# شرص — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%B5/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B1%D8%B5/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شرص](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1%D8%B5.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: شرص

الشِّرْصَتانِ: ناحِيتا الناصِية، وهما أَرَقُّها شَعَراً، ومنهما تَبْدُو النَّزَعةُ عند الصُّدْغِ، والجمع شِرَصةٌ وشِراصٌ؛ قال الأَغلب العجلي:
صَلْت الجَبِينِ ظاهر الشِّراصِ
وقيل: الشِّرْصَتانِ النَّنزَعَتانِ اللتان في جانبِيَ الرأْس عند الصُّدْغ، وقال غيره: هما الشِّرْصان. وفي حديث ابن عباس: ما رأَيت أَحْسَنَ من شِرَصةِ عَليٍّ؛ هي بفتح الراء الجَلَحةُ، وهي انْحِسارُ الشعَرِ عن جانبي مُقَدَّم الرأْس؛ قال ابن الأَثير: هكذا قال الهروي وقال الزمخشري: هو بكسر الشين وسكون الراء، وهما شِرْصتانِ والجمع شِراصٌ. ابن دريد: الشِّرْصةُ النزَعةُ، والشَّرَصُ شَرَصُ الزِّمامِ، وهو فَقْرٌ يُفْقَرُ على أَنف الناقة، وهو حَزٌّ، فيُعْطَفُ عليه ثِنْيُ الزِّمام ليكون أَسْرَعَ وأَطْوَعَ وأَدْوَمَ لِسَيْرِها؛ وأَنشد:
لولا أَبو عُمَرٍ حَفْصٌ، لما انْتَجَعَتْ
مَرْواً قلوصي، ولا أَزْرى بها الشَّرَصُ
الشَّرَصُ والشَّرَزُ عند الصَّرْع واحد، وهما الغِلْظةُ من الأَرض.

### Türkçe

**الشِّرْصَتانِ**: perçemin iki yanı; bunlar, onun saçça en ince olanıdır; ve onlardan, şakak yanında **النَّزَعةُ** görünür; çoğulu **شِرَصةٌ** ve **شِراصٌ**’dur; **الأَغلب العجلي** dedi ki:
صَلْت الجَبِينِ ظاهر الشِّراصِ

Ve denildi ki: **الشِّرْصَتانِ** başın iki yanında, şakak yanında bulunan iki **النَّنزَعَتانِ**’dır; başkası dedi ki: onlar **الشِّرْصان**’dır. İbn عباس hadîsinde: “**عَليٍّ**’in **شِرَصةِ**’sinden daha güzelini görmedim”; o, **الراء**’nın fethasıyladır: **الجَلَحةُ**’dır; o da, saçın başın ön kısmının iki yanından çekilmesidir; İbn الأَثير dedi ki: Heravî böyle dedi; ve Zemahşerî dedi ki: o, **الشين**’in kesrası ve **الراء**’nın sükûnu iledir; ve onlar iki **شِرْصتانِ**’dır ve çoğul **شِراصٌ**’dur. İbn Düreyd: **الشِّرْصةُ** **النزَعةُ**’dır; **الشَّرَصُ** ise **الزِّمامِ**’ın **شَرَصُ**’udur; o, devenin burnu üzerine açılan bir **فَقْرٌ**’dur; o, bir **حَزٌّ**’dır; böylece **الزِّمامِ**’ın **ثِنْيُ**’si onun üzerine bükülür ki, onun yürüyüşü için daha hızlı, daha itaatkâr ve daha sürekli olsun; ve inşâd etti:
لولا أَبو عُمَرٍ حَفْصٌ، لما انْتَجَعَتْ
مَرْواً قلوصي، ولا أَزْرى بها الشَّرَصُ

**الشَّرَصُ** ve **الشَّرَزُ** **الصَّرْع** yanında birdir; ve ikisi, yerin **الغِلْظةُ**’sıdır.
