# سيب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%8A%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سيب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سيب

السَيْبُ: العطاء. والسُيوبُ: الرِكازُ. والسَيْبُ: مصدر سابَ الماء يَسيبُ، أي جرى. والسيبُ: مجرى الماءِ. وانساب فلانٌ نحوَكم، أي رجع. وانسابت الحَيَّةُ: جَرَتْ. وسَيَّبْت الدابَة: تركتها تَسيب حيث شاءت. والسائبة: الناقة التي كانت تُسَيَّبُ في الجاهلية لِنَذْرٍ ونحوِه. وقد قيل: هي أمُّ البَحيرَةِ، كانت الناقةُ إذا وَلَدَتْ عشرةَ أبْطنٍ كلُّهن إناثٌ سُيِّبَتْ فلم تُرْكَبْ ولم يشرب لبنَها إلا وَلَدُها أو الضيفُ حتّى تموت. والجمع سُيَّبٌ. والسائبةُ: العبدُ، كان الرجل إذا قال لغلامه أنت سائبةٌ فقد عَتَقَ، ولا يكون وَلاؤُهُ لِمُعْتِقِه، ويضع مالَهُ حيث شاء؛ وهو الذي وَرَدَ النَهْيُ عنه. والسَيابُ، مثال السَحابِ: البلح. والسَيابَةُ: البلحة، وبها سُمِّيَ الرجلُ، فإذا شَدَّدتَهُ ضممته، قلت: سُيَّابٌ وسُيَّابَةٌ.

### Türkçe

**السَيْبُ**: bağış. **والسُيوبُ**: **الرِكازُ**. **والسَيْبُ**: **سابَ الماء يَسيبُ**’in mastarıdır; yani aktı. **والسيبُ**: suyun yatağı. **وانساب فلانٌ نحوَكم**: yani geri döndü. **وانسابت الحَيَّةُ**: aktı. **وسَيَّبْت الدابَة**: onu, dilediği yerde başıboş dolaşır hâlde bıraktım. **والسائبة**: câhiliye devrinde bir adak ve benzeri sebep için salıverilen dişi deve. Ve denilmiştir ki: o, **البَحيرَةِ**’nin anasıdır; dişi deve, hepsi dişi olmak üzere on karın doğurduğu zaman salıverilirdi; artık binilmezdi ve ölünceye kadar sütünü ancak yavrusu veya misafir içerdi. Çoğulu **سُيَّبٌ**’dur. **والسائبةُ**: köle; adam, oğlanına “sen **سائبةٌ**’sin” dediği zaman artık âzat olmuş olurdu; velâsı onu âzat edene ait olmazdı ve malını dilediği yere koyardı; işte hakkında nehiy vârid olan budur. **والسَيابُ** ( **السَحابِ** vezninde): hurma. **والسَيابَةُ**: bir hurma; bununla adama isim verilmiştir; onu şeddeli yaptığın zaman onu dammeli yaparsın; dersin ki: **سُيَّابٌ** ve **سُيَّابَةٌ**.
