# شرجب (ش-ر-ج-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%AC%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B1%D8%AC%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ر - ج - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%AC%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الجيم والشين
شرجب:
الشَّرجبُ: نعت الفرس الكريم الجواد، ومن الرّجال: الطويل.
جرشب:
جرشبت المرأة: بلغت أربعين أو خمسين. وامرأة جرشبية
جرشم:
جرشم: جرشم الرجل إذا كان مريضاً مهزولاً، ثم اندمل
شمرج:
الشَّمرجةُ: حسن قيام الحاضنة على الصبي، واسم الصبي: مُشمرج، من ذلك اشتق.
والشُّمْرُج: الرقيق من الثياب وغيرها، ولذلك يقال: ثوبٌ مُشَمْرج، أي رقيق الفنَّسيج.

##### Türkçe

**الجيم** ve **الشين**
**شرجب**:
**الشَّرجبُ**: soylu, cömert atın sıfatı; erkeklerden: uzun boylu.

**جرشب**:
Kadın **جرشبت**: kırka veya elliye ulaştı. Ve **جرشبية** kadın.

**جرشم**:
**جرشم**: adam **جرشم** ettiğinde; hasta, zayıf olur, sonra da iyileşip kapanır.

**شمرج**:
**الشَّمرجةُ**: dadının çocuğa karşı güzelce ayakta durması. Çocuğun adı: **مُشمرج**; bundan türetilmiştir.
Ve **الشُّمْرُج**: elbiselerden ve başkalarından ince olan; bundan dolayı denir: **ثوبٌ مُشَمْرج**; yani dokuması ince.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%AC%D8%A8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الشَرْجَبُ: الطويلُ.

##### Türkçe

**الشَرْجَبُ**: uzun olan.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%AC%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الشَّرْجَبُ: الطويل؛ وفي التهذيب: من الرجال الطويل. وفي حديث خالد، رضي اللّه عنه: فعارَضَنا رجُل شَرْجَبٌ؛ الشَّرْجَبُ: الطويل؛ وقيل: هو الطويلُ القوائمِ، العاري أَعالي العِظام. \<ص:494>
والشَّرْجَبُ: نَعت الفَرس الجَوادِ؛ وقيل: الشَّرْجَبُ الفَرسُ الكَريمُ.
والشَّرْجَبانُ: شجرة يُدْبَغ بها، وربما خُلِطَت بالغَلْقةِ، فدُبِغَ بها. وقال أَبو حنيفة: الشَّرْجَبانُ شُجَيرةٌ كشجَرةِ الباذِنجانِ، غير أَنه أَبيضُ، ولا يؤْكل. ابن الأَعرابي: الشُّرْجُبانُ شجرة مُشْعانَّةٌ طويلة(1)
(1 قوله «ابن الأعرابي الشرجبان إلخ» عبارة التكملة، قال ابن الأعرابي الشرجبانة، بالضم وقد تفتح: شجرة مشعانة إلى آخر ما هنا.)، يَتَحَلَّبُ منها كالسَّمِّ، ولها أَغصانٌ.

##### Türkçe

**الشَّرْجَبُ**: uzun; ve **التهذيب**’de: erkeklerden uzun olan. Ve Hâlid’in, Allah ondan razı olsun, hadîsinde: “Bize **شَرْجَبٌ** bir adam karşı çıktı”; **الشَّرْجَبُ**: uzun; ve denildi ki: o, bacakları uzun olan, kemiklerin üst kısımları çıplak olandır.

\<ص:494>
Ve **الشَّرْجَبُ**: iyi koşan atın sıfatıdır; ve denildi ki: **الشَّرْجَبُ** soylu attır.

Ve **الشَّرْجَبانُ**: onunla tabaklanan bir ağaçtır; ve bazen **الغَلْقةِ** ile karıştırılır da onunla tabaklanır. Ebû Hanîfe dedi ki: **الشَّرْجَبانُ** patlıcan ağacı gibi bir çalıdır; ancak o beyazdır ve yenmez. İbnü’l-A‘râbî: **الشُّرْجُبانُ** uzun, çok yeşil bir ağaçtır(1)
(1 “İbnü’l-A‘râbî **الشرجبان** ilh.” sözü **التكملة**’nin ibaresidir; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **الشرجبانة**; ötre ile, ve bazen fetha ile: burada olanın sonuna kadar “çok yeşil bir ağaç”.), ondan zehir gibi bir şey akar; ve onun dalları vardır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%AC%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشرجب من الرجال: الطويل كذا في التهذيب، ومنه حديث خالد: فعارضنا رجل شرجب. وقيل: هو الطويل القوائم العاري أعالي العظام. الشرجب: نعت الفرس الجواد. وقيل: الشرجب: الفرس الكريم. والشرجبان بالفتح عن أبي حنيفة ويضم عن ابن دريد وابن الأعرابي، قال ابن دريد: ثمر نبت شبيه بالحنظل مر لا يؤكل. وقال غيره: شجرة وقال أبو حنيفة: شجيرة كالباذنجان نبتة بالكسر وثمرة غير أنه أبيض ولا يؤكل يدبغ بها، وربما خلطت بالغلقة فدبغ بها. وقال ابن الأعرابي: الشرجبانة: شجرة مشعانة طويلة يتحلب منها كالسم، ولها أغصان. قال الدينوري: هو كثير الشوك ورقه وقضبانه.

##### Türkçe

**الشرجب** erkeklerden: uzun; **التهذيب**’de böyle (gelmiştir). Ondan, Hâlid hadisi: “Bize karşı çıktı bir adam **شرجب**.” Denildi ki: o, bacakları uzun, kemiklerin üst kısımları çıplak olandır. **الشرجب**: iyi cins atın sıfatı. Denildi ki: **الشرجب**: soylu at. **الشرجبان** fetha ile, Ebû Hanîfe’den; ve damme ile, İbn Düreyd ve İbnü’l-A‘râbî’den (rivayet edilmiştir). İbn Düreyd dedi: acı, yenmeyen, **الحنظل**’e benzer bir bitkinin meyvesidir. Başkası dedi: bir ağaçtır. Ebû Hanîfe dedi: patlıcan gibi bir çalıcıktır; bitkisi kesra ile (yani **نبتة**), ve meyvesi (vardır); ancak beyazdır ve yenmez; onunla tabaklanır; bazen **الغلقة** ile karıştırılır da onunla tabaklanır. İbnü’l-A‘râbî dedi: **الشرجبانة**: uzun, **مشعانة** bir ağaçtır; ondan zehir gibi (bir şey) akar; ve onun dalları vardır. Dîneverî dedi: onun dikeni, yaprağı ve çubukları çoktur.
