# شأشأ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%A3%D8%B4%D8%A3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%A3%D8%B4%D8%A3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شأشأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%A3%D8%B4%D8%A3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: شأشأ

أَبو عمرو: الشَّأْشاءُ: زَجْرُ الحِمارِ، وكذلك السَّأْساءُ. شُؤْشُؤْ وشَأْشَأْ: دُعاءُ الحِمار إِلى الماءِ، عن ابن الأَعرابي. وشَأْشَأَ بالحُمُر والغَنَم: زَجرها للمضيِّ، فقال: شَأْشَأْ وتَشُؤْتَشُؤْ. وقال رجل من بني الحِرْمازِ: تَشَأْتَشَأْ، وفتح الشين. أَبو زيد: شَأْشَأْتُ الحِمارَ إِذا دَعَوْتَه تَشَأْتَشَأْ وتَشُؤْتَشُؤْ. وفي الحديث: أَنَّ رجلاً قال لبَعِيره شَأْ لعَنَكَ اللّهُ، فنهاه النبي صلى اللّه عليه وسلم عن لَعْنِه. قال أَبو منصور: شَأْزجر، وبعض العرب يقول: جَأَ، بالجيم، وهما لغتان. والشَّأْشاءُ: الشِّيصُ. والشَّأْشاءُ: النَّخْل الطِّوالُ. وتَشَأْشَأَ القومُ: تفرَّقوا، واللّه أَعلم.

### Türkçe

أَبو عمرو: **الشَّأْشاءُ**: eşeği azarlama; aynı şekilde **السَّأْساءُ** da.

**شُؤْشُؤْ** ve **شَأْشَأْ**: eşeği suya çağırma; İbnü’l-A‘râbî’den.

**وشَأْشَأَ** eşeklerle ve koyunlarla: onları gitmeleri için azarladı; şöyle dedi: **شَأْشَأْ** ve **تَشُؤْتَشُؤْ**.

Benî’l-Ḥirmâz’dan bir adam dedi ki: **تَشَأْتَشَأْ**, şîni fetha ile. أَبو زيد:

Eşeği **شَأْشَأْتُ**: onu **تَشَأْتَشَأْ** ve **تَشُؤْتَشُؤْ** diye çağırdığım zaman.

Hadiste: bir adamın devesine “**شَأْ** Allah seni lânetlesin” dediği, bunun üzerine Peygamber’in (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) onu lânetlemekten men ettiği (rivayet edilmiştir). أَبو منصور dedi ki: **شَأْ** azarlamadır; Arapların bir kısmı **جَأَ** der, **بالجيم**; ikisi iki lehçedir. Ve **الشَّأْشاءُ**: **الشِّيصُ**. Ve **الشَّأْشاءُ**:

uzun hurma ağaçlarıdır. Ve **تَشَأْشَأَ** kavim: dağıldılar; Allah daha iyi bilir.
