# سنق — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D9%82/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D9%82/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سنق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D9%82.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سنق

السَّنَقُ: البَشَمُ. أَبو عبيد: السَّنِقُ الشَّبْعان
كالمُتَّخِم. سَنِقَ الرجلُ سَنَقاً، فهو سَنِقٌ وسَنق: بَشِم، وكذلك الدابة؛ يقال: شرب الفصيل حتى سَنِقَ، بالكسر، وهو كالتُّخَمَة. الليث: سَنِقَ الحمارُ وكل دابة سَنَقاً إذا أكل من الرُّطْب حتى أَصابه كالبَشَم، وهو الأَحمّ بعينه غير أن الأحمّ يستعمل في الناس، والفصيلُ إذا أكثر من اللبن يكاد يمرض؛ قال الأَعشى:
ويأمُرُ لليَحْموم، كلَّ عَشِيّة،
بِقَتٍّ وتَعْلِيقٍ، فقد كاد يَسْنَقُ
وأَسْنَقَ فلاناً النعيمُ إذا قَرَّفَه، وقد سَنِقَ سَنَقاً؛ وقال لبيد يصف فرساً:
فهو سَحّاجٌ مُدِلٌّ سنِقٌ،
لاحِقُ البَطْنِ إذا يَعْدُو زَمَلْ
والسُّنَّيْقُ: البيت المُجَصَّص. والسُّنَّيْقُ: البقرة؛ ولم يفسر أَبو عمروقول امرئ القيس:
وسِنّ كسُنَّيْقٍ سَناءً وسُنَّماً،
دَغَرْتُ بمِزْلاج الهجير نَهوضِ
ويروى سَناماً وسُنَّماً، وفسره غيره فقال: هو جبل. التهذيب: وسُنَّيْق اسم أكمة معروفة؛ وأَورد بيت امرئ القيس. شمر: سُنَّيْقٌ جُمِعَ سُنَّيْقاتٍ وسَنانِيقَ وهي الآكام. وقال ابن الأعرابي: لا أدري ما سُنَّيْق. الأَزهري: جعل شمر سُنَّيقاً اسماً لكل أكمة وجعله نكرة مصروفة، قال: وإذا كان سُنَّيْق اسم أكمة بعينها فهي عندي غيرمجراة لأنها معرفة، وقد أجراها امرؤُ القيس وجعلها كالنكرة، وفي نسخة كالبقرة، على أن أن الشاعر إذا اضطر أجرى المعرفة التي لا تنصرف.

### Türkçe

**السَّنَقُ**: bəşəm (aşırı yemekten bıkma/tiksinme). Ebû Ubeyd: **السَّنِقُ** tok olan,
**كالمُتَّخِم** (tuhme sahibi gibi). **سَنِقَ** adam **سَنَقاً**, artık o **سَنِقٌ** ve **سَنق**: bəşim oldu; binek hayvanı da böyledir; denir ki:
sütten kesilmemiş yavru içti, ta ki **سَنِقَ**, kesre ile; ve o **كالتُّخَمَة** (tuhme gibi). Leys: eşek **سَنِقَ**
ve her binek hayvanı **سَنَقاً** (şöyle) ki yaş hurmadan yedi de ona bəşem gibi bir şey isabet ettiğinde; ve o, **الأَحمّ**
aynının kendisidir; ancak **الأَحمّ** insanlarda kullanılır; ve sütten kesilmemiş yavru, sütten çokça içtiğinde neredeyse
hastalanır; A‘şâ dedi:
ويأمُرُ لليَحْموم، كلَّ عَشِيّة،
بِقَتٍّ وتَعْلِيقٍ، فقد كاد يَسْنَقُ

Ve nimet falancayı **أَسْنَقَ** (böyle yaptı) — onu **قَرَّفَه** (ona bulaştırdı/ona dokundurdu) zaman; ve gerçekten **سَنِقَ سَنَقاً**; Lebîd de
bir atı vasfederek dedi:
فهو سَحّاجٌ مُدِلٌّ سنِقٌ،
لاحِقُ البَطْنِ إذا يَعْدُو زَمَلْ

**والسُّنَّيْقُ**: alçıyla sıvanmış ev. Ve **السُّنَّيْقُ**: inek; Ebû
Amr, İmru’ul-Kays’ın şu sözünü açıklamadı:
وسِنّ كسُنَّيْقٍ سَناءً وسُنَّماً،
دَغَرْتُ بمِزْلاج الهجير نَهوضِ

Ve **سَناماً** ve **سُنَّماً** diye de rivayet edilir; başkası onu açıklayıp dedi ki: o bir dağdır. Tehzîb: ve **سُنَّيْق**
bilinen bir tümseğin adıdır; ve İmru’ul-Kays’ın beytini nakletti. Şemr: **سُنَّيْقٌ**,
**سُنَّيْقاتٍ** ve **سَنانِيقَ** olarak cem‘ edilmiştir; ve onlar tümseklerdir. İbnü’l-A‘râbî dedi: **سُنَّيْق**’in ne olduğunu bilmiyorum.
Ezherî: Şemr, **سُنَّيقاً**’ı her tümseğin adı kıldı ve onu sarf olunan bir nekre kıldı; dedi ki: ve eğer
**سُنَّيْق** belirli bir tümseğin adı ise, o benim yanımda gayr-i mecrâdır; çünkü o marifedir; hâlbuki onu mecrâ kılmıştır
İmru’ul-Kays ve onu nekre gibi kılmıştır; bir nüshada “inek gibi” (şeklinde); şu esas üzere ki şair, zaruret halinde
sarf olunmayan marifeyi sarf olunur kılar.
