# سيل — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D9%84/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D9%8A%D9%84/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سيل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D9%8A%D9%84.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سيل

السَيْلُ: واحد السُيولِ. وسالَ الماء وغيره سَيْلاً وسَيَلاناً، وأَسالَهُ غيره وسَيّلَهُ أيضاً. ومَسيلُ الماءِ: موضع سَيْلِهِ، والجمع مَسايِلُ، ويجمع أيضاً على مُسُلٍ وأَمْسِلَةٍ ومُسْلانٍ. ويقال للمَسِيلِ أيضاً مَسَلٌ بالتحريك. والسائِلَةُ: الغُرَّةُ التي عَرُضَتْ في الجبهة وقصبَةِ الأنف. وقد سالَتِ الغُرَّةُ، أي استطالت وعَرُضَتْ. فإنْ دقّتْ فهي الشِمْراخُ. وتَسايَلَتِ الكتائبُ، إذا سَلَتْ من كلِّ وجه. والسيلانُ: ما يُدخل من السيف والسِكِّين في النِصاب. ومُسالاَ الرجل: جانِبا لِحيته، الواحد مُسالٌ. وقال:
فلو كان في الحيّ النَجِيِّ سَوادُهُ		لَما مَسَحَتْ تلك المُسالاتِ عامِرُ
ومُسالاهُ أيضاً: عِطْفاهُ. والسَيالُ بالفتح: ضربٌ من الشجر له شوكٌ، وهو من العَضاهِ.

### Türkçe

**السَيْلُ**: **السُيولِ**’ün teki. Ve su ve başkası **سَيْلاً** ve **سَيَلاناً** olarak aktı; başkası onu **أَسالَهُ** ve onu ayrıca **سَيّلَهُ**. Ve **مَسيلُ الماءِ**: onun akışının yeri; çoğulu **مَسايِلُ**’dir; ayrıca **مُسُلٍ** ve **أَمْسِلَةٍ** ve **مُسْلانٍ** üzere de çoğul yapılır. Ve **المَسِيلِ** için de **مَسَلٌ** (harekeli olarak) denir. Ve **السائِلَةُ**: alın ve burun kemiğinde enlemesine ortaya çıkan **الغُرَّةُ**’dir. Ve **الغُرَّةُ** aktı; yani uzadı ve enlemesine oldu. Şayet incelirse o **الشِمْراخُ**’tur. Ve **الكتائبُ** **تَسايَلَتْ**, her yönden **سَلَتْ** olduğu vakit. Ve **السيلانُ**: kılıç ve bıçaktan **النِصاب** içine sokulan şeydir. Ve **مُسالاَ الرجل**: sakalının iki yanı; teki **مُسالٌ**. Ve dedi ki:
فلو كان في الحيّ النَجِيِّ سَوادُهُ		لَما مَسَحَتْ تلك المُسالاتِ عامِرُ
Ve **مُسالاهُ** da: onun iki omuz yanı. Ve **السَيالُ** (fetha ile): dikenli bir ağaç türü; ve o **العَضاهِ**’dendir.
