# سهج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%87%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%87%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سهج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%87%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سهج

سهج الطيب، كمنع  يسهجه سهجا:  سحقه  ، وقيل: كل دق: سهج  و  سهجت  الريح  سهجا: هبت هبوبا دائما و  اشتدت  ، وقيل: مرت مرورا شديدا  فهي سيهج  كصيقل، وسيهجة  وسيهوج  كطيفور  وسهوج  كصبور  وسهوج  كجهور، أي شديدة. أنشد يعقوب لبعض بني سعد:
  يا دار سلمى بين دارات االعوج
  جرت عليها كل ريح سيهوج وقال الأزهري: ريح سيهوج وسيهوج وسيهك وسيهج. قال: والسهك والسهج: مر الريح. وزعم يعقوب أن جيم سيهج وسيهوج بدل من كاف سيهك وسيهوك  و  سهجت الريح  الأرض: قشرتها  وقيل: قشرت وجهها. قال منظور الأسدي:
  هل تعرف الدار لأم الحشرج
  غيرها سافي الرياح السهج وسهج  القوم ليلتهم: ساروها  سيرا دائما، قال الراجز:
  كيف تراها تغتلي يا شرج
  وقد سهجناها فطال السهج وعن أبي عمرو:  المسهج: ممر الريح  ، قال الشاعر:
  إذا هبطن مستحارا مسهجا وعنه أيضا المسهج  كمنبر: الذي ينطلق في كل حق وباطل. و  المسهج  :المصقع  البليغ. قال الأزهري: خطيب مسهج ومسهك.
 وعن أبي عبيد: الأساهي  والأساهيج ضروب مختلفة من السير  ، وفي نسخة سير الإبل. وفي الأساس: وأخذ بي اليوم أساهيج ليس لي فيها نصف، أي أفانين من الباطل ليس لي فيها نصفة.
 وسوهاج، بالضم: قرية بصعيد مصر.

### Türkçe

**سهج** **الطيب**، **كمنع** **يسهجه** **سهجا**: onu ezdi; ve denildi: her dövme: **سهج**. Ve **سهجت** **الريح** **سهجا**: sürekli bir esişle esti ve şiddetlendi; ve denildi: şiddetli bir geçişle geçti; artık o **سيهج** **كصيقل**’dir; ve **سيهجة** ve **سيهوج** **كطيفور** ve **سهوج** **كصبور** ve **سهوج** **كجهور**; yani şiddetli.

Ya‘kūb, Benî Sa‘d’dan birine ait olarak inşad etti:
  Ey Selmâ’nın yurdu, **االعوج** yurtları arasında,
  Üzerinden her **سيهوج** rüzgâr geçti.

El-Ezherî dedi: **ريح سيهوج** ve **سيهوج** ve **سيهك** ve **سيهج**. Dedi: **السهك** ve **السهج**: rüzgârın keskin geçişidir. Ya‘kūb, **سيهج** ve **سيهوج**’un **جيم**’inin, **سيهك** ve **سيهوك**’un **كاف**’ından bedel olduğunu iddia etti.

Ve **سهجت** **الريح** **الأرض**: onu kabuğunu soydu; ve denildi: yüzünü soydu. Manzûr el-Esedî dedi:
  Ümmü’l-Haşrac’ın yurdunu tanır mısın?
  Onu, **السهج** rüzgârların savuruşu değiştirdi.

Ve **سهج** **القوم** **ليلتهم**: onu, sürekli bir yürüyüşle yürüdüler. Er-Râciz dedi:
  Ey Şerc, onu kaynarken nasıl görürsün?
  Hâlbuki biz onu yürüdük de **السهج** uzadı.

Ebû ‘Amr’dan: **المسهج**: rüzgârın geçidi. Şair dedi:
  Eğer inerlerse, şaşkın bir halde, **مسهجا**.

Ondan ayrıca: **المسهج** **كمنبر**: her hak ve bâtılda atılıp giden kimse. Ve **المسهج**: gür sesli, beliğ. El-Ezherî dedi: **خطيب مسهج** ve **مسهك**.

Ebû ‘Ubeyd’den: **الأساهي** ve **الأساهيج** yürüyüşün çeşitli türleridir; ve bir nüshada: develerin yürüyüşü. Ve **الأساس**’ta: Bugün beni **أساهيج** ile aldı; benim onda yarım yoktur; yani bâtıldan çeşitler; benim onda bir payım yoktur.

Ve **سوهاج**; zamme ile: Mısır’ın Sa‘îd’inde bir köydür.
