# شر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شر

شَرَّ
1 شَرَّ ذ , (L, K,) sec. pers. شَرِرْتَ, (S, Msb, K, MF,) aor. يَشَرُّ; (L, Msb, MF;) and sec. pers. شَرُرْتَ, (S accord. to some copies, L, Msb, K, MF,) aor. يَشُرُّ; (L, Msb, K, * MF;) and sec. pers. شَرَرْتَ, (S accord. to some copies, M, K, MF,) aor. يَشِرُّ; (M, K, MF;) of which three vars. the first is the best known; and the last is strange, and disallowed by most authorities; (MF;) inf. n. [of the first or third] شَرٌّ (S, K) and [of the first] شَرَرٌ (S) and [of the second or third] شَرَارَةٌ, (S, K,) and شِرَّةٌ also is an inf. n. [syn. with شَرٌّ]; (S;) He (a man) was, or became, evil, a wrongdoer, unjust, bad, corrupt, wicked, mischievous, vitious, or depraved. (S, * L, Msb, K, * &c.) The manner in which the K mentions شَرَّ with the two aors. يَشُرُّ and يَشِرُّ [only, omitting the most common aor., i. e. يَشَرُّ,] obviously demands consideration. (MF.) One says, شَرِرْتَ يَا رَجُلُ [Thou hast been evil, or a wrongdoer, &c., O man], (S, K,) and so شَرُرْتَ and شَرَرْتَ. (S accord. to different copies, and K.) ― -b2- شَرَّ, aor. يَشَرُّ, also signifies He increased in evil, wrongdoing, &c. (L.) It is said in a prov., كُلَّمَا تَكْبَرُ تَشَرُّ [In proportion as thou growest old, thou increasest in evil, &c.]. (AZ, L.) ― -b3- مَا شَرَّهُ: see 4, last sentence. -A2- شَرَّهُ, (O, K,) aor. يَشُرُّ, (O, TA,) inf. n. شُرٌّ, (O, K,) with damm, (K, [which is said in the TA to indicate that the aor., not the inf. n., is with damm, but this is inconsistent with the common practice of the author of the K, and is evidently wrong,]) He blamed him; found fault with him; attributed or imputed to him, charged him with, or accused him of, a vice, fault, defect, blemish, or something amiss. (O, K, * TA. [See also 4.]) One says, مَا قُلْتُ ذَاكَ لِشُرِّكَ وَاـِنَّمَا قُلْتُةُ لِغَيْرِ شُرِّكَ I said not that to find fault with thee, but I only said it for a different purpose than that of finding fault with thee: (S, TA:) or this has a different meaning, which see below, voce شُرٌّ. (TA.) One says also, قَدْ قَبِلْتُ عَطِيَّتَكَ ثُمَّ رَدَدْتُهَا عَلَيْكَ مِنْ غَيْرِ شُرِّكَ وَلَا ضُرِّكَ, meaning [I have accepted thy gift; then I have given it back to thee] without rejecting it to thee or blaming thee [and without injuring thee]. (IAar, TA.) -A3- Also شَرَّهُ, (S,) or شَرَّهُ فِى الشَّمْسِ, (A,) [aor. and inf. n. as in the next sentence;] and ↓ شرّرهُ, (A,) inf. n. تَشْرِيرٌ; (S;) and ↓ اشرّهُ; and ↓ شَرْشَرَهُ; (A;) He spread it (i. e. a garment, or piece of cloth, S, or some other thing, TA) in the sun: (S, A, TA:) this is the primary signification. (TA.) And [hence,] شَرَّهُ, (S, K,) aor. يَشُرُّ. (S,) inf. n. شَرٌّ; (S, K;) and ↓ اشرّهُ, (K,) inf. n. اـِشْرَارٌ; (TA;) and ↓ شرّرهُ, (K,) inf. n. as above; (TA;) and شَرَّاهُ [or شَرَاهُ without tesh-deed?]; (K;) He put it (i. e. [the preparation of curd called] أَقْط, and flesh-meat, S, K, and the like, and salt, S, and a garment, or piece of cloth, and the like, K) upon a خَصَفَة, (S, K,) i. e. a mat, (TA,) or some other thing, (K,) to dry. (S, K.) And شرّهُ He sprinkled it; namely, salt. (R, MF.)

شرّرهُ
2 شرّرهُ ذ inf. n. تَشْرِيرٌ, He rendered him notorious, or infamous, among men. (Yz, K.) -A2- See also 1, latter part, in two places.

شارّهُ
3 شارّهُ ذ , (K,) inf. n. مُشَارَّةٌ, (S,) He acted with him in an evil manner; (K;) he treated him with enmity, or hostility: (L, TA:) he contended, or disputed, with him: (S, L, TA:) he did evil to him, obliging him to do the like in return. (L, TA.) [See also 3 in art. شرى: and see an ex. voce جَارَّ.]

اشرّهُ
4 اشرّهُ ذ He attributed, or imputed, to him evil, wrongdoing, injustice, or the like: (S, K:) but some disallow this. (S. [See also 1.]) ― -b2- أَشَرُّوهُ They banished him, or drove him away, and caused him to be alone. (TA.) -A2- See also 1, latter part, in two places. ― -b2- [Hence, app.,] اشرّهُ signifies also (tropical:) He manifested it, revealed it, published it, or made it known. (S, A, K.) Thus in a verse of Imra-el-Keys, where he says, لَوْ يُشِرُّونَ مَقْتَلِى (assumed tropical:) [that they might publish, or make known, my slaughter]; as related by As; but it is better with س. (S.) -A3- مَا أَشَرَّهُ, and ↓ مَا شَرَّهُ, [the latter of which is extr. with respect to form, but more commonly used than the former, meaning How evil, wrongdoing, unjust, bad, corrupt, wicked, mischievous, vitious, or depraved, is he!] phrases similar to مَا أَخْيَرَهُ and مَا خَيْرَهُ [which have the contr. meaning]. (TA in art. خير.)

اشترّ
8 اشترّ ذ , said of a camel, [and of any clovenhoofed animal,] i. q. اجترّ, i. e. He ruminated, or chewed the cud: ج and ش being from one place of utterance. (IAth, TA.)

استشرّ
10 استشرّ ذ He became possessor of a great herd, such as is termed اـِشْرَارَة, of camels. (K.)

شَرْشَرَهُ
R. Q. 1 شَرْشَرَهُ ذ , (A 'Obeyd, K,) inf. n. شَرْشَرَةٌ, (S,) He split it, or clave it: (A 'Obeyd, S:) and cut it much, or in many pieces. (A 'Obeyd, S, K.) ― -b2- He bit it, and then shook it; namely, a thing. (O, K, TA. [In the CK, نَقَضَهُ is erroneously put for نَفَضَهُ.]) ― -b3- شَرْشَرَتْهُ الحَيَّةُ The serpent bit him. (L, K. *) ― -b4- شرشرت المَاشِيَةُ النَّبَاتَ The cattle ate the herbage. (K.) ― -b5- شرشر السِّكِّينَ He sharpened, (K,) or rubbed, (O,) the knife upon a stone, (O, K, TA,) so that its edge became rough. (O, TA.) ― -b6- See also 1, latter part. -A2- شَرْشَرَ, inf. n. as above, It (a bird) expanded and flapped its wings, without alighting; like رَفْرَفَ. (TA in art. فرش.)

تَشَرْشَرَ
R. Q. 2 تَشَرْشَرَ ذ It became separated, or scattered. (A.)

شَرٌّ
شَرٌّ ذ (S, A, Msb, K, &c.) and ↓ شُرٌّ, (Kr, K,) the former of which is the more chaste, (TA,) and ↓ شِرَّةٌ (Ham p. 629) Evil, [moral and physical;] (L, Msb;) wrongdoing, injustice, badness, corruptness, wickedness, mischievousness, vitiousness, or depravity: (Msb:) [and evil fortune, misfortune, woe, or unhappiness:] contr. of خَيْرٌ: (S, A, K:) pl. شُرُورٌ. (Msb, K.) It is said in a trad., in a form of prayer, (TA,) used by the Prophet, (Msb,) وَالخَيْرُ كُلُّهُ بِيَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ اـِلَيْكَ, (Msb, * TA,) meaning [And all good is in thy hands, and evil i. e.] wrongdoing, or injustice, or corruptness, is not imputable to Thee: (Msb, TA:) or evil is not a means of advancement in thy favour, or of obtaining thine approval: or evil speech does not ascend to Thee. (Nh, L.) ― -b2- شَرٌّ also signifies (assumed tropical:) Poverty. (K.) ― -b3- And (assumed tropical:) Fever. (K.) ― -b4- It is also an epithet, applied to a man, (Yoo, S,) and so is ↓ شَرِيرٌ, (Akh, S, A, Msb, K,) meaning Evil, wrongdoing, unjust, bad, corrupt, wicked, mischievous, vitious, or depraved: (Yoo, * Akh, * S, * A, * Msb, K: *) [fem. of the former شَرَّةٌ, like as خَيْرَةٌ is fem. of its contr. خَيْرٌ; and شُرَّى, fem. of أَشَرُّ, is used in the same sense, as will be shown in what follows:] the pl. of شَرٌّ, (Yoo, S,) or of ↓ شَرِيرٌ, (Akh, S, Msb, K,) is أَشْرَارٌ, (Yoo, Akh, S, Msb, K,) and of the former شِرَارٌ; (Ham p. 514;) and you say قَوْمٌ أَشِرَّآءُ [pl. of شَرٌّ or of ↓ شَرِيرٌ]. (S.) A woman of the Arabs, (S, L,) who, accord. to some, was of the Benoo-'ءmir, (L,) is related to have said, ↓ أُعِيذُكِ بِاللّٰهِ مِنْ نَفْسٍ حَرَّى وَعَيْنٍ شُرَّى, meaning [I charm thee by invoking God, against a thirsty soul, and] an evil, or a malignant, eye: (S, L:) or an eye that looks at one with vehement hatred. (TA.) And الشَّرُّ [The evil one] is an appellation of Iblees. (K.) ― -b5- [It is also used to denote the comparative and superlative degrees; like the contr. خَيْرٌ.] You say, هُوَ شَرٌّ مِنْكَ [He is worse, or more evil or wrongdoing &c., than thou]. (K.) And هٰذَا شَرٌّ مِنْ ذَاكَ [This is worse, &c., than that]. (Msb.) And فُلَانٌ شَرُّ النَّاسِ [Such a one is the worst, &c., of mankind]; (S;) and ↓ أَشَرُّ; (S, Msb, K;) this latter being the original, (Mgh, Msb,) but rare, (K,) or bad, (S, K,) peculiar to the dial. of the Benoo-'ءmir, (Msb,) or unused. (Mgh.) The fem. [of شَرٌّ] is شَرَّةٌ, [like as the fem. of its contr., خَيْرٌ, is خَيْرَةٌ,] (K,) and (of أَشَرُّ, S, * or of شَرٌّ, which is used for أَشَرُّ, Kr) ↓ شُرَّى. (S, Kr, K.) And [using the dim. form of شَرٌّ,] you say, مِنْكَ ↓ هُوَ شُرَيْرٌ [He is a little worse, &c., than thou]. (Ibn-Buzurj, TA in art. خير. [See خَيْرٌ.]) -A2- مَا شَرَّ for مَا أَشَرَّ: see 4.

شُرٌّ
شُرٌّ ذ A vice, fault, defect, blemish, or something amiss: (TA:) a thing disapproved, disliked, or hated. (K, TA.) You say, مَا رَدَدْتُ هٰذَا عَلَيْكَ مِنْ شُرٍّ بِهِ I did not give this back to thee on account of any fault &c., in it, but I preferred to give it to thee. (TA.) And مَا قُلْتُ ذَاكَ لِشُرِّكَ I said not that on account of a thing that thou disapprovest, &c.: (K, TA:) or this has a different meaning, expl. above in the first paragraph. (TA.) ― -b2- See also شَرٌّ, first sentence.

شِرَّةٌ
شِرَّةٌ ذ : see شَرٌّ, first sentence. ― -b2- Also The inordinate desire, or eagerness, (S,) and sprightliness, of youth: (S, K:) and in an absolute sense, inordinate desire, or eagerness; and [simply] desire; and sprightliness: (TA:) [and] sharpness, and angriness. (Har p. 35.) It is said in a trad., اـِنَّ لِهٰذَا القُرْآنِ شِرَّةً ثُمَّ اـِنَّ لِلنَّاسِ عَنْهُ فَتْرَةً [Verily there is an eagerness for this Kur-لn: then men have a weariness of it]. (L.)

شَرَرٌ
شَرَرٌ ذ ; n. un. with ة: see what next follows.

شَرَارٌ
شَرَارٌ ذ , (S, A, O, Msb, TA,) accord. to the K شِرَارٌ, but this is a mistake, (MF,) and ↓ شَرَرٌ, (S, A, O, Msb, K,) which is a contraction of شَرَارٌ, (Msb,) Sparks of fire: (S, O, Msb, K:) n. un. of each with ة. (S, A, O, Msb, * K.) See an ex. voce شَرَّارٌ.

شَرِيرٌ
شَرِيرٌ ذ : see شَرٌّ, in three places. -A2- Also The side of the sea, or of a great river; (AHn, K;) the shore thereof: (Kr, TA:) or the part that is near to a sea or great river: pl. أَشِرَّةٌ: (AA, TA:) which signifies also seas or great rivers [themselves]. (TA.) ― -b2- And (as some say, TA) A kind of tree that grows in the sea, or in a great river. (K, TA.)

شُرَيْرٌ
شُرَيْرٌ ذ dim. of شَرٌّ: see the latter, last sentence but one.

شَرِيرَةٌ
شَرِيرَةٌ ذ A [large needle such as is termed] مِسَلَّة (K, TA) of iron. (TA.)

شِرَّارٌ
شِرَّارٌ ذ [Emitting many sparks]. One says, أَبُوكَ ↓ نَارٌ شَرَّارَةٌ وَأَتْتَ مِنْهَا شَرَارَةٌ [Thy father is a fire that emits many sparks, and thou art a spark from it]. (A.)

شَرَّانٌ
شَرَّانٌ ذ Certain insects (K) resembling بَعُوض [or gnats], (S, K,) which cover the face of a man, but do not bite; sometimes called الأَذَى: (S:) of the dial. of the people of Es-Sawلd: (T, TA:) [it is with tenween; for] the n. un. is with ة. (K.)

شِرِّيرٌ
شِرِّيرٌ ذ (S, A, K) Abounding in شَرّ [or evil or wrongdoing &c.; very evil &c.]; applied to a man: (S, A:) pl. شِرِّيرُونَ (K) and أَشْرَارٌ, which latter is anomalous. (Ham. p. 699.)

شَرْشَرٌ
شَرْشَرٌ ذ , (IAar, S, K,) or (so in the S, but in the K “ and ”) ↓ شِرْشِرٌ, (Ibn-Ziyلd, S, K,) A certain plant, (S, K,) which extends along the ground like ropes, (Ibn-Ziyلd, AHn, K,) in the same manner as the قُطْب, but having no thorns that hurt any one: (Ibn-Ziyلd, AHn:) Az says that it is a well-known plant, seen by him in the desert; that it fattens the camels, and makes their milk plentiful; and that it is mentioned by IAar and others among the plants of the desert: ↓ شِرْشِرَةٌ is expl. in the K as though it were the name of another plant; but it is not so; for شِرْشِرٌ is the pl. [or rather coll. gen. n.] thereof: it is a herb smaller than the عَرْفَج, having a yellow flower, and twigs, or shoots, and large dust-coloured leaves: it grows in plain, or soft, ground; and spreads wide, as though it were ropes, by reason of length, of the measure of a man in a standing posture; and has berries (حَبّ), like those of the هَرَاس. (TA.) -A2- شِوَآءٌ شَرْشَرٌ Roasted flesh-meat, of which the grease, or gravy, drips; (S, K;) like شَلْشَلٌ and رَشْرَاشٌ. (TA.)

شِرْشِرٌ
شِرْشِرٌ ذ : see the next preceding paragraph.

شَرْشَرَةٌ
شَرْشَرَةٌ ذ , ('Inلyeh, and so in some copies of the K,) or ↓ شُرْشُرَةٌ, (so in other copies of the K, accord. to the TA,) sing. of شَرَاشِرُ, (K,) which signifies The fringe-like extremities of a tail; (S, * K, * A, TA;) and of wings. (TA.) ― -b2- Hence, metaphorically, [or synecdochically,] the pl. is used as signifying (tropical:) The whole: and hence the saying, أَلْقَى عَلَيْهِ شَرَاشِرَهُ (tropical:) He betook himself altogether to it; as though, says As, by reason of his eagerness, he threw himself altogether upon it: accord. to EshShihلb, it means he betook himself [to it], openly or secretly: or شَرَاشِرُ signifies (assumed tropical:) the whole body; (K;) and القى عليه شراشره and أَجْرَانَهُ and أَجْرَامَهُ, provs. mentioned by Meyd, all signify the same [app. (assumed tropical:) he threw upon it the weight of his body: see Freytag's Arab. Prov., ii. 409 and 410: and see art. جرم]: or the first of these means (assumed tropical:) he loved it so that he courted death, or destruction, (اِسْتَهْلَكَ,) in his love of it: (TA:) or he loved it with a love that he would not give up, because of his necessity: (Lth, TA:) or (tropical:) he desired it inordinately, or eagerly, and loved it. (A.) [See also أَلْقَى عَلَيْهِ أَرْوَاقَهُ, voce رَوْقٌ. Accord. to different authorities,] شَرَاشِرُ also signifies (assumed tropical:) Burdens, or weights; (S, K;) sing. شَرْشَرَةٌ: (S:) and it is so expl. as used in the saying mentioned above: or it there signifies (assumed tropical:) weight, and whole person: or the reduplication implies intensiveness; as though this word originally signified weight of evil: but F, in his comments on the Preface of the Ksh, objects to this, as the word does not imply the contr. of خَيْرٌ, but dispersion. (TA.) Also (tropical:) Self: (K, TA:) and the saying mentioned above is expl. as meaning (tropical:) He threw himself upon it, through inordinate, or eager, desire, and love. (S, TA.) And (assumed tropical:) Love: (K:) or (assumed tropical:) love of self. (Kr, TA.)

شُرْشُرَةٌ
شُرْشُرَةٌ ذ : see the next preceding paragraph.

شِرْشِرَةٌ
شِرْشِرَةٌ ذ A piece of anything. (K.) -A2- See also شَرْشَرٌ.

شُرْشُورٌ
شُرْشُورٌ ذ A certain bird, (K, TA,) of small size; said by As to be thus called by the people of El- Hijلz; and by the Arabs of the desert, بَرْقَش [a mistranscription for بِرْقِش]: it is said to be dustcoloured; in elegance, like the حُمَّرَة; and to be a little larger than the عُصْفُور [or sparrow]. (L, TA.) [Freytag, on the authority of Dmr, says that it is the same as is called ابو براقش: (but see بِرْقِشٌ:) and describes it as being of an ashy colour, with some mixture of redness; and of the passerine kind.]

أَشَرُّ
أَشَرُّ ذ ; and its fem., شُرَّى: see شَرٌّ, latter half, in three places. ― -b2- شُرَّى is also applied to a woman as meaning A great imputer of vices, faults, or the like, to others. (AA, L.)

اـِشْرَارَةٌ
اـِشْرَارَةٌ ذ A خَصَفَة, (S, K,) i. e. mat, (TA,) upon which [the preparation of curd called] أَقِط (S, K) and other things (S) are spread (S, K *) to dry; (TA;) [as also ↓ مَشَرُّ or ↓ مِشَرٌّ, as written in different copies of the S voce عَبَثَت:] or a piece of cloth, of those whereof a tent is composed, used for that purpose: (TA:) or a tablet of stone or wood, upon which flesh-meat is dried: (Lth, IAar:) pl. أَشَارِيرُ: or this pl. signifies pieces of flesh-meat cut into strips and dried: (S:) or the sing. signifies also flesh-meat cut into strips and dried. (K, TA.) -A2- Also A great herd of camels: (K:) because scattered. (TA.)

مَشَرٌّ
مَشَرٌّ ذ or مِشَرٌّ: see the next preceding paragraph.

المُشَرْشِرُ
المُشَرْشِرُ ذ The lion: (Sgh, K:) from الشَّرْشَرَةُ “ the biting ” a thing “ and then shaking ” it. (Sgh, TA.)

### Türkçe

**شَرَّ**
1 **شَرَّ** ذ , (L, K,) ikinci şahıs **شَرِرْتَ**, (S, Msb, K, MF,) muzâri‘i **يَشَرُّ**; (L, Msb, MF;) ve ikinci şahıs **شَرُرْتَ**, (S bazı nüshalara göre, L, Msb, K, MF,) muzâri‘i **يَشُرُّ**; (L, Msb, K, * MF;) ve ikinci şahıs **شَرَرْتَ**, (S bazı nüshalara göre, M, K, MF,) muzâri‘i **يَشِرُّ**; (M, K, MF;) bu üç varyanttan birincisi en iyi bilinenidir; sonuncusu ise gariptir ve çoğu otorite tarafından reddedilmiştir; (MF;) mastarı [birinci veya üçüncünün] **شَرٌّ** (S, K) ve [birincinin] **شَرَرٌ** (S) ve [ikincinin veya üçüncünün] **شَرَارَةٌ**, (S, K,) ve **شِرَّةٌ** da bir mastardır [**شَرٌّ** ile eşanlamlı]; (S;) O (bir adam) kötü oldu veya kötüleşti; haksızlık eden, zulmeden, kötü, bozuk, şerir, fesatçı, ahlâksız veya yozlaşmış oldu. (S, * L, Msb, K, * &c.) K’nin **شَرَّ**’ı iki muzâri‘ ile, **يَشُرُّ** ve **يَشِرُّ** [yalnız, en yaygın muzâri‘ olan yani **يَشَرُّ**’u düşürerek] anma tarzı, açıkça dikkate alınmayı gerektirir. (MF.) Şöyle denir: **شَرِرْتَ يَا رَجُلُ** [Ey adam, kötü oldun, yahut haksızlık eden oldun, vb.], (S, K,) ve aynı şekilde **شَرُرْتَ** ve **شَرَرْتَ**. (S farklı nüshalara göre, ve K.) ― -b2- **شَرَّ**, muzâri‘i **يَشَرُّ**, ayrıca “kötülükte, haksızlıkta, vb. arttı” anlamına gelir. (L.) Bir darbımeselde şöyle denmiştir: **كُلَّمَا تَكْبَرُ تَشَرُّ** [Yaşlandıkça, kötülükte vb. artarsın]. (AZ, L.) ― -b3- **مَا شَرَّهُ**: bk. 4, son cümle. -A2- **شَرَّهُ**, (O, K,) muzâri‘i **يَشُرُّ**, (O, TA,) mastarı **شُرٌّ**, (O, K,) damme ile, (K, [TA’da bunun muzâri‘in, mastarın değil, damme ile olduğuna işaret ettiği söylenir; fakat bu, K müellifinin yaygın uygulamasıyla tutarsızdır ve açıkça yanlıştır,]) Ona ayıp buldu; onu kınadı; ona bir ayıp, kusur, eksiklik, leke veya bir bozukluk nisbet etti/yükledi; onu bununla itham etti. (O, K, * TA. [Bk. ayrıca 4.]) Şöyle denir: **مَا قُلْتُ ذَاكَ لِشُرِّكَ وَاـِنَّمَا قُلْتُةُ لِغَيْرِ شُرِّكَ** “Bunu seni ayıplamak için söylemedim; ancak ayıplamaktan başka bir maksat için söyledim”: (S, TA:) yahut bunun başka bir anlamı vardır; aşağıda **شُرٌّ** maddesinde bak. (TA.) Yine şöyle denir: **قَدْ قَبِلْتُ عَطِيَّتَكَ ثُمَّ رَدَدْتُهَا عَلَيْكَ مِنْ غَيْرِ شُرِّكَ وَلَا ضُرِّكَ**, yani [“Hediyeni kabul ettim; sonra onu sana geri verdim”] onu sana reddetmeksizin veya seni ayıplamaksızın [ve sana zarar vermeksizin]. (IAar, TA.) -A3- Ayrıca **شَرَّهُ**, (S,) yahut **شَرَّهُ فِى الشَّمْسِ**, (A,) [muzâri‘ ve mastar bir sonraki cümledeki gibidir;] ve ↓ **شرّرهُ**, (A,) mastarı **تَشْرِيرٌ**; (S;) ve ↓ **اشرّهُ**; ve ↓ **شَرْشَرَهُ**; (A;) Onu (yani bir elbiseyi veya kumaş parçasını, S, yahut başka bir şeyi, TA) güneşte yaydı: (S, A, TA:) bu, asli anlamdır. (TA.) Ve [bundan dolayı,] **شَرَّهُ**, (S, K,) muzâri‘i **يَشُرُّ**. (S,) mastarı **شَرٌّ**; (S, K;) ve ↓ **اشرّهُ**, (K,) mastarı **اـِشْرَارٌ**; (TA;) ve ↓ **شرّرهُ**, (K,) mastarı yukarıdaki gibi; (TA;) ve **شَرَّاهُ** [yahut teşdîdsiz **شَرَاهُ**?]; (K;) Onu (yani [kurutulmuş yoğurt hazırlığı denilen] **أَقْط**’u ve eti, S, K, ve benzerlerini, ve tuzu, S, ve bir elbiseyi veya kumaş parçasını ve benzerlerini, K) bir **خَصَفَة** üzerine, (S, K,) yani bir hasır üzerine, (TA,) yahut başka bir şey üzerine, (K,) kuruması için koydu. (S, K.) Ve **شرّهُ**: onu serpti; yani tuzu. (R, MF.)

**شرّرهُ**
2 **شرّرهُ** ذ mastarı **تَشْرِيرٌ**, Onu insanlar arasında şöhretli (kötü şöhretli), yahut rezil yaptı. (Yz, K.) -A2- Bk. ayrıca 1’in son kısmı, iki yerde.

**شارّهُ**
3 **شارّهُ** ذ , (K,) mastarı **مُشَارَّةٌ**, (S,) Onunla kötü tarzda davrandı; (K;) ona düşmanlık etti: (L, TA:) onunla çekişti, tartıştı: (S, L, TA:) ona kötülük etti; onu karşılık olarak benzerini yapmaya mecbur bıraktı. (L, TA.) [Bk. ayrıca **شرى** maddesinde 3; ve bir örnek için **جَارَّ** maddesine bak.]

**اشرّهُ**
4 **اشرّهُ** ذ Ona kötülük, haksızlık, zulüm veya benzerini nisbet etti/yükledi: (S, K:) fakat bazıları bunu reddeder. (S. [Bk. ayrıca 1.]) ― -b2- **أَشَرُّوهُ** Onu sürdüler yahut uzaklaştırdılar ve onu yalnız bıraktılar. (TA.) -A2- Bk. ayrıca 1’in son kısmı, iki yerde. ― -b2- [Bundan dolayı, görünüşe göre,] **اشرّهُ** ayrıca (mecazen:) “onu ortaya koydu, açığa vurdu, yayımladı, duyurdu” anlamına gelir. (S, A, K.) İmru’ul-Kays’ın bir beytinde böyledir; orada şöyle der: **لَوْ يُشِرُّونَ مَقْتَلِى** (mecaz kabul edilerek:) [“katlimi yayımlasalar/duyursalar”]; As’ın rivayet ettiği üzere; fakat **س** ile olanı daha iyidir. (S.) -A3- **مَا أَشَرَّهُ**, ve ↓ **مَا شَرَّهُ**, [ikincisi şekil bakımından kıyas dışıdır; fakat birinciden daha yaygın kullanılır; anlamı: “O ne kadar kötü, haksızlık eden, zalim, kötü, bozuk, şerir, fesatçı, ahlâksız veya yozlaşmış!”] **مَا أَخْيَرَهُ** ve **مَا خَيْرَهُ** [zıt anlamlı olan] ifadelere benzer kalıplardır. (TA, **خير** maddesinde.)

**اشترّ**
8 **اشترّ** ذ , deve hakkında [ve her çift tırnaklı hayvan hakkında] **اجترّ** ile aynı, yani “geviş getirdi” demektir: çünkü **ج** ve **ش** aynı mahreçtendir. (IAth, TA.)

**استشرّ**
10 **استشرّ** ذ O, develerden **اـِشْرَارَة** denilen türden büyük bir sürünün sahibi oldu. (K.)

**شَرْشَرَهُ**
R. Q. 1 **شَرْشَرَهُ** ذ , (A 'Obeyd, K,) mastarı **شَرْشَرَةٌ**, (S,) Onu yardı yahut ikiye böldü: (A 'Obeyd, S:) ve onu çok kesti, yahut birçok parçaya kesti. (A 'Obeyd, S, K.) ― -b2- Onu ısırdı, sonra onu silkeledi; yani bir şeyi. (O, K, TA. [CK’de **نَقَضَهُ**, yanlışlıkla **نَفَضَهُ** yerine konmuştur.]) ― -b3- **شَرْشَرَتْهُ الحَيَّةُ** Yılan onu ısırdı. (L, K. *) ― -b4- **شرشرت المَاشِيَةُ النَّبَاتَ** Davarlar otu yedi. (K.) ― -b5- **شرشر السِّكِّينَ** Bıçağı biledi, (K,) yahut ovuşturdu, (O,) bir taş üzerinde, (O, K, TA,) böylece ağzı pürüzlü oldu. (O, TA.) ― -b6- Bk. ayrıca 1’in son kısmı. -A2- **شَرْشَرَ**, mastarı yukarıdaki gibi, O (bir kuş) konmaksızın kanatlarını açtı ve çırptı; **رَفْرَفَ** gibi. (TA, **فرش** maddesinde.)

**تَشَرْشَرَ**
R. Q. 2 **تَشَرْشَرَ** ذ O ayrıldı yahut dağıldı. (A.)

**شَرٌّ**
**شَرٌّ** ذ (S, A, Msb, K, &c.) ve ↓ **شُرٌّ**, (Kr, K,) bunlardan birincisi daha fasih olandır, (TA,) ve ↓ **شِرَّةٌ** (Ham s. 629) Kötülük [ahlâkî ve fizikî]; (L, Msb;) haksızlık, zulüm, kötülük, bozukluk, şerirlik, fesatçılık, ahlâksızlık veya yozlaşma: (Msb:) [ve kötü talih, musibet, keder veya mutsuzluk:] **خَيْرٌ**’ün zıddı: (S, A, K:) çoğulu **شُرُورٌ**. (Msb, K.) Bir rivayette, bir dua kalıbında, (TA,) Peygamber tarafından kullanılan, (Msb,) şöyle denmiştir: **وَالخَيْرُ كُلُّهُ بِيَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ اـِلَيْكَ**, (Msb, * TA,) yani [“Bütün hayır senin elindedir; ve şer yani”] haksızlık, yahut zulüm, yahut bozukluk, Sana nisbet edilemez: (Msb, TA:) yahut şer, Senin rızana yükselme/ilerleme vesilesi değildir; yahut kötü söz Sana yükselmez. (Nh, L.) ― -b2- **شَرٌّ** ayrıca (mecaz kabul edilerek:) “fakirlik” anlamına gelir. (K.) ― -b3- Ve (mecaz kabul edilerek:) “humma” anlamına gelir. (K.) ― -b4- Ayrıca bir sıfattır; bir adama uygulanır, (Yoo, S,) ve ↓ **شَرِيرٌ** de böyledir, (Akh, S, A, Msb, K,) anlamı: kötü, haksızlık eden, zalim, kötü, bozuk, şerir, fesatçı, ahlâksız veya yozlaşmış: (Yoo, * Akh, * S, * A, * Msb, K: *) [birincinin müennesi **شَرَّةٌ**’dir; tıpkı **خَيْرَةٌ**’nin zıddı **خَيْرٌ**’ün müennesi olması gibi; ve **شُرَّى**, **أَشَرُّ**’ün müennesi olup aynı anlamda kullanılır; ileride gösterilecektir:] **شَرٌّ**’ün, (Yoo, S,) yahut ↓ **شَرِيرٌ**’ün, (Akh, S, Msb, K,) çoğulu **أَشْرَارٌ**’dır, (Yoo, Akh, S, Msb, K,) ve birincinin çoğulu **شِرَارٌ**’dır; (Ham s. 514;) ve sen **قَوْمٌ أَشِرَّآءُ** dersin [**شَرٌّ**’ün veya ↓ **شَرِيرٌ**’ün çoğulu]. (S.) Araplardan bir kadının, (S, L,) bazılarına göre Benû-**ءmir**’den olanın, (L,) şöyle dediği rivayet edilmiştir: ↓ **أُعِيذُكِ بِاللّٰهِ مِنْ نَفْسٍ حَرَّى وَعَيْنٍ شُرَّى**, yani [“Seni Allah ile sığınıp korurum; susuz bir nefisten ve”] kötü yahut habis bir gözden: (S, L:) yahut şiddetli kinle bakan bir gözden. (TA.) Ve **الشَّرُّ** [Şer olan] İblîs’in bir adıdır. (K.) ― -b5- [Ayrıca karşılaştırma ve üstünlük derecelerini ifade etmek için kullanılır; zıddı **خَيْرٌ** gibi.] Sen dersin: **هُوَ شَرٌّ مِنْكَ** [O senden daha kötüdür, yahut daha şerlidir, yahut daha çok haksızlık edendir, vb.]. (K.) Ve **هٰذَا شَرٌّ مِنْ ذَاكَ** [Bu, şunda daha kötüdür, vb.]. (Msb.) Ve **فُلَانٌ شَرُّ النَّاسِ** [Falanca insanların en kötüsüdür, vb.]; (S;) ve ↓ **أَشَرُّ**; (S, Msb, K;) bu ikincisi aslî olandır, (Mgh, Msb,) fakat nadirdir, (K,) yahut kötü (kullanım), (S, K,) Benû-**ءmir** lehçesine mahsustur, (Msb,) yahut kullanılmaz. (Mgh.) [**شَرٌّ**’ün] müennesi **شَرَّةٌ**’dir, [tıpkı zıddı **خَيْرٌ**’ün müennesi **خَيْرَةٌ** olduğu gibi,] (K,) ve (**أَشَرُّ**’ün, S, * yahut **أَشَرُّ** yerine kullanılan **شَرٌّ**’ün, Kr) ↓ **شُرَّى**. (S, Kr, K.) Ve [**شَرٌّ**’ün tasğîr şekliyle] sen dersin: **مِنْكَ ↓ هُوَ شُرَيْرٌ** [O senden biraz daha kötüdür, vb.]. (Ibn-Buzurj, TA, **خير** maddesinde. [Bk. **خَيْرٌ**.]) -A2- **مَا شَرَّ** yerine **مَا أَشَرَّ**: bk. 4.

**شُرٌّ**
**شُرٌّ** ذ Bir ayıp, kusur, eksiklik, leke veya bir bozukluk: (TA:) hoş görülmeyen, beğenilmeyen veya nefret edilen bir şey. (K, TA.) Sen dersin: **مَا رَدَدْتُ هٰذَا عَلَيْكَ مِنْ شُرٍّ بِهِ** “Bunu, onda bir kusur vb. bulunduğu için sana geri vermedim; fakat onu sana vermeyi tercih ettim.” (TA.) Ve **مَا قُلْتُ ذَاكَ لِشُرِّكَ** “Bunu, senin hoş görmediğin vb. bir şey sebebiyle söylemedim”: (K, TA:) yahut bunun başka bir anlamı vardır; birinci paragrafta yukarıda açıklanmıştır. (TA.) ― -b2- Bk. ayrıca **شَرٌّ**, ilk cümle.

**شِرَّةٌ**
**شِرَّةٌ** ذ : bk. **شَرٌّ**, ilk cümle. ― -b2- Ayrıca gençliğin aşırı arzusu yahut şiddetli isteği, (S,) ve canlılığı: (S, K:) ve mutlak olarak, aşırı arzu yahut şiddetli istek; ve [sadece] arzu; ve canlılık: (TA:) [ve] keskinlik ve öfkelilik. (Har s. 35.) Bir rivayette şöyle denmiştir: **اـِنَّ لِهٰذَا القُرْآنِ شِرَّةً ثُمَّ اـِنَّ لِلنَّاسِ عَنْهُ فَتْرَةً** [Şüphesiz bu Kur’an için bir şevk vardır; sonra insanların ondan bir gevşemesi vardır]. (L.)

**شَرَرٌ**
**شَرَرٌ** ذ ; tekili ة ile: bk. hemen sonra gelen.

**شَرَارٌ**
**شَرَارٌ** ذ , (S, A, O, Msb, TA,) K’ye göre **شِرَارٌ**, fakat bu bir hatadır, (MF,) ve ↓ **شَرَرٌ**, (S, A, O, Msb, K,) ki bu **شَرَارٌ**’un kısaltmasıdır, (Msb,) Ateş kıvılcımları: (S, O, Msb, K:) her birinin tekili ة iledir. (S, A, O, Msb, * K.) Bir örnek için **شَرَّارٌ** maddesine bak.

**شَرِيرٌ**
**شَرِيرٌ** ذ : bk. **شَرٌّ**, üç yerde. -A2- Ayrıca denizin yahut büyük bir nehrin yanı; (AHn, K;) onun kıyısı: (Kr, TA:) yahut denize veya büyük nehre yakın olan kısım: çoğulu **أَشِرَّةٌ**: (AA, TA:) bu, ayrıca denizler veya büyük nehirler [bizzat kendileri] anlamına da gelir. (TA.) ― -b2- Ve (bazılarının dediğine göre, TA) denizde yahut büyük bir nehirde yetişen bir tür ağaç. (K, TA.)

**شُرَيْرٌ**
**شُرَيْرٌ** ذ **شَرٌّ**’ün tasğîri: bk. o, sondan bir önceki cümle.

**شَرِيرَةٌ**
**شَرِيرَةٌ** ذ Demirden [**مِسَلَّة** denilen türden] büyük bir iğne. (K, TA) (TA.)

**شِرَّارٌ**
**شِرَّارٌ** ذ [Çok kıvılcım saçan]. Şöyle denir: **أَبُوكَ ↓ نَارٌ شَرَّارَةٌ وَأَتْتَ مِنْهَا شَرَارَةٌ** [Baban çok kıvılcım saçan bir ateştir; sen de ondan bir kıvılcımsın]. (A.)

**شَرَّانٌ**
**شَرَّانٌ** ذ Yüzü kaplayan fakat ısırmayan, (S, K,) **بَعُوض**’a [yahut sivrisineklere] benzeyen, (S, K,) bazı böcekler: (K) bazen **الأَذَى** diye adlandırılır: (S:) Es-Sawâd halkının lehçesindendir: (T, TA:) [tenvîn iledir; çünkü] tekili ة iledir. (K.)

**شِرِّيرٌ**
**شِرِّيرٌ** ذ (S, A, K) **شَرّ** [yahut kötülük ve haksızlık vb.] bakımından çok olan; bir adama söylenir: (S, A:) çoğulu **شِرِّيرُونَ** (K) ve **أَشْرَارٌ**; bu ikincisi kıyas dışıdır. (Ham. s. 699.)

**شَرْشَرٌ**
**شَرْشَرٌ** ذ , (IAar, S, K,) yahut (S’de böyle, fakat K’de “ve”) ↓ **شِرْشِرٌ**, (Ibn-Ziyâd, S, K,) belli bir bitki, (S, K,) ipler gibi yer boyunca uzanır, (Ibn-Ziyâd, AHn, K,) **قُطْب** gibi; fakat kimseyi inciten dikenleri yoktur: (Ibn-Ziyâd, AHn:) Az der ki: o, onun tarafından çölde görülmüş, iyi bilinen bir bitkidir; develeri semirtir ve sütlerini bol yapar; IAar ve başkaları tarafından çöl bitkileri arasında zikredilmiştir: ↓ **شِرْشِرَةٌ**, K’de sanki başka bir bitkinin adıymış gibi açıklanmıştır; fakat öyle değildir; çünkü **شِرْشِرٌ** onun çoğuludur [daha doğrusu cins ismidir]: **عَرْفَج**’den küçük bir ottur; sarı çiçeği, dalları/sürgünleri ve büyük toz renkli yaprakları vardır: düz yahut yumuşak toprakta biter; uzunluğu sebebiyle, ayakta duran bir adam boyu ölçüsünde, sanki ipler gibi genişçe yayılır; ve **هَرَاس**’ınkiler gibi taneleri (**حَبّ**) vardır. (TA.) -A2- **شِوَآءٌ شَرْشَرٌ** Yağı yahut suyu damlayan kızarmış et: (S, K;) **شَلْشَلٌ** ve **رَشْرَاشٌ** gibi. (TA.)

**شِرْشِرٌ**
**شِرْشِرٌ** ذ : bk. bir önceki paragraf.

**شَرْشَرَةٌ**
**شَرْشَرَةٌ** ذ , ('Inâyeh, ve K’nin bazı nüshalarında böyle,) yahut ↓ **شُرْشُرَةٌ**, (K’nin diğer nüshalarında böyle, TA’ya göre,) **شَرَاشِرُ**’ün tekilidir, (K,) ve bu, kuyruğun saçak gibi uçları; (S, * K, * A, TA;) ve kanatların (uçları) anlamına gelir. (TA.) ― -b2- Buradan, mecazen [yahut mecaz-ı mürsel ile], çoğul, (mecazen:) “bütün” anlamında kullanılır: ve buradan şu söz: **أَلْقَى عَلَيْهِ شَرَاشِرَهُ** (mecazen:) O, bütünüyle ona yöneldi; As der ki: şevkinden dolayı, bütünüyle onun üzerine kendini atmış gibidir: EshShihâb’a göre, açıkça veya gizlice ona yöneldi demektir: yahut **شَرَاشِرُ** (mecaz kabul edilerek:) bütün beden anlamına gelir; (K;) ve **القى عليه شراشره** ve **أَجْرَانَهُ** ve **أَجْرَامَهُ**, Meyd’in zikrettiği darbımeseller, hepsi aynı anlama gelir: yahut bunların birincisi (mecaz kabul edilerek:) onu öyle sevdi ki, sevgisinde helâki (**اِسْتَهْلَكَ**) göze aldı demektir: (TA:) yahut zaruretinden dolayı vazgeçmeyeceği bir sevgiyle sevdi: (Lth, TA:) yahut (mecazen:) onu aşırı yahut şiddetli bir istekle istedi ve sevdi. (A.) [Bk. ayrıca **أَلْقَى عَلَيْهِ أَرْوَاقَهُ**, **رَوْقٌ** maddesinde. Farklı otoritelere göre,] **شَرَاشِرُ** ayrıca (mecaz kabul edilerek:) yükler yahut ağırlıklar anlamına gelir; (S, K;) tekili **شَرْشَرَةٌ**’dir: (S:) ve yukarıda anılan sözde kullanıldığı şekliyle böyle açıklanır: yahut orada (mecaz kabul edilerek:) ağırlık ve bütün şahıs anlamına gelir: yahut ikileme şiddet ifade eder; sanki bu kelime aslında “şerrin ağırlığı” anlamına gelirmiş gibi: fakat F, Ksh’nin Mukaddimesi üzerine şerhlerinde buna itiraz eder; çünkü kelime **خَيْرٌ**’ün zıddını değil, dağılmayı ifade eder. (TA.) Ayrıca (mecazen:) nefis/kendilik: (K, TA:) ve yukarıda anılan söz, (mecazen:) aşırı yahut şiddetli istek ve sevgi sebebiyle kendini onun üzerine attı diye açıklanır. (S, TA.) Ve (mecaz kabul edilerek:) sevgi: (K:) yahut (mecaz kabul edilerek:) kendini sevme. (Kr, TA.)

**شُرْشُرَةٌ**
**شُرْشُرَةٌ** ذ : bk. bir önceki paragraf.

**شِرْشِرَةٌ**
**شِرْشِرَةٌ** ذ Herhangi bir şeyden bir parça. (K.) -A2- Bk. ayrıca **شَرْشَرٌ**.

**شُرْشُورٌ**
**شُرْشُورٌ** ذ Küçük boylu bir kuş, (K, TA,) As’ın dediğine göre Hicaz halkı onu böyle adlandırır; çöl Arapları ise **بَرْقَش** [**بِرْقِش** için yanlış yazım] der: toz renkli olduğu; zarafette **حُمَّرَة** gibi olduğu; ve **عُصْفُور**’dan [yahut serçeden] biraz daha büyük olduğu söylenir. (L, TA.)

**أَشَرُّ**
**أَشَرُّ** ذ ; ve onun müennesi **شُرَّى**: bk. **شَرٌّ**, son yarı, üç yerde. ― -b2- **شُرَّى** ayrıca bir kadına, başkalarına ayıplar, kusurlar vb. çok nisbet eden anlamında da uygulanır. (AA, L.)

**اـِشْرَارَةٌ**
**اـِشْرَارَةٌ** ذ Bir **خَصَفَة**, (S, K,) yani bir hasır, (TA,) üzerine [**أَقِط** denilen kurutulmuş yoğurt hazırlığı] (S, K) ve başka şeyler (S) kuruması için yayılır: (S, K *) (TA;) [aynı şekilde ↓ **مَشَرُّ** yahut ↓ **مِشَرٌّ**; S’nin **عَبَثَت** maddesinde farklı nüshalarda böyle yazılmıştır:] yahut bu iş için kullanılan, çadırı oluşturan bez parçalarından bir bez parçası: (TA:) yahut etin kurutulduğu taş veya tahta bir levha: (Lth, IAar:) çoğulu **أَشَارِيرُ**: yahut bu çoğul, şeritler halinde kesilip kurutulmuş et parçaları anlamına gelir: (S:) yahut tekil, ayrıca şeritler halinde kesilip kurutulmuş et anlamına da gelir. (K, TA.) -A2- Ayrıca büyük bir deve sürüsü: (K:) çünkü dağınık. (TA.)

**مَشَرٌّ**
**مَشَرٌّ** ذ yahut **مِشَرٌّ**: bk. bir önceki paragraf.

**المُشَرْشِرُ**
**المُشَرْشِرُ** ذ Aslan: (Sgh, K:) **الشَّرْشَرَةُ** “bir şeyi ısırmak ve sonra silkelemek”ten. (Sgh, TA.)
