# سيأ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D8%A3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%8A%D8%A3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سيأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D8%A3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سيأ

السَّيْءُ والسِّيءُ: اللبَنُ قبل نزول الدِّرَّة يكون في طَرَفِ الأَخْلافِ. وروي قول زهير:
كما اسْتَغاثَ، بسَيْءٍ، فَزُّ غَيْطَلةٍ، *  خافَ العُيونَ، ولم يُنْظَرْ به الحَشَكُ بالوجهين جميعاً بسَيْءٍ وبِسِيءٍ. وقد سَيَّأَتِ الناقةُ وتَسَيَّأَها الرجلُ: احْتَلَب سَيْئَها، عن الهجري.
وقال الفرّاءُ: تَسَيَّأَتِ الناقةُ إِذا أَرسَلَت لَبنها من غير حَلَبٍ، وهو السَّيْءُ. وقد انْسَيأَ اللبنُ. ويقال: إَنَّ فلاناً لَيَتَسَيَّأُنِي بسَيْءٍ قليل؛ وأَصله من السَّيْءِ اللبنِ قبل نزول الدِّرَّة. وفي الحديث: لا تُسَلِّم ابنك سَيَّاءً. قال ابن الأَثير: جاءَ تفسيره في الحديث أَنه الذي يَبِيعُ الأَكفانَ ويَتَمنَّى مَوتَ الناسِ، ولعله من السُّوءِ والـمَساءة، أو من السَّيْءِ، بالفتح، وهو اللبن الذي يكون في مُقَدَّم الضَّرع، ويحتمل أَن يكون فَعَّالاً من سَيَّأْتُها إِذا حَلَبْتها. والسِّيءُ، بالكسر مهموز: اسم أَرض.

### Türkçe

**السَّيْءُ** ve **السِّيءُ**: **اللَّبَنُ**; **الدِّرَّة**’nin inmesinden önce **الأَخْلافِ**’ın ucunda bulunan (süt).

Züheyr’in sözü rivayet edilmiştir:
كما اسْتَغاثَ، ب**سَيْءٍ**، فَزُّ غَيْطَلةٍ، *  خافَ العُيونَ، ولم يُنْظَرْ به الحَشَكُ

Her iki vecihle de: **بِسَيْءٍ** ve **بِسِيءٍ**.

Ve **سَيَّأَتِ** deve ve adam onu **تَسَيَّأَها**: onun **سَيْء**’ini sağdı; el-Hicrî’den.

El-Ferrâ dedi: Deve **تَسَيَّأَتِ**; **حَلَبٍ** olmaksızın sütünü salıverdiği zaman; o da **السَّيْءُ**’dür. Ve süt **انْسَيأَ** etti. Ve denilir: Şüphesiz falan kimse beni az bir **سَيْءٍ** ile mutlaka **لَيَتَسَيَّأُنِي** eder; aslı, **الدِّرَّة**’nin inmesinden önceki süt olan **السَّيْءِ**’dendir.

Ve hadiste: “Oğlunu **سَيَّاءً** olarak teslim etme.” İbnü’l-Esîr dedi: Hadiste onun tefsiri geldi ki o, kefenleri satan ve insanların ölümünü temenni eden kimsedir; ve belki **السُّوءِ** ve **الـمَساءة**’dendir, yahut **السَّيْءِ**’dendir, fetha ile; o, **الضَّرع**’ın ön kısmında bulunan süttür; ve muhtemeldir ki **سَيَّأْتُها** (onu sağdım) dediğim zaman ondan **فَعَّالاً** (kalıbında) olsun.

Ve **السِّيءُ**, kesra ile, hemzeli: bir yer adıdır.
