# سهو — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%87%D9%88/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%87%D9%88/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سهو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%87%D9%88.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سهو

سَهَا عَنْهُ
1 سَهَا عَنْهُ ذ , (S, Msb,) or فِيهِ, (K,) aor. يَسْهُو, inf. n. سَهْوٌ (S, Msb, K) and سُهُوٌّ, (M, K,) He was, or became, unmindful, forgetful, neglectful, or heedless, of it, or inadvertent to it; (S, Msb;) namely, a thing; syn. غَفَلَ عَنْهُ: (S, * Msb:) or he forgot it, or neglected it, (نَسِيَهُ,) and was, or became, unmindful, forgetful, &c., of it, or inadvertent to it, (غَفَلَ عَنْهُ,) his mind adverting to another thing or affair or case; (K, TA;) thus expl. in the M and T; so that السَّهْوُ and الغَفْلَةُ and النِّسْيَانُ are made to be one [in signification]; (TA;) but accord. to Esh-Shihلb, السَّهْوُ is a slight غَفْلَة [or unmindfulness &c.] of that which is within the scope of the retentive faculty, such as when one's attention is roused by the least rousing thereof; whereas النسيان denotes its passing away from the memory entirely; though all are used in one sense by a careless reliance upon the understanding of the reader or hearer: in the Msb it is said that a distinction is made between السَّاهِى and النَّاسِى by the latter's being applied to him who, when he is reminded, remembers, and the former's being applied to him who is in the contrary case: accord. to IAth, سَهَافِى الشَّىْءِ means he neglected, or omitted, the thing unknowingly; and سَهَا عَنْهُ, he neglected, or omitted, it knowingly: or, as some say, السَّهْوُ is the doing wrong from unmindfulness (عَنْ غَفْلَة); as when an insane person reviles another, which is pardonable; and as when one drinks wine and then some unpleasing action proceeds from him unintentionally, which is punishable. (TA.) One says, سَهَافِى الصَّلَاةِ, and عَنْهَا, i. q. غَفَلَ [He was, or became, unmindful in prayer, and of it]. (TA.) ― -b2- [Hence, app., as implying an unexpected event,] حَمَلَتْ سَهْوًا She (a woman, S) conceived in menstruis. (Az, S, Z, K.) And حَمَلَتْ بِهِ أُمُّهُ سَهْوًا His mother conceived him in menstruis. (JK.) ― -b3- السَّهْوُ also signifies السُّكُونُ (JK, S, K) and اللِّينُ (JK, S,) [app. as an inf. n., i. e. as meaning The being still, or quiet, and gentle; though it is immediately added in the S that the pl. is سِهَآءٌ; for it seems that an early transcriber of the S has omitted to insert after اللَّينُ the words وَالسَّاكِنُ وَاللَّيِّنُ: see سَهْوٌ below]. One says, فَعَلَهُ سَهْوًا رَهْوًا He did it voluntarily, without its being asked, or demanded; (K, TA;) and without constraint: (TA:) or quietly, or calmly, without being hard, or difficult. (TA in art. رهو.) And سَهَا اـِلَيْهِ He looked at him, or it, with motionless eye. (Msb, TA.) And العَيْنُ تَسْهُو فِيهِ The eye expatiates in it; syn. تَنْبَسِطُ. (JK.) -A2- سَهَاوَةٌ, as denoting a quality of a camel, The being easy to ride; (K;) an inf. n., of which the verb is سَهُوَ. (TA.) -A3- مَالٌ لَا يُسْهَى وَلَا يُنْهَى [Cattle] of which the end is not to be reached. (AA, JK, S, K.) You say, يَرَاحُ عَلَى بَنِى فُلَانٍ مِنَ المَالِ مَا لَا يُسْهَىوَلَا يُنْهَى [There returns from the place of pasture in the evening, or afternoon, to the sons of such a one, of cattle,] what is not to be numbered for multitude: (T, TA:) or what is not to be computed, or computed by conjecture. (IAar, TA.) And ذَهَبَتْ تَمِيمُ فَلَا تُسْهَى وَلَا تُنْهَى, meaning لَا تُذْكَرُ [i. e. Temeem went away, and will not be remembered, or will not be mentioned]: a saying of El-Ahmar. (TA.)

ساهاهُ
3 ساهاهُ ذ , inf. n. مُسَاهَاةٌ, i. q. غَافَلَهُ [app. meaning He acted with him in the manner of him who is unmindful, forgetful, neglectful, heedless, or inadvertent]. (TA.) [Or] the inf. n. signifies [The acting with moderation with another; or] the abstaining from going to the utmost length in social intercourse: (S, K:) or the being easy, or facile, with another: (A, TA:) or the behaving in a good [or pleasing] manner in social intercourse: (T, TA:) or the comporting oneself with another, or others, (مُخَالَقَةٌ,) in a good manner, in social intercourse. ('Eyn, M, TA.) And one says, هُوَ يُسَاهِى أَصْحَابَهُ He comports himself with his companions, or does so with good nature; syn. يُخَالِقُهُمْ. (TA.) And ساهاهُ means also He mocked at him, or derided him. (TA.)

اسهى
4 اسهى ذ He (a man, TA) constructed what is termed a سَهْوَة (K, TA) in a بَيْت [or chamber &c.]. (TA.)

السُّهَا
السُّهَا ذ [often written السُّهَى] A certain dim star, (S, K,) in [the asterism called] بَنَات نَعْش الكُبْرَى, (S, [in the K, erroneously, بنات نعش الصُّغْرَى,]) by the middle star of those thus called; (TA;) [i. e.] a small star by that called العَنَاقُ, (which latter is the middle star [ ζ] of the three in the tail of Ursa Major, Kzw,) by looking at which persons try their powers of sight; (Kzw, TA;) mentioned in art. قود [voce قَائِدٌ, q. v.]; (K;) [it is the star 80, by ζ;] also called ↓ السُّهَيَّا, which is the diminutive. (TA.) It is said in a prov., أُرِيهَا السُّهَا وَتُرِينِى القَمَرَ [I show her Es-Suhà and she shows me the moon]. (S, TA. [See also Freytag's Arab. Prov. vol. i. pp. 527-9.]) And one says, أَنَّى يَلْتَقِى سُهَيْلٌ وَالسُّهَا How can Suheyl [or Canopus] meet Es-Suhà? for the former is southern and the latter is northern. (Har p. 276.)

سَهْوٌ
سَهْوٌ ذ [an inf. n. used as an epithet,] Easy; applied to a man, and to an affair, (K, TA,) and to an object of want: (TA:) and so [the fem.] سَهْوَةٌ, applied to a mare; and applied to a she-mule as meaning easy in pace, that does not fatigue her rider: the epithet سَهْوٌ, however, is not applied to a he-mule: so in the T: (TA:) [but] it is applied to a he-camel, meaning easy to ride: and سَهْوَةٌ to a she-camel, (K, TA,) meaning gentle, easy to ride: and رَاهٍ ↓ سَاهٍ, applied to a he-camel, means [likewise] gentle in pace; and so [the pls.] سَوَاهٍ رَوَاهٍ applied to camels: (TA:) [and so ↓ سَهْوَآءُ applied to a mare; for] a certain mare was named السَّهْوَآءُ because of the gentleness of her pace. (TA.) Also, applied to water, Cool, sweet, or limpid; easy of descent in the throat. (K, * TA.) And قَوْسٌ سَهْوَةٌ A bow that is compliant, (K, TA,) and easy. (TA.) And رِيحٌ سَهْوٌ A gentle wind: [or a quiet, gentle wind:] pl. سِهَآءٌ: (TA:) a poet (said to be El-Hلrith Ibn- 'Owf, TA) says,
تَنَاوَحَتِ الرَّيَاحُ لِفَقْدِ عَمْرٍو
وَكَانَتْ قَبْلَ مَهْلِكِهِ سِهَآءَا
i. e. [The winds blew violently for the loss of 'Amr; but they were before his death] quiet and gentle. (S, TA.) One says also أَرْضٌ سَهْوَةٌ Soft land, without barrenness. (TA.) -A2- And السَّهْوُ means The moon, in the language of the Nabathوans. (JK.)

سِهْوٌ
سِهْوٌ ذ : see سِهْوَآءٌ

سَهْوَةٌ
سَهْوَةٌ ذ An instance, or a case, of unmindfulness, forgetfulness, neglectfulness, heedlessness, or inadvertence. (Msb.) -A2- A rock, or great mass of stone, (K,) in the dial. of Teiyi, who call nothing else by this name: so in the M: or, accord. to the T, in that dial., the rock, or great mass of stone, upon which the waterer [app. of camels] stands: (TA:) or a rock, or great mass of stone, standing up, not having any foundation [app. meaning not partly imbedded] in the ground: and in the dial. of Teiyi, a single stone, great or small. (JK.) ― -b2- A بَيْت [app. here meaning booth, or the like,] which the Arabs of the desert set up at the water, and by the shade of which they shelter themselves. (TA.) A صُفَّة [or kind of roofed vestibule, or the like, or a covering for shade and shelter], (K, TA,) between two houses: (TA:) or a thing like the صُفَّة, which is before, or in the front of, houses: (As, JK, S:) or [in some copies of the K “ and ”] a kind of closet (مُِخْدَع) between two chambers, (K, TA,) in which the waterers of the camels shelter themselves: or, as some say, a small wall which is build between the two [opposite main] walls of the chamber, the roof being placed over the whole; what is in the middle [or main part] of the chamber being [called] a سَهْوَة; [see عَرْسٌ;] and what is within it, [app. behind,] a مُِخْدَع: (TA:) or the like of a رَفّ and طَاق, [app. meaning a kind of arched construction with a flat top which forms a shelf, against a wall; or simply a shelf, or ledge projecting from a wall, (see رَفٌّ and طَاقٌ,)] in which, or upon which, a thing is placed: (ISd, K:) or a small بَيْت [or chamber], (S, K,) descending into the earth, having its roof elevated above the ground, (S,) resembling a small خِزَانَة [or closet, or storeroom], (S, K,) in which are [deposited] the household-goods, or furniture and utensils; thus as heard by A'Obeyd from more than one of the people of El-Yemen: (S:) or it signifies, (K,) or signifies also, (JK,) four sticks, or pieces of wood, (JK, K,) or three, (K,) which are placed crosswise, one upon another, and upon which is then put anything of the household-goods, or furniture and utensils: (JK, K:) so in the M: (TA:) and (accord. to the T, TA) i. q. كَنْدُوجٌ, (K,) which means a small closet or store-room: (TA:) and i. q. رَوْشَنٌ and كُوَّةٌ [i. e. a window, or mural aperture]: and a [kind of curtained canopy, or the like, such as is called] حَجَلَة: and a curtain, or screen, before the court, or yard, of a house, (K, TA,) and sometimes, surrounding the house, like a wall: (TA:) its pl. (in all of these senses, K, TA) is سِهَآءٌ (JK, K, TA) and سَهَوَاتٌ. (JK.)

سَهْوَآءُ
سَهْوَآءُ ذ : see سَهْوٌ: -A2- and see also what here follows.

سِهْوَآءٌ
سِهْوَآءٌ ذ , (IAar, JK, S, TA,) like سِعْوَآءٌ and تِهْوَآءٌ, all with kesr, on the authority of IAar, but in the K ↓ سَهْوَآء, (TA,) A [portion, or short portion, such as is termed] سَاعَة, of the night; (S, K, TA;) and (S, TA) the first part thereof: (JK, S, TA:) or it may be like ↓ سَهْوَان, [which is app. in this case with tenween, and] which seems to mean a period in which people are unmindful of the places, or ways, in which things are, or should be, sought by them; or سهوان may be from سَاهِيَةٌ, expl. below: and مِنَ اللَّيْلِ ↓ سِهْوٌ signifies the same as سِعْو and سَعْو [and سِهْوَآء] and سِعْوَاء. (Ham p. 708.) One says, لَقِيتُهُ بَعْدَ سِهْوَآءٍ مِنَ اللَّيْلِ i. e. [I met him after a portion, or short portion, of the night; or] after the first part of the night had passed. (JK.)

سَهْوَان
سَهْوَان ذ : see سَاهٍ: -A2- and see also سِهْوَآءٌ.

السُّهَيَّا
السُّهَيَّا ذ dim. of السُّهَا, q. v.

سَاهٍ
سَاهٍ ذ Unmindful, forgetful, neglectful, heedless, or inadvertent; (JK, S, Msb, K;) as also ↓ سَهْوَانُ; (S, K;) whence the prov.,
اـِنَّ المُوَصَّيْنَ بَنُو سَهْوَانْ
(S) i. e. Only the unmindful [lit. the sons of the unmindful] are such as require to be enjoined: (S, Meyd:) or, as some say, by بنو سهوان are meant all mankind; because all become unmindful: but the most correct explanation is, that those who are enjoined to do a thing are subject to unmindfulness: it is applied to him who is unmindful of pursuing that which he is commanded to do: and سهوان may be syn. with [the inf. n.] سَهْوٌ; or it may be an epithet, syn. with سَاهٍ, and is applied to Adam, because he forgot his cove- nant, so that بنو سهوان may mean the sons of Adam, and hence, the unmindful. (Meyd. [See also Freytag's Arab. Prov. i. 3-4.]) ― -b2- See also سَهوٌ.

سَاهِيَةٌ
سَاهِيَةٌ ذ A tract of land long and wide, without any covert of trees, or the like, [to obstruct the view, or] to repel the eye. (JK, and Ham p. 708.)

أَسْهَآءٌ
أَسْهَآءٌ ذ and أَسْهَآءَةٌ: see what follows.

أَسَاهِىُّ
أَسَاهِىُّ ذ , (JK, TA,) in the K, erroneously, ↓ أَسْهَآء, (TA,) i. q. أَلْوَانٌ [generally signifying Colours; but also meaning sorts, or species; and here used in this latter sense, as is indicated in the TA]: a pl. having no sing.: (K, TA:) so in the M: (TA:) or it signifies, (JK,) or signifies also, (TA,) various sorts (ضُرُوبٌ مُخْتَلِفةٌ, JK, TA) of pace of camels; like أَسَاهِيجُ: (TA:) and its sing. is ↓ أَسْهَآءَةٌ. (JK.)

### Türkçe

**سَهَا عَنْهُ**
1 **سَهَا عَنْهُ** ذ, (S, Msb,) yahut **فِيهِ**, (K,) muzârîsi **يَسْهُو**, mastar ismi **سَهْوٌ** (S, Msb, K) ve **سُهُوٌّ**, (M, K,) O, ondan gafil oldu, unuttu, ihmal etti, aldırışsız oldu yahut ona karşı dikkatsiz oldu; (S, Msb;) yani bir şeyden; müradifi **غَفَلَ عَنْهُ**: (S, * Msb:) yahut onu unuttu veya ihmal etti, (**نَسِيَهُ,**) ve ondan gafil oldu, unuttu, vb., yahut ona karşı dikkatsiz oldu, (**غَفَلَ عَنْهُ,**) zihni başka bir şeye yahut işe yahut duruma yönelmiş olarak; (K, TA;) M ve T’de böyle açıklanmıştır; öyle ki **السَّهْوُ** ve **الغَفْلَةُ** ve **النِّسْيَانُ** bir [anlamda] yapılmıştır; (TA;) fakat Esh-Shihلb’a göre, **السَّهْوُ**, hatırda tutma gücünün kapsamı içinde olan şey hakkında hafif bir **غَفْلَة**’dir [yahut gaflet vb.]; mesela kişinin dikkati, onun en az bir uyandırılmasıyla uyandığı zaman; buna karşılık **النسيان** onun bütünüyle hafızadan geçip gitmesini ifade eder; gerçi hepsi, okuyanın yahut işitenin anlayışına dikkatsizce güvenmek suretiyle tek bir manada kullanılır: Msb’de, **السَّاهِى** ile **النَّاسِى** arasında bir ayırım yapıldığı söylenir; şöyle ki ikincisi, kendisine hatırlatılınca hatırlayan kimseye uygulanır; birincisi ise bunun zıddı durumda olana uygulanır: IAth’a göre, **سَهَافِى الشَّىْءِ** “şeyi bilmeyerek ihmal etti yahut terk etti” demektir; ve **سَهَا عَنْهُ**, “onu bilerek ihmal etti yahut terk etti” demektir: yahut bazılarınca denildiği gibi, **السَّهْوُ**, gafletten dolayı ( **عَنْ غَفْلَة** ) yanlış yapmaktır; mesela bir delinin bir başkasına sövmesi ki bağışlanabilirdir; ve mesela birinin şarap içmesi, sonra ondan kasıtsız olarak hoş olmayan bir fiilin meydana gelmesi ki cezalandırılır. (TA.) Denir ki, **سَهَافِى الصَّلَاةِ**, ve **عَنْهَا**, yani **غَفَلَ** [namazda ve ondan gafil oldu]. (TA.) ― -b2- [Bundan, görünüşe göre, beklenmedik bir olayı ima ederek,] **حَمَلَتْ سَهْوًا** O (bir kadın, S) hayız hâlinde gebe kaldı. (Az, S, Z, K.) Ve **حَمَلَتْ بِهِ أُمُّهُ سَهْوًا** Annesi onu hayız hâlinde gebe kaldı. (JK.) ― -b3- **السَّهْوُ** ayrıca **السُّكُونُ** (JK, S, K) ve **اللِّينُ** (JK, S,) anlamına gelir; [görünüşe göre bir mastar ismi olarak, yani “sakin/duresiz olma yahut sükûnet ve yumuşaklık” manasında; gerçi hemen ardından S’de çoğulunun **سِهَآءٌ** olduğu eklenmiştir; zira S’nin erken bir müstensihinin **اللَّينُ**’den sonra **وَالسَّاكِنُ وَاللَّيِّنُ** sözlerini eklemeyi ihmal ettiği anlaşılır: aşağıda **سَهْوٌ**’a bak]. Denir ki, **فَعَلَهُ سَهْوًا رَهْوًا** Onu, istenmeksizin yahut talep edilmeksizin, gönüllü olarak yaptı; (K, TA;) ve zorlama olmaksızın: (TA:) yahut sakin yahut ağırbaşlı olarak, sert yahut güç olmaksızın. (TA, madde **رهو**’da.) Ve **سَهَا اـِلَيْهِ** Ona yahut ona (şeye) hareketsiz gözle baktı. (Msb, TA.) Ve **العَيْنُ تَسْهُو فِيهِ** Göz onda yayılır; müradifi **تَنْبَسِطُ**. (JK.) -A2- **سَهَاوَةٌ**, devenin bir niteliğini ifade ederek, binmesi kolay olma; (K;) fiili **سَهُوَ** olan bir mastar ismidir. (TA.) -A3- **مَالٌ لَا يُسْهَى وَلَا يُنْهَى** Sonuna erişilemeyen [davar]. (AA, JK, S, K.) Denir ki, **يَرَاحُ عَلَى بَنِى فُلَانٍ مِنَ المَالِ مَا لَا يُسْهَىوَلَا يُنْهَى** [Şu kimsenin oğullarına, davardan,] çokluktan sayıya sığmayan şey akşamleyin yahut ikindi vakti otlaktan döner: (T, TA:) yahut tahminle hesaplanmayan yahut tahminle hesaplanan şey. (IAar, TA.) Ve **ذَهَبَتْ تَمِيمُ فَلَا تُسْهَى وَلَا تُنْهَى**, yani **لَا تُذْكَرُ** [yani Temîm gitti ve anılmayacak yahut zikredilmeyecek]: El-Ahmar’ın bir sözü. (TA.)

**ساهاهُ**
3 **ساهاهُ** ذ, mastar ismi **مُسَاهَاةٌ**, yani **غَافَلَهُ** [görünüşe göre “gafil, unutkan, ihmalkâr, aldırışsız yahut dikkatsiz olan kimsenin tarzıyla onunla davrandı” manasında]. (TA.) [Yahut] mastar ismi, [başkasıyla ölçülü davranmayı; yahut] sosyal ilişkide son haddine kadar gitmekten kaçınmayı ifade eder: (S, K:) yahut başkasıyla kolay yahut yumuşak olmayı: (A, TA:) yahut sosyal ilişkide iyi [yahut hoş] tarzda davranmayı: (T, TA:) yahut başkasıyla yahut başkalarıyla, (**مُخَالَقَةٌ,**) sosyal ilişkide iyi tarzda geçinmeyi. ('Eyn, M, TA.) Ve denir ki, **هُوَ يُسَاهِى أَصْحَابَهُ** O, arkadaşlarıyla iyi geçinir; yahut iyi huylulukla öyle yapar; müradifi **يُخَالِقُهُمْ**. (TA.) Ve **ساهاهُ** ayrıca “onunla alay etti yahut onu istihza etti” demektir. (TA.)

**اسهى**
4 **اسهى** ذ O (bir adam, TA) bir **سَهْوَة** denilen şeyi (K, TA) bir **بَيْت**’te [yahut odada vb.] yaptı. (TA.)

**السُّهَا**
**السُّهَا** ذ [çoğu kez **السُّهَى** yazılır] [“بَنَات نَعْش الكُبْرَى” denilen] yıldız kümesinde, (S, K,) bu adla anılanların orta yıldızının yanında bulunan, (TA;) [yani] **العَنَاقُ** denilenin yanında küçük bir yıldızdır; (ikincisi, Büyükayı’nın kuyruğundaki üç yıldızın orta yıldızıdır [ ζ ], Kzw,) ona bakmakla insanlar görme güçlerini denerler; (Kzw, TA;) **قود** maddesinde [**قَائِدٌ** lafzında, bk.] zikredilmiştir; (K;) [ζ’nin yanında 80 numaralı yıldızdır;] ayrıca küçültme olan ↓ **السُّهَيَّا** diye de adlandırılır. (TA.) Bir darbımeselde şöyle denir: **أُرِيهَا السُّهَا وَتُرِينِى القَمَرَ** [Ben ona Es-Suhâ’yı gösteriyorum, o bana ayı gösteriyor]. (S, TA.) Ve denir ki, **أَنَّى يَلْتَقِى سُهَيْلٌ وَالسُّهَا** Süheyl [yahut Kanopus] Es-Suhâ ile nasıl buluşur? çünkü birincisi güneyli, ikincisi kuzeylidir. (Har s. 276.)

**سَهْوٌ**
**سَهْوٌ** ذ [sıfat olarak kullanılan bir mastar ismi,] Kolay; bir adama ve bir işe, (K, TA,) ve bir ihtiyaç nesnesine uygulanır: (TA:) ve bunun gibi [müennesi] **سَهْوَةٌ**, bir kısrağa uygulanır; ve bir dişi katıra, yürüyüşü kolay, binicisini yormayan manasında uygulanır: ancak **سَهْوٌ** sıfatı erkek katıra uygulanmaz: T’de böyledir: (TA:) [fakat] erkek deveye uygulanır, “binmesi kolay” manasında: ve **سَهْوَةٌ** dişi deveye, (K, TA,) “yumuşak, binmesi kolay” manasında: ve erkek deveye uygulanan ↓ **سَاهٍ** **رَاهٍ** “yürüyüşte yumuşak” demektir; ve bunun gibi [çoğulları] **سَوَاهٍ رَوَاهٍ** develere uygulanır: (TA:) [ve bunun gibi ↓ **سَهْوَآءُ** bir kısrağa uygulanır; zira] bir kısrak, yürüyüşünün yumuşaklığından dolayı **السَّهْوَآءُ** diye adlandırılmıştır. (TA.) Ayrıca suya uygulanarak: Serin, tatlı yahut duru; boğazdan inişi kolay. (K, * TA.) Ve **قَوْسٌ سَهْوَةٌ** Uysal, (K, TA,) ve kolay bir yay. (TA.) Ve **رِيحٌ سَهْوٌ** Yumuşak bir rüzgâr: [yahut sakin, yumuşak bir rüzgâr:] çoğulu **سِهَآءٌ**: (TA:) bir şair (El-Hلrith İbn- 'Owf olduğu söylenir, TA) şöyle der:
تَنَاوَحَتِ الرَّيَاحُ لِفَقْدِ عَمْرٍو
وَكَانَتْ قَبْلَ مَهْلِكِهِ سِهَآءَا
yani [Rüzgârlar, ‘Amr’ın kaybı için şiddetle esti; fakat onun ölümünden önce] sakin ve yumuşaktı. (S, TA.) Yine denir ki **أَرْضٌ سَهْوَةٌ** Çoraklık olmaksızın yumuşak toprak. (TA.) -A2- Ve **السَّهْوُ**, Nabatîlerin dilinde “ay” demektir. (JK.)

**سِهْوٌ**
**سِهْوٌ** ذ : bk. **سِهْوَآءٌ**

**سَهْوَةٌ**
**سَهْوَةٌ** ذ Gafletin, unutmanın, ihmalin, aldırışsızlığın yahut dikkatsizliğin bir örneği yahut bir durumu. (Msb.) -A2- Teyyi lehçesinde bir kaya yahut büyük taş kütlesi; onlar bu adla başka hiçbir şeyi adlandırmazlar: M’de böyledir: yahut T’ye göre, o lehçede, su çekenin [görünüşe göre deve sulayanın] üzerinde durduğu kaya yahut büyük taş kütlesi: (TA:) yahut yerden yükselen, yerde hiçbir temeli olmayan [görünüşe göre kısmen gömülü olmayan] bir kaya yahut büyük taş kütlesi: ve Teyyi lehçesinde, büyük yahut küçük tek bir taş. (JK.) ― -b2- Çöl Araplarının su başında kurdukları ve gölgesinde barındıkları bir **بَيْت** [görünüşe göre burada kulübe yahut benzeri]. (TA.) İki ev arasında bir **صُفَّة** [yahut üstü örtülü bir tür girişlik vb. yahut gölge ve sığınak için bir örtü]; (K, TA:) yahut evlerin önünde yahut evlerin cephesinde bulunan **صُفَّة** benzeri bir şey: (As, JK, S:) yahut [K’nin bazı nüshalarında “ve”] iki oda arasında bir tür küçük oda ( **مُِخْدَع** ), (K, TA,) deve sulayanların içinde barındığı: yahut bazılarınca denildiği gibi, odanın iki [karşılıklı ana] duvarı arasına yapılan küçük bir duvar; tavanın bütünü örtecek şekilde konulması; odanın orta [yahut ana] kısmının **سَهْوَة** [diye adlandırılması; bk. **عَرْسٌ**;] ve onun içindeki [görünüşe göre arkasındaki] kısmın **مُِخْدَع** [diye adlandırılması]: (TA:) yahut bir **رَفّ** ve **طَاق** benzeri, [görünüşe göre duvara karşı, üstü düz olup raf oluşturan kemerli bir yapı; yahut basitçe bir raf yahut duvardan çıkıntı yapan bir çıkıntı (bk. **رَفٌّ** ve **طَاقٌ**),] içine yahut üzerine bir şeyin konulduğu: (ISd, K:) yahut küçük bir **بَيْت** [yahut oda], (S, K,) yere doğru inen, tavanı yerin üstünde yükseltilmiş, (S,) küçük bir **خِزَانَة**’ye [yahut dolap, depo odası] benzeyen, (S, K,) içinde ev eşyası yahut mobilya ve kap-kacak [konulan]; A'Obeyd’in Yemen halkından birden fazlasından işittiği üzere: (S:) yahut şu manaya gelir, (K,) yahut ayrıca şu manaya gelir, (JK,) dört çubuk yahut tahta parçası, (JK, K,) yahut üç, (K,) çaprazlama, biri diğerinin üstüne konan, ve sonra üzerine ev eşyasından yahut mobilya ve kap-kacaktan herhangi bir şeyin konduğu: (JK, K:) M’de böyledir: (TA:) ve (T’ye göre, TA) yani **كَنْدُوجٌ**, (K,) ki küçük bir dolap yahut depo odası demektir: (TA:) ve yani **رَوْشَنٌ** ve **كُوَّةٌ** [yani pencere yahut duvar açıklığı]: ve **حَجَلَة** denilen [perdeli bir tür gölgelik yahut benzeri]: ve bir evin avlusunun yahut bahçesinin önünde bir perde yahut paravan, (K, TA,) ve bazen, duvar gibi evi çevreleyen: (TA:) bunun çoğulu (bu manaların hepsinde, K, TA) **سِهَآءٌ** (JK, K, TA) ve **سَهَوَاتٌ**’tır. (JK.)

**سَهْوَآءُ**
**سَهْوَآءُ** ذ : bk. **سَهْوٌ**: -A2- ve ayrıca aşağıda gelen şeye de bk.

**سِهْوَآءٌ**
**سِهْوَآءٌ** ذ, (IAar, JK, S, TA,) **سِعْوَآءٌ** ve **تِهْوَآءٌ** gibi, hepsi kesra ile; IAar’ın rivayetine göre; fakat K’de ↓ **سَهْوَآء**, (TA,) Gecenin **سَاعَة** denilen bir [kısmı yahut kısa bir kısmı]; (S, K, TA;) ve (S, TA) onun ilk kısmı: (JK, S, TA:) yahut ↓ **سَهْوَان** gibi olabilir; [ki bu durumda görünüşe göre tenvinlidir;] ve insanların, şeylerin kendilerince aranacağı yahut aranması gereken yerlerden yahut yollardan gafil oldukları bir süreyi ifade ediyor görünür; yahut **سهوان**, aşağıda açıklanan **سَاهِيَةٌ**’den olabilir: ve geceden ↓ **سِهْوٌ**, **سِعْو** ve **سَعْو** [ve **سِهْوَآء**] ve **سِعْوَاء** ile aynı manayı ifade eder. (Ham s. 708.) Denir ki, **لَقِيتُهُ بَعْدَ سِهْوَآءٍ مِنَ اللَّيْلِ** yani [gecenin bir kısmından yahut kısa bir kısmından sonra; yahut] gecenin ilk kısmı geçtikten sonra onunla karşılaştım. (JK.)

**سَهْوَان**
**سَهْوَان** ذ : bk. **سَاهٍ**: -A2- ve ayrıca **سِهْوَآءٌ**’a da bk.

**السُّهَيَّا**
**السُّهَيَّا** ذ **السُّهَا**’nın küçültmesidir; bk.

**سَاهٍ**
**سَاهٍ** ذ Gafil, unutkan, ihmalkâr, aldırışsız yahut dikkatsiz; (JK, S, Msb, K;) ve ayrıca ↓ **سَهْوَانُ**; (S, K;) buradan darbımesel:
اـِنَّ المُوَصَّيْنَ بَنُو سَهْوَانْ
(S) yani Yalnız gafil olanlar [lafzen: gafillerin oğulları] vasiyet edilmesi gereken kimselerdir: (S, Meyd:) yahut bazılarınca, **بنو سهوان** ile bütün insanlar kastedilir; çünkü herkes gafil olur: fakat en doğru açıklama şudur ki, bir şeyi yapması emredilenler gaflete maruz kalır: emredildiği şeyi takip etmekten gafil olana uygulanır: ve **سهوان** [mastar ismi] **سَهْوٌ** ile eş anlamlı olabilir; yahut bir sıfat olabilir, **سَاهٍ** ile eş anlamlı; ve Âdem’e uygulanır; çünkü o ahdini unuttu; böylece **بنو سهوان** Âdem’in oğulları, dolayısıyla gafiller demek olabilir. (Meyd.) ― -b2- Ayrıca **سَهوٌ**’a da bk.

**سَاهِيَةٌ**
**سَاهِيَةٌ** ذ Ağaç vb. hiçbir örtüsü bulunmayan, bakışı engelleyen yahut gözü geri çeviren hiçbir şey bulunmayan, uzun ve geniş bir arazi parçası. (JK, ve Ham s. 708.)

**أَسْهَآءٌ**
**أَسْهَآءٌ** ذ ve **أَسْهَآءَةٌ**: aşağıda gelene bk.

**أَسَاهِىُّ**
**أَسَاهِىُّ** ذ, (JK, TA,) K’de yanlış olarak ↓ **أَسْهَآء**, (TA,) yani **أَلْوَانٌ** [genellikle “renkler” manasına gelir; fakat ayrıca türler yahut çeşitler manasına da gelir; ve burada bu ikinci manada kullanılmıştır; TA’da buna işaret edilmiştir]: tekili olmayan bir çoğuldur: (K, TA:) M’de böyledir: (TA:) yahut şu manaya gelir, (JK,) yahut ayrıca şu manaya gelir, (TA,) develerin yürüyüşünün çeşitli türleri ( **ضُرُوبٌ مُخْتَلِفةٌ**, JK, TA); **أَسَاهِيجُ** gibi: (TA:) ve onun tekili ↓ **أَسْهَآءَةٌ**’dir. (JK.)
