# سنطل (س-ن-ط-ل) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B7%D9%84
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D8%B7%D9%84

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ن - ط - ل
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B7%D9%84/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

المُسَنْطَل: المتمايلُ لا يَمْلِك نفسه، وقيل: هو الذي ينحدر رأْسُه وعُنُقُه ثم يرتفع، وقيل: هو الذي يمشي ويُطَأْطِئ رأْسَه؛ عن الفارسي. ابن الأَعرابي: سَنْطَلَ الرجلُ إِذا مَشى مُطَأْطِئاً. ابن الأَعرابي: السُّنْطالة المِشْيَة بالسكون وطَأْطَأَةِ الرأْس. والمُسَنْطَل: العظيم البَطْن. والسَّنْطَلة: الطُّول. والسِّنْطِيلُ: الطويل. قال أَبو منصور: ورأَيت بظاهر الصَّمَّان جُبَيْلاً صغيراً له أَنْفٌ تَقَدَّمه يسمى سَنْطَلاً.

##### Türkçe

**المُسَنْطَل**: kendine hâkim olamayan sallantılı; ve denildi ki: başı ve boynu aşağı inen sonra yükselen kimsedir; ve denildi ki: yürüyen ve başını eğen kimsedir; **الفارسي**’den. **ابن الأَعرابي**: Adam **سَنْطَلَ** etti, yani başını eğerek yürüdüğü zaman. **ابن الأَعرابي**: **السُّنْطالة** sükûnet ve başın eğilmesiyle olan yürüyüştür. Ve **المُسَنْطَل**: büyük karınlıdır. Ve **السَّنْطَلة**: uzunluktur. Ve **السِّنْطِيلُ**: uzundur. **أَبو منصور** dedi: ve **الصَّمَّان**’ın dış tarafında, kendisini önceleyen bir burnu olan küçük bir tepecik gördüm; ona **سَنْطَلاً** denilir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D8%B7%D9%84/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السنطلة، أهمله الجوهري، وقال ابن الأعرابي: هو الطول، والسنطليل، هكذا في النسخ والصواب: السنطيل الطويل، كما هو نص ابن الأعرابي. والمسنطل، بفتح الطاء: الضعيف المشي، الذي يكاد يسقط إذا مشى، قال مسعود بن وكيع:
  ليس بوحواح ولا مسنطل
  ولا حيفس كالعريض المحثل أو هو: من ينحدر رأسه وعنقه، ويرتفع، ونص اللسان: ثم يرتفع، وقال الفارسي: هو الذي يمشي يطأطئ رأسه، أو المائل، وفي المحكم: المتمائل، لا يملك نفسه، وقال الليث: هو العظيم البطن، المضطرب الخلق. وقال ابن الأعرابي: السنطالة، بالضم: المشية بالسكون، ومطأطأة الرأس، وقد سنطل: إذا مشى مطأطئا. وقال الأزهري: سنطل: جبيل بظاهر الصمان، له أنف تقدمه، رأيته.

##### Türkçe

**السنطلة**: el-Cevherî onu ihmal etti. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: o, uzunluktur. Ve **السنطليل**; nüshalarda böyledir; doğrusu: **السنطيل الطويل**’dur; İbnü’l-A‘râbî’nin nassı olduğu üzere.

Ve **المسنطل**, **الطاء**’ın fethiyle: yürüyüşü zayıf olan; yürüdüğünde neredeyse düşecek olan. Mes‘ûd b. Vekî‘ dedi ki:
  Ne **بوحواح**tır ne **مسنطل**
  Ne de **حيفس**; **العريض المحثل** gibi.

Yahut o: başı ve boynu aşağı inen ve yükselen kimsedir; **اللسان**’ın nassı: sonra yükselir. El-Fârisî dedi ki: o, başını eğerek yürüyen; yahut eğik olan kimsedir. Ve **المحكم**’de: sallana sallana yürüyen; kendine hâkim olamayan. El-Leys dedi ki: o, karnı büyük olan; yaratılışı çalkantılı olan.

İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **السنطالة**, zamme ile: sükûnet ile yürüyüş ve başı eğmedir; ve **سنطل** etti: başını eğerek yürüdüğünde.

El-Ezherî dedi ki: **سنطل**: **الصمان**’ın dış tarafında bir küçük dağdır; onu önceleyen bir burnu vardır; onu gördüm.
