# شحر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%AD%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شحر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شحر

الشحر، كالمنع: فتح الفم لغة يمانية، عن ابن دريد. الشحر: ساحل اليمن، قال الأزهري: في أقصاها، وقال ابن سيده: بينها وبين عمان، ويقال: شحر عمان، وهو ساحل البحر بين عمان وعدن، مشتمل على بلاد وأودية وقرى، كانت فيها مساكن سبأ على ما قيل، ويكسر، وهو المشهور، وهكذا أنشدوا قول العجاج:
  رحلت من أقصى بلاد الرحل                      من قلل الشحر فجنبي موكل منه محمد بن حوى بن معاذ الإمام المحدث الرحال، سمع من أبي عبد الله الفراوي وغيره. الجمال محمد بن عمرو الأصغر، وهو لقبه، وفي التبصير للحافظ: محمد بن عمر بن الأصغر هكذا، الشاعر، الشحريان سمع من الأخير أبو العلاء الفرضي بماردين سنة 680.
 قال الحافظ: وعمرو بن أبي عمرو الشحري من شحر عمان، أنشد له الثعالبي في التيمة شعرا. الشحر: بطن الوادى، ومجرى الماء، وبأحدهما سميت المدينة. الشحر: أثر دبرة البعير إذا برأت، على التشبيه. الشحير، كأمير: شجر، حكاه ابن دريد، وليس بثبت. والشحور، كقسور، والشحرور، بالضم، طائر أسود فويق العصفور، يصوت أصواتا. والشحرة، بالكسر: الشط الضيق، عن ابن الأعرابي. وذو شحر بن وليعية، بالكسر: قيل من أقيال حمير، نقله الصغاني.

### Türkçe

**الشحر**، **كالمنع**: Ağzı açmak; Yemen dili; İbn Düreyd’den. **الشحر**: Yemen sahili; Ezherî dedi ki: onun en uç kısmında; İbn Sîde dedi ki: onunla Umân arasında; ve “Umân’ın **شحر**’ı” denir; o, Umân ile Aden arasındaki denizin sahilidir; beldeler, vadiler ve köyleri içine alıcıdır; denildiğine göre Sebe’nin meskenleri oradaydı; ve kesrelenir; ve o meşhurdur; ve böylece A‘câc’ın sözünü inşâd ettiler:
  “Göçtüm binek ülkesinin en uç beldelerinden                      **الشحر** tepelerinden; artık yanım (tarafım) vekil kılınmış.”

Ondan: Muhammed b. Havâ b. Muâz; imam, muhaddis, seyyah; Ebû Abdullah el-Ferâvî’den ve başkasından işitti. el-Cemmâl Muhammed b. Amr el-Asgar; ve o onun lakabıdır; ve Hâfız’ın **التبصير**’inde: Muhammed b. Ömer b. el-Asgar, böyle; şair; **الشحريان**; sonuncudan Ebû’l-Alâ el-Farazî Mârdîn’de 680 yılında işitti.

Hâfız dedi ki: ve Amr b. Ebî Amr **الشحري** Umân’ın **شحر**’ındandır; Seâlibî onun için **التيمة**’de şiir inşâd etti. **الشحر**: vâdinin iç kısmı ve suyun akacağı yer; ve şehir ikisinden biriyle adlandırıldı. **الشحر**: deve sırtındaki yara izi, iyileştiği zaman; benzetme üzere. **الشحير**، **كأمير**: ağaç; İbn Düreyd onu nakletti; ve sabit değildir. Ve **الشحور**، **كقسور**; ve **الشحرور**, damme ile: serçenin biraz üstünde siyah bir kuş; sesler çıkarır. Ve **الشحرة**, kesre ile: dar kıyı; İbnü’l-A‘râbî’den. Ve **ذو شحر بن وليعية**, kesre ile: Himyer’in **أقيال**’inden olduğu söylendi; Sığânî onu nakletti.
