# سنت — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%AA/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%AA/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سنت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%AA.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سنت

سنّت القِدْرَ
2 سنّت القِدْرَ ذ , inf. n. تَسْنِيتٌ, He put سَنُّوت, (S, K,) meaning كَمُّون [i. e. cumin, or cuminseed], (S,) into the cooking-pot. (S, K.)

سانتوا الأَرْضَ
3 سانتوا الأَرْضَ ذ They sought after the herbage of the land, doing so diligently, or with labour or perseverance, or time after time. (M, K.)

اسنتوا
4 اسنتوا ذ They experienced drought, or barrenness: (S, M, A, K:) derived from سَنَةٌ; the و being changed into ت, [for سَنَةٌ is originally سَنْوَةٌ, or, accord. to one dial. سَنْهَةٌ,] to distinguish between this verb and أَسْنَى as signifying “ he remained in a place a year: ” or, as Fr says, they imagined the ه [meaning ة, in سَنَةٌ,] to be a radical letter, finding it to be the third letter, and therefore changed it into ت: (S:) accord. to Sb, the ت [in أَسْنَتَ] is substituted for the ى [in أَسْنَى]; and there is no instance of the like except ثِنْتَانِ [in which the ت is substituted for the final radical, ى], (M in the present art.,) and in words of the measure اِفْتَعَلَ [as اِتَّسَرَ for اِيتَسَرَ]. (M in art. ثنى.)

تَسَنَّتَهَا
5 تَسَنَّتَهَا ذ [He married her, or took her as his wife, he being an ignoble, or a low-born, but rich, man, and she being a noble, or high-born, but poor, woman; or] he, an ignoble, or a low-born, man, married her, a noble, or high-born woman, because of the paucity of her property and the abundance of his property. (S) And تسنّت كَرِيمَةَ آلِ فُلَانٍ He married the noble or highborn, woman of the family of such a one in the year of drought, dearth, or scarcity. (TA.)

أَصَابَهُمْ سَنَتٌ
أَصَابَهُمْ سَنَتٌ ذ , for سَنَةٌ, Drought, or barrenness, afflicted them, or befell them. (S, TA.)

رَجُلٌ سَنِتٌ
رَجُلٌ سَنِتٌ ذ , (S, A, * K, *) or رَجُلٌ سَنِتُ الخَيْرِ, (M,) A man possessing little, or no, good; possessing few, or no, good things; or poor: (S, M, A, * K: *) pl. سَنِتُونَ: (M, K:) it has no broken pl. (M.) And the former, A man afflicted with drought, or barrenness; (TA in art. بقع;) as also ↓ مُسْنِتٌ: (TA in the present art.:) and ↓ رَجُلٌ مُسْنِتٌ a man indigent and desolate, possessing nothing: probably from أَرْضٌ مُسْنِتَةٌ, or عَامٌ مُسْنِتٌ, [both expl. below,] or from أَسْنَتُوا meaning as expl. above. (MF.) ― -b2- And أَرْضٌ سَنِتَةٌ and ↓ مُسْنِتَةٌ Land that has not given growth to anything, (AHn, M, K,) in consequence of its not having been rained upon: but if containing any of the dry herbage of the preceding year, it is not termed مسنتة: it is not thus termed unless having in it nothing. (AHn, M.) [See also سَنِيتٌ.]

رَجُلٌ سَنُوتٌ
رَجُلٌ سَنُوتٌ ذ A man evil in disposition. (M, L.) [See also مَسْنُوتٌ.]

عَامٌ سَنِيتٌ
عَامٌ سَنِيتٌ ذ and ↓ مُسْنِتٌ A year of drought, or barrenness. (AHn, M, K.) [See also سَنِتٌ.]

سَنُّوتٌ
سَنُّوتٌ ذ , also pronounced سِنَّوْتٌ, (S, M, K,) the latter a dial. var. mentioned by Kr, (M,) and سُنُّوتٌ, a form mentioned by IAth and others, but the first is that which is commonly known, and the most chaste; (TA;) a word of which the meaning is differently explained, as follows: (M, TA:) Honey: (S, M, A, K:) i. q. رُبٌّ [i. e. rob, or inspissated juice, &c.]: (M, K:) a species of dates: fresh butter; syn. زُبْدٌ: cheese: (K:) i. q. كَمُّونٌ [i. e. cumin, or cumin-seed]; (Yaakoob, S, M, K;) so in the dial. of El-Yemen: (M:) or a certain plant resembling the كَمُّون: (IAar, M:) i. q. سِبِتٌّ [i. e. anethum graveolens, or dill, of the common garden-species; in the CK شِبِتّ]: and i. q. رَازِيَانَجٌ; (M, K;) which last is what is called in the Egyptian dial. شَمَرٌ [a name given in Egypt to the anethum graveolens, above mentioned, and to its seed; and also to the anethum fوniculum, or fennel]. (TA.)

مُسْنِتٌ
مُسْنِتٌ ذ ; and its fem., with ة: see سَنِتٌ, in three places: and see also سَنِيتٌ.

مَسْنُوتٌ
مَسْنُوتٌ ذ One who associates with another and is angry without cause, (K, TA,) by reason of his evil disposition. (TA.) [See also سَنُوتٌ.]

### Türkçe

سَنَّتَ **القِدْرَ**
2 سَنَّتَ **القِدْرَ** ذ , mastar ismi **تَسْنِيتٌ**, o, pişirme kabına **سَنُّوت** koydu; (S, K,) **كَمُّون** [yani kimyon yahut kimyon tohumu] mânâsında; (S,) pişirme kabına. (S, K.)

سانتوا **الأَرْضَ**
3 سانتوا **الأَرْضَ** ذ Onlar, yeryüzünün otunu aradılar; bunu gayretle, yahut emekle veya sebatla, yahut defa defa yaparak. (M, K.)

اسنتوا
4 اسنتوا ذ Onlar kuraklık yahut kısırlık yaşadılar: (S, M, A, K:) **سَنَةٌ**’den türetilmiştir; **و**’nun **ت**’ye çevrilmesiyle, [çünkü **سَنَةٌ** aslında **سَنْوَةٌ**’dir; yahut bir lehçeye göre **سَنْهَةٌ**’dir,] bu fiil ile “bir yerde bir yıl kaldı” mânâsında olan **أَسْنَى** arasını ayırmak için: yahut, Fr’nin dediği üzere, onlar **ه**’yi [**سَنَةٌ**’deki ة mânâsında olanı] aslî bir harf sandılar; onu üçüncü harf bulduklarından dolayı onu **ت**’ye çevirdiler: (S:) Sb’ye göre, **ت** [**أَسْنَتَ**’deki] **ى**’nin [**أَسْنَى**’daki] yerine konulmuştur; ve bunun benzeri, **ثِنْتَانِ**’den başka yoktur [onda **ت**, son aslî harf olan **ى**’nin yerine konulmuştur], (M bu maddede,) ve اِفْتَعَلَ veznindeki kelimelerde [**اِتَّسَرَ**’ın **اِيتَسَرَ** yerine olması gibi]. (M, ثنى maddesinde.)

تَسَنَّتَهَا
5 تَسَنَّتَهَا ذ [O, kendisi soysuz yahut aşağı soylu fakat zengin bir adam iken, o ise soylu yahut yüksek soylu fakat fakir bir kadın iken, onunla evlendi; yahut] o, soysuz yahut aşağı soylu bir adam, onun malının azlığı ve kendi malının çokluğu sebebiyle, onu, soylu yahut yüksek soylu bir kadını, nikâhladı. (S) Ve **تسنّت كَرِيمَةَ آلِ فُلَانٍ** O, kuraklık, kıtlık yahut darlık yılında, falan kimsenin ailesinin soylu yahut yüksek soylu kadınıyla evlendi. (TA.)

أَصَابَهُمْ **سَنَتٌ**
أَصَابَهُمْ **سَنَتٌ** ذ , **سَنَةٌ** yerine, Kuraklık yahut kısırlık onlara isabet etti, yahut başlarına geldi. (S, TA.)

رَجُلٌ **سَنِتٌ**
رَجُلٌ **سَنِتٌ** ذ , (S, A, * K, *) yahut **رَجُلٌ سَنِتُ الخَيْرِ**, (M,) Hayrı az olan yahut hiç hayrı olmayan bir adam; iyi şeyleri az olan yahut hiç olmayan; yahut fakir: (S, M, A, * K: *) çoğulu **سَنِتُونَ**: (M, K:) bunun kırık çoğulu yoktur. (M.) Ve birincisi, Kuraklık yahut kısırlıkla musibetlenmiş bir adam; (TA, بقع maddesinde;) bunun gibi ↓ **مُسْنِتٌ**: (TA bu maddede:) ve ↓ **رَجُلٌ مُسْنِتٌ** yoksul ve ıssız, hiçbir şeye sahip olmayan bir adam: muhtemelen **أَرْضٌ مُسْنِتَةٌ**’den yahut **عَامٌ مُسْنِتٌ**’den, [ikisi de aşağıda açıklanmıştır,] yahut yukarıda açıklandığı üzere **أَسْنَتُوا** mânâsından. (MF.) ― -b2- Ve **أَرْضٌ سَنِتَةٌ** ve ↓ **مُسْنِتَةٌ** Yağmur yağmaması sebebiyle hiçbir şeyi bitirmemiş olan arazi: (AHn, M, K,) fakat önceki yılın kuru otundan bir şey ihtiva ederse, ona **مسنتة** denmez: içinde hiçbir şey bulunmadıkça ona böyle denmez. (AHn, M.) [Ayrıca **سَنِيتٌ**’e de bak.]

رَجُلٌ **سَنُوتٌ**
رَجُلٌ **سَنُوتٌ** ذ Huylu kötü bir adam. (M, L.) [Ayrıca **مَسْنُوتٌ**’a da bak.]

عَامٌ **سَنِيتٌ**
عَامٌ **سَنِيتٌ** ذ ve ↓ **مُسْنِتٌ** Kuraklık yahut kısırlık yılı. (AHn, M, K.) [Ayrıca **سَنِتٌ**’e de bak.]

**سَنُّوتٌ**
**سَنُّوتٌ** ذ , ayrıca **سِنَّوْتٌ** diye de telaffuz edilir, (S, M, K,) ikincisi Kr’nin zikrettiği bir lehçe varyantıdır, (M,) ve **سُنُّوتٌ**, IAth ve başkalarının zikrettiği bir şekildir; fakat birincisi, yaygın olarak bilinen ve en fasih olandır; (TA;) mânâsı farklı şekilde açıklanan bir kelimedir; aşağıdaki gibi: (M, TA:) Bal: (S, M, A, K:) **رُبٌّ** ile aynı mânâda [yani koyulaştırılmış özsu vb.]: (M, K:) hurmanın bir türü: taze tereyağı; eş anlamlısı **زُبْدٌ**: peynir: (K:) **كَمُّونٌ** ile aynı mânâda [yani kimyon yahut kimyon tohumu]; (Yaakoob, S, M, K;) Yemen lehçesinde böyledir: (M:) yahut **كَمُّون**’a benzeyen belli bir bitki: (IAar, M:) **سِبِتٌّ** ile aynı mânâda [yani anethum graveolens, yahut yaygın bahçe türü dereotu; CK’de **شِبِتّ**]: ve **رَازِيَانَجٌ** ile aynı mânâda; (M, K;) ki bu sonuncusu, Mısır lehçesinde **شَمَرٌ** diye adlandırılandır [Mısır’da, yukarıda zikredilen anethum graveolens’e ve onun tohumuna; ayrıca anethum fوniculum’e, yahut rezene’ye verilen bir ad]. (TA.)

**مُسْنِتٌ**
**مُسْنِتٌ** ذ ; ve onun müennesi, ة ile: **سَنِتٌ**’e, üç yerde, bak: ve ayrıca **سَنِيتٌ**’e de bak.

**مَسْنُوتٌ**
**مَسْنُوتٌ** ذ Kötü huyu sebebiyle, bir başkasıyla düşüp kalkan ve sebepsiz yere öfkelenen kimse. (K, TA.) [Ayrıca **سَنُوتٌ**’a da bak.]
