# سور — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%88%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%88%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سور](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%88%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سور

سَارَ
1 سَارَ ذ , aor. يَسُورُ, (S, M, K,) inf. سُؤُورٌ, (S,) or سَوْرٌ, (M,) or both, (K,) or سَوْرَةٌ, (Mgh,) [but this last is an inf. n. of un.,] He leaped or sprang, (S, M, A, Mgh, K,) اـِلَيْهِ to, or towards, him, (S, M, K,) and عَلَيْهِ upon him. (A.) ― -b2- He leaped, or sprang, [or committed an assault, upon another,] like as he does who behaves in an annoying manner towards his cup-companion in his intoxication. (TA. [See also 3.]) ― -b3- [Hence,] سَارَ الشَّرَابُ فِى رَأْسِهِ, (S, M, A, K,) inf. n. سَوْرٌ and سُؤُورٌ (M, K) and سُوُورٌ, agreeably with the root, (M,) and سُوَارٌ, (TA,) (tropical:) [The wine assaulted, or rushed into, his head]: (A:) [or] the wine circulated in his head, and rose into it: (M, K:) or سَارَ الشَّرَابُ, inf. n. سَوْرٌ and سَوْرَةٌ, the wine had an overpowering influence upon the head: (Msb:) and سَارَتْ فِيهِ حُمَيَّا الكَأْسِ the force or overpowering influence, (سَوْرَة,) [or fumes,] of the cup of wine mounted, or rose, to his head, or into his head. (TA in art. حمى.) ― -b4- And سار, aor. as above, (assumed tropical:) He was angry. (Msb.) ― -b5- سار, aor. as above, inf. n. سَوْرٌ, also signifies He (a man) rose, or became elevated. (M.)
سُرْتُ اـِلَيْهِ فِى أَعَالِى السُّورِ
means I rose to him [upon the upper, or uppermost, parts of the wall of the city or town &c.]. (TA.) ― -b6- And one says to a man, سُرْسُرْ [Rise thou, rise thou, to eminence,] in enjoining aspiration to the means of acquiring eminence, or nobility: (IAar, K, * TA:) from سُرْتُ الحَائِطَ, meaning I ascended, or mounted, upon the wall. (TA.) ― -b7- See also 5, in two places. -A2- سُورَبِهِ: see 2 in art. سير.

2 سَوَّرَ [سوّر, inf. n. تَسْوِيرٌ, He walled a city or town &c. (See 2 in art. خفر.)] ― -b2- See also 5. -A2- And سَوَّرْتُهُ, [inf. n. as above, (see an ex. voce دَهْقَنَ,)] I put upon him [or decked him with] the سِوَار [or bracelets; or I decked him with bracelets]. (S.)

مُسَاوَرَةٌ
3 مُسَاوَرَةٌ ذ signifies The leaping, or springing, of two antagonists, each upon the other, or their assaulting, or assailing, each other, in mutual fight. (Har p. 329.) ― -b2- And ساورهُ, (S, M, K,) inf. n. مُسَاوَرَةٌ and سِوَارٌ, (M, K,) He leaped, or sprang, upon him; he assaulted, or assailed, him; syn. وَاثَبَهُ. (S, M, K.) You say, الحَيَّةُ تُسَاوِرُ الرَّاكِبَ [The serpent springs upon, or assaults, the rider]. (A.) And it is said in a trad. of 'Omar, فَكِدْتُ أُسَاوِرُهُ فِى الصَّلَاةِ, meaning And I was near to leaping upon him, or assaulting him, and fighting him, during prayer. (TA.) [See also 1.] You say also, سَاوَرَتْنِى الهُمُومُ (tropical:) [Anxieties assaulted, or assailed, me]. (A.) ― -b3- Also i. q. أَخَذَ بِرَأْسِهِ [which, as it is mentioned immediately after سَوَّارٌ in the last of the senses assigned to that word below, is app. said of speech, or language, meaning (assumed tropical:) It had an overpowering influence upon his head]. (M, K.)

تسوّرهُ
5 تسوّرهُ ذ He ascended, or mounted, upon it; (namely, a wall;) as also ↓ سَارَهُ, inf. n. سَوْرٌ: (TA:) he climbed, ascended, or scaled, it, (namely, a wall,) like a thief; (IAar, S, * M, A, * K, * TA;) as also تسوّر عَلَيْهِ; (M;) and ↓ سَارَهُ, inf. n. as above: (K:) and he climbed, or ascended, and took, it; as also تسوّر عليه, and ↓ سوّرهُ: (TA: [this last from a trad., in which, however, the verb is, in my opinion, probably mistranscribed:]) he climbed, or ascended, its سُور [or wall]. (Bd in xxxviii. 20.) -A2- And تسوّر He put on himself [or decked himself with] the سِوَار [or bracelet; or he decked himself with bracelets]. (S.)

تَساوُرٌ
6 تَساوُرٌ ذ signifies The leaping, or springing, one with [or upon] another. (KL. [See also 3.]) ― -b2- And تَسَاوَرْتُ لَهَا means رَفَعْتُ لَهَا شَخْصِى [I raised, or elevated, my person to her, or it, or them; or stretched myself up &c.; like تَطَاوَلْتُ]. (TA.)

اِسْتَارَ
8 اِسْتَارَ ذ : see اِسْتَرَى in art. سرو, from which it is formed by transposition.

سُورٌ
سُورٌ ذ The wall of a city [or town &c.]: (S, M, A, Msb, K:) [properly] masc.; but Ibn-Jurmooz, in a verse, makes it fem., because it is a part of the مَدِينَة: (M:) pl. أَسْوَارٌ (S, M, Msb, K) and سِيرَانٌ. (S, K.) ― -b2- And The upper, or uppermost, part of the head; occurring in a trad., as some relate it; or, accord. to others, it is ↓ سُورَة; or شُؤُون, which is said by some of the later authors to be the reading commonly known. (TA.) -A2- See also سُورَةٌ, in three places. -A3- And see سِوَارٌ. -A4- Also An entertainment of a guest or guests; (K;) a repast to which people are invited: (Abu-l-'Abbلs, TA:) a Pers. word, honoured by the Prophet; (K;) i. e. by his saying to his companions, as is related in a trad., قُومُوا فَقَدْ صَنَعَ جَابِرٌ سُورًا [Arise ye, for Jلbir has made an entertainment, or a repast]. Abu-l-'Abbلs, TA.) -A5- [It is also the name of A species of fig, called by Forskهl (Flora Aegypt. Arab., pp. cxxiv. and 180,) ficus sur, (not “ mimosa sur, ” as in Freytag's Lex.,) observed by him at Jubleh, in El-Yemen.]

سَوْرَةٌ
سَوْرَةٌ ذ A leap, or spring. (TA.) ― -b2- (assumed tropical:) The assault of wine upon the head; or its rush into the head: and in like manner, the assault, or rush, of venom, such as that of the scorpion: (S:) or the force, or strength, of wine &c.; (M, K, Msb, and MF voce حَدٌّ;) as also ↓ سُوَارٌ; (M, K;) and in like manner, of hunger: (Msb:) the overpowering influence of wine upon the head: (Msb:) or ↓ سُوَارٌ signifies the creeping of wine in the head: and سَوْرَةٌ is said to signify the assault, or force, or intoxicating operation, or overpowering influence upon the head, (حُمَيَّا,) produced by the creeping of wine, in, or through, the drinker: and in like manner, فَرَحٍ ↓ سُوَارُ means (assumed tropical:) a motion of joy like the creeping of wine in the head. (TA.) ― -b3- [(assumed tropical:) A paroxysm of fever. ― -b4- (assumed tropical:) An ebullition, a fierceness, or an impetuousness, of anger; as when] one says اـِنَّ لِغَضَبِهِ لَسَوْرَةً (assumed tropical:) [Verily his anger has an ebullition, a fierceness, or an impetuousness]: (S:) [(tropical:) an outburst, or outbreak, of anger: and] (assumed tropical:) anger itself: [or (assumed tropical:) a fit of anger, or irritation:] pl. سَوْرَاتٌ. (Msb.) ― -b5- [(assumed tropical:) The flush, or impetuosity, of youth: see حُمَيَّا.] ― -b6- Impetuousness in war. (A.) [It is said in the TA that فُلَانٌ ذُوسَوْرَةٍ فِى الحَرْبِ means ذُو نَظَرٍ شَدِيدٍ, i. e. Such a one has strong inspection in war: but I think that نَظَرٍ is here a mistranscription for سَطْوٍ, i. e. impetuousness.] ― -b7- Violence, force, or oppression, and tyranny, of a Sultلn: (S, K:) and might, or valour, (Msb, TA,) of a Sultلn. (TA.) ― -b8- (assumed tropical:) Vehemence, or intenseness, of cold: (K:) or vehement, or intense, cold. (M.) You say, أَخَذَتْهُ السَّوْرَةُ (assumed tropical:) Intense cold seized him. (TA.) ― -b9- See also سُورَةٌ.

سُورَةٌ
سُورَةٌ ذ (tropical:) Eminence, or nobility: (S, A, K:) rank or station: (S, M, A, K:) or high, or exalted, rank or station: (Ibn-Es-Seed:) excellence: (A:) pl. سُوَرٌ and ↓ سُورٌ: [the latter of which is an anomalous pl.; or a coll. gen. n. of which سُورَةٌ is the n. of un., as in another sense mentioned below:] (M:) and سُورَةٌ, (M,) or ↓ سَوْرَةٌ, (K,) a mark, or sign, of glory, honour, dignity, or nobility; and height thereof. (M, K.) You say, لَهُ سُورَةٌ فِى المَجْدِ (tropical:) He has eminence in glory. (A.) And لَهُ سُورَةٌ عَلَيْكَ (tropical:) He has superiority, and rank or station, over, or above, thee; he is of higher rank or dignity than thou. (A.) And سُوَرُ الاـِبِلِ, (M,) [in the A سُوَرٌ مِنَ الاـِبِلِ,] or ↓ سُوْرُ الاـِبِلِ, (K,) means (assumed tropical:) The excellent ones of camels: (M, K:) sing. سُورَةٌ, which, accord. to some, signifies hardy and strong. (M.) ― -b2- سُورَةٌ also signifies What is goodly and tall, of structures. (M, K.) ― -b3- And The extremity (حَدّ) of anything. (IAar, TA.) ― -b4- See also سُورٌ. ― -b5- Also A row of stones or bricks of a wall: (L, K: in the L, عَرَقٌ مِنْ أَعْرَاقِ الحَائِطِ: in the K, عَرَقٌ من عُرُوقِ الحائط, or, as in the CK, عِرْقٌ الخ:) any degree (مَنْزِلَة) of a structure: (S:) pl. ↓ سُورٌ, (S, K,) [or this is a coll. gen. n.,] like as بُسْرٌ is of بُسْرَةٌ, (S,) and سُوَرٌ. (K.) ― -b6- Hence its application in relation to the Kur-لn, [to signify A chapter thereof,] because each of what are thus called forms one degree, or step, (S, M, * K,) distinct from another, (S, K,) or [leading] to another: (M:) or from the same word signifying “ eminence: ” (IAar:) or as being likened to the wall of a city: (B:) some pronounce it with hemz; (see art. سأر;) but it is more common without: (TA:) pl. سُوَرٌ, (S, Msb,) and سُورَاتٌ and سُوَرَاتٌ are also allowable. (S.) ― -b7- A sign, or token. (IAar, M, K.) You say, بَيْنَهُمَا سُورَةٌ Between them two is a sign, or token. (IAar, M.)

سُوَارٌ
سُوَارٌ ذ : see سَوْرَةٌ, in three places: -A2- and see what here follows.

سِوَارٌ
سِوَارٌ ذ (S, M, Msb, K) and ↓ سُوَارٌ (M, Msb, K) and ↓ اـِسْوَارٌ (S, MF, and others) and ↓ أُسْوَارٌ (M, K) A woman's bracelet, (S, * M, Msb, * K,) syn. قُلْبٌ, (M, K, [in the CK, erroneously, قَلْب,]) of silver or of gold; (Zj;) [and a man's bracelet also: see 2 and 5, and see also مُسَوَّرٌ:] all arabicized, from the Pers. دستوار [دَسْتْوَارْ or دَسْتَوَارْ or دَسْتُوَارْ]: (B, TA:) pl. [of pauc.] of سِوَارٌ, (S, M, Msb,) and of سُوَارٌ, (M,) أَسْوِرَةٌ, (S, M, Msb, K,) and (pl. pl., M) أَسَاوِرُ, (S, M, K,) accord. to Aboo- 'Amr Ibn-El-'Alà pl. of اـِسْوَارٌ, (S,) and أَسَاوِرَةٌ, (S, Msb, K,) also pl. of اـِسْوَارٌ or أُسْوَارٌ, (M, TA,) or of أَسْوَرَةٌ, or perhaps of أَسَاوِرُ; (S;) and (pl. of mult., M) ↓ سُورٌ, (M, Msb, K,) originally سُوُرٌ, like كُتُبٌ pl. of كِتَابٌ, (Msb,) and سُؤُورٌ, (K, [in a copy of the M سُوُرٌ,]) said by Sb to be used by poetic license. (M, TA.)

سَوَّارٌ
سَوَّارٌ ذ is an epithet applied to a dog [as meaning Wont to spring or leap or assault]. (A.) ― -b2- And it signifies The lion; (TS, K;) because of his leaping, or springing; (TA;) as also ↓ مُسَاوِرٌ. (TS, TA.) ― -b3- Also One who is wont to leap or spring upon another, or to assault him; (S;) who behaves in an annoying manner towards his cupcompanion in his intoxication; (S, A, Mgh;) who assaults [or insults] his cup-companion when he drinks. (TA.) ― -b4- (assumed tropical:) One into whose head wine quickly rises: (M, K:) as though it were he himself that rose. (M.) ― -b5- And (assumed tropical:) Speech, or language, that has an overpowering influence upon the head (الَّذِى يَأْخُذُ بِالرَّأْسِ). (M, K.)

سُوَّارَى
سُوَّارَى ذ Height: so expl. by Th as used in the saying,
كَمَا تُحِبُّ فرَخَهَا الحُبَارَى
أُحِبُّهُ جُبًّا لَهُ سُوَّارَى
[I love him with a love that has height (i. e. rising to a high degree), like as the bustard loves her young one]: meaning that the bustard is stupid, and, when she loves her young one, is excessive in stupidity. (M.)

أُسْوَارٌ
أُسْوَارٌ ذ : see the next paragraph: -A2- and see also سِوَارٌ.

اـِسْوَارٌ
اـِسْوَارٌ ذ (S, M, Msb, K) and ↓ أُسْوَارٌ (S, M, K) The leader of the Persians; (M, A, Msb, K;) like the أَمِير among the Arabs: (Msb:) or their greatest king: arabicized [from the Pers. سُوَارْ]: (TA: [but said in the A to be tropical:]) or a horseman of the Persians, (A 'Obeyd, S, TA,) who fights: (A 'Obeyd, TA:) or one who is firm on the back of his horse: (K:) or one who excels in sitting firmly on the back of his horse: (M:) or (so in the M, but in the A and K “ and ”) one who is skilful in shooting arrows: (M, A, K:) pl. أًَسَاوِرَةٌ (S, M, A, Msb, K) and أَسَاوِرُ; (M, K;) in the former of which the ة is to compensate for the ى of the original form, which is أَسَاوِيرُ. (S.) ― -b2- See also الخَضَارِمَةُ. -A2- And see سِوَارٌ.

مِسْوَرٌ
مِسْوَرٌ ذ A leathern pillow, upon which one leans, or reclines; as also ↓ مِسْوَرَةٌ: (M, K:) pl. مَسَاوِرُ. (TA.)

مِسْوَرَةٌ
مِسْوَرَةٌ ذ : see what next precedes.

مُسَوَّرٌ
مُسَوَّرٌ ذ [Decked with a bracelet or bracelets. And hence,] (tropical:) Made a king [or chief]. (A, TA. [See دَهْقَنَ.]) ― -b2- And The place of the bracelet; (M, K;) like as مُخَدَّمٌ signifies the “ place of the خَدَمَة. ” (M.)

مُسَاوِرٌ
مُسَاوِرٌ ذ : see سَوَّارٌ.

### Türkçe

سَارَ
1 **سَارَ** ذ, muzâri‘ **يَسُورُ**, (S, M, K,) mastar **سُؤُورٌ**, (S,) yahut **سَوْرٌ**, (M,) yahut ikisi birden, (K,) yahut **سَوْرَةٌ**, (Mgh,) [fakat bu sonuncusu bir tekillik mastarıdır,] Sıçradı yahut atıldı, (S, M, A, Mgh, K,) **اـِلَيْهِ** ona, yahut ona doğru, (S, M, K,) ve **عَلَيْهِ** onun üzerine. (A.) ― -b2- Sıçradı yahut atıldı, [yahut bir başkasına saldırıda bulundu,] sarhoşluğunda kadeh-arkadaşına eziyet edici tarzda davranan kimsenin yaptığı gibi. (TA. [Bkz. ayrıca 3.]) ― -b3- [Bundan dolayı,] **سَارَ الشَّرَابُ فِى رَأْسِهِ**, (S, M, A, K,) mastar **سَوْرٌ** ve **سُؤُورٌ** (M, K) ve **سُوُورٌ**, köke uygun olarak, (M,) ve **سُوَارٌ**, (TA,) (mecaz:) [Şarap onun başına saldırdı, yahut başına hücum etti]: (A:) [yahut] şarap onun başında dolaştı ve ona yükseldi: (M, K:) yahut **سَارَ الشَّرَابُ**, mastar **سَوْرٌ** ve **سَوْرَةٌ**, şarabın baş üzerinde ezici bir tesiri oldu: (Msb:) ve **سَارَتْ فِيهِ حُمَيَّا الكَأْسِ** kadeh şarabının kuvveti yahut ezici tesiri, (**سَوْرَة**,) [yahut buharları,] onun başına, yahut başının içine, çıktı yahut yükseldi. (TA, md. **حمى**.) ― -b4- Ve **سار**, muzâri‘ yukarıdaki gibi, (mecaz kabul edilerek:) Öfkelendi. (Msb.) ― -b5- **سار**, muzâri‘ yukarıdaki gibi, mastar **سَوْرٌ**, ayrıca şu mânaya gelir: O (bir adam) yükseldi yahut yücelești. (M.)
**سُرْتُ اـِلَيْهِ فِى أَعَالِى السُّورِ**
şu demektir: Şehrin yahut kasabanın vb. surunun üst, yahut en üst, kısımlarında ona yükseldim. (TA.) ― -b6- Ve bir adama şöyle denir: **سُرْسُرْ** [Yüksel, yüksel, yüceliğe,] yücelik yahut soyluluk elde etmenin vasıtalarına yönelmeyi emretmekte: (IAar, K, * TA:) **سُرْتُ الحَائِطَ**’tan; bunun mânası: Duvara çıktım yahut duvara tırmandım. (TA.) ― -b7- Ayrıca 5’e, iki yerde, bak. -A2- **سُورَبِهِ**: md. **سير**’de 2’ye bak.

2 **سَوَّرَ** [**سوّر**, mastar **تَسْوِيرٌ**, Bir şehri yahut kasabayı vb. surla çevirdi. (Md. **خفر**’de 2’ye bak.)] ― -b2- Ayrıca 5’e bak. -A2- Ve **سَوَّرْتُهُ**, [mastar yukarıdaki gibi, (md. **دَهْقَنَ**’da bir örneğe bak,)] Ona **سِوَار** [yahut bilezikler] taktım [yahut onu **سِوَار** ile süsledim; yahut onu bileziklerle süsledim]. (S.)

**مُسَاوَرَةٌ**
3 **مُسَاوَرَةٌ** ذ şu mânaya gelir: İki hasmın birbirinin üzerine sıçraması yahut atılması; yahut karşılıklı dövüşte birbirlerine saldırmaları yahut hücum etmeleri. (Har s. 329.) ― -b2- Ve **ساورهُ**, (S, M, K,) mastar **مُسَاوَرَةٌ** ve **سِوَارٌ**, (M, K,) Onun üzerine sıçradı yahut atıldı; ona saldırdı yahut hücum etti; eş anlamlısı **وَاثَبَهُ**. (S, M, K.) Şöyle dersin: **الحَيَّةُ تُسَاوِرُ الرَّاكِبَ** [Yılan binicinin üzerine sıçrar yahut ona saldırır]. (A.) Ve ‘Ömer’den bir rivayette şöyle denilmiştir: **فَكِدْتُ أُسَاوِرُهُ فِى الصَّلَاةِ**, mânası: Namaz sırasında onun üzerine sıçramaya yahut ona saldırmaya ve onunla dövüşmeye yaklaştım. (TA.) [Bkz. ayrıca 1.] Yine şöyle dersin: **سَاوَرَتْنِى الهُمُومُ** (mecaz:) [Kaygılar bana saldırdı yahut hücum etti]. (A.) ― -b3- Ayrıca **أَخَذَ بِرَأْسِهِ** ile aynı mânadadır [ki bu, aşağıda **سَوَّارٌ** kelimesine verilen mânaların sonuncusunda hemen ardından zikredildiği üzere, görünüşe göre söz yahut dil hakkında söylenir; mânası (mecaz kabul edilerek:) Onun başı üzerinde ezici bir tesiri oldu]. (M, K.)

**تسوّرهُ**
5 **تسوّرهُ** ذ Ona çıktı yahut ona tırmandı; (yani bir duvara;) ve ayrıca ↓ **سَارَهُ**, mastar **سَوْرٌ**: (TA:) Ona tırmandı, çıktı yahut onu aştı, (yani bir duvarı,) hırsız gibi; (IAar, S, * M, A, * K, * TA;) ve ayrıca **تسوّر عَلَيْهِ**; (M;) ve ↓ **سَارَهُ**, mastar yukarıdaki gibi: (K:) ve ona tırmandı yahut çıktı ve onu aldı; ayrıca **تسوّر عليه**, ve ↓ **سوّرهُ**: (TA: [bu sonuncusu bir rivayettendir; fakat onda fiil, benim kanaatime göre, muhtemelen yanlış yazılmıştır:]) Onun **سُور**’una [yahut suruna] tırmandı yahut çıktı. (Bd, xxxviii. 20.) -A2- Ve **تسوّر** Kendi üzerine **سِوَار** [yahut bilezik] taktı [yahut kendini **سِوَار** ile süsledi; yahut kendini bileziklerle süsledi]. (S.)

**تَساوُرٌ**
6 **تَساوُرٌ** ذ şu mânaya gelir: Birinin bir başkasıyla [yahut bir başkasının üzerine] sıçraması yahut atılması. (KL. [Bkz. ayrıca 3.]) ― -b2- Ve **تَسَاوَرْتُ لَهَا** şu demektir: **رَفَعْتُ لَهَا شَخْصِى** [Kişimi ona (yahut ona/ona) kaldırdım yahut yükselttim; yahut kendimi uzattım vb.; **تَطَاوَلْتُ** gibi]. (TA.)

**اِسْتَارَ**
8 **اِسْتَارَ** ذ: md. **سرو**’da **اِسْتَرَى**’ya bak; ondan yer değiştirme yoluyla türetilmiştir.

**سُورٌ**
**سُورٌ** ذ Bir şehrin [yahut kasabanın vb.] suru: (S, M, A, Msb, K:) [aslında] müzekker; fakat İbn-Curmûz bir beyitte onu müennes yapar; çünkü o, **مَدِينَة**’nin bir parçasıdır: (M:) çoğulu **أَسْوَارٌ** (S, M, Msb, K) ve **سِيرَانٌ**. (S, K.) ― -b2- Ve Başın üst, yahut en üst, kısmı; bir rivayette böyle vârid olmuştur, bazıları onu böyle rivayet eder; yahut başkalarına göre o ↓ **سُورَة**’dir; yahut **شُؤُون**’dur; ki sonraki müelliflerden bazıları bunun yaygın bilinen kıraat olduğunu söylemiştir. (TA.) -A2- Ayrıca **سُورَةٌ**’ye, üç yerde, bak. -A3- Ve **سِوَارٌ**’a bak. -A4- Ayrıca Bir misafirin yahut misafirlerin ağırlanması; (K;) insanların davet edildiği bir yemek: (Ebu-l-‘Abbâs, TA:) Farsça bir kelimedir; Peygamber tarafından şereflendirilmiştir; (K;) yani, bir rivayette nakledildiği üzere, ashabına şöyle demesiyle: **قُومُوا فَقَدْ صَنَعَ جَابِرٌ سُورًا** [Kalkınız; çünkü Câbir bir ağırlama, yahut bir yemek, yaptı]. (Ebu-l-‘Abbâs, TA.) -A5- [Ayrıca Forskål’ın (Flora Aegypt. Arab., s. cxxiv. ve 180,) “ficus sur” diye adlandırdığı, (Freytag’ın Lex.’inde olduğu gibi “mimosa sur” değil,) El-Yemen’de Cubleh’de onun tarafından gözlemlenen bir incir türünün adıdır.]

**سَوْرَةٌ**
**سَوْرَةٌ** ذ Bir sıçrayış yahut atılış. (TA.) ― -b2- (mecaz kabul edilerek:) Şarabın başa saldırması; yahut başa hücum etmesi: ve aynı şekilde, akrebin zehri gibi zehrin saldırması yahut hücumu: (S:) yahut şarabın vb. kuvveti yahut gücü; (M, K, Msb, ve MF md. **حَدٌّ**;) ve ayrıca ↓ **سُوَارٌ**; (M, K;) ve aynı şekilde, açlığın: (Msb:) şarabın baş üzerindeki ezici tesiri: (Msb:) yahut ↓ **سُوَارٌ** şarabın başta sürünmesi mânasına gelir: ve **سَوْرَةٌ**’nin, içenin içinde yahut boyunca şarabın sürünmesinin meydana getirdiği, ( **حُمَيَّا** ,) baş üzerindeki saldırı yahut kuvvet yahut sarhoş edici işleyiş yahut ezici tesir mânasına geldiği söylenmiştir: ve aynı şekilde, **فَرَحٍ** ↓ **سُوَارُ** (mecaz kabul edilerek:) başta şarabın sürünmesi gibi bir sevinç hareketi demektir. (TA.) ― -b3- [(mecaz kabul edilerek:) Hummanın bir nöbeti. ― -b4- (mecaz kabul edilerek:) Öfkenin bir kaynaması, bir şiddeti, yahut bir ataklığı; nitekim] şöyle denir: **اـِنَّ لِغَضَبِهِ لَسَوْرَةً** (mecaz kabul edilerek:) [Şüphesiz onun öfkesinin bir kaynaması, bir şiddeti, yahut bir ataklığı vardır]: (S:) [(mecaz:) öfkenin bir patlaması yahut taşması: ve] (mecaz kabul edilerek:) öfkenin kendisi: [yahut (mecaz kabul edilerek:) bir öfke nöbeti yahut hiddetlenme:] çoğulu **سَوْرَاتٌ**. (Msb.) ― -b5- [(mecaz kabul edilerek:) Gençliğin kızarması yahut ataklığı: **حُمَيَّا**’ya bak.] ― -b6- Savaşta ataklık. (A.) [TA’da **فُلَانٌ ذُوسَوْرَةٍ فِى الحَرْبِ**’in **ذُو نَظَرٍ شَدِيدٍ** mânasına geldiği söylenmiştir; yani: Böyle biri savaşta güçlü bir bakışa sahiptir: fakat ben burada **نَظَرٍ**’ın **سَطْوٍ** için bir yanlış yazım olduğunu düşünüyorum; yani ataklık.] ― -b7- Bir sultanın şiddeti, gücü yahut zulmü ve zorbalığı: (S, K:) ve bir sultanın kudreti yahut yiğitliği, (Msb, TA,) (TA.) ― -b8- (mecaz kabul edilerek:) Soğuğun şiddeti yahut yoğunluğu: (K:) yahut şiddetli yahut yoğun soğuk. (M.) Şöyle dersin: **أَخَذَتْهُ السَّوْرَةُ** (mecaz kabul edilerek:) Şiddetli soğuk onu yakaladı. (TA.) ― -b9- Ayrıca **سُورَةٌ**’ye bak.

**سُورَةٌ**
**سُورَةٌ** ذ (mecaz:) Yücelik yahut soyluluk: (S, A, K:) rütbe yahut makam: (S, M, A, K:) yahut yüksek yahut yüce rütbe yahut makam: (İbn-Es-Sîd:) üstünlük: (A:) çoğulu **سُوَرٌ** ve ↓ **سُورٌ**: [ikincisi, düzensiz bir çoğuldur; yahut aşağıda zikredilen başka bir mânada olduğu gibi, bunun tekillik adı **سُورَةٌ** olan bir cins topluluk ismidir:] (M:) ve **سُورَةٌ**, (M,) yahut ↓ **سَوْرَةٌ**, (K,) izzetin, şerefin, haysiyetin yahut soyluluğun bir alâmeti yahut işareti; ve bunun yüksekliği. (M, K.) Şöyle dersin: **لَهُ سُورَةٌ فِى المَجْدِ** (mecaz:) Onun şanda yüceliği vardır. (A.) Ve **لَهُ سُورَةٌ عَلَيْكَ** (mecaz:) Senin üzerinde yahut senden yukarıda üstünlüğü ve rütbe yahut makamı vardır; senden daha yüksek rütbe yahut haysiyettedir. (A.) Ve **سُوَرُ الاـِبِلِ**, (M,) [A’da **سُوَرٌ مِنَ الاـِبِلِ**,] yahut ↓ **سُوْرُ الاـِبِلِ**, (K,) (mecaz kabul edilerek:) Develerin seçkinleri demektir: (M, K:) tekili **سُورَةٌ**; ki bazılarına göre dayanıklı ve güçlü mânasına gelir. (M.) ― -b2- **سُورَةٌ** ayrıca yapılardan güzel ve uzun olan şey mânasına gelir. (M, K.) ― -b3- Ve Herhangi bir şeyin ucu ( **حَدّ** ). (IAar, TA.) ― -b4- Ayrıca **سُورٌ**’a bak. ― -b5- Ayrıca Bir duvarın taş yahut tuğla sırası: (L, K: L’de, **عَرَقٌ مِنْ أَعْرَاقِ الحَائِطِ**: K’de, **عَرَقٌ من عُرُوقِ الحائط**, yahut CK’de olduğu gibi, **عِرْقٌ** الخ:) bir yapının herhangi bir derecesi ( **مَنْزِلَة** ): (S:) çoğulu ↓ **سُورٌ**, (S, K,) [yahut bu bir cins topluluk ismidir,] tıpkı **بُسْرٌ**’ün **بُسْرَةٌ**’nin cinsi olması gibi, (S,) ve **سُوَرٌ**. (K.) ― -b6- Bundan dolayı Kur’ân ile ilgili olarak kullanımı, [onda bir bölüm mânasına,] çünkü böyle adlandırılanların her biri bir derece yahut basamak teşkil eder, (S, M, * K,) bir başkasından ayrı olarak, (S, K,) yahut bir başkasına [götüren]: (M:) yahut “yücelik” mânasına gelen aynı kelimeden: (IAar:) yahut bir şehrin suruna benzetilmesi sebebiyle: (B:) bazıları onu hemzeli okur; (md. **سأر**’a bak;) fakat hemzesiz olan daha yaygındır: (TA:) çoğulu **سُوَرٌ**, (S, Msb,) ve **سُورَاتٌ** ve **سُوَرَاتٌ** da câizdir. (S.) ― -b7- Bir alâmet yahut nişan. (IAar, M, K.) Şöyle dersin: **بَيْنَهُمَا سُورَةٌ** İkisinin arasında bir alâmet yahut nişan vardır. (IAar, M.)

**سُوَارٌ**
**سُوَارٌ** ذ: md. **سَوْرَةٌ**’ye, üç yerde, bak: -A2- ve burada ardından gelen şeye bak.

**سِوَارٌ**
**سِوَارٌ** ذ (S, M, Msb, K) ve ↓ **سُوَارٌ** (M, Msb, K) ve ↓ **اـِسْوَارٌ** (S, MF, ve başkaları) ve ↓ **أُسْوَارٌ** (M, K) Bir kadının bileziği, (S, * M, Msb, * K,) eş anlamlısı **قُلْبٌ**, (M, K, [CK’de yanlış olarak, **قَلْب**]) gümüşten yahut altından; (Zj;) [ve erkeğin bileziği de: 2 ve 5’e bak; ayrıca **مُسَوَّرٌ**’a da bak:] hepsi Farsça **دستوار** [**دَسْتْوَارْ** yahut **دَسْتَوَارْ** yahut **دَسْتُوَارْ**]’dan Arapçalaştırılmıştır: (B, TA:) çoğulu [kıllet çoğulu] **سِوَارٌ**’ın, (S, M, Msb,) ve **سُوَارٌ**’ın, (M,) **أَسْوِرَةٌ**, (S, M, Msb, K,) ve (çoğulun çoğulu, M) **أَسَاوِرُ**, (S, M, K,) Ebû-‘Amr İbn-El-‘Alâ’ya göre **اـِسْوَارٌ**’ın çoğuludur, (S,) ve **أَسَاوِرَةٌ**, (S, Msb, K,) yine **اـِسْوَارٌ** yahut **أُسْوَارٌ**’ın çoğuludur, (M, TA,) yahut **أَسْوَرَةٌ**’nin, yahut belki **أَسَاوِرُ**’ün; (S;) ve (kesret çoğulu, M) ↓ **سُورٌ**, (M, Msb, K,) aslında **سُوُرٌ**, tıpkı **كُتُبٌ**’ün **كِتَابٌ**’ın çoğulu olması gibi, (Msb,) ve **سُؤُورٌ**, (K, [M’nin bir nüshasında **سُوُرٌ**,]) Sb tarafından şiir zaruretiyle kullanıldığı söylenmiştir. (M, TA.)

**سَوَّارٌ**
**سَوَّارٌ** ذ, bir köpeğe sıfat olarak kullanılır [sıçramaya yahut atılmaya yahut saldırmaya alışkın mânasında]. (A.) ― -b2- Ve Aslan mânasına gelir; (TS, K;) onun sıçraması yahut atılması sebebiyle; (TA;) ve ayrıca ↓ **مُسَاوِرٌ**. (TS, TA.) ― -b3- Ayrıca Bir başkasının üzerine sıçramaya yahut atılmaya, yahut ona saldırmaya alışkın olan kimse; (S;) sarhoşluğunda kadeh-arkadaşına eziyet edici tarzda davranan; (S, A, Mgh;) içtiğinde kadeh-arkadaşına saldıran [yahut ona hakaret eden]. (TA.) ― -b4- (mecaz kabul edilerek:) Şarabın başına çabuk yükseldiği kimse: (M, K:) sanki yükselen bizzat kendisiymiş gibi. (M.) ― -b5- Ve (mecaz kabul edilerek:) Baş üzerinde ezici tesiri olan söz yahut dil ( **الَّذِى يَأْخُذُ بِالرَّأْسِ** ). (M, K.)

**سُوَّارَى**
**سُوَّارَى** ذ Yükseklik: Th tarafından, şu sözde kullanıldığı üzere, böyle açıklanmıştır,
كَمَا تُحِبُّ فرَخَهَا الحُبَارَى
أُحِبُّهُ جُبًّا لَهُ سُوَّارَى
[Onu, yüksekliği olan (yani yüksek bir dereceye yükselen) bir sevgiyle severim; tıpkı toy kuşunun yavrusunu sevmesi gibi]: mânası: toy kuşu ahmaktır; yavrusunu sevdiğinde ahmaklıkta aşırı olur. (M.)

**أُسْوَارٌ**
**أُسْوَارٌ** ذ: bir sonraki paragrafa bak: -A2- ve ayrıca **سِوَارٌ**’a bak.

**اـِسْوَارٌ**
**اـِسْوَارٌ** ذ (S, M, Msb, K) ve ↓ **أُسْوَارٌ** (S, M, K) Farsların reisi: (M, A, Msb, K;) Araplar arasındaki **أَمِير** gibi: (Msb:) yahut onların en büyük kralı: Farsça **سُوَارْ**’dan Arapçalaştırılmıştır: (TA: [fakat A’da bunun mecaz olduğu söylenmiştir:]) yahut savaşan bir Fars süvarisi, (A ‘Obeyd, S, TA,) (A ‘Obeyd, TA:) yahut atının sırtında sağlam duran kimse: (K:) yahut atının sırtında sağlam oturmada üstün olan kimse: (M:) yahut (M’de böyle; fakat A ve K’de “ve”) ok atmada mahir olan kimse: (M, A, K:) çoğulu **أًَسَاوِرَةٌ** (S, M, A, Msb, K) ve **أَسَاوِرُ**; (M, K;) birincisinde **ة**, asıl şeklin **ى**’sına bedel olmak içindir; asıl şekil **أَسَاوِيرُ**’dür. (S.) ― -b2- Ayrıca **الخَضَارِمَةُ**’ye bak. -A2- Ve **سِوَارٌ**’a bak.

**مِسْوَرٌ**
**مِسْوَرٌ** ذ Üzerine dayanılan yahut yaslanılan deriden bir yastık; ve ayrıca ↓ **مِسْوَرَةٌ**: (M, K:) çoğulu **مَسَاوِرُ**. (TA.)

**مِسْوَرَةٌ**
**مِسْوَرَةٌ** ذ: bir önce gelen şeye bak.

**مُسَوَّرٌ**
**مُسَوَّرٌ** ذ [Bilezik yahut bileziklerle süslenmiş. Ve bundan dolayı,] (mecaz:) Kral [yahut reis] yapılmış. (A, TA. [Bkz. **دَهْقَنَ**.]) ― -b2- Ve Bileziğin yeri; (M, K;) tıpkı **مُخَدَّمٌ**’ün “**خَدَمَة**’nin yeri” mânasına gelmesi gibi. (M.)

**مُسَاوِرٌ**
**مُسَاوِرٌ** ذ: **سَوَّارٌ**’a bak.
