# شرر — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%B1/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B1%D8%B1/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شرر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%B1.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شرر

الشَرُّ: نقيض الخير. يقال: شَرَرْتَ يا رجلُ وشَرِرْتَ، لغتان، شَرّاً شراراً وشَرارَةً. وفلان شَرُّ الناسِ، ولا يقال أَشَرُّ الناسِ إلاَّ في لغة رديئة. وقومٌ أشرارٌ وأَشِرَّاءُ. وقال يونس: واحِد الأَشْرارِ رجلٌ شَرٌّ. وقال الأخفش: واحدها شريرٌ، وهو الرجل ذو الشَرِّ. ورجلٌ شِرِّيرٌ، أي كثير الشَرِّ. وشِرَّةُ الشباب: حِرْصُه ونَشاطُه. والشِرَّةُ أيضاً: مصدر الشَرِّ. والشَرارَةُ: واحدة الشَرارِ، وهو ما يتطاير من النار، وكذلك الشَرَرُ، الواحدةُ شَرَرَةٌ. والشَرَّانُ: شَبْيهٌ بالبعوض يَغْشى وجه الإنسان ولا يَعضُّ، وربَّما سَمَّوهُ الأذى. والشُرُّ بالضم: العيبُ. يقال: ما قلت ذلك لِشُرِّكَ، وإنما قلته لغير شُرِّكَ، أي لغير عيبك. والمُشارَّةُ: المخاصمةُ. وشَرَرْتُ الثوبَ: بسطْته في الشمس، وكذلك التَشْريرُ. وشَرَرْتُ الأَقْطَ أَشُرُّهُ شَرّاً، إذا جعلتَه على خَصَفَةٍ ليجفَّ. وكذلك شَرَرْتُ المِلْحَ واللحمَ وغيرَه. والإِشْرارَةُ: ما يُبْسَطُ عليه الأَقِطُ وغيره، الجمع الأَشاريرُ. ويقال: الأَشارِيرُ. ويقال: الأَشاريرُ قِطَعُ قَديدٍ. وأَشْرَرْتُ الرجلَ: نسبْته إلى الشَرِّ. وبعضهم ينكره. قال الشاعر طَرَفة:
فَما زالَ شُرْبي الرَاحَ حَتَّى أَشَرَّنيصديقي وحَتَّى ساءَني بَعْضُ ذَلِكَ
وأَشْرَرْتُ الشيءَ: أظهرْته. وقال في يوم صفين:
فما بَرِحوا حتَّى رأى الله صَبْرَهُمْوحتَّى أُشِرَّتْ بالأَكُفِّ المَصاحِفُ

### Türkçe

**الشَرُّ**: hayrın zıddı. Denir ki: **شَرَرْتَ** ey adam ve **شَرِرْتَ**; iki lugat; **شَرّاً** **شراراً** ve **شَرارَةً**. Ve falan, insanların **شَرُّ**’udur; ve **أَشَرُّ الناسِ** denilmez; ancak kötü bir dilde (denilir). Ve bir kavim **أشرارٌ** ve **أَشِرَّاءُ**. Yûnus dedi: **الأَشْرارِ**’ın teki, **شَرٌّ** bir adamdır. Ahfeş dedi: onun teki **شريرٌ**’dir; ve o, **الشَرِّ** sahibi adamdır. Ve **شِرِّيرٌ** bir adam; yani **الشَرِّ**’i çok olan. Ve gençliğin **شِرَّةُ**’si: onun hırsı ve canlılığıdır. Ve **الشِرَّةُ** ayrıca: **الشَرِّ**’in masdarıdır. Ve **الشَرارَةُ**: **الشَرارِ**’ın bir tanesidir; o da ateşten sıçrayan şeydir; ve كذلك **الشَرَرُ**; bir tanesi **شَرَرَةٌ**’dir. Ve **الشَرَّانُ**: sivrisineğe benzer (bir şey)dir; insanın yüzüne üşüşür ve ısırmaz; ve belki ona **الأذى** adını verdiler. Ve zamme ile **الشُرُّ**: ayıptır. Denir ki: bunu senin **شُرِّكَ**’ın için söylemedim; ancak onu senin **شُرِّكَ**’ından başkası için söyledim; yani senin ayıbından başkası için. Ve **المُشارَّةُ**: çekişme (husumet). Ve **شَرَرْتُ الثوبَ**: onu güneşte yaydım; ve كذلك **التَشْريرُ**. Ve **شَرَرْتُ الأَقْطَ أَشُرُّهُ شَرّاً**: onu kurusun diye bir **خَصَفَةٍ** üzerine koyduğunda (denir). Ve كذلك **شَرَرْتُ المِلْحَ** ve eti ve başkasını. Ve **الإِشْرارَةُ**: üzerine **الأَقِطُ** ve başkası yayılan şeydir; çoğulu **الأَشاريرُ**. Ve denir: **الأَشارِيرُ**. Ve denir: **الأَشاريرُ** kurutulmuş et parçalarıdır. Ve **أَشْرَرْتُ الرجلَ**: onu **الشَرِّ**’e nisbet ettim. Ve bazısı onu inkâr eder. Şair Tarafe dedi:
فَما زالَ شُرْبي الرَاحَ حَتَّى أَشَرَّنيصديقي وحَتَّى ساءَني بَعْضُ ذَلِكَ

Ve **أَشْرَرْتُ الشيءَ**: onu ortaya çıkardım. Ve Sıffîn günü hakkında dedi:
فما بَرِحوا حتَّى رأى الله صَبْرَهُمْوحتَّى أُشِرَّتْ بالأَكُفِّ المَصاحِفُ
