# شحو — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D9%88/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%AD%D9%88/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شحو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AD%D9%88.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: شحو

ش ح و
شحا فاه‏:‏ فتحه وشحا فوه بنفسه وشحا اللجام فم الفرس وجاءت الخيل شواحي‏:‏ فواغر وتقول‏:‏ شحا فاه فحسا لهاه ومنه فرس بعيد الشحوة وهي سعة الخطو وبعد الوثوب‏.‏
ومن المجاز‏:‏ إناء واسع الشحوة أي الجوف‏.‏
ورجل بعيد الشحوة في مقاصده‏.‏
قال‏:‏ رميت بالنفـس بعيـد الشحـوه ثم توكلت على ذي القـوة

### Türkçe

ش ح و
**شحا فاه**: Onu açtı; ve **شحا فوه** kendi kendine (açıldı); ve **شحا اللجام فم الفرس** gem atın ağzını (açtı); ve atlar **شواحي** olarak geldi: ağızları açık. Ve dersin ki: **شحا فاه**; böylece onun **لهاه**’ını (damak/üst ağız kısmını) emdi. Bundan: **فرس بعيد الشحوة**; ve bu, adımın genişliği ve sıçrayışın uzaklığıdır.‏
Mecazdan: **إناء واسع الشحوة** yani iç boşluğu (geniş).‏
Ve **رجل بعيد الشحوة** maksatlarında (hedeflerinde).‏
Dedi ki:
Kendimi **بعيد الشحوه** ile attım, sonra güç sahibine tevekkül ettim.
