بمكة؛ وفيها يقول قائلهم:
نَحْنُ حَفَرْنا للحَجِيج سُنْبُلَهْ

### Türkçe

**السُّنْبُل** bilinen (şey)dir; çoğulu **السَّنابِل**’dir. İbn Sîde: **السُّنْبُل** ekinden (olan)dır; onun teki **سُنْبُلَةٌ**’dir; ekin, **سُنبُلُهُ** çıktığı zaman **سَنْبَلَ** olur.

**والسَّنابِل**: buğday, arpa ve mısırdan ekinin **سَنابِلُ**’idir; teki **سُنْبُلَةٌ**’dir.

**والسُّنْبُلَةُ**: gökte bir burçtur.

**والسُّنْبُل**: güzel kokudan (bir tür)dür.

Selmân hadîsinde: Kûfe’de Arap bir eşek üzerinde görülmüş, üzerinde **قميص سُنْبُلانيٌّ** varmış; Şemir dedi: Ebû Abdülvehhâb el-Ğanevî dedi: elbiselerden **السُّنْبُلانيُّ**; bol, uzun, salıverilmiş olan (elbise)dir. Hâlid b. Cenbe dedi: adam elbisesini, arkasından ona bir kuyruk sürüklediği zaman **سَنْبَلَ** olur; işte o **السَّنْبَلَةُ**’dir. Kardeşi dedi: arkasından ve önünden uzayan (şey) onu **سَنْبَلَه** yapmıştır; işte bu **القميص السُّنْبُلانيُّ**’dir. Şemir ve başkası dedi: **السُّنْبُلانيُّ**’nin yerlerden bir yere nisbet edilmiş olması câizdir.

Osman hadîsinde: bir kadına **بِشُقَيْقَةٍ سُنْبُلانِيَّةٍ** gönderdi; yani uzunluğu bol (olan). Denir: **ثوب سُنْبُلانيٌّ**; elbisesini, onu salıverdiği ve arkasından yahut önünden sürüklediği zaman **سَنْبَلَ** olur; **النون** ziyadedir; onun benzeri **سُنْبُلِ الطعامِ**’dadır. İbnü’l-Esîr dedi: hepsi onu, lafzının zahirine hamlederek **السين** ve **النون**’da zikrettiler.

**وابنُ سِنْبِلٍ**: Basralı bir adamdır; Câriye b. Kudâme, o (adam)ı yaktı; o, Ali’nin ashabındandır; Basra ehlinden elli adamı evinde (yaktı); ve **ابن صِنْبِلٍ** denir; onu **الصاد**’da zikredeceğiz.

**والسُّنْبُلة**: Mekke’de Benû Cumah’ın kazdığı eski bir kuyudur; onun hakkında söyleyenlerinin sözü şudur:
نَحْنُ حَفَرْنا للحَجِيج سُنْبُلَهْ
