# شحن — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D9%86/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%AD%D9%86/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شحن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D9%86.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شحن

شَحَنَ
1 شَحَنَ ذ , (S, L, Msb, K,) aor. شَحَنَ , inf. n. شَحْنٌ, (L, Msb,) He filled (S, L, Msb, K) a ship, (S, L, K,) or a house, or chamber, &c.: (Msb:) he filled, [or laded,] and completely equipped or furnished, a ship. (L.) And in like manner, It (i. e. what was in it) filled a ship. (L.) And, (S, L, K,) as also ↓ اشحن, (K,) He filled a town or city (S, L, K) بِالخَيْلِ [with horsemen or the horsemen]. (S, L.) -A2- Also, (L, Msb, K,) aor. as above, (L,) and so the inf. n., (L, Msb,) He drove away (L, Msb, K) a people, or party, (L,) or him. (Msb.) And (L) one says, مَرَّ يَشْحَنُهُمْ, (S, L,) inf. n. as above, (S,) He passed along driving them away, and pursuing them. (S, L.) AZ heard an Arab of the desert say, اِشْحَنْ عَنْكَ فُلَانًا, meaning Remove thou, and put far away, from thee such a one. (L.) And one says of a thing that is intensely acid, اـِنَّهُ يَشْحَنُ الذُّبَابَ i. e. Verily it drives away the flies. (TA.) -A3- شَحْنٌ also signifies The running vehemently. (L.) And شَحَنَ, He went far, or far away. (K.) And one says, شَحَنَتِ الكِلَابُ, (L,) [and شَحِنَت, as appears from what follows,] aor. تَشْحَنُ and تَشْحُنُ, (L, K,) like تَمْنَعُ and تَعْلَمُ and تَنْصُرُ, (K,) inf. n. شُحُونٌ, (L,) The dogs went far in pursuit without catching any prey, or game. (L, K.) -A4- شَحِنَ عَلَيْهِ, aor. شَحَنَ , (L, Msb, K,) inf. n. شَحَنٌ; (L, Msb;) and شَحَنَ, aor. شَحَنَ , inf. n. شَحْنٌ; (Msb;) He bore rancour, malevolence, malice, or spite, against him; (Msb, K;) and (Msb) bore, (L,) or showed, (Msb,) enmity towards him. (L, Msb.)

شحّنهُ
2 شحّنهُ ذ He made him, or appointed him to the office of, a شِحْنَة, q. v.; occurring in postclassical works.]

شاحنهُ
3 شاحنهُ ذ , (L, Msb, K,) inf. n. مُشَاحَنَةٌ, (L, Msb, KL,) He regarded him, or treated him, with rancour, malevolence, malice, or spite; (Msb;) or with enmity; being so regarded, or treated, by him: (L, Msb, K, KL:) or, as some say, مُشَاحَنَةٌ is such reviling, and blaming, upbraiding, or reproaching, reciprocally, as does not amount to fighting one another; from شَحْنَآءُ meaning “ enmity. ” (L.)

اشحن
4 اشحن ذ : see 1. ― -b2- Also, (K,) inf. n. اـِشْحَانٌ, (L,) He sheathed the sword: (L, * K:) and he drew the sword: thus having two contr. significations. (K.) -A2- Also, (S, L, K,) inf. n. as above, (S, L,) He (a boy, or child, S, L, and, as some say, a man, L) was ready, or about, to weep: (S, L, K:) or his eyes watered at the approach of weeping (L.) ― -b2- And اشحن لَهُ بِسَهْمٍ He prepared himself to shoot him, or to shoot at him, with an arrow. (K.)

تَشَاحُنٌ
6 تَشَاحُنٌ ذ The regarding, or treating, one another [with rancour, malevolence, malice, or spite; (see 1, last sentence; and 3;) or] with enmity. (L.)

شَحْنَةٌ
شَحْنَةٌ ذ [thus written, with fet-h to the ش, but I incline to think that it is correctly ↓ شِحْنَةٌ,] The contents of a ship, that fill it. (L.)

شِحْنَةٌ
شِحْنَةٌ ذ : see what next precedes. ― -b2- [Also] A body of men sufficing for the guarding, controlling, or firm holding, of a province, or city, on the part of the Sultلn. (Az, L, K. *) And (K) A troop of horsemen keeping post (S, L, K) in a country or town. (S, L.) IB says that the vulgar usage of this word as syn. with أَمِيرٌ [i. e. A commander or commandant, &c., being used app. only in post-classical times, from the Pers. شَحْنَهْ, meaning in Pers., and hence in Arabic also, a viceroy, prefect, chief of the police, or the like,] is a mistake. (L.) ― -b3- And The quantity of fodder appointed to beasts as sufficing them for a day and a night. (Az, L, K.) -A2- See also what next follows.

شَحْنَآءُ
شَحْنَآءُ ذ Rancour, malevolence, malice, or spite: (L:) or vehement hatred: (Msb:) and enmity; (S, L, Msb, K;) as also ↓ شِحْنَةٌ. (S, L, K.) Hence the saying, كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَآءُ i. e. [There was between him and his brother] enmity. (L.)

شُحُون
شُحُون ذ in the following verse, cited by ISd,
تَأَطَّرْنَ فِى المِينَآءِ ثُمَّ تَرَكْنَهُ
وَقَدْ لَجَّ مِنْ أَحْمَالِهِنَّ شُحُونُ
may be, accord. to him, an inf. n. of شَحَنَ, or an extr. pl. of شِحْنَةٌ: (L:) [but I rather think that it is a pl. of ↓ شَاحِنٌ, like as شُهُودٌ is of شَاهِدٌ; and accordingly I would render the verse (which evidently relates to ships) thus: They kept close in the port, then they left it, and laders had persisted in contention by reason of their burdens, i. e. the burdens of the ships, because of the labour that they occasioned.]

شَاحِنٌ
شَاحِنٌ ذ [act. part. n. of شَحَنَ]: see the next preceding paragraph. ― -b2- See also مَشْحُونٌ. -A2- Also A dog going far in pursuit without catching any prey, or game: pl. شَوَاحِنُ. (L.) -A3- And Bearing enmity [or rancour &c. (see 1, last sentence,)] towards another: one says, هُوَ شَاحِنٌ لَكَ [He is bearing enmity &c. towards thee]. (L.)

مَشْحُونٌ
مَشْحُونٌ ذ A ship (فُلْكٌ, so in the Kur [xxvi. 119 &c.], S, L, or مَرْكَبٌ, K [in the L, erroneously, رَكَبٌ],) Filled [or laded, and completely equipped or furnished: see 1, first sentence]; (S, L, K;) as also ↓ شَاحِنٌ, like كَاتِمٌ in the sense of مُكْتُومٌ, (L, K,) mentioned by Kr. (L.)

مُشْحَئِنٌّ
مُشْحَئِنٌّ ذ Becoming angered; or made angry. (K.)

عَدُوٌّ مُشَاحِنٌ
عَدُوٌّ مُشَاحِنٌ ذ [An enemy who regards, or treats, another with rancour, &c., being so regarded, or treated by him: see 3]. (S, L.) المُشَاحِنُ as used in a trad. means The schismatic innovator in religion: (L, K:) so says El-Owzل'ee: or the transgressor: (L:) or it means he who has in his heart rancour &c. (شَحْنَآء) towards the Companions of the Apostle of God: or he who forsakes the institutes, or rule and usage, of his prophet; who speaks against his people; who sheds their blood. (TA.)

### Türkçe

**شَحَنَ**
1 **شَحَنَ** ذ , (S, L, Msb, K,) muzâri‘ı **شَحَنَ** , mastarı **شَحْنٌ**, (L, Msb,) O, bir gemiyi, (S, L, Msb, K) (S, L, K,) yahut bir evi, yahut bir odayı vb. doldurdu: (Msb:) o, bir gemiyi doldurdu, [yahut yükledi,] ve onu tamamen donattı yahut döşedi. (L.) Ve aynı şekilde, O (yani içindeki şey) bir gemiyi doldurdu. (L.) Ve, (S, L, K,) bunun gibi ↓ **اشحن**, (K,) O, bir kasabayı yahut şehri (S, L, K) **بِالخَيْلِ** [atlılarla yahut atlılar ile] doldurdu. (S, L.) -A2- Yine, (L, Msb, K,) muzâri‘ı yukarıdaki gibi, (L,) ve mastar da böyledir, (L, Msb,) O, bir kavmi yahut bir grubu, (L,) yahut onu sürdü (uzaklaştırdı). (Msb.) Ve (L) denir ki, **مَرَّ يَشْحَنُهُمْ**, (S, L,) mastarı yukarıdaki gibi, (S,) O, onları sürerek ve onları takip ederek geçti. (S, L.) AZ, çölde bir Arabın şöyle dediğini işitti: **اِشْحَنْ عَنْكَ فُلَانًا**, yani: Sen, böyle birini kendinden uzaklaştır ve uzak yere koy. (L.) Ve şiddetle ekşi olan bir şey hakkında denir ki: **اـِنَّهُ يَشْحَنُ الذُّبَابَ** yani: Şüphesiz o, sinekleri uzaklaştırır. (TA.) -A3- **شَحْنٌ** ayrıca şiddetle koşmak anlamına gelir. (L.) Ve **شَحَنَ**, O, uzağa gitti, yahut uzaklaştı. (K.) Ve denir ki: **شَحَنَتِ الكِلَابُ**, (L,) [ve aşağıdakinden anlaşıldığı üzere **شَحِنَت** de,] muzâri‘ı **تَشْحَنُ** ve **تَعْلَمُ** ve **تَنْصُرُ** gibi, (K,) mastarı **شُحُونٌ**, (L,) Köpekler, herhangi bir av yahut oyun yakalamaksızın takipte uzağa gittiler. (L, K.) -A4- **شَحِنَ عَلَيْهِ**, muzâri‘ı **شَحَنَ** , (L, Msb, K,) mastarı **شَحَنٌ**; (L, Msb;) ve **شَحَنَ**, muzâri‘ı **شَحَنَ** , mastarı **شَحْنٌ**; (Msb;) O, ona karşı kin, kötü niyet, fesat, yahut garez taşıdı; (Msb, K;) ve (Msb) ona karşı düşmanlık taşıdı, (L,) yahut gösterdi. (Msb,) (L, Msb.)

**شحّنهُ**
2 **شحّنهُ** ذ O, onu bir **شِحْنَة** görevine getirdi yahut o göreve tayin etti; bk. o; klasik sonrası eserlerde vâkidir.]

**شاحنهُ**
3 **شاحنهُ** ذ , (L, Msb, K,) mastarı **مُشَاحَنَةٌ**, (L, Msb, KL,) O, ona kin, kötü niyet, fesat, yahut garez ile muamele etti; (Msb;) yahut düşmanlık ile; kendisi de onun tarafından böyle muamele görerek: (L, Msb, K, KL:) yahut bazılarına göre, **مُشَاحَنَةٌ**, birbirleriyle savaşmaya varmayan karşılıklı sövme ve ayıplama, azarlama yahut kınamadır; **شَحْنَآءُ** “düşmanlık” anlamından. (L.)

**اشحن**
4 **اشحن** ذ : bk. 1. ― -b2- Yine, (K,) mastarı **اـِشْحَانٌ**, (L,) O, kılıcı kınına soktu: (L, * K:) ve o, kılıcı çekti: böylece iki zıt anlama sahip olarak. (K.) -A2- Yine, (S, L, K,) mastarı yukarıdaki gibi, (S, L,) O (bir oğlan yahut çocuk, S, L, ve bazılarına göre bir adam, L) ağlamaya hazır oldu yahut ağlamak üzereydi: (S, L, K:) yahut ağlamanın yaklaşmasıyla gözleri sulandı. (L.) ― -b2- Ve **اشحن لَهُ بِسَهْمٍ** O, ona bir ok ile atmak yahut ona doğru ok atmak için hazırlandı. (K.)

**تَشَاحُنٌ**
6 **تَشَاحُنٌ** ذ Birbirlerine [kin, kötü niyet, fesat, yahut garez ile (bk. 1, son cümle; ve 3;) yahut] düşmanlık ile muamele etmeleri. (L.)

**شَحْنَةٌ**
**شَحْنَةٌ** ذ [böyle yazılmıştır; **ش** üzerine fetha ile; fakat ben doğru olanın ↓ **شِحْنَةٌ** olduğunu düşünmeye meylediyorum,] Bir geminin onu dolduran içindekileri. (L.)

**شِحْنَةٌ**
**شِحْنَةٌ** ذ : bir öncekinin hemen öncesine bak. ― -b2- [Yine] Sultan tarafından bir vilayetin yahut şehrin korunmasına, denetlenmesine yahut sağlamca elde tutulmasına yetecek bir erkekler topluluğu. (Az, L, K. *) Ve (K) bir ülkede yahut kasabada nöbet tutan bir atlı birliği. (S, L, K) (S, L.) IB der ki, bu kelimenin avam kullanımının **أَمِيرٌ** ile eşanlamlı olması [yani bir kumandan yahut komutan vb. anlamında; görünüşe göre yalnızca klasik sonrası zamanlarda, Farsça **شَحْنَهْ**’den; Farsçada ve buradan Arapçada da bir naib, vali, polis reisi yahut benzeri anlamında] bir hatadır. (L.) ― -b3- Ve hayvanlara, bir gün ve bir gece için onlara yetecek şekilde tayin edilen yem miktarı. (Az, L, K.) -A2- Ayrıca hemen aşağıdakine de bak.

**شَحْنَآءُ**
**شَحْنَآءُ** ذ Kin, kötü niyet, fesat, yahut garez: (L:) yahut şiddetli nefret: (Msb:) ve düşmanlık; (S, L, Msb, K;) bunun gibi ↓ **شِحْنَةٌ**. (S, L, K.) Buradan şu söz: **كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَآءُ** yani: [Onunla kardeşi arasında] düşmanlık vardı. (L.)

**شُحُون**
**شُحُون** ذ ISd tarafından nakledilen aşağıdaki beyitte,
تَأَطَّرْنَ فِى المِينَآءِ ثُمَّ تَرَكْنَهُ
وَقَدْ لَجَّ مِنْ أَحْمَالِهِنَّ شُحُونُ
ona göre, **شَحَنَ**’ın bir mastarı olabilir, yahut **شِحْنَةٌ**’nin kırık çoğulu olabilir: (L:) [fakat ben daha ziyade bunun ↓ **شَاحِنٌ**’in çoğulu olduğunu düşünüyorum; tıpkı **شُهُودٌ**’un **شَاهِدٌ**’den olması gibi; ve buna göre (açıkça gemilerle ilgili olan) beyti şöyle tercüme ederdim: Limanda sıkıca durdular, sonra onu terk ettiler; ve yükleyiciler, yükleri sebebiyle çekişmede ısrar ettiler; yani gemilerin yükleri; onların sebep olduğu emek yüzünden.]

**شَاحِنٌ**
**شَاحِنٌ** ذ [**شَحَنَ**’ın ism-i fâili]: bir önceki paragrafı gör. ― -b2- Ayrıca **مَشْحُونٌ**’a da bak. -A2- Yine, herhangi bir av yahut oyun yakalamaksızın takipte uzağa giden bir köpek: çoğulu **شَوَاحِنُ**. (L.) -A3- Ve bir başkasına karşı düşmanlık [yahut kin vb. (bk. 1, son cümle,)] taşıyan: denir ki, **هُوَ شَاحِنٌ لَكَ** [O, sana karşı düşmanlık vb. taşır]. (L.)

**مَشْحُونٌ**
**مَشْحُونٌ** ذ Bir gemi (**فُلْكٌ**, Kur’ân’da böyle [xxvi. 119 vb.], S, L, yahut **مَرْكَبٌ**, K [L’de yanlışlıkla **رَكَبٌ**],) Doldurulmuş [yahut yüklenmiş, ve tamamen donatılmış yahut döşenmiş: bk. 1, ilk cümle]; (S, L, K;) bunun gibi ↓ **شَاحِنٌ**, **كَاتِمٌ**’in **مُكْتُومٌ** anlamında olması gibi, (L, K,) Kr tarafından zikredilmiştir. (L.)

**مُشْحَئِنٌّ**
**مُشْحَئِنٌّ** ذ Öfkelenen; yahut öfkelendirilen. (K.)

**عَدُوٌّ مُشَاحِنٌ**
**عَدُوٌّ مُشَاحِنٌ** ذ [Bir başkasına kin vb. ile muamele eden bir düşman; kendisi de onun tarafından böyle muamele görerek: bk. 3]. (S, L.) **المُشَاحِنُ** bir hadiste kullanıldığı üzere, dinde ayrılıkçı bid‘atçı demektir: (L, K:) El-Owzل'ee böyle der: yahut günahkâr demektir: (L:) yahut Allah’ın Elçisinin ashabına karşı kalbinde kin vb. (**شَحْنَآء**) bulunan kimsedir: yahut peygamberinin sünnetlerini, yahut kural ve âdetini terk eden; kavmine karşı konuşan; onların kanını döken kimsedir. (TA.)
