# سنج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سنج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سنج

السنج، بضمتين: العتاب  ، عن ابن الأعرابي.  و  في الأساس: لا بد للسراج من السناج،  ككتاب أثر دخان السراج في  الجرار  والحائط  .
  وكل ما لطخته بلون غير لونه فقد سنجته  .
 والسناج أيضا:  السراج  ، نقل ذلك  عن ابن سيده، :كالسنيج  كأمير.
 وأبو داوود  سليمان بن معبد  المروزي، سمع النضر بن شميل والأصمعي، قدم بغداد، توفي سنة 257.  والحافظان أبو علي الحسين بن محمد  بن شعيب، وقيل: الحسن بن محمد بن شعبة المروزي سكن بغداد، وحدث بها عن المحبوبي  جامع الترمذي  وروى أيضا عن أبي  بحر بن  كوثر البربهاري وإسماعيل بن محمد الصفار، توفي سنة 391 كذا في  تاريخ الخطيب  .  ومحمد بن أبي بكر، ومحمد بن عمر، السنجيون، بالكسر: محدثون  .
  وسنج، بالضم: ة، بباميان  , سنج: بالكسر بمرو.
 وسنجان،  كعمران: قصبة بخراسان  .

  ويقال: اتزن مني بالسنجة الراجحة.  سنجة الميزان، مفتوحة، وبالسين أفصح من الصاد  ، وذكر الجوهري في الصاد، نقلا عن ابن السكيت: ولا تقل: سنجة. أي بالسين، فلينظر.
 وفي اللسان: سنجة الميزان: لغة في صنجته، والسين أفصح.
  وسنجة  ، بالفتح  :نهر بديار مضر  .
 وسنجة لقب حفص بن عمر الرقي  .
 والسنجة  بالضم: الرقطة، ج  سنج  كحجر  في حجرة.
 ومن ذلك قولهم:  برد مسنج  أي أرقط  مخطط  . وأنا أخشى أن يكون هذا تصحيفا عن الموحدة. وقد تقدم: كساء مسبج، أي عريض، فليراجع.

### Türkçe

**السنج**، iki ötre ile: **العتاب** (azarlama/sitem), İbnü’l-A‘râbî’den. Ve **الأساس**’ta: “**السراج** için mutlaka **السناج** vardır”; kitap gibi: kandilin dumanının izi, **الجرار**’da ve duvarda.

Ve seni kendi renginden başka bir renkle lekelediği her şey, onu **سنجته** (sen onu isledin/kararttın).

Ve **السناج** da: **السراج**; bunu İbn Sîde’den nakletti; **كالسنيج** **كأمير**.

Ve Ebû Dâvûd Süleymân b. Ma‘bed el-Mervezî; en-Nadr b. Şümeyl’i ve el-Asma‘î’yi işitti; Bağdat’a geldi; 257 yılında vefat etti. Ve iki hâfız: Ebû Alî el-Hüseyn b. Muhammed b. Şu‘ayb; ve “el-Hasen b. Muhammed b. Şu‘be el-Mervezî” denildi; Bağdat’ta oturdu; orada el-Mahbûbî’den, **جامع الترمذي**’yi rivayet etti; ayrıca Ebû Bahr b. Kevser el-Berbehârî’den ve İsmâ‘îl b. Muhammed es-Saffâr’dan rivayet etti; 391 yılında vefat etti; **تاريخ الخطيب**’te böyledir. Ve Muhammed b. Ebî Bekr ve Muhammed b. Ömer, **السنجيون**; kesre ile: muhaddislerdir.

Ve **سنج**, ötre ile: Bamiyân’da bir belde. **سنج**: kesre ile Merv’de.

Ve **سنجان**، **كعمران**: Horasan’da bir kasabadır.

Ve denilir: “Benden, ağır basan **السنجة** ile tart.” **سنجة الميزان**: fetha ile; ve **السين** ile, **الصاد**’dan daha fasîhtir. el-Cevherî, **الصاد**’da, İbnü’s-Sikkît’ten naklen zikretti: “**سنجة** deme”; yani **السين** ile. Öyleyse bakılsın.

Ve **اللسان**’da: **سنجة الميزان**: onun **صنجته**’sinde bir dildir; ve **السين** daha fasîhtir.

Ve **سنجة**, fetha ile: Diyâr-ı Mudar’da bir nehirdir.

Ve **سنجة**, Hafs b. Ömer er-Rakkî’nin lakabıdır.

Ve **السنجة**, ötre ile: **الرقطة** (beneklilik/alacalık); çoğulu **سنج**، **كحجر** “**حجرة**”de.

Ve bundan onların sözü: **برد مسنج**; yani benekli, çizgili. Ve ben korkarım ki bu, **الموحدة**’den bir tashîf olsun. Ve daha önce geçti: **كساء مسبج**; yani geniş. Öyleyse müracaat edilsin.
