# سنمر — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D9%85%D8%B1/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%86%D9%85%D8%B1/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سنمر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%86%D9%85%D8%B1.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سنمر

أَبو عمرو: يقال للقمر السِّنِمَّارُ والطَّوْسُ.
ابن سيده: قَمَرٌ سِنِمَّارٌ مُضيءٌ؛ حكي عن ثعلب.
وسِنِمَّار: اسم رجل أَعجمي؛ قال الشاعر:
جَزَتْنَا بَنُو سَعْدٍ بِحُسْنِ فعالِنا،
جَزَاءَ سِنِمَّارٍ وما كانَ ذا ذَنْبِ
وحكي فيه السنمار بالأَلف واللاَّم. قال أَبو عبيد: سِنِمَّار اسم إِسْكافٍ بَنَى لبعض الملوك قَصْراً، فلما أَتمه أَشرف به على أَعلاه فرماه منه غَيْرَةً منه أَن يبنى لغيره مثله، فضرب ذلك مثلاً لكل من فعل خيراً فجوزي بضدّه. وفي التهذيب: من أَمثال العرب في الذي يجازي المحسن بالسُّوأَى قولهم: جَزَاهُ جَزَاءَ سِنِمَّارٍ؛ قال أَبو عبيد: سِنِمَّار بَنَّاءٌ مُجِيدٌ روميّ فَبَنَى الخَوَرْنَق الذي بظهر الكوفة للنُّعمان بن المُنْذِرِ، وفي الصحاح: للنعمان بن امرئ القيس، فلما نظر إِليه النعمان كره أَن يعمل مثله لغيره، فلما فرغ منه أَلقاه من أَعلى الخورنق فخرّ ميتاً؛ وقال يونس: السِّنِمَّارُ من الرجال الذي لا ينام بالليل، وهو اللص في كلام هذيل، وسمي اللِّصُّ سِنِمَّاراً لقلة نومه، وقد جعله كراع فِنِعْلالاً، وهو اسم رومي وليس بعربي لأَن سيبويه نفى أَن يكون في الكلام سِفِرْجالٌ، فأَما سِرِطْراطٌ عنده فَفِعِلْعَالٌ من السَّرْطِ الذي هو البَلْعُ، ونظيره من الرومية سِجِلاَّطٌ، وهو ضرب من الثياب.

### Türkçe

أَبو عمرو: **القمر** için **السِّنِمَّارُ** ve **الطَّوْسُ** denir.

ابن سيده: **قَمَرٌ سِنِمَّارٌ**: aydınlık; **ثعلب**’den nakledildi.

Ve **سِنِمَّار**: Acem bir adamın adıdır; şair dedi ki:
جَزَتْنَا بَنُو سَعْدٍ بِحُسْنِ فعالِنا،
جَزَاءَ سِنِمَّارٍ وما كانَ ذا ذَنْبِ

Ve onda **السنمار** (elif ve lâm ile) diye de nakledildi. **أَبو عبيد** dedi: **سِنِمَّار** bir
**إِسْكافٍ**’ın adıdır; bazı krallar için bir **قَصْراً** bina etti; onu tamamlayınca onunla en üstüne çıktı da onu oradan attı;
ondan kıskançlıkla, başkası için onun benzeri bina edilmesin diye; böylece bu, her kim bir hayır yapar da
zıddıyla karşılık görürse ona bir mesel yapıldı. Ve **التهذيب**’de: Arapların, iyilik edene
kötülükle karşılık veren hakkında darb-ı mesellerinden, onların şu sözüdür: **جَزَاهُ جَزَاءَ سِنِمَّارٍ**; **أَبو عبيد** dedi: **سِنِمَّار** iyi iş yapan bir
**بَنَّاءٌ**’dır, Rumîdir; böylece Kûfe’nin arkasındaki **الخَوَرْنَق**’ı **النُّعمان بن المُنْذِرِ** için bina etti; ve **الصحاح**’ta: **للنعمان بن امرئ القيس** için; sonra **النعمان** ona bakınca
başkası için onun benzerini yapmasından hoşlanmadı; ondan boşalınca onu **الخورنق**’ın en üstünden aşağı attı da ölü olarak düştü;
ve **يونس** dedi: **السِّنِمَّارُ** erkeklerden, gece uyumayan kimsedir; ve o, **هذيل**’in
sözünde hırsızdır; ve hırsıza, uykusunun azlığından dolayı **سِنِمَّاراً** adı verildi; ve onu **كراع**
**فِنِعْلالاً** yapmıştır; ve o Rumî bir addır ve Arapça değildir; çünkü **سيبويه**, sözde
**سِفِرْجالٌ** bulunmasını nefyetti; fakat onun katında **سِرِطْراطٌ**, yutma olan **السَّرْطِ**’tan **فَفِعِلْعَالٌ**’dır;
ve onun Rumîceden benzeri **سِجِلاَّطٌ**’tır; ve o, elbiselerden bir türdür.
