# شحث (ش-ح-ث) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D8%AB
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%AD%D8%AB

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ح - ث
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D8%AB/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ش ح ث
رجلٌ شحّاثٌ شحّاذ وهو الملحّ في مسألته.

##### Türkçe

ش ح ث
Bir adam **شحّاثٌ** **شحّاذ**: o, istemesinde ısrarcı olandır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D8%AB/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الأَزهري: قال الليث بَلَغنا أَن شَحِيثا كلمةٌ سُرْيانية، وأَنه تَنْفَتِح بها الأَغالِيقُ بلا مَفاتيح.
وفي الحديث: هَلُمِّي المُدْية فَاشْحَثِيها بحَجَر أَي حُدِّيها وسُنِّيها، ويقال بالذال.

##### Türkçe

الأَزهري: ليث’in şöyle dediğini bize ulaştı: **شَحِيثا**’nın Süryanice bir kelime olduğu ve onunla kilitlerin anahtarsız açıldığı.

Ve hadiste: “Bıçağı getir; onu bir taşla **فَاشْحَثِيها**”; yani “onu keskinleştir ve bile”; ve **بالذال** ile de söylenir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D8%AB/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

شحيثا  ، أهمله الجوهري، وفي التهذيب: قال الليث بلغنا أنها  كلمة سريانية  ، وأنه  تنفتح بها الأغاليق  من خشب أو حديد  بلا مفاتيح  ، والمصنف في هذا تابع للأزهري وغيره، حيث إنهم حشوا كتبهم بذلك وأمثاله، وليس بمبتدع فيه حتى يتوجه إليه لوم شيخنا، كما لا يخفى على الماهر. في الحديث:  هلمي المدية فاشحثيها بحجر  أي حديها وسنيها، ويقال بالذال، فقول المصنف:  الشحاث للشحاذ من لحن العوام  - تبعا للصاغاني- مشكل، وإن قال ابن برى: إنه محرف من شحاذ، فقد صحح غير واحد لفظ شحاث، وأوضح كونه لغة صحيحة، على أنه من الإبدال؛ فإن الذال تبدل ثاء بلا غلط فيه ولا لحن، وصرح به الخفاجي في العناية وغيره. وفي الأساس: رجل شحاذ: ملح في مسألته.

##### Türkçe

**شحيثا**: Cevherî onu ihmal etti; ve Tehzîb’de: Leys dedi ki: Bize ulaştı ki o, Süryânîce bir kelimedir; ve onunla, anahtarsız olarak, ağaçtan veya demirden olan kilitler açılır; ve musannif bu hususta Ezherî’ye ve başkasına tâbidir; zira onlar kitaplarını bununla ve benzerleriyle doldurdular; ve onda bir bid‘atçı değildir ki üstadımızın kınaması ona yönelsin; mahir olana gizli olmadığı üzere.

Hadiste: “Bıçağı getir; onu bir taşla **فاشحثيها**” yani onu keskinleştir ve bile; ve **بالذال** ile de söylenir; o hâlde musannifin sözü: “**الشحاث** **للشحاذ**’dan, avamın lahnındandır” —Sâgânî’ye tâbi olarak— müşkildir; her ne kadar İbn Berrî: “O, **شحاذ**’dan tahrif edilmiştir” demişse de; birden fazla kimse **شحاث** lafzını tashih etti ve onun sahih bir lugat oluşunu açıkladı; bununla beraber o, ibdâldendir; çünkü **الذال** **ثاء**’ya, onda bir yanlışlık ve lahn olmaksızın ibdâl edilir; ve bunu Hâfâcî el-İnâye’de ve başkalarında tasrih etti.

Esâs’ta: “**شحاذ** adam: isteğinde ısrarcıdır.”
