# شده — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AF%D9%87/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%AF%D9%87/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شده](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%AF%D9%87.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: شده

(باب الشين والدال وما يثلثهما)
(شدف) الشين والدال والفاء يدلُّ على ارتفاعٍ في شيء. من ذلك الشَّدَف وهو الشَّخص، وقد قلنا إن الشَّخْصَ يدلُّ على سُمُوٍّ وارتفاع. وجمع الشَّدَف شُدوف. ومنه فرسٌ أشدفُ وشُنْدُفٌ. وناسٌ يقولون: الشَّدَف كالمَيل في أحد الشِّقَّيْن والصواب هو الأوّل، وهو أقْيَس. ويقال للقوس: الشَّدْفاءُ؛ لاعوجاجها.‏
(شدق) الشين والدال والقاف أصلٌ يدلُّ على انفراج في شيء. من ذلك الشِّدق للإنسان وغيره. والشَّدَق: سَعة الشِّدق. ورجلٌ أشدقُ، وخطيبٌ أشدَقُ. والأصل في ذلك شِدْقُ الوادي: عُرْضُه. ويقال نزلنا شِدْقَ العراق، أي ناحيتَه، وهو الشِّدْقُ(1).‏
(شدن) الشين والدال والنون أُصيل يدلُّ على صلاحٍ في جسم. يقال شَدَن الظبيُ يشدُن شدوناً، إذا صَلَحَ جسمه. ويقال للمُهْر أيضاً شَدَنَ. فإذا أفردْتَ الشادنَ فهو ولد الظّبْي. وظبيةٌ مُشْدِنٌ. فأمّا الشّدَنية فيقال إنّها المنسوبة إلى موضعٍ باليمن، قال عنترة:‏ هل تُبَلغَنِّي دارَها شَدَنِيَّةٌ *** لُعِنَتْ بمحروم الشَّرَابِ مُصَرَّمِ(2)‏
(شده) الشين والدال والهاء كلمة من الإبدال. يقال شُدِهَ الرجل مثل دَُهِش.‏
(شدو) الشين* والدال والحرف المعتلّ أصيلٌ يدلُّ على أخْذٍ بطَرَف من عِلم. من ذلك الشَّدْو، أنْ يحسِن الإِنسانُ من العلم أو غيره شيئاً. يقال يَشْدُو شيئاً من عِلْم. وقال بعضهم: كلُّ مَن عَلِم شيئاً واستدلَّ ببعضه على بعض فذلك الشَّدْو.‏
(شدح) الشين والدال والحاء ليس بشيء. وحُكي أنّ الشَّوْدَح: الطّوِيل من النُّوق. ويقال بل هي السَّريعة. وانشَدَحَ الرجل، إذا استلقَى على ظهره. وهذا ليس بشيءٍ، ولعلّه أن يكون انسدَح. وقد ذكرناه(3).‏
(شدخ) الشين والدال والخاء كلمةٌ تدلُّ على كسرِ شيءٍ أجوفَ. من ذلك شدخت الشيءَ شَدْخاً. والمُشَدَّخ: البسر يُغمَز حتى ينشدخ. ومن ذلك الغُرّة الشَّادِخة: التي تَغْشَى الوجهَ من أصل النّاصية إلى الأنف.‏
---------------------ـ
(1) أي يقال بفتح الشين أيضاً. وذكر في القاموس لغة ثالثة، وهي "الشديق".‏
(2) البيت في معلقته المشهورة.‏
(3) انظر ما سبق في (سدح).‏

ـ

### Türkçe

(Şîn, dâl ve bunların üçlüleri bâbı)

(**شدف**) **الشين** ve **الدال** ve **الفاء**, bir şeyde yükselmeye delâlet eder. Bundan: **الشَّدَف**; o da **الشَّخص**tur. Ve biz demiştik ki **الشَّخْصَ**, yücelik ve yükselmeye delâlet eder. **الشَّدَف**’in çoğulu **شُدوف**tur. Ve ondan: **فرسٌ أشدفُ** ve **شُنْدُفٌ**. Ve birtakım insanlar derler ki: **الشَّدَف**, iki yarıdan birinde meyil gibidir; doğru olan birincisidir ve o daha kıyasîdir. Ve yaya **الشَّدْفاءُ** denir; eğriliğinden dolayı.

(**شدق**) **الشين** ve **الدال** ve **القاف**; bir asıl, bir şeyde yarılmaya delâlet eder. Bundan: insan ve başkası için **الشِّدق**. Ve **الشَّدَق**: **الشِّدق**’in genişliğidir. Ve **رجلٌ أشدقُ**; ve **خطيبٌ أشدَقُ**. Ve bunun aslı: vadinin **شِدْقُ**’u; yani onun genişliğidir. Ve denir: **نزلنا شِدْقَ العراق**; yani onun tarafına; ve o **الشِّدْقُ**tur(1).

(**شدن**) **الشين** ve **الدال** ve **النون**; bir asıl, bedende salah’a delâlet eder. Denir: **شَدَن الظبيُ يشدُن شدوناً**; bedeni düzeldiği zaman. Ve tay için de **شَدَنَ** denir. Şayet **الشادن**’i tekil kılarsan, o ceylan yavrusudur. Ve **ظبيةٌ مُشْدِنٌ**. Amma **الشّدَنية**; Yemen’de bir yere nisbet edilen olduğu söylenir. **عنترة** dedi ki:
هل تُبَلغَنِّي دارَها شَدَنِيَّةٌ *** لُعِنَتْ بمحروم الشَّرَابِ مُصَرَّمِ(2)

(**شده**) **الشين** ve **الدال** ve **الهاء**; ibdâlden bir kelimedir. Denir: **شُدِهَ الرجل**; **دَُهِش** gibi.

(**شدو**) **الشين** ve **الدال** ve illetli harf; bir asıl olup ilmin bir ucundan almaya delâlet eder. Bundan: **الشَّدْو**; insanın ilimden veya başkasından bir şeyi güzel yapmasıdır. Denir: **يَشْدُو شيئاً من عِلْم**. Bazıları dedi ki: Her kim bir şeyi bilir ve onun bir kısmıyla bir kısmına delil getirirse, işte o **الشَّدْو**dur.

(**شدح**) **الشين** ve **الدال** ve **الحاء**; bir şey değildir. Ve hikâye olundu ki: **الشَّوْدَح**; develerden uzun olandır. Ve denir: bilakis o süratlidir. Ve **انشَدَحَ الرجل**; sırtı üzerine uzandığı zaman. Ve bu bir şey değildir; belki **انسدَح** olması umulur. Onu zikretmiştik(3).

(**شدخ**) **الشين** ve **الدال** ve **الخاء**; içi boş bir şeyi kırmaya delâlet eden bir kelimedir. Bundan: **شدخت الشيءَ شَدْخاً**. Ve **المُشَدَّخ**: **البسر**; ezilir, ta ki **ينشدخ** oluncaya kadar. Ve bundan: **الغُرّة الشَّادِخة**; alnın kökünden buruna kadar yüzü kaplayan.

---------------------ـ
(1) Yani **الشين**’in fethasıyla da söylenir. Ve **القاموس**’ta üçüncü bir lügat zikredildi; o da **"الشديق"**tir.
(2) Beyit, onun meşhur muallakasındadır.
(3) ( **سدح** ) maddesinde geçenlere bak.
