# سيف — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D9%81/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%8A%D9%81/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سيف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D9%81.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سيف

سَافَهُ
1 سَافَهُ ذ , (S, M, O, K,) first pers. سِفْتُهُ, (S, O, Msb, K, [in the CK, erroneously, سُفْتُهُ,]) aor. يَسِيفُ, (S, O, Msb, K,) inf. n. سَيْفٌ, (M,) He struck him, or smote him, with the سَيْف [or sword]; (S, M, O, Msb, K;) as also ↓ تسيّفهُ. (TA.) ― -b2- See also 3. -A2- سَيِفَ, inf. n. سَيَفٌ; and ↓ انساف; [app., as seems to be indicated by the context, said of palm-trees (نَخْلٌ) or of palmbranches (سَعَفٌ), as meaning They had upon them what is termed سِيف, q. v.:] (M, TA: *) and سَيِفَت and ↓ انسافت are said of a palm-tree (نَخْلَةٌ) [app. as meaning it had سِيف upon it]. (TA.)

مُسَايَفَةٌ
3 مُسَايَفَةٌ ذ signifies The contending with another in fight, or in smiting, with the sword. (S, Mgh.) ↓ سَايَفَنِى فَسِفْتُهُ, a phrase mentioned, without his adding anything thereto, by Lh, app. means [He contended with me in smiting with the sword, and] I was more skilled in the use of the sword (كُنْتُ أَسْيَفَ) than he. (M.) ― -b2- See also 6.

اساف القَوْمُ
4 اساف القَوْمُ ذ The people, or party, came to the سِيف [or sea-shore]. (AAF, M.) -A2- اساف الخَرْزَ (S, K) i. q. خَرَمَهُ (S, TA) [expl. in art. سوف] is said to belong to the present art., in which it is mentioned by IF as well as J. (TA.)

5 تَسَيَّفَ see 1. -A2- [Accord. to Freytag, تَسَيَّفَ signifies He was slain with the sword: but he mentions no authority for this. Perhaps the pass. form of this verb may have this meaning.]

تسايفوا
6 تسايفوا ذ They contended, one with another, in smiting with swords; (S, M, K;) as also ↓ سايفوا; (K;) and so ↓ استافوا, (M, K,) as expl. by the lexicologists; but this last properly signifies they took, or took hold of, the swords. (IJ, M.)

7 اـِنْسَيَفَ see 1, in two places.

اِسْتِياَفٌ
8 اِسْتِياَفٌ ذ signifies The act of [putting to the sword,] destroying, or killing. (KL.) One says, اُسْتِيفَ القَوْمُ [app. meaning The people, or party, were put to the sword]: (K:) a phrase mentioned by Lth. (TA.) ― -b2- See also 6.

سَيْفٌ
سَيْفٌ ذ A sword; (MA, PS, &c.;) a certain thing with which one smites; (M;) well known: its names exceed a thousand: (K: in which it is added that its author has mentioned these names in [his book entitled] الرَّوْضُ المَسْلُوفُ:) [for the names of particular parts thereof, see ذُبَابٌ:] pl. [of pauc.] أَسْيَافٌ (S, M, O, Msb, K) and أَسْيُفٌ (Lh, M, O, K) and [of mult.] سُيُوفٌ (S, M, O, Msb, K) and [quasi-pl. n.] ↓ مَسْيَفَةٌ, like مَشْيَخَةٌ, (O, K, TA,) or مَسِيفَةٌ, like مَشِيخَةٌ. (CK.) [Hence,] سَيْفُ الجَبَّارِ (assumed tropical:) [The sword of Orion;] the three stars [ η, θ, κ, beneath the girdle] of الجبّار, in a sloping direction, near together, disposed in a row. (Kzw.) ― -b2- (assumed tropical:) A certain fish, (Ibn-'Abbلd, O, K,) resembling a سَيْف [or sword]; (Ibn-'Abbلd, O;) as also ↓ سِيفٌ. (K.) ― -b3- (assumed tropical:) The سَبِيب, (M,) [i. e.] the hair of the tail, (K,) of a horse. (M, K.) ― -b4- سَيْفُ الغُرَابِ (assumed tropical:) i. q. الدَّلَبُوثُ; (K) A certain plant, the stem (أَصْل) and leaves of which are exactly like those of the saffron, and the bulb of which is enclosed in a covering of [fibres of the kind called] لِيف; (AHn;) so called because its leaves are slender at the extremity like the سَيْف [or sword]. (AHn, K.) ― -b5- هُمْ أَسْيَافٌ [lit. They are swords] means أَحْزَابٌ [i. e. (assumed tropical:) they are bodies, or parties, of men prepared, or ready, for fighting, &c.]. (Ibn-'Abbلd, O, K.) ― -b6- And one says, بَيْنَ فَكَّيْهِ سَيْفٌ صَارِمٌ (tropical:) [Between his two jaws is a sharp tongue; lit., a cleaving sword]. (TA.)

سِيفٌ
سِيفٌ ذ The shore (سَاحِل) of the sea or of a great river: (S, M, O, Mgh, Msb, K:) and the side (سَاحِل) of a valley: or [the margin of the shore of a sea or of a great river; for it is added,] every سَاحِل has a سِيف: or السِّيفُ is applied only to the سِيف [or sea-shore, or seaboard,] of 'Omلn: (K:) [if otherwise applied,] its pl. is أَسْيَافٌ. (S, M.) One says, هُمْ أَهْلُ أَسْيَاف ٍ وَأَرْيَاف ٍ [They are people of the shores of the sea or of a great river, and of the tracts of towns, or villages, and cultivated lands]. (TA.) -A2- Also A thing that adheres to the lower parts, or roots, of palm-branches, like [the fibres called] لِيف, but not the same as لِيف: (S: in which is added, “ this I have taken from a book, without having heard it: ”) or the [fibrous substance called] لِيف, (K,) or the thick, or coarse, لِيف, (M,) adhering to the lower parts, or roots, of palm-branches, which is the worst sort thereof, [i. e. of ليف,] (M, K,) and the harshest, and coarsest. (M.) [See شِيفٌ.] -A3- See also سَيْفٌ.

سِيفَةٌ
سِيفَةٌ ذ : see art. سوف.

سَيْفَانٌ
سَيْفَانٌ ذ , applied to a man, Tall and slender, (Ks, S, M, O, K,) like the سَيْف [or sword], (M,) lank in the belly: (Ks, S, O:) and with ة applied to a woman, (Ks, S, M, O, K,) meaning tall; resembling a sword-blade: (O:) or it is peculiar to women; (K;) [i. e.] accord. to Kh, one does not apply to a man the epithet سَيْفَانٌ. (O.)

سَيَّافٌ
سَيَّافٌ ذ An owner, or a possessor, of a سَيْف [or sword]; (S, M, O, K;) as also ↓ مُسِيفٌ: (M:) pl. [or rather coll. gen. n.] of the former سَيَّافَةٌ: (S, M, O, K:) or this last signifies a people, or party, whose حُصُون [or fortresses] are their سُيُوف [or sword; i. e. whose only means of defence are their swords]. (Lth, O, K. *) ― -b2- Also (tropical:) A man who is a frequent shedder of blood; or who sheds much blood. (TA.) [An executioner who slays with the sword.] ― -b3- And A maker of سُيُوف [or swords]. (TA.) [And A seller of swords.]

سَائِفٌ
سَائِفٌ ذ Striking, or smiting, with the سَيْف [or sword]. (S.) ― -b2- And A man having a سَيْف [or sword]: (S, O, K:) or having with him a سَيْف. (Msb.)

أَسْيَفُ
أَسْيَفُ ذ [More, and most, skilled in the use of the sword]: see 3.

مُسِيفٌ
مُسِيفٌ ذ One having upon him a سَيْف [or sword]; (S, O, K;) having hung upon himself a سَيْف: (Ks:) and (K) accord. to Ibn-'Abbلd, a courageous man having with him a سَيْف. (O, K.) ― -b2- See also سَيَّافٌ. -A2- And see art. سوف.

مَسْيَفَةٌ
مَسْيَفَةٌ ذ , or مَسِيفَةٌ: see سَيْفٌ.

مُسَيَّفٌ
مُسَيَّفٌ ذ , applied to a [garment of the kind called] بُرْد, Having upon it what resemble the forms of سُيُوف [or swords]: (M, TA:) and, so applied, having broad stripes, like the سَيْف [or sword]. (TA.) ― -b2- And applied to a dirhem, of which the sides are plain, or clear of any impress or the like. (IAar, O, K.)

مِسْيَافٌ
مِسْيَافٌ ذ A wind (رِيحٌ) that cuts like the سَيْف [or sword]. (M.) -A2- See also art. سوف.

### Türkçe

**سَافَهُ**
1 **سَافَهُ** ذ, (S, M, O, K,) birinci şahıs **سِفْتُهُ**, (S, O, Msb, K, [CK’de hatalı olarak **سُفْتُهُ**,]) muzâri‘ **يَسِيفُ**, (S, O, Msb, K,) mastar ismi **سَيْفٌ**, (M,) Ona **سَيْف** [yahut kılıç] ile vurdu, yahut onu kılıçla çarptı; (S, M, O, Msb, K;) bunun gibi ↓ **تسيّفهُ**. (TA.) ― -b2- 3’e de bak. -A2- **سَيِفَ**, mastar ismi **سَيَفٌ**; ve ↓ **انساف**; [görünüşe göre, bağlamın işaret ettiğine göre, hurma ağaçları (**نَخْلٌ**) yahut hurma dalları (**سَعَفٌ**) hakkında, “üzerlerinde **سِيف** denilen şey vardı” mânasında söylenir, bk. ilgili madde:] (M, TA: *) ve **سَيِفَت** ve ↓ **انسافت** bir hurma ağacı (**نَخْلَةٌ**) hakkında söylenir [görünüşe göre “üzerinde **سِيف** vardı” mânasında]. (TA.)

**مُسَايَفَةٌ**
3 **مُسَايَفَةٌ** ذ, kılıçla savaşmada yahut kılıçla vuruşmada bir başkasıyla çekişmek demektir. (S, Mgh.) ↓ **سَايَفَنِى فَسِفْتُهُ**, Lh’nin, buna bir şey eklemeksizin, zikrettiği bir ibaredir; görünüşe göre [“kılıçla vuruşmada benimle çekişti ve] ben kılıç kullanmada (كُنْتُ **أَسْيَفَ**) ondan daha mahirdim” mânasınadır. (M.) ― -b2- 6’ya da bak.

**اساف القَوْمُ**
4 **اساف القَوْمُ** ذ Kavim yahut topluluk **سِيف**’e [yahut deniz kıyısına] geldi. (AAF, M.) -A2- **اساف الخَرْزَ** (S, K) **خَرَمَهُ** (S, TA) ile aynı mânadadır [açıklaması **سوف** maddesinde]; IF’nin, J ile birlikte, onu zikrettiği bu mevcut maddeye ait olduğu söylenir. (TA.)

5 **تَسَيَّفَ**: 1’e bak. -A2- [Freytag’a göre **تَسَيَّفَ**, “kılıçla öldürüldü” demektir; fakat bunun için bir kaynak zikretmez. Belki bu fiilin meçhul şekli bu mânaya gelebilir.]

**تسايفوا**
6 **تسايفوا** ذ Kılıçlarla vuruşmada birbirleriyle çekiştiler; (S, M, K;) bunun gibi ↓ **سايفوا**; (K;) ve yine ↓ **استافوا**, (M, K,) lugatçılarca açıklandığı üzere; fakat bu sonuncusu aslında, kılıçları aldılar yahut kılıçları tuttular demektir. (IJ, M.)

7 **اـِنْسَيَفَ**: 1’e, iki yerde, bak.

**اِسْتِياَفٌ**
8 **اِسْتِياَفٌ** ذ [kılıçtan geçirmek,] yok etmek yahut öldürmek fiili demektir. (KL.) Şöyle denir: **اُسْتِيفَ القَوْمُ** [görünüşe göre “kavim yahut topluluk kılıçtan geçirildi” mânasında]: (K:) Lth’nin zikrettiği bir ibare. (TA.) ― -b2- 6’ya da bak.

**سَيْفٌ**
**سَيْفٌ** ذ Kılıç; (MA, PS, &c.;) kendisiyle vurulan belli bir şey; (M;) mâlûm: adları bini aşar: (K: burada, müellifinin bu adları [**الرَّوْضُ المَسْلُوفُ** adlı] kitabında zikrettiği de eklenir:) [onun belirli parçalarının adları için **ذُبَابٌ**’a bak:] azlık çoğulu **أَسْيَافٌ** (S, M, O, Msb, K) ve **أَسْيُفٌ** (Lh, M, O, K) ve çokluk çoğulu **سُيُوفٌ** (S, M, O, Msb, K) ve [yarı-çoğul isim] ↓ **مَسْيَفَةٌ**, **مَشْيَخَةٌ** gibi, (O, K, TA,) yahut **مَسِيفَةٌ**, **مَشِيخَةٌ** gibi. (CK.) [Bundan dolayı,] **سَيْفُ الجَبَّارِ** (mecaz kabul edilen:) [Avcı’nın kılıcı;] **الجبّار**’ın, kuşağın altında, eğik bir doğrultuda, birbirine yakın, bir sıra hâlinde dizilmiş üç yıldızı [η, θ, κ]. (Kzw.) ― -b2- (mecaz kabul edilen:) **سَيْف**’e [yahut kılıca] benzeyen belli bir balık; (Ibn-'Abbلd, O, K,) (Ibn-'Abbلd, O;) bunun gibi ↓ **سِيفٌ**. (K.) ― -b3- (mecaz kabul edilen:) Atın **سَبِيب**’i, (M,) yani kuyruğun kılı, (K,). (M, K.) ― -b4- **سَيْفُ الغُرَابِ** (mecaz kabul edilen:) **الدَّلَبُوثُ** ile aynı mânadadır; (K) sapı (أَصْل) ve yaprakları safranınkilerle aynen aynı olan, soğanı ise [**لِيف** denilen türden] liflerden bir örtü içinde bulunan belli bir bitki; (AHn;) yaprakları uçta **سَيْف** [yahut kılıç] gibi ince olduğundan böyle adlandırılmıştır. (AHn, K.) ― -b5- **هُمْ أَسْيَافٌ** [lafzen: “Onlar kılıçlardır”] demek, **أَحْزَابٌ** demektir [yani (mecaz kabul edilen:) savaş vb. için hazırlanmış yahut hazır erkek topluluklarıdır]. (Ibn-'Abbلd, O, K.) ― -b6- Ve şöyle denir: **بَيْنَ فَكَّيْهِ سَيْفٌ صَارِمٌ** (mecaz:) [İki çenesi arasında keskin bir dil vardır; lafzen: yarıp geçen bir kılıç]. (TA.)

**سِيفٌ**
**سِيفٌ** ذ Denizin yahut büyük bir ırmağın kıyısı (**سَاحِل**): (S, M, O, Mgh, Msb, K:) ve bir vadinin yanı (**سَاحِل**): yahut [denizin yahut büyük bir ırmağın kıyısının kenarı; çünkü şu eklenir:] her **سَاحِل**’in bir **سِيف**’i vardır: yahut **السِّيفُ** yalnızca ‘Umân’ın **سِيف**’ine [yahut deniz kıyısına, sahiline] uygulanır: (K:) [başka yere uygulanırsa] onun çoğulu **أَسْيَافٌ**’dır. (S, M.) Şöyle denir: **هُمْ أَهْلُ أَسْيَاف ٍ وَأَرْيَاف ٍ** [Onlar denizin yahut büyük bir ırmağın kıyılarının ve kasaba yahut köy bölgelerinin ve ekili arazilerin halkıdır]. (TA.) -A2- Ayrıca: hurma dallarının alt kısımlarına yahut köklerine yapışan, [**لِيف** denilen lifler] gibi olan, fakat **لِيف** ile aynı olmayan bir şey: (S: burada “bunu bir kitaptan aldım, işitmiş değilim” diye eklenir:) yahut [lifli madde] **لِيف**, (K,) yahut kalın yahut kaba **لِيف**, (M,) hurma dallarının alt kısımlarına yahut köklerine yapışan; bu, onun [yani **ليف**’in] en kötü türüdür, (M, K,) ve en serti ve en kabasıdır. (M.) [**شِيفٌ**’e bak.] -A3- **سَيْفٌ**’e de bak.

**سِيفَةٌ**
**سِيفَةٌ** ذ: **سوف** maddesine bak.

**سَيْفَانٌ**
**سَيْفَانٌ** ذ, bir erkeğe uygulanınca: uzun ve ince, (Ks, S, M, O, K,) **سَيْف** [yahut kılıç] gibi, (M,) karın kısmı sarkık: (Ks, S, O:) ve ة ile bir kadına uygulanınca, (Ks, S, M, O, K,) uzun; kılıç ağzına benzeyen demektir: (O:) yahut kadınlara mahsustur; (K;) yani Kh’ye göre, bir erkeğe **سَيْفَانٌ** sıfatı uygulanmaz. (O.)

**سَيَّافٌ**
**سَيَّافٌ** ذ Bir **سَيْف** [yahut kılıç] sahibi yahut bir **سَيْف**’e mâlik olan; (S, M, O, K;) bunun gibi ↓ **مُسِيفٌ**: (M:) ilkinin çoğulu [daha doğrusu cins topluluk ismi] **سَيَّافَةٌ**’dır: (S, M, O, K:) yahut bu sonuncu, **حُصُون**’ları [yahut kaleleri] kendi **سُيُوف**’ları [yahut kılıçları; yani savunma vasıtaları yalnız kılıçları olan] bir kavim yahut topluluk demektir. (Lth, O, K. *) ― -b2- Ayrıca (mecaz:) çok kan döken bir adam; yahut çok kan döker. (TA.) [Kılıçla öldüren cellât.] ― -b3- Ve **سُيُوف** [yahut kılıçlar] yapan kimse. (TA.) [Ve kılıç satan kimse.]

**سَائِفٌ**
**سَائِفٌ** ذ **سَيْف** [yahut kılıç] ile vuran, yahut kılıçla çarpan. (S.) ― -b2- Ve bir **سَيْف** [yahut kılıç] sahibi olan bir adam: (S, O, K:) yahut yanında bir **سَيْف** bulunan. (Msb.)

**أَسْيَفُ**
**أَسْيَفُ** ذ [Kılıç kullanmada daha, ve en, mahir]: 3’e bak.

**مُسِيفٌ**
**مُسِيفٌ** ذ Üzerinde bir **سَيْف** [yahut kılıç] bulunan; (S, O, K;) kendine bir **سَيْف** asmış olan: (Ks:) ve (K) Ibn-'Abbلd’e göre, yanında bir **سَيْف** bulunan cesur bir adam. (O, K.) ― -b2- **سَيَّافٌ**’a da bak. -A2- Ve **سوف** maddesine de bak.

**مَسْيَفَةٌ**
**مَسْيَفَةٌ** ذ, yahut **مَسِيفَةٌ**: **سَيْفٌ**’e bak.

**مُسَيَّفٌ**
**مُسَيَّفٌ** ذ, [**بُرْد** denilen türden] bir elbiseye uygulanınca: üzerinde **سُيُوف** [yahut kılıçlar] şekillerine benzeyen şeyler bulunan: (M, TA:) ve böyle uygulanınca, **سَيْف** [yahut kılıç] gibi geniş çizgileri olan. (TA.) ― -b2- Ve bir dirheme uygulanır: yanları düz, yahut herhangi bir baskı vb.’den arınmış olan. (IAar, O, K.)

**مِسْيَافٌ**
**مِسْيَافٌ** ذ **سَيْف** [yahut kılıç] gibi kesen bir rüzgâr (**رِيحٌ**). (M.) -A2- **سوف** maddesine de bak.
