# شجع — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AC%D8%B9/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%AC%D8%B9/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شجع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AC%D8%B9.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شجع

الشَجاعَةُ: شدَّة القلب عند البأس. وقد شَجُعَ الرجل بالضم فهو شُجاعٌ، وقومٌ شِجْعَةٌ وشِجْعانٌ. ورجلٌ شَجيعٌ وقومٌ شُجْعانٌ وشُجَعاء. وامرأةٌ شُجاعَةٌ. قال أبو زيد: سمعت الكلابيِّين يقولون: رجلٌ شُجاعٌ. ولا يوصف به المرأةُ. والشَجَعُ في الإبل: سرعةُ نَقْل القوائم. قال سُوَيد بن أبي كاهل:
فَرَكِبْناها عَلى مَجْهـولِـهـابصِلابِ الأرضِ فيهنَّ شَجَعُ
أي بصِلابِ القوائم. يقال: جملٌ شَجِعُ القوائم، وناقةٌ شَجِعَةٌ وشَجْعاءُ. وحكى يعقوب عن اللِحياني: رجلٌ شُجاعٌ وشِجاعٌ، وقومٌ شُجْعانٌ وشِجْعانٌ. وقال أبو عبيدة: قومٌ شِجْعةٌ وشَجْعَةٌ. وحكى أبو عبيدة: وقوم ٌشَجَعَة بالتحريك. والأَشْجَعُ من الرجال مثل الشُجاع. ويقال: الذي فيه خِفَّةٌ كالهَوَجِ لقوَّتِه. ويُسمَّى به الأسد، قال الشاعر:
بأَشْجَعَ أَخَّاذٍ على الدهرِ حُكْمَهُ
يعني الدهر. والأَشْجَعُ: ضربٌ من الحيَّات، وكذلك الشُجاعُ. والأَشاجِعُ: أصولُ الأصابِع التي تتصل بعصبِ ظاهرِ الكفِّ، الواحدُ أَشْجَعٌ، ومنه قول لبيد:
يُدْخِلُها حتى تُواري أَشْجَعَهْ
وناسٌ يزعمون أنه إشْجَعٌ. وشَجَّعْتُهُ، إذا قلت له أنت شُجاعٌ، أو قوَّيْتَ قلبه. وتَشَجَّعَ، أي تكلَّفَ الشَجاعَةَ.

### Türkçe

**الشَجاعَةُ**: şiddetli savaş anında kalbin şiddeti. Ve adam **شَجُعَ** (ötre ile) (yani) o **شُجاعٌ**dır; ve bir kavim **شِجْعَةٌ** ve **شِجْعانٌ**dır. Ve bir adam **شَجيعٌ**; ve bir kavim **شُجْعانٌ** ve **شُجَعاء**. Ve bir kadın **شُجاعَةٌ**. Ebû Zeyd dedi: Kelâbîleri “bir adam **شُجاعٌ**” derlerken işittim. Ve kadın onunla vasıflandırılmaz. Ve develerde **الشَجَعُ**: ayakların naklinin sürati. Süveyd b. Ebî Kâhil dedi:
فَرَكِبْناها عَلى مَجْهـولِـهـابصِلابِ الأرضِ فيهنَّ شَجَعُ
Yani ayakların sertliğiyle. Denir: ayakları **شَجِعُ** olan bir deve (erkek); ve ayakları **شَجِعَةٌ** ve **شَجْعاءُ** olan bir deve (dişi). Ya‘kūb, Lihyânî’den nakletti: bir adam **شُجاعٌ** ve **شِجاعٌ**; ve bir kavim **شُجْعانٌ** ve **شِجْعانٌ**. Ebû Ubeyde dedi: bir kavim **شِجْعةٌ** ve **شَجْعَةٌ**. Ebû Ubeyde nakletti: ve bir kavim harekeli olarak **شَجَعَة**. Erkeklerden **الأَشْجَعُ**, **الشُجاع** gibidir. Ve denir: kuvvetinden dolayı **الهَوَجِ** gibi hafiflik bulunan kimse. Ve onunla aslan adlandırılır; şair dedi:
بأَشْجَعَ أَخَّاذٍ على الدهرِ حُكْمَهُ
Yani dehr (zaman). Ve **الأَشْجَعُ**: yılanlardan bir tür; aynı şekilde **الشُجاعُ**. Ve **الأَشاجِعُ**: el ayasının dışındaki sinire bitişen parmakların kökleri; teki **أَشْجَعٌ**dır. Ve ondan, Lebîd’in sözü:
يُدْخِلُها حتى تُواري أَشْجَعَهْ
Ve birtakım insanlar onun **إشْجَعٌ** olduğunu zannederler. Ve onu **شَجَّعْتُهُ**: ona “sen **شُجاعٌ**sın” dediğin zaman; yahut onun kalbini kuvvetlendirdiğin zaman. Ve **تَشَجَّعَ**: yani **الشَجاعَةَ**yi tekellüf etti.
