# سوب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%88%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%88%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سوب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%88%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سوب

السوبة بالضم: السفر البعيد كالسبأة بالهمز عن ابن الأعرابي، وقد تقدم فهو لغة فيه. والسربة: السفر القريب، وتقدم أيضا. وسوبان كطوفان: واد ذكره غير واحد من الأئمة. أو جبل أو أرض. ويوم معروف. قال أوس بن جحر يعير طفيل بن مالك بن جعفر وقد خذله يوم السوبان:
  لعمرك ما آسى طفيل بن مالك                      بني أمه إذ ثابت الخيل تدعي كذا في المستقصى. ومما أهمله المؤلف: ذكر السوبية فقد جاء ذكرها في النهاية في حديث ابن عمر، وذكره ابن الكتبي فيما لا يسع، والحكيم داود، وغيرهما، وأطالوا في خواصها. والذي في لسان العرب أنها بضم السين المهملة وكسر الباء الموحدة وبعدها ياء تحتها نقطتان: نبيذ معروف يتخذ من الحنطة، وكثيرا ما يشربه أهل مصر، انتهى. أي في أعيادهم. قال شيخنا: وقد يستعملونه من الأرز كما هو متعارف. قلت: وقد ألفت فيها وفي خواصها رسالة صغيرة.

### Türkçe

**السوبة** (ضم ile): uzak yolculuk; İbnü’l-A‘râbî’den, hemzeli **السبأة** gibi; daha önce geçti, o hâlde onda bir lugattır. Ve **السربة**: yakın yolculuk; o da daha önce geçti. Ve **سوبان** ( **طوفان** gibi): imamların birden fazlasının zikrettiği bir vadi. Yahut bir dağ yahut bir arazi. Ve bilinen bir gün. Evs b. Cahr, **يوم السوبان** günü onu yüzüstü bırakmış olduğu hâlde Tufeyl b. Mâlik b. Ca‘fer’i ayıplayarak dedi:
  “Ömrüne yemin olsun, Tufeyl b. Mâlik’e acımam;                      anasının oğulları (olan) (ona), atlar sebat edip (savaşa) çağırdığında.”
**المستقصى**’da böyle. Müellifin ihmal ettiklerinden: **السوبية**’nin zikridir; çünkü **النهاية**’de İbn Ömer hadîsinde onun zikri gelmiştir; İbnü’l-Kutebî onu **فيما لا يسع**’da zikretti; Hakîm Dâvûd ve başkaları da; ve onun hâssalarında uzattılar. **لسان العرب**’da olan şudur: o, ihmal edilmiş **السين**’in (yani noktasız **س**) dammesiyle, tek noktalı **الباء**’nın kesresiyle ve ondan sonra altında iki nokta bulunan bir **ياء**: buğdaydan yapılan, bilinen bir nebîz; ve Mısır ehli onu çoğu kez içer, bitti. Yani bayramlarında. Şeyhimiz dedi: ve onu, örf üzere olduğu gibi, pirinçten de kullanırlar. Ben dedim: ve onda ve onun hâssalarında küçük bir risale telif ettim.
