# سنر (س-ن-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ن - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 9 sözlük

## Sözlükler (9)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب السين والراء والنون معهما
ر س ن، ن س ر، س ن ر مستعملات
رسن:
الرَّسَن: الحَبلُ، وجمعُه الأرسان، والمَرْسِنُ: الأنْف، وجمعه المَراسِن.
نسر:
النَّسْر: طائرٌ معروف.
والنَّسْران: نجمان في السَّماء يقال لأَحدِهما الواقع وللآخر الطائر، معروفان.
والنَّسر: نَتْف اللَّحْم بالمِنقار.
ومِنْقارُ البازي ونحوه مَنْسِر.
والمِنْسَرُ: ما بين المائةِ إلى المائتَيْن، ويقال: ما بين الثلاثين إلى الأربعين، قال:
وأَدرَكَ مَنسِرٌ مِنّا جُذاما
والنّاسُور في الناسور في العربية: العِرْقُ الغَبِر، يقال: أصابه غَبَرٌ في عِرْقِه، ومنه يقال: داهِيةُ الغَبَر أي بَليَّةٌ لا تكاد تذهب.
ونَسر الحافِر: لَحمةٌ يابِسةٌ يُشَبِّهُه الشُعَراء بالنَّوَى قد أَقْتَمَها الحافِرُ وجمعُه نُسور قال: صحيح النَّسْرِ والأشعَرِ والعُرْقوبِ والكَعْبِ وقال سَلَمة بنُ الخُرْشُب:
غَدَوتُ به تُدافِعُني سَبـوحٌ		فَراشُ نُسورها عَجَمٌ جَرير
والنِّسرينُ من الرِّياحينِ ترجمةُ الفارسية.
والمِنْسَرُ: الجيش الذي لا يمُرُّ بشيءٍ إلا اقتَلَعَه نَسْره كما يفعَلُ الطائر.
والمِنْسَر: اللِّصُّ.
سنر:
السِّنَّوْرُ والسِّنَّوْرَةُ. والسَّنَّوْرُ: السِّلاح الذي يُلْبَسُ.

##### Türkçe

باب **السين** ve**الراء** ve**النون** onlarla birlikte

**ر س ن**، **ن س ر**، **س ن ر** kullanımdadırlar

**رسن**:
**الرَّسَن**: ip; çoğulu **الأرسان**; **المَرْسِنُ**: burun; çoğulu **المَراسِن**.

**نسر**:
**النَّسْر**: bilinen bir kuş.
**والنَّسْران**: gökte iki yıldız; ikisinden birine **الواقع** ve ötekine **الطائر** denir; bilinen ikisidir.
**والنَّسر**: gagayla et koparma.
Ve doğanın ve benzerinin gagası **مَنْسِر**’dir.
**والمِنْسَرُ**: yüz ile iki yüz arası; ve denir: otuz ile kırk arası; dedi ki:
وأَدرَكَ مَنسِرٌ مِنّا جُذاما
Ve Arapçada **الناسور** (kelimesi) **الناسور** hakkında: eskimiş damar; denir: damarında **غَبَرٌ** isabet etti; ve ondan denir: **داهِيةُ الغَبَر** yani neredeyse gitmeyen bir belâ.
Ve **نَسر الحافِر**: şairlerin, tırnağın onu kararttığı çekirdeğe benzettikleri kuru bir et parçası; çoğulu **نُسور**; dedi ki: **صحيح النَّسْرِ والأشعَرِ والعُرْقوبِ والكَعْبِ** ve **سَلَمة بنُ الخُرْشُب** dedi ki:
غَدَوتُ به تُدافِعُني سَبـوحٌ		فَراشُ نُسورها عَجَمٌ جَرير
Ve **النِّسرينُ** reyhanlardan (bir tür) Farsçanın tercümesidir.
Ve **المِنْسَرُ**: kuşun yaptığı gibi, **نَسْر**’iyle (gagasıyla) söküp koparmadık hiçbir şeyin yanından geçmeyen ordu.
Ve **المِنْسَر**: hırsız.

**سنر**:
**السِّنَّوْرُ** ve **السِّنَّوْرَةُ**. Ve **السَّنَّوْرُ**: giyilen silah.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

السَنَوَّرُ: لبوسٌ من قِدٍّ، كالدرع. قال لبيدٌ يرثي قتلى هَوازِنَ:
وجاءُوا به في هَوْدَجٍ ووراءهكَتائِبُ خَضْرٌ في نَسيجِ السَنَوَّرِ
قوله وجاءوا به، يعني قَتادة بن مَسْلَمة الحنفيِّ. والسِنَّوْرُ: واحد السنانيرِ.

##### Türkçe

**السَنَوَّرُ**: deriden bir giyim; zırh gibi. Lebîd, Hevâzin’in öldürülenlerine mersiye söylerken dedi ki:
Ve onu bir hevdecte getirdiler; onun arkasında ise **السَنَوَّرِ** dokuması içinde yeşil taburlar.

Onun “ve onu getirdiler” sözü; yani Hanefî **قَتادة بن مَسْلَمة**’yi (kasteder). Ve **السِنَّوْرُ**: **السنانيرِ**’in bir tanesi.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

س ر ن
سنر ، نسر ، نرس ، رسن : ( مستعملة ) .
سنر : أبو العباس عن ابن الأعرابي قال : السَّنانِيرُ : عِظامُ حُلوقِ الإبل ، واحدها سِنَّوْر ، وأَنشَد :
ما بَيْن لَحْيَيْهِ إلى سِنَّوْرِهِ
قال : والسِّنَّوْر : السيِّد . وقال : السَّنانير : رؤساء كلِّ قبيلة ، الواحد سنَّوْر . وقال : والسِّنَّوْر : الضَّيْوَن ، وجمعُه السَّنانير .
وأَخبرني المنذريُّ عن الصّيداوي عن الرّياشي قال : السِّنَّوْر : أصلُ الذَّنب .
وقال أبو عُبَيد : السَّنَوَّرُ : السِّلاح ، ويقال : هي الدّروع .
أبو منجوف عن أبي عُبيدة : السَّنَوَّرُ : الحديدُ كله .
وقال الأصمعيّ : السَّنَوَّرُ : ما كان من حَلَق ، يريد الدُّروع ، وأَنشَد :
سَهِكِين مِن صَدَإ الحديدِ كأنّهمْ
تحتَ السَّنَوَّرِ جِنَّةُ البَقّارِ
نسر : قال اللّيث : النِّسر : طائر معروف . والنَّسْران : نَجْمان في السّماء يقال لأحدهما الواقع وللآخر الطائر ، معروفان . والنَّسْرُ : نَتْفُ اللحم بالمنقار ، ومِنقارُ البازِي ونحوِه مَنْسِر ونَسْرُ الحافر لَحمة يشبهه الشعراءُ بالنَّوَى ، وقد أَقْتَمها الحافرُ ، وجمعُه النُّسور .
وقال سَلَمة بن الخُرشُب :
غَدَوْت به تُدافِعُني سبُوحٌ
فَراشُ نُسورِها عَجَم جَرِيرُ
قال أبو سعيد : أراد بفَراش نسورِها حَدَّها ، وفَراشةُ كلّ شيء حَدُّه ، فأراد أن ما يتقشّر من نُسورِها مِثل العَجَم وهو النَّوَى .
قال : والنُّسور : الشَّواخص اللّواتي في بطن الحافر ، شبِّهت بالنّوَى لصلابتها ، وأنها لا تَمَسّ الأرض . ونَسْرِين الوَرْد معروف ، ولا أدري أعربيّ أم لا .
والنّاسور بالسِّن والصاد عِرْقٌ غَبِر ، وهو عرقٌ في باطنِه فَساد ، فكلَّما برأ أعلاه رَجَع غَبِراً فاسِداً ، يقال : أصابَه غَبَرٌ في عِرْقه ، وأنشد :
فهو لا يَبرأُ ما في صَدْرِه
مِثْل ما لا يَبْرأ العِرْقُ الغَبِرْ
ثعلب عن ابن الأعرابيّ : من أسماء العُقاب : النُّسارية ، شُبِّهت بالنَّسْر ، ويجمع النَّسر نُسوراً ، وفي العدو الأقل أنسُراً .
أبو عُبيد عن أبي عمرو : المَنسِر : ما بين الثلاثين إلى الأربعين من الخيل .
قال : وقال أبو زيد : المِنْسَر من الخيل : ما بين الثلاثة إلى العَشَرة ، وقد يقال : مَنْسِر ، وأما مِنْسر الطائر وهو مِنقارُه فهو بكسر الميم لا غير ، يقال : نَسَره بِمِنْسِره نَسْراً .
رسن : أبو عُبيد عن الكسائي : رَسَنْتُ الفرسَ وأَرْسنْتُه : جعلت له رسناً .
أبو العباس عن ابن الأعرابي : يقال : رسنْتُ البِرْذَوْن : إذا شَدَدْتَه ، وأَرْسنْته : جعلتُ له رَسناً . وحزَمْتُ الفَرس : شدَدتُ حِزامَه وأَحزَمْته جعلتُ له حزاماً .
وقال الليث : الرَّسَن : الحَبْل وجمعُه أرسان . قال : والمَرْسَن : الأنف وجمعُه المَراسِنُ .
نرس : في سَواد العراق قريةٌ يقال لها : نَرْسٌ ، ويُحْمل منها الثِّياب النَّرْسيّة . ونِرْسيان : ضَرْبٌ من التَّمْر أجوده يكون بالكوفة ، وليس واحد منها عربيّاً . وأهل العراق يَضْربون الزبدَ بالنِّرْسيانِ مَثَلاً لما يستطاب .
وفي حديث عثمان : ( وأجررت المرسون رَسَنَه ) . المرسون : الذي جُعل عليه الرسن . يقال : رسنت الدابة وأرسنته ؛ تريد خلّيته وأهملته يرعى كيف شاء . أخبر عن مسامحته وسماحة أخلاقه ، وتركه التضييق على أصحابه .
أبو حاتم عن الأصمعيّ يقال : ثمرة نرسيانة بكسر النون ؛ والجميع نرسيان .

##### Türkçe

س ر ن
**سنر** ، **نسر** ، **نرس** ، **رسن** : (kullanılan).

**سنر** : Ebû’l-‘Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den şöyle dediğini nakletti: **السَّنانِيرُ**: develerin boğazlarının kemikleridir; onun teki **سِنَّوْر**’dur. Ve inşâd etti:
ما بَيْن لَحْيَيْهِ إلى سِنَّوْرِهِ
Dedi ki: **السِّنَّوْر**: efendi(=seyyid)’dir. Ve dedi ki: **السَّنانير**: her kabilenin reisleridir; tekil **سنَّوْر**. Ve dedi ki: **السِّنَّوْر**: **الضَّيْوَن**’dur; onun çoğulu **السَّنانير**’dir.

Münzirî bana, Saydâvî’den, o da Riyâşî’den haber verdi; dedi ki: **السِّنَّوْر**: kuyruğun aslıdır.

Ebû ‘Ubeyd dedi ki: **السَّنَوَّرُ**: silahtır; ve denilir ki: onlar zırhlardır.

Ebû Mencûf, Ebû ‘Ubeyde’den: **السَّنَوَّرُ**: bütün demirdir.

Asma‘î dedi ki: **السَّنَوَّرُ**: halkalardan olan şeydir; zırhları kastediyor. Ve inşâd etti:
سَهِكِين مِن صَدَإ الحديدِ كأنّهمْ
تحتَ السَّنَوَّرِ جِنَّةُ البَقّارِ

**نسر** : Leys dedi ki: **النِّسر**: bilinen bir kuştur. **النَّسْران**: gökte iki yıldızdır; ikisinden birine **الواقع** ve ötekine **الطائر** denilir; ikisi de bilinir. **النَّسْرُ**: gagayla eti yolmaktır. Doğanın ve benzerinin gagası **مَنْسِر**’dir. Ve **نَسْرُ الحافر**: bir et parçasıdır; şairler onu **النَّوَى**’ya benzetirler; toynak onu karartmıştır. Onun çoğulu **النُّسور**’dur.

Selame b. el-Hurşub dedi ki:
غَدَوْت به تُدافِعُني سبُوحٌ
فَراشُ نُسورِها عَجَم جَرِيرُ

Ebû Sa‘îd dedi ki: **فَراش** ile **نسورِها**’nın keskinliğini kastetti; her şeyin **فَراشة**’si onun keskinliğidir. Şu hâlde, **نُسورِها**’sından soyulan şeyin, **العَجَم** gibi olmasını kastetti; o da **النَّوَى**’dır.

Dedi ki: **النُّسور**: toynağın karnında bulunan çıkıntılardır; sertliklerinden ve yere değmemelerinden dolayı **النّوَى**’ya benzetilmiştir. **نَسْرِين الوَرْد** bilinir; fakat Arapça mıdır değil midir bilmiyorum.

**النّاسور** ( **السِّن** ve **الصاد** ile): **عِرْقٌ غَبِر**’dir; o, iç tarafında bozulma bulunan bir damardır; ne zaman üst tarafı iyileşse, bozuk olarak geri döner. Denilir ki: onun damarında **غَبَر** isabet etti. Ve inşâd etti:
فهو لا يَبرأُ ما في صَدْرِه
مِثْل ما لا يَبْرأ العِرْقُ الغَبِرْ

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: kartalın adlarından biri **النُّسارية**’dir; **النَّسْر**’e benzetilmiştir. **النَّسر** **نُسوراً** olarak çoğul yapılır; daha az kullanılan çoğulda **أنسُراً**.

Ebû ‘Ubeyd, Ebû ‘Amr’dan: **المَنسِر**: atlardan otuz ile kırk arası olan(yaş)tır.

Dedi ki: Ebû Zeyd dedi: atlardan **المِنْسَر**: üç ile on arası olan(yaş)tır; bazen **مَنْسِر** de denilir. Kuşun **مِنْسر**’i ise—o onun gagasıdır—**الميم**’in kesresiyle olur, başka türlü değil. Denilir ki: onu **بِمِنْسِره** ile **نَسْراً** olarak **نَسَره**.

**رسن** : Ebû ‘Ubeyd, Kisâî’den: **رَسَنْتُ** atı ve **أَرْسنْتُه**: ona bir **رسناً** yaptım.

Ebû’l-‘Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: denilir ki: **رسنْتُ البِرْذَوْن**: onu bağladığım zaman; **وأَرْسنْته**: ona bir **رَسناً** yaptım. Ve **حزَمْتُ الفَرس**: onun **حِزام**’ını sıktım; **وأَحزَمْته**: ona bir **حزاماً** yaptım.

Leys dedi ki: **الرَّسَن**: iptir; çoğulu **أرسان**. Dedi ki: **المَرْسَن**: burundur; çoğulu **المَراسِنُ**.

**نرس** : Irak’ın Sevâd’ında bir köy vardır; ona **نَرْسٌ** denilir; ondan **الثِّياب النَّرْسيّة** taşınır. **نِرْسيان**: hurmanın bir türüdür; en iyisi Kûfe’de olur; bunların hiçbirinin teki Arapça değildir. Irak halkı, hoş karşılanan şeye misal olarak **الزبدَ**’i **بالنِّرْسيانِ** ile darbederler.

Osman’ın hadîsinde: ( **وأجررت المرسون رَسَنَه** ). **المرسون**: üzerine **الرسن** konulmuş olandır. Denilir ki: **رسنت** biniti ve **أرسنته**; yani onu salıverdin ve onu ihmal ettin; dilediği gibi otlar. Onun müsamahasından, ahlâkının cömertliğinden ve arkadaşlarına darlık bırakmasından haber verdi.

Ebû Hâtim, Asma‘î’den: denilir ki: **ثمرة نرسيانة** ( **النون**’un kesresiyle); hepsi **نرسيان**.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

س ن ر
لبسوا السنور وهو كل سلاح من حديد‏.‏
قال النابغة‏:‏ سهكين من صدإ الحديد كأنهم تحتَ السَّنَوَّرِ جِنَّةُ البَقّارِ
وتقول: أصفى من البِلَّوْرِ ومن عينِ السِّنِّوْر.

##### Türkçe

س ن ر
**السَّنُور**’u giydiler; o, demirden olan her bir silahtır.

Nâbiga dedi ki:
Demirin pasından iki zırh-gömlek; sanki onlar **السَّنَوَّر**’ün altında sığır çobanının cinleri.

Ve dersin ki: **البِلَّوْر**’dan ve **عَيْنِ السِّنِّوْر**’dan daha saf.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

السَّنَرُ: ضِيقُ الخُلُقِ.
والسُّنَّارُ والسِّنَّوْرُ: الهِرُّ، مشتق منه، وجمعه السَّنَانِيرُ. والسِّنَّوْرُ: أَصل الذَّنَبِ؛ عن الرِّياشِي. والسِّنَّوْرُ: فَقَارَةُ عُنُقِ البعير؛ قال:
بَيْنَ مَقَذَّيْهِ إِلى سِنَّوْرِهِ
ابن الأَعرابي: السنانير عظام حلوق الإِبل، واحدها سِنَّورٌ. والسنانير: رؤساء كل قبيلة، الواحد سِنَّوْرٌ.
والسِّنَّوْرُ: السَّيِّدُ.
والسَّنَوَّرُ: جُمْلَةُ السلاح؛ وخص بعضهم به الدروع. أَبو عبيدة: السَّنَوَّرُ الحديد كله، وقال الأَصمعي: السَّنَوَّرُ ما كان من حَلَقٍ، يريد الدروع؛ وأَنشد:
سَهِكِينَ من صَدَإِ الحديدِ كَأَنَهَّمُ،
تَحْتَ السَّنَوَّرِ، جُبَّةُ البَقَّارِ
والسَّنَوَّرُ: لَبُوسٌ من قِدِّ يلبس في الحرب كالدرع؛ قال لبيد يرثي قتلى هوازن:
وجاؤوا به في هَوْدَجٍ، وَوَرَاءَهُ
كَتَائِبُ خُضْرٌ في نَسِيجِ السَّنَوَّرِ
قوله: جاؤوا به يعني قتادة بن مَسْلَمَةَ الحَنَفِيِّ، وهو ابن الجَعْد، وجعد اسم مسلمة لأَنه غزا هوازن وقتل فيها وسبى.

##### Türkçe

**السَّنَرُ**: huyun darlığı.

**والسُّنَّارُ** ve **والسِّنَّوْرُ**: kedi; ondan türemiştir; çoğulu **السَّنَانِيرُ**’dur.

**والسِّنَّوْرُ**: kuyruğun aslı (kökü); **عن الرِّياشِي**’den. Ve **والسِّنَّوْرُ**: devenin boynunun omuru; dedi ki:

بَيْنَ مَقَذَّيْهِ إِلى سِنَّوْرِهِ

İbnü’l-A‘râbî: **السنانير** develerin boğazlarının kemikleridir; onun teki **سِنَّورٌ**’dur. Ve **والسنانير**: her kabilenin reisleri; tek olanı **سِنَّوْرٌ**’dur.

Ve **والسِّنَّوْرُ**: efendi.

Ve **والسَّنَوَّرُ**: silahın bütünü; bazısı onu zırhlara tahsis etti. Ebû Ubeyde: **السَّنَوَّرُ** bütün demirdir, dedi. Ve el-Asma‘î dedi ki: **السَّنَوَّرُ** halkalardan olan şeydir; zırhları kasteder. Ve inşad etti:

سَهِكِينَ من صَدَإِ الحديدِ كَأَنَهَّمُ،
تَحْتَ السَّنَوَّرِ، جُبَّةُ البَقَّارِ

Ve **والسَّنَوَّرُ**: savaşta zırh gibi giyilen deriden bir giyim; Lebîd, Hevâzin’in öldürülenlerine mersiye söylerken dedi:

وجاؤوا به في هَوْدَجٍ، وَوَرَاءَهُ
كَتَائِبُ خُضْرٌ في نَسِيجِ السَّنَوَّرِ

Onun sözü: “Onu getirdiler” demesi, **قتادة بن مَسْلَمَةَ الحَنَفِيِّ**’yi kasteder; o, **ابن الجَعْد**’dır. Ve **وجعد** Mesleme’nin adıdır; çünkü Hevâzin’e gazâ etti, orada öldürdü ve esir aldı.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* س ن ر * * السِّنَّوْرُ * واحد * السَّنَانِير

##### Türkçe

* س ن ر * * **السِّنَّوْرُ** * **السَّنَانِير**’in bir tanesi.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السنر، محركة: شراسة الخلق وضيقه، و منه اشتقاق السنور، بالكسر وتشديد النون المفتوحة، وإنما لم يضبطه مع أنه من أوزانه اعتمادا على الشهرة: م، أي معروف، وهو الهر، والأنثى بهاء، كذا في المصباح. قال ابن الأنباري: وهما قليل في كلام العرب، والأكثر أن يقال: هر، وضيون كالسنار، كرمان. السنور: السيد بالكسر هكذا هو مضبوط في النسخ التي بأيدينا، وضبطه الصاغاني بفتح السين وتشديد التحتية المكسورة، وهو الصواب، لأنه قال. فيما بعد: والسنانير: رؤساء كل قبيلة، واحدها سنور.
 السنور: فقارة العنق من البعير من أعلى، وأنشد ابن دريد:
  كأن جذعا خارجا من صوره                      بين مقذيه إلى سـنـوره.

  وقال ابن الأعرابي: السنانير: عظام حلوق الإبل. السنور: أصل الذنب، عن الرياشي. ج الكل سنانير. السنور، كحزور: لبوس من قد يلبس في الحرب كالدرع، قال لبيد يرثى قتلى هوزان:
  وجاءوا به في هودج ووراءه                      كتائب خضر في نسيج السنور قال الجوهري، وقال الصاغاني: ولم أجده في رائيته. قيل: السنور: جملة السلاح وخص بعضهم به الدروع. وقال أبو عبيدة: السنور: الحديد كله، وقال الأصمعي: السنور: ما كان من حلق. يريد الدروع، وأنشد:
  سهكين من صدإ الحديد كأنهم                      تحت السنور جبة البـقـار سنير، كأمير: جبل بين حمص وبعلبك، وقيل: صقع من الشام، حوارين قصبته، أو ناحية منه. ومما يستدرك عليه: السنانير: رؤساء كل قبيلة، واحدها سنور. وسنار، كرمان: مدينة بالحبشة مشهورة. ومما يستدرك عليه:

##### Türkçe

**السنر**، harekeli: yaratılışın yırtıcılığı ve darlığı; ve ondan **السنور**’un türetilmesi vardır; kesre ile ve fethalı **النون**’un şeddelenmesiyle; ancak o, vezinlerinden olduğu hâlde onu ضبط etmedi; şöhrete dayanarak: **م**، yani bilinen; ve o **الهر**’dir; dişisi ise **بهاء** iledir; **المصباح**’ta böyle. İbnü’l-Enbârî dedi: İkisi de Arapların كلامında azdır; daha çoğu, **هر** denilmesidir; ve **ضيون** gibi **السنار** (gibi), **كرمان** (gibi). **السنور**: efendi; kesre ile; işte bu, elimizdeki nüshalarda ضبط edilmiş olanıdır; ve es-Sâğânî onu **السين**’in fethasıyla ve kesreli **التحتية**’nin şeddelenmesiyle ضبط etti; ve o doğrudur; çünkü dedi ki, sonra: ve **السنانير**: her kabilenin reisleri; tekili **سنور**’dur.

**السنور**: devenin boynunun üst taraftan olan omuru; ve İbn Düreyd inşâd etti:
  Sanki sûretinden çıkmış bir kütük                      iki kulağının arasıyla **سـنـوره**’una kadar.

Ve İbnü’l-A‘râbî dedi: **السنانير**: develerin boğazlarının kemikleri. **السنور**: kuyruğun aslı; er-Riyâşî’den. Hepsinin çoğulu **سنانير**’dir. **السنور**، **كحزور**: savaşta zırh gibi giyilen bir libas; Lebîd, Hevâzin’in öldürülenlerine mersiye söylerken dedi:
  Onu bir hevdecte getirdiler ve arkasında                      **السنور** dokuması içinde yeşil taburlar.
el-Cevherî dedi; ve es-Sâğânî dedi: Onu onun râiyyesinde bulmadım. Denildi: **السنور**: silahın bütünü; ve bazısı onu zırhlara tahsis etti. Ebû Ubeyde dedi: **السنور**: demirin hepsi. el-Asma‘î dedi: **السنور**: halkalardan olan şeydir. Zırhları kastediyor. Ve inşâd etti:
  Demirin pasından iki siyah gibi, sanki onlar                      **السنور** altında sığırın cübbesi.
**سنير**، **كأمير**: Humus ile Ba‘lebek arasında bir dağ; ve denildi: Şam’dan bir bölge; **حوارين** onun kasabasıdır; yahut ondan bir nâhiyedir. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **السنانير**: her kabilenin reisleri; tekili **سنور**’dur. Ve **سنار**، **كرمان**: Habeşistan’da meşhur bir şehir. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

سَنِرَ
1 سَنِرَ ذ , aor. سَنَرَ , (TK,) inf. n. سَنَرٌ, (M, K,) He (a man, TK) was, or became, illnatured, or very perverse or cross: (K, TK:) or narrow in disposition. (M.) Hence is derived سِنَّوْرٌ, in the first of the senses expl. below. (M.) [Or perhaps the reverse may be the case.]

سُنَارٌ
سُنَارٌ ذ , or سُنَّارٌ: see the last paragraph.

سَنَوَّرٌ
سَنَوَّرٌ ذ A coat made of thongs, (S, M, K,) worn in war, (M,) like a coat of mail: (S, K:) [and] any weapon of iron: (A:) and weapons, or arms, collectively: (M, K:) or, accord. to some, coats of mail: (M:) so As means in explaining السَّنَوَّرُ as signifying what consists of rings: (TA:) or, as some say, a coat of mail: (Ham p. 352:) or all iron. (AO.)

سِنَّوْرٌ
سِنَّوْرٌ ذ The cat; of the masc. gender; syn. هِرٌّ; (M, A, Msb;) as also ↓ سُنَّارٌ, (K,) or ↓ سُنَارٌ: (as in a copy of the M:) fem. with ة: (Msb:) pl. سَنَانِيرُ: (S, Msb, K:) but سنّور is rare in the language of the Arabs: هِرٌّ and ضَيْوَنٌ are more common. (IAmb, Msb.) And اِبْنُ السِّنَّوْرِ The دَرِص [or دَرْص, i. e. kitten, or the like]. (T in art. بني.) ― -b2- A lord, master, or chief; (M, K;) in some copies of the K, سِيد is erroneously put for سَيِّد; (TA;) a chief of a tribe: (Sgh:) pl. as above. (Sgh, K.) ― -b3- A vertebra (M, K) of the upper part (TA) of the neck (M, K) of a camel: (M, TA:) pl. as above. (TA.) ― -b4- The root of the tail: (Er-Riyلshee, K:) pl. as above. (K.)

##### Türkçe

سَنِرَ
1 **سَنِرَ** ذ , muzâri‘i **سَنَرَ** , (TK,) mastar ismi **سَنَرٌ**, (M, K,) O (bir adam, TK) kötü huylu, yahut çok inatçı veya asık suratlı oldu, yahut oldu: (K, TK:) yahut tabiatça dar. (M.) Bundan dolayı aşağıda açıklanan mânâların birincisinde **سِنَّوْرٌ** türetilmiştir. (M.) [Yahut belki bunun tersi durum olabilir.]

سُنَارٌ
**سُنَارٌ** ذ , yahut **سُنَّارٌ**: son paragrafa bak.

سَنَوَّرٌ
**سَنَوَّرٌ** ذ Kayışlardan yapılmış bir zırh, (S, M, K,) savaşta giyilen, (M,) zincir zırh gibi: (S, K:) [ve] demirden her silâh: (A:) ve silâhlar, yahut topluca teçhizat: (M, K:) yahut bazılarına göre, zırhlar: (M:) böylece As, halkalardan oluşan şeyi ifade eder olarak **السَّنَوَّرُ**’ü açıklamada mânâlandırır: (TA:) yahut bazıları dediği gibi, bir zırh: (Ham p. 352:) yahut bütünüyle demir. (AO.)

سِنَّوْرٌ
**سِنَّوْرٌ** ذ Kedi; müzekker cinsiyette; eş anlamlısı **هِرٌّ**; (M, A, Msb;) ve ayrıca ↓ **سُنَّارٌ**, (K,) yahut ↓ **سُنَارٌ**: (M’nin bir nüshasında olduğu gibi:) müennesi ة ile: (Msb:) çoğulu **سَنَانِيرُ**: (S, Msb, K:) fakat **سنّور** Arapların dilinde nadirdir: **هِرٌّ** ve **ضَيْوَنٌ** daha yaygındır. (IAmb, Msb.) Ve **اِبْنُ السِّنَّوْرِ** **دَرِص** [yahut **دَرْص**, yani yavru kedi, yahut benzeri]. (T, بني maddesinde.) ― -b2- Bir efendi, sahip, yahut reis; (M, K;) K’nin bazı nüshalarında **سِيد** yanlışlıkla **سَيِّد** yerine konmuştur; (TA;) bir kabilenin reisi: (Sgh:) çoğulu yukarıdaki gibidir. (Sgh, K.) ― -b3- Bir deve’nin boynunun (M, K) üst kısmının (TA) bir omuru (M, K): (M, TA:) çoğulu yukarıdaki gibidir. (TA.) ― -b4- Kuyruğun kökü: (Er-Riyلshee, K:) çoğulu yukarıdaki gibidir. (K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B1/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

سَنِرَ
سَنِرَ A ( n. ac. سَنَر 4 ),
a.  Was obstinate, selfwilled, self-opiniated.

سِنَّوْر
سِنَّوْر ( pl. سَنَاْنِيْرُ 70 ),
a.  Cat.

b.  Vertebra of the neck.

##### Türkçe

سَنِرَ
**سَنِرَ** A (mast. isim **سَنَر** 4),
a. İnatçı oldu, dikbaşlı oldu, kendi görüşünde ısrar eden oldu.

سِنَّوْر
**سِنَّوْر** (çoğ. **سَنَاْنِيْرُ** 70),
a. Kedi.

b. Boynun omuru.
